Πφφφφφ... Μωρή ξεθωριασμένη ρεντικότα, ακούς μεσημεριανοποδοσφαιροφαφλατούρες μέσα στο κατακαλόκαιρο, και σε πείραξαν τα ακατέργαστα δωδεκάμετρα των μαύρων; :D :D
Printable View
Μην ξεχνάς ότι είμαι άνθρωπος του αθλητισμού.
Μπορεί να ήταν και ο Λασπονέρας που λες. Αυτοί οι black όλοι ίδιοι δεν είναι? :confused:
Ε όχι δα! Ο ΒΒ King είναι πιο mild, σαλονάτος.
Δεν βλέπω διαφορά. Το πρόβλημα με όλους αυτούς θα ήταν απλό να λυθεί. Όλοι ξεκινάνε τα ανοσιουργήματά τους ως εξής:
Woke up this mornin' ...
Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο. Αν συνέχιζαν τον ύπνο, θα είχαμε γλιτώσει από δαύτους.
Καλά. Τότε στη γιορτή σου θα σου πάρω ένα δίσκο της Χριστίνας της Αγκιλέρας, που είναι και κουκλάρα και φωνάρα.
Η γιορτή μου είναι κινητή.
Δύο νεοανακαλυφθέντα κομμάτια του Μότσαρτ, γραμμένα σε ηλικία 7 ή 8 ετών, όπως παρουσιάστηκαν στο σπίτι και στο φορτεπιάνο του συνθέτη:
http://www.huffingtonpost.com/2009/0..._n_249532.html
Φαίνονται καθαρά και το ανυπέρβλητο ταλέντο και η συνθετική απειρία ενός μικρού παιδιού. Στο πρώτο κομμάτι, η σπουδαία μουσική φράση, η λάμψη της ιδιοφυίας, έρχεται στο τέλος (στο 2:12) και μένει εντελώς χωρίς ανάπτυξη -περνάει ανεκμετάλλευτη ούτως ειπείν- ενώ το δεύτερο μοιάζει σαν άσκηση από βιβλίο εκμάθησης πιάνου, φορτωμένη με ασύλληπτη δεξιοτεχνία, αλλά χωρίς δομή και "σκοπό". Στο φορτεπιάνο ο Φλόριαν Μπίρσακ.