Ασφαλώς αυτό που περιγράφεις ισχύει. Δηλαδή τα κυκλώματα με λυχνίες επιδέχονται περισσότερες επεμβάσεις από ότι τα solid state και μάλιστα, συχνά με μεγάλες ηχητικές διαφορές -χωρίς αυτό να σημαίνει ότι "μεγάλη ηχητική διαφορά" σημαίνει κατ' ανάγκην και "διαφορά προς το καλύτερο". Επίσης, οι σχεδιάσεις με λυχνίες είναι στην πλειοψηφία τους απλούστερες στο να τις καταλάβει κανείς και έχω την εντύπωση ότι ένας μεγάλος αριθμός audiophiles αισθάνεται καλύτερα με κάτι που καταλαβαίνει (ή για να είμαι πιο ακριβής, νομίζει ότι καταλαβαίνει) έστω και αν αυτό δεν είναι κατ' ανάγκην καλύτερο.
Ολα αυτά πάντως έχουν, νομίζω, σχέση με μια συγκεκριμένη, περισσότερο χομπίστικη, πλευρά της υψηλής πιστότητας και όχι με την ουσία, δηλαδή με το αν υπάρχουν σοβαροί (και τεχνικώς αποδεκτοί) λόγοι για τους οποίους ένα κύκλωμα με λυχνίες είναι αναγκαστικά καλύτερο από ένα άλλο, ανάλογου κόστους, κύκλωμα με ημιαγωγούς. Προσωπικά, όλα αυτά τα χρόνια δεν έχω πειστεί ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. Υπάρχουν κορυφαία προιόντα και από τις δύο πλευρές επομένως ο αγοραστής θα πρέπει να αποφασίζει με βάση τις ατομικές του ανάγκες οι οποίες είναι -μη γελιόμαστε- τεχνοοικονομικής φύσης (τί χρειάζομαι και πόσα χρήματα διαθέτω) και όχι με βάση κάποια αναπόδεικτη γενικευμένη θεωρία...