Αρκεί να μετρηθεί η αρμονική παραμόρφωση διαφόρων ηχείων με κόρνες σε υψηλές εντάσεις.
Mα, σε αυτή την περίπτωση, η μέτρηση θα αφορά το σύνολο των παραγόντων μη-γραμμικότητας (εννοείται και των άστρωτων καλωδίων... ) και όχι το συγκεκριμένο φαινόμενο που συζητούμε...
Επιπροσθέτως, ένα από τα βασικά επιχειρήματα αυτών που υποστηρίζουν τα συστήματα με χοάνες είναι η χαμηλότερη αρμονική τους παραμόρφωση, επειδή το διάφραγμα (το κινούμενο μέρος του μεγαφώνου δηλαδή) είναι πολύ μικρότερο σε σχέση με αυτό ενός συμβατικού ηχείου.

Εφ' όσον τα χάλκινα δημιουργούν αρμονικές σε ρεαλιστικές ηχητικές στάθμες, γιατί να μη δημιουργούν και οι κόρνες?
Χωρίς να είμαι ειδικός στις χοάνες, μπορώ να πώ το εξής: Στην περίπτωση των χάλκινων (και ειδικά των κωνικών, οικογένεια στη οποία ανήκει η τούμπα) οι αρμονικές δημιουργούνται από την διέγερση ρυθμών (modes) που σχετίζονται με την κατασκευή του σωλήνα υπό την προυπόθεση ότι η πίεση στο εσωτερικό του αέρα πάρει κάποιες κρίσιμες τιμές (κάτι που στην αγγλική ορολογία ονομάζεται "overblowing" , είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχει κι ελληνικός όρος αλλά δεν τον γνωρίζω) και όχι επειδή φτάνει στο κρίσιμο όριο του ψαλιδισμού! Αν θεωρήσουμε ότι μια χοάνη ηχείου μπορεί πράγματι να θεωρηθεί ως μουσικό όργανο, υποθέτω ότι, ο σχεδιαστής της θα μας έλεγε ότι είναι έτσι σχεδιασμένη, ώστε να μην εμφανίζεται overblowing στην περιοχή λειτουργίας της. Αρα δεν θα υπάρχουν και αρμονικές.

(...) Εαν δηλαδη γινεται συσχετισμος με τα γεωμετρικα χαρακτηριστικα της χοανης.
Οι αναφορές [1] και [2] αναφέρονται μόνο σε χοάνες κυκλικής διατομής (axisymmetric). Δεν περιλαμβάνουν εκτιμήσεις για άλλου είδους διατομές.