Το Amalthea είναι το κορυφαίο πλατό της, νέας στην ελληνική αγορά, Ιταλικής Thesis Audio και βασίζεται στην ενδιαφέρουσα ιδέα του επικλινούς εδράνου. Εδώ, σε ένα setup που περιλαμβάνει SME IV και Clearaudio Concerto.
Το Amalthea είναι το κορυφαίο πλατό της, νέας στην ελληνική αγορά, Ιταλικής Thesis Audio και βασίζεται στην ενδιαφέρουσα ιδέα του επικλινούς εδράνου. Εδώ, σε ένα setup που περιλαμβάνει SME IV και Clearaudio Concerto.
Forum Moderator
Με κάτι τέτοια...εμ πως να μην υπάρχει απροθυμία. Οι τύποι παραλίγο να επιστρατευαν και τον Ροντέν τον ίδιο...που είσαι Φειδία να δεις τα παιδιά σου!
Τελικώς, είναι ευχάριστο το να βλέπειςτο πόσοι πρόθυμοι κατασκευαστές υπάρχουν στα χαρτιά (και στα φόρα...(..) έλεγες κάτι για μάρμαρα, σφυριά και καλέμια;). Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί λίγοι, τελικώς, είναι αυτοί που φτιάχουν -πράγματι- κάτι. Κατά τη γνώμη μου, το να φτιάξεις οτιδήποτε -και δεν μιλάω για προιόν που θα βγεί στην αγορά αλλά για αντικείμενο προσωπικής χρήσης- είναι πολύ δυσκολότερο από όσο φαίνεται αρχικώς, και, παρά το γεγονός ότι οι βάσεις του Amalthea δεν είναι μάρμαρο, θα ήθελα να γνωρίσω τον έλληνα μαρμαρά ο οποίος θα μπορούσε να μου κόψει δύο τέτοιες βάσεις (ας πούμε 100 ζευγάρια) όμοιες, χωρίς κανένα πρόβλημα σε λογικό χρόνο και χωρίς να πάθω κάποια ασθένεια στην προσπάθειά μου να αντιμετωπίσω τα "δεν γίνεται" του. Η προσωπική μου εμπειρία είναι ότι στην Ελλάδα, το 1998, δεν υπήρχε άνθρωπος (και αναφέρομαι στην αγορά των μηχανουργείων του τότε, τώρα μπορεί τα πράγματα να έχουν αλλάξει βεβαίως) να ανοίξει μια τρύπα στη μέση ενός πλατό με μια κάποια σχετική ακρίβεια!
Χμ........
Σαφώς και το γιατί είναι μια ιστορία ολόκληρη (ειδικά για προιόν που θα βγεί στην αγορά) που το να το συζητήσουμε εδώ θα είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση αντίστοιχη με το γιατί κλείνει η Ολυμπιακή και γιατί μπαίνει μέσα ο OTE, η ΔΕΗ κλπ κλπ. Θα πρότεινα το θέμα για την επόμενη συναντηση του forum...
Τα πράγματα χειροτερεύουν και πάνε και σου μιλάω επίσης από προσωπική εμπειρία...προσωπικά βλέπω τον πάτο πολύ κοντά. Μηχανουργείο; αχαχαχα, last year...
Χαίρομαι που συμφωνείς, υπό την έννοια ότι διαπιστώνω ότι δεν είμαι κανένας γραφικός γέρος που, μόνος αυτός, τα βλέπει όλα στραβά... Από την άλλη, το γεγονός ότι η κατασκευή είναι δύσκολο πράγμα, θα πρέπει να μας κάνει να σεβόμαστε περισσότερο τις κατασκευές... Βεβαίως, άλλο "σέβομαι", άλλο "συμφωνώ"!
Ανεξαρτήτως, πάντως, της πολιτικής τιμών μιας εταιρίας -η οποία μπορεί να είναι και ατυχής ή ακόμη και τυχοδιωκτική, αυτό το δείχνει και η πορεία της στην αγορα- κάθε προιόν (μα κάθε προιόν) περικλείει μια σοβαρή προστιθέμενη αξία: Αυτήν την προσπάθειας του δημιουργού του, την οποία πολύ συχνά αντιμετωπίζουμε μηδενιστικά: "Ελα μωρέ, δυό μαρμάρινες πλάκες και μια τρύπα για το βραχίονα είναι" ή "Ε, εντάξει, κόλλησε δέκα ολοκληρωμένα σε μια πλακέτα", κ.λπ. Και αυτή η αντιμετώπιση κάνει, τελευταίως αισθητή την παρουσία της τόσο από την πλευρά των καταναλωτών (με τέτοιου είδους φράσεις) όσο και από την πλευρά των ειδικών media τα οποία δεν σέβονται όσο θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, την προσπάθεια (ανεξαρτήτως αποτελέσματος!).