-
Αναφέρεται συχνά (και σε σοβαρή βιβλιογραφία) ότι, σε αντίθεση με την κοινή εντύπωση, το μάτι είναι ένα εξαιρετικά ατελές όργανο και ότι το μεγαλύτερο ποσοστό της εικόνας που σχηματίζουμε για τον κόσμο που μας περιβάλλει δημιουργείται από... post processing στον εγκέφαλο. Εκεί οφείλεται, πιθανότατα, και το γεγονός ότι οι οφθαλμαπάτες είναι πολύ πιο συχνές και πιο εύκολο να δημιουργηθούν από τις ακουστικές απάτες (προβάλλεται από καιρού είς καιρόν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ντοκυμανταίρ που αποδεικνύει στην πράξη ότι αν κάτι δεν περιμένεις να το δεις, απλώς δεν το βλέπεις! -στο Σκάι νομίζω).
Με βάση αυτή τη λογική. εξηγείται, ίσως, ότι μας αρκεί πολύ λίγη πραγματική πληροφορία (συχνά ακόμη και κακής ποιότητας) για να είμαστε ικανοποιημένοι (ας πούμε ακόμη κι οι πιο προηγμένοι στρατιωτικοί εξομειωτές είναι κατά βάση απλώς καλά συστήματα οικιακού κινηματογράφου όσον αφορά το βίντεό τους) ενώ είμαστε όχι απλώς ανεκτικοί αλλά και ενθουσιασμένοι με το βαρύτατο dsp που τρέχουν όλες οι συσκευές του είδους (κάτι που δεν συμβαίνει στο audio). Παρατηρεί δε κανείς, ότι δεν υπάρχει πιουρίστικη φιλοσοφία που να προτείνει -στα σοβαρά- να βλέπουμε αυτό που υπάρχει στο δίσκο (εξαίρεση εδώ, το πολυσυζητημένο 1080p/24fps)
Από την άλλη, στο επίπεδο audio/video που μας ενδιαφέρει, οι εφαρμογές ήχου και εικόνας είναι σημαντικά διαφορετικές στο εξής: Στο μεν κομμάτι του ήχου απαιτείται συχνά εξομείωση της πραγματικότητας (αυτό που ακούστηκε στο στούντιο ή σε έναν φυσικό χώρο), στο δε κομμάτι του βίντεο ουδείς ποτέ σκέφθηκε με αυτό τον τρόπο: Ελάχιστες ταινίες γυρίζονται "για να νομίζεις ότι είσαι εκεί". Στην καλύτερη περίπτωση αυτό που απαιτούμε είναι η εικόνα να θυμίζει κινηματογράφο (ο οποίος βεβαίως δεν είναι ρεαλιστική εμπειρία).
υ.γ.:
Αν δεν το έχετε διαβάσει ήδη, υπάρχει ένα σχετικό κείμενο στο avmentor.gr, στο τέλος του οποίου υπάρχει και βιβλιογραφία (έντυπη και online).
Posting Permissions
- You may not post new threads
- You may not post replies
- You may not post attachments
- You may not edit your posts
Forum Rules