To "all around" το χρησιμοποίησα με την έννοια ότι είναι ένας ενισχυτής χωρίς συγκεκριμένες και χτυπητές-καθοριστικές ιδιαιτερότητες που θα τον καθιστούσαν έναν sui-generis μηχάνημα, το οποίο πιθανόν να αλλοίωνε την ακουστική εντύπωση και όχι βεβαίως με την έννοια ότι πρόκειται για τον τυπικό ενισχυτή που θα "πρέπει να έχει ο μέσος χρήστης"!
Αν καταλαβαίνω καλά το σκεπτικό σου, τώρα, θεωρείς ότι θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τις δοκιμές αδύναμοι ενισχυτές, ώστε να αναδεικνύονται τα προβλήματα στην εμπέδηση και στην ευαισθησία, ή έστω μια διαδικασία προσέγγισης, όπου μια αλληλουχία ενισχυτών θα οδηγούσαν το ηχείο, επιτρέποντας στον reviewer να προσδιορίσει ποιό είναι το κατώτερο όριο στην οδήγηση. Θα μπορούσε να γίνει κι αυτό και προσωπικά δεν βλέπω κάποιο τεχνικό λόγο να μην γίνεται, πέραν του ότι απαιτείται περισσότερος χρόνος και οργάνωση. Ωστόσο, έχω την εντύπωση ότι μια από τις καθιερωμένες διεθνείς πρακτικές είναι η αντίστροφη: Να ξεκινάς δηλαδή από μια φυσιολογική για την κατηγορία οδήγηση (και εν προκειμένω νομίζω ότι είμαστε "μέσα" με το Rienzi) και αν απαιτείται, να ανέβεις -αναφέροντας το πρόβλημα.