Με τον τρόπο που εννοώ αυτό το "καλά" στο συγκεκριμένο post, δεν υπάρχουν, κατά την γνώμη μου, πολλά περιθώρια παρεξήγησης:
Αν επί δεκαετίες οι μουσικόφιλοι απολάμβαναν την μουσική τους σε mono, και την στιγμή που υπάρχουν ακόμη βινύλια της δεκαετίας του πενήντα που θεωρούνται "αναφοράς", υποψιάζομαι γιατί αποτελούν ηχογραφήσεις μεγάλων καλλιτεχνών και όχι επειδή το 1950 γνώριζαν τις τεχνικές καλύτερα ή είχαν καλύτερο εξοπλισμό, ένα ραδιοφωνάκι Tivoli Model One, ή άντε (για τους φετιχιστές) ένα συστηματάκι Philips MCD908 είναι κάτι περισσότερο από "καλά". Tα ακριβότερα εργαλεία απευθύνονται σε audiophiles, ή audiophiles/μουσικόφιλους (δηλαδή ανθρώπους που έχουν και τα δύο χόμπι ταυτόχρονα), επομένως και οι προβληματισμοί αλλάζουν.
Εκεί κολλάει και το σχόλιο μου περί "αποενοχοποίησης".