Πφφφφφφ. Gris argent το λένε.
""L'argent fait tout"![]()
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα
Oui, presque tout...
Αμπουθίφι, μέρος νιοστόν - παρουσίαση των Ανάλυσις Ωμέγα:
Σήμερα διδάσκεται εδώ το πώς αποφεύγεται η παράλυση των ακουστικών μας αισθητηρίων
Ο Δημόκριτος ξαναχτυπά, ισχυριζόμενος ότι "διδάσκει". Αλλά ξεκινάει με πατάτα από τη σέντρα. Γιατί, περιμένατε κάτι άλλο? Τα αισθητήρια δεν παραλύουν, Διδάσκαλε αγαθέ. Παραλύει ό,τι μπορεί να κινείται. Οι μύες παραλύουν, τα μάτια τυφλώνονται και τα αυτιά κουφαίνονται. Έχεις ακούσει να λένε "τυφλώθηκαν τα πόδια του και έμεινε παραπληγικός"? Γιατί κατ' ουσίαν αυτό είπες, Διδάσκαλε.
Οι υπόλοιπες 3 παράγραφοι δεν λένε απολύτως τίποτα, είναι μία ακόμα (η πολλοστή) άσκηση στην ευγενή τέχνη του χαϊεντισμού: να φλυαρείς ακαταπαύστως επί του μηδενός. Ένα perpetuum mobile του κενού. Μέχρι που φτάνουμε στην β' πατάτα:
Τα πιατίνια και oι υψηλές νότες των βιολιών, ενώ διέθεταν ευκαταφρόνητη ανάλυση και πνοή, διέγραφαν μια λεπτότερη ηχητική ευθεία
O Διδάσκαλος νομίζει ότι η λέξη "ευκαταφρόνητη" είναι κάτι καλό. Μόνο που δεν είναι. Ευκαταφρόνητος είναι ο καταφρονητέος, αυτός που αξίζει να τον περιφρονούν. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ακόμη δείγμα Σκουντισμού. Ο ακατανόμαστος αυτός νομίζει ότι η έκφραση "αλήστου μνήμης" σημαίνει "αξέχαστος". Λέει π.χ. "ο αλήστου μνήμης τελικός του Ευρωμπάσκετ του '87". Και το ακούνε οι άλλοι βλάκες, δημοσιογουρούνια και φιλάθλιοι, και το αναπαράγουν. "Αλήστου μνήμης" είναι αυτό που θες να ξεχάσεις και δεν μπορείς. Είναι κακό. Δεν λές "ο αλήστου μνήμης πατέρας μου", λες "ο αλήστου μνήμης Ηρόστρατος". Εκτός κι αν είχες πατέρα τον Ηρόστρατο, πράγμα πολύ πιθανό για σένα, Διδάσκαλε, διότι κατά μάνα, κατά κύρη λέει η παροιμία.
μια ιδέα περισσότερη προβολή των ερμηνευτών προς τα έξω, μπροστά από το πλάνο των ηχείων
Πλάνο στα νέα Ελληνικά είναι το σχέδιο. Αγγλιστί plan. Plane είναι το επίπεδο. Και ο πλάτανος, αλλά να μη σε μπλέκω τώρα. Εσύ εννοούσες επίπεδο. Έγραψες κάτι που σημαίνει σχέδιο και τα 'κανες ρόιδο. Γενικώς μία κλίση στα οπωροκηπευτικά την έχεις.
μεταφέροντάς μας στη συναυλία των Depeche Mode, σε στάθμες ακόμα και 115 db (ναι, είχαμε και βαμβάκι στα αυτιά μέχρι να τελειώσουν οι Depeche)
Αυτό, Διδάσκαλε, λέγεται κριτική ακρόαση? Ανεβάζουμε τα dB ανυπόφορα και βάζουμε ωτασπίδες? Ρε Δάσκαλε, τα έχεις παίξει τελείως?
έριξαν στο τραπέζι το εξής πλάνο: να παρουσιασθούν οι ηχογραφήσεις με μια ματ υφή, χωρίς λαμπρότητες και χρωματισμούς
Επ, "πλάνο" πάλι. Αλλά αυτή τη φορά ως "σχέδιο". Αυτό που λένε, μα μη γνωρίζει η δεξιά σου τι ποιεί η αριστερά σου. Σε χείρες αναφέρομαι, Δάσκαλε. Και τι είναι "ματ υφή"? Δάσκαλε, σ' έπιασα in flagrante delicto: ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΠΑΦΑΠΟΥΦΑ! Μη το αρνηθείς, θα ρίξει ο Θεός φωτιά να σε κάψει. Το ξέρω ότι δεν μπορείς να το παραδεχτείς δημόσια, οπότε 'μολόγα το συνθηματικά: την άλλη φορά, Δάσκαλε, να γράψεις ότι ο ήχος έγινε "μία μοχθηρή φούσκα". Εμείς, οι χιλιάδες φανς σου, θα καταλάβουμε.![]()
Κράτησε προπαντός αποστάσεις από ότι άλλο χαρακτηρίζει συχνά ένα άκουσμα με πλέον των 500 watts στην πλάτη του, που διακατέχεται συνήθως από παρορμητισμό.
Η πλάτη διακατέχεται από παρορμητισμό?Πάλι καλά που δεν είναι κάτι πιο χαμηλά από την πλάτη, διότι θα ήταν παρεξηγήσιμο. Την υποδιαστολή που λείπει από το "ότι" την θεωρώ αυτονόητη παράλειψη, Δάσκαλε - δεν θα είχα ποτέ την απαίτηση να ξεχωρίζεις τις αντωνυμίες από τους συνδέσμους. Αυτά είναι για μεταλλαγμένους τεχνοκράτες.
Η πληροφόρηση ήταν επαρκής, με μια πολύ ελαφρά τάση προς τη γενίκευση, ιδίως όταν έμπαιναν στο tray δραστήρια σχήματα με τον μετρονόμο να στρεσάρει.
Δάσκαλε, σε χάνω. Τι λες? Προς όλους: ΤΙ ΛΕΕΙ? Είναι τόσο ψηλά, ή εμείς τόσο χαμηλά, που δεν είμαστε άξιοι να μεταλάβουμε των υψιπετών νοημάτων Του?
Τέλος, την έννοια της μετάλλαξης, που πολλοί ακροατές επικαλούνται όταν ένας πρωτοεμφανιζόμενος διακοπτικός ενισχυτής τούς βάζει σε περιγραφικές περιπέτειες, αποφεύγει παραδειγματικά ο Spectron με τα Omega. Όσοι προερχόμενοι από γνώριμα solid-state σε τάξη A θα εκτιμήσετε τι πράγματι αποφεύγει ο συγκεκριμένος.
Μπράβο ρε Δάσκαλε. Έχεις καρδιά. ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ρε Δάσκαλε. Το λενε και οι Οικολόγοι-Πράσινοι. Ας σκεφτούμε επιτέλους ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ. Σε τί κόσμο τα μεγαλώνουμε? Κόσμο με μεταλλαγμένα? Να τον βράσω ρε Δάσκαλε. X-men θα γίνουμε αν περάσουν τα σχέδιά ΤΟΥΣ. Ξέρεις ποιούς λέω. Αυτούς ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΥΣ που βάζουν φθόριο στο νερό μας, μας ψεκάζουν με καμουφλαρισμένα αεροπλάνα τις νύχτες. Δεν θα τους περάσει, Δάσκαλε. Όχι όσο ΕΣΥ, αδιάλλακτος, ασυμβίβαστος, αγέρωχος, ΠΑΝΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, μιλάς τη γλώσσα της Αλήθειας.
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα
Και μία ματιά στην αγγλική εκδοχή, έτσι για divertissement:
Anyhow, while listening we were able to grasp what the exact relation of the above bears to the first sentence of this paragraph.
Ενδιαφέρουσα μετάφραση. Θα μπορούσε να διαβαστεί: "ποιά η ακριβής σχέση των παραπάνω αρκούδωνμε την πρώτη πρόταση της παραγράφου".
Although cymbals and high violin notes possessed negligible resolution and plenty of air surrounding them, they traced a 'leaner' direction of sound, like drawing with insistence on detail using a very fine pen
Είδατε? Η "ευκαταφρόνητη" έγινε "negligible", αμελητέα.
The remaining spectrum was characterized by ease and correct proportion of bodies
Τα έχουμε ξαναπεί: μεταφράστε κάτι και, αν είναι παπάρα, θα φανεί πιο παπάρα. Όπως εδώ, που ο κάθε αγγλόφωνος αναγνώστης θα υποθέσει ότι μιλάει για κάποια παρτούζα.
Consequently we were convinced that Ascendo had to be sold together with its “emotional tie”, in order to prove without doubt, not only what correct chemistry means when installing a system, but also because some speakers by reputable manufacturers should not be frightened of seeking a high wattage.
Της μπιπ το κάγκελο. Με αποκορύφωμα τον χαρακτηρισμό "emotional tie", που μπορεί να γίνει αντιληπτός ως "συναισθηματική ισοπαλία" ή απλώς "συναισθηματική γραβάτα"![]()
without any noticeable switching sterility
"Διακοπτόμενη στειρότητα". Βλέπε "μεταφρασμένη παπάρα".
Above all, distances were kept from anything else frequently characterizing an audition bearing the weight of more than 500 watts
Υπάρχει μία παγίδα στα Αγγλικά, η λεγόμενη "μετοχή που κρέμεται" (dangling ή hanging participle). Παράδειγμα: I ate the sandwich sitting on the table. Ποιός καθόταν στο τραπέζι? Εγώ ή το σάντουιτς? Το sitting εδώ είναι κρεμάμενο, δεν ξεκαθαρίζει πού αναφέρεται. Μα κάθονται στα τραπέζια τα σάντουιτς? Γιατί, μήπως κάθονται οι άνθρωποι? Το είχε πει και ο Γκιωνάκης ως Μπρίλης: "Στις καρέκλες κάθονται οι άνθρωποι". Πρέπει να πεις "Ι ate the sandwich that was sitting on the table" Ή "I ate the sandwich while I was sitting at the table" (αν έκατσες σε καρέκλα στο τραπέζι) ή "on the table" αν έκατσες πάνω στο τραπέζι, πράγμα που επίσης γίνεται.
Εδώ έχουμε δύο μετοχές (characterizing, bearing) που μπορεί να αναφέρονται σε τρία πράγματα (distances, anything else, the weight of more than 500 watts) σε οποιοδήποτε συνδυασμό. Και για κερασάκι στην τούρτα, τα 500 βαττ (=ισχύς) αναφέρονται ως βάρος."Γιατρέ μου", είπε στον μαιευτήρα το νεογέννητο πριν καλά-καλά βγει, "μου πάει το μ***ί καπέλο??".
Here, an end was put to waves in bad taste
"Εδώ ένα τέλος μπήκε σε κύματα κακόγουστα". Ή κακόγευστα, take your pick.
No “existentialist” question of 'quiet' was diagnosed
"Υπαρξιακό ερώτημα του ήσυχου". Παναΐα μ'!![]()
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα
Ωραίο τραγούδι. Η Diana Krall δεν το λέει?![]()
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα
Von Schweikrt Unifield 3
ο κύριος Albert Schweikert είναι πνεύμα που δεν εφησυχάζει
Αυτή η γελοία Σαρτζετάκειος πατέντα με το "κύριος" είναι εφεύρημα του πιανοπερέτουλα. Ξέρετε, εκείνου του χαμηλοτάτης παιδείας, καταγωγής και μορφώσεως υποκειμένου που άκουγε οπερέτες για πιάνο. Ο κύριος Τάδε, ο κύριος Δείνα, το Πνεύμα το Άγιον, το ΚΥΡΙΟΝ, το ζωοποιόν, Κύριε των Δυνάμεων, μεθ' ημών γενού, Θού, Κύριε φυλακήν τω στοματί του. Αποτρόπαιο άτομο, ειδεχθές βδέλυγμα.
των μικρών, στο δέμας μόνον, δίδρομων – κατά βάσει – ηχείων
Εδώ ο ερίφης μεγολοπιάνεται. Θέλει καθαρευουσιανιές, το παίζει μορφωμένος - και φυσικά γελοιοποιείται εις διπλούν. Δεν υπάρχει έκφραση "στο δέμας", όπως λέμε "στις Κουκουβάουνες". Δέμας είναι η φτιαξιά, η κατασκευή, από το σπάνιο ρήμα "δέμω", που είναι ισοδύναμο με το "δομώ" (όπως οικο-δομώ) και ομόρριζο του Λατινικού domus (οικία). Η φραση είναι "μικρός το δέμας", μικροκαμωμένος, και μάλιστα το άρθρο "το" είναι προαιρετικό. Ιλιάδος Ε902: "Τυδεύς τοι μικρός μεν έην δέμας, αλλά μαχητής". Χυδαϊστί "ο Τυδεύς ήτανε ζουμπάς, αλλά τζόρας". Και μετά έρχεται ο Αγραμματίδης και κοτσάρει αυτό το "κατά βάσει", βοθρόλυμα ολκής. Δεν του κάνει η Αιτιατική που είναι το σωστό (κατά βάση). Ούτε καν μια καθαρευουσιάνικη τριτόκλιτη Αιτιατική (κατά βάσιν) που κάνει και πιο σικ. Όχιιιιιιιιιιιι, θέλει Δοτική. Είναι γκλαμουριά η Δοτική. Φανταστείτε μια γύφτισσα να θέλει εμφανιση στη Λυρική και να φοράει έναν πολυέλαιο πάνω στο τσεμπέρι. Εξωραΐσθη η γύφτισσα? Ε, άλλο τόσο εξωραΐσθη ο "κατά βάσει" λαλάκας.
αυτή ακούει στο όνομα UniField 3
Κι άλλο ηχείο-σκύλος. "Unifield, stay!" "Γαβ!".
ο κύριος Schweikert
2 κύριοι.
Πράγμα το οποίο επισημαίνει και απαιτεί - κατά βάσει- και στο εγχειρίδιο χρήστη ο κατασκευαστής
2 κατά βάσει.
υλοποίηση της ιαπωνικής Fostex για την κατασκευή της οποίας χρησιμοποιούνται 5 διαφορετικά υλικά. Ο δε λόγος πολύ απλός. Επειδή το κάθε υλικό έχει την δική του ηχητική ταυτότητα, επιτυγχάνεται αλληλοαναίρεση με τη χρήση περισσοτέρων του ενός
Και γιατί 5 και όχι 6? Και γιατί 6 και όχι 7? Και γιατί 7 και όχι 23! (=23 παραγοντικό)? Η κολοκυθιά του στόκου.
την τελειομανή προσέγγιση του κυρίου Schweikert
3 κύριοι.
Το συγκεκριμένο υλικό χρησιμοποιείται για την απόσβεση κραδασμών στο κύτος των πυρηνικών υποβρυχίων
Πυρηνικών, όχι συμβατικών. Φυσικά η σύνθεσή του είναι μυστική. Η Ελευθερία του Δυτικού μας Πολιτισμού θα εκινδύνευε αλλέως. Πάλι καλά που η Σοβιετία κατέρρευσε, γιατί θα αγόραζαν οι KGBαίοι τα Unifield και μετά θα μας επαίρνανε φαλάγγιον. Βρωμοκούμμουνοι, που λένε και οι αδελφοί μας Κύπριοι.
κανονικά δεν χρειάζονται βίδες στήριξης. Αλλά για αισθητικούς λόγους, όπως επίσης και για λόγους εξοικείωσης με ορισμένα στάνταρντ που πολλοί χρησιμοποιούν ως στερεότυπα, γίνεται χρήση βιδών αεροπορικής ποιότητας.
Εδώ ο στρατός γίνεται φετίχ. Κόκκινος Οκτώβρης από τη μία, Τοπ Γκαν από την άλλη.
Το δε αποσβεστικό υλικό είναι από Dacron (θερμοπλαστική πολυμερής ρητίνη) που τοποθετείται γύρω από την οπή εξόδου
Ρώτησα το γιατρό μου και μου είπε να πετάξω τα eiderdown μαξιλάρια και να πάρω φτηνά από το σουπερμάρκετ. "Αυτά που πλένονται στο πλυντήριο να πάρεις", μου είπε, "είναι τα πιο φτηνά και τα πιο καλά. Αν δεν είσαι σίγουρος, κοίτα το υλικό στην ετικέτα. Πρέπει να είναι Dacron."ΦΤΗΝΟ το Dacron?
Mου σπάραξε την καρδιά, το κτήνος. Να μπω σε σουπερμάρκετ, να συμφυρθώ με το πόπολο, να πάρω και φτηνόπραμα από πάνω? Φρικιώ. Θα τον κόψω από γιατρό. Θα πάω σε καθηγητή Πανεπιστημίου, να μάθει. Τώρα που το αναλογίζομαι, κι αυτός καθηγητής είναι. ΟΚ, θα πάω σε άλλον καθηγητή. Ας κοιτάξω το Dacron μπας και παρηγορηθώ: "τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο".
Όσο να 'ναι, ακούγεται πιο κάπως. Δίκιο είχε τελικά ο βοροσιλικάτος που έγραφε borosilicate και όχι Πυρέξ. Familiarity breeds contempt, το έλεγε η μακαρίτισσα η θεία Πόπη που είχε παντρευτεί υποκόμητα (Viscount) και την κορόιδευαν οι ξαδέρφες της, βισκουντηγμένη την έλεγαν.
Οι συχνότητες αποκοπής έχουν οριστεί στους 100 κύκλους και στους 8 χιλιόκυκλους
Χιλιόκυκλους ανά δευτερόλεπτο. Αλλά έτσι είμαστε εμείς οι άνετοι, από την πολλή εξοικείωση κόβουμε τις μονάδες.
Η τοποθέτηση μπορεί να γίνει είτε ελεύθερα στον χώρο, είτε σε γωνίες, δεδομένου ότι, όπως και όλη η αντίστοιχη σειρά, έχει σχεδιαστεί για να μπορεί να αντεπεξέρχεται στους περιορισμούς χώρου
Είδατε, κανένας περιορισμός χώρου. Εμ πυρηνικός πηλός, εμ βίδες Φάντομ, εμ Ντάκρον, εμ όπου θες το βάζεις. Να σκεφτείτε, ο αγλαός ριβιούερ το έβαλε εκεί.![]()
το πιάνο του κυρίου Pogorelich
4 κύριοι.
Σε πρόγραμμα SACD με ηχογράφηση της Carole Kidd (Debut - Linn Records AKD 228) η υγρασία της φωνής της ήταν συγκλονιστική
Να σκεφτείτε μούχλιασαν οι τοίχοι.
ο κύριος Schweikert σκέφτηκε ευρωπαϊκά όταν το σχεδίασε
5 κύριοι.
Θεωρώ ότι ο κύριος Schweikert αξίζει ένα τεράστιο έπαινο
6 κύριοι.
Όλοι το έχουμε παίξει αυτό το παιχνίδι στο σχολείο. Όλοι είχαμε ένα μαλάκα καθηγητή που έλεγε πάντα μία λέξη συνεχώς, όπως ο "Βεβαίως, βεβαίως". Και τις μετράγαμε να δούμε πότε θα κάνει ρεκόρ. Εμείς είχαμε έναν φιλόλογο που μας έκανε Βυζαντινή Ιστορία. Αυτός είχε μανία να λέει "συναπτά". "Ο Ιουστινιανός εβασίλευσε επί 38 συναπτά έτη και τον διεδέχθη ο Ιουστίνος Β', ο οποίος εβασίλευσε 13 συναπτά έτη". Οπότε εντοπίσαμε τον αυτοκράτορα Ζήνωνα, που είχε ταραχώδη σταδιοδρομία και ρωτήσαμε τάχα μου τάχα μου αθώα πόσα έτη βασίλευσε ο Ζήνων. "Εβασίλευσε έν συναπτόν έτος, κατόπιν ανετράπη υπό του συνωμότου Βασιλίσκου, αλλά μετ' έτος ανέκτησε τον θρόνον, βασιλεύσας επί 15 συναπτά έτη έτι". Αυτή δεν ήτο η ενδοξοτέρα του στιγμή. Τον ρωτήσαμε κάποτε εάν ο Γουότερ Πόλο ήταν αδερφός του Μάρκο Πόλο. Δυσπνόησε προς στιγμήν και μετά αυτοσχεδίασε "Αδελφός όχι, αλλά πάντως της ιδίας οικογενείας"! Χειροκρότημα.
Well done, Albert!!!
Last edited by zonepress; 07-16-2009 at 03:44 AM.
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα
Ο κύριος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ...Εδώ ολόκληρος κύριος Κάρολος Παπούλιας δεχόταν τον Sir Geoffrey Howe και τον είπε "κύριο Χάου". Δεν βρέθηκε κάποιος χριστιανός από το πρωτόκολλο να του σφυρίξει "ή Σερ Τζέφρυ θα τον πείτε, ή Λόρδο Χάου, όχι κύριο".
Last edited by zonepress; 07-16-2009 at 11:41 AM.
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα