Σκέψεις πάνω στη δοκιμή της Tandem.
Καλημέρα σε όλους!!!
Πριν εκθέσω τις απόψεις μου θα ήταν δίκαιο να πληροφορήσω τα μέλη του Forum ότι έχω στην κατοχή μου ένα rack σαν και αυτό της δοκιμής από τον Νοέμβριο του 2010.
Αρχικά θα πρέπει να ευχαριστήσω τον κ. Σταματάκο για τον κόπο που κατέβαλε για την ολοκλήρωση της δοκιμής. Είναι πραγματικά εξαιρετικά σπάνιο να διαβάζουμε σε σελίδες του ειδικού τύπου τεστ για Racks αφού η διαδικασία τους χρήζει ιδιαίτερων μετρητικών συστημάτων, είναι επίπονη, αλλά και δύσκολη απ' τη στιγμή που δεν υπάρχει κάποιο καθορισμένο "πρωτόκολλο" δοκιμής. Επιστρατεύοντας λοιπόν κανείς ικανή ποσότητα επιφυλακτικότητας, αμφιθυμίας ή πονηριάς θα μπορούσε a priori να χαρακτηρίσει τη δοκιμή αποτυχημένη.
Θα ήθελα λοιπόν να σας εκφράσω κάποιες σκέψεις μου πάνω σε όλα αυτά βάσει της εμπειρίας μου πάνω στη δουλειά του κ. Μιχελιού.
Νομίζω ότι στο παρόν test ο κ. Σταματάκος απέδειξε ότι η παρουσία του rack εκπληρώνει τις προσδοκίες του κατασκευαστή. Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστούν τα -40db (!!!) διαφορά μεταξύ σασί ενισχυτή και ραφιού και η σαφέστατα ομαλότερη διακύμανση των επιταχύνσεων σε όλο, πρακτικά, το ακουστικό φάσμα των χαμηλών και μεσαίων συχνοτήτων (σχήμα 3); Ή πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί η μεγάλη διαφορά στη συμπεριφορά του κώνου της Tandem vs του κλασικού κώνου και η ομαλότερη λειτουργία του ραφιού της έναντι του ραφιού από MDF;
Επίσης οφείλω να διαφωνήσω με τον γράφοντα στα εξής:
1) Το γεγονός ότι τα Esoteric δεν παίζουν ικανά καλύτερα πάνω στο συγκεκριμένο rack οφείλεται στο γεγονός ότι (λανθασμένα κατά τη γνώμη μου) είναι μηχανικώς μονωμένα, πράγμα που συνεπάγεται ότι οι παραγόμενοι κραδασμοί ουδέποτε εγκαταλείπουν το σασί τους, χρησιμοποιώντας ενδεχόμενα κάποιο "σύστημα αυτοαπόσβεσης". Αυτό από τη σκοπιά μιας μεγάλης μαζικής παραγωγής εταιρίας θα μπορούσε να θεωρηθεί ακόμα και θεμιτό δεδομένου ότι επιθυμεί οι συσκευές της να "παίζουν" ανεξαρτήτως συνθηκών. Το κακό όμως είναι ότι αποκτούν ερμηνευτική μανιέρα με ότι αυτό συνεπάγεται... Η δική μου πάντως εμπειρία δείχνει ότι όσο ποιο μεταιχμιακά τέλειο είναι ένα σύστημα τόσο περισσότερο "ακούει" ακόμα και στις μικρότερες αλλαγές.
2) Τα συστήματα ενεργής ή παθητικής απόσβεσης κραδασμών (Halkyonic, MinusK, κλπ) δημιουργήθηκαν για άλλες εφαρμογές (π.χ. ηλεκτρονική μικροσκοπία κλπ) και παρεμπιπτόντως χρησιμοποιήθηκαν για audio. Δεν είναι ικανά να κάνουν cοupling των κραδασμών, αλλά dumping και με ενδεχόμενη χαοτικώς επιδεινούμενη συμπεριφορά αναρτήσεων. Είναι δε πανάκριβα με τιμές περί τα 7000 Ευρώ/ράφι (σύν καλώδιο ρεύματος). Παρόλα αυτά θα ήθελα πολύ να τα ακούσω σε σύγκριση με το rack της Tandem.
3) κ. Σταματάκο από αυτό το πάρα πολύ διαφωτιστικό test λείπει κάτι: το rack αναφοράς σας! Και το λέω όχι ως μομφή αλλά από τη στιγμή που ένα rack μπορεί να έχει μετρήσιμη συμπεριφορά θα πρέπει να το θεωρήσουμε ΣΥΣΚΕΥΗ του συστήματος και όχι πλέον αξεσουάρ, ή μήπως όχι;
Τελειώνοντας θα ήθελα να πω για ποιους λόγους αγόρασα το συγκεκριμένο Rack:
1) Είναι ΜΑΚΡΑΝ (και επουδενί στα σημεία) καλύτερο από οποιοδήποτε άλλο rack έχω ακούσει. Οι δοκιμές Α/Β έγιναν στο σπίτι μου και άρα υπό ελεγχόμενες συνθήκες (ίδιο σύστημα, ίδια ποιότητα ρεύματος, ίδιος χώρος ακρόασης) με το κορυφαίο rack της TAOC και τις custom made stands της Critical Mass Systems. Επίσης παραβρέθηκα σε δοκιμή με το top of the line rack της Finite Elemente και της Audio Magic με ανάλογα αποτελέσματα.
2) Μπορούσα να επιλέξω το φινίρισμα/χρώμα ξύλου.
3) Μου επιτρέπονταν ειδικές κατασκευές σε συνεργασία με τον κ. Μιχελιό για την τοποθέτηση του πικάπ.
4) Δεν είναι ντροπή αλλά ευλογία να αναγνωρίζουμε τους προφήτες του τόπου μας.
Σας ευχαριστώ πολύ,
Πάνος.
Ξεφυλλιζοντας το Stereophile Απριλίου
Η στήλη του Σαμ Τέλλιγκ, μία από τις πιο άχρηστες στήλες που δημοσιεύονται, κάνει αναφορά στον νέο ολοκληρωμένο της Conrad Johnson, τον 60SE. Το μοντέλο δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, πλην όμως χρησιμοποιεί τις λάμπες εξόδου KT120 της Tung-Sol, που κατασκευάζονται από την New Sensor στο Σαρατόφ της Ρωσίας. Σκασίλα μας, θα αντιτείνετε. Και δική μου θα προσθέσω. Το αναφέρω όμως διότι η ΚΤ120 είναι η τελευταία αγαπημένη της Audio Research επίσης, και η Conrad Johnson ακολουθεί κατά πόδας. Το ίδιο ακριβώς έγινε με την προενισχύτρια 6Ν30 (6Η30 στο κυριλλικό αλφάβητο). Φαίνεται ότι οι δύο κατά τα άλλα αξιόλογες εταιρείες έχουν καταλήξει στο ζευγάρι 6Ν30 και ΚΤ120 για τις κατασκευές τους και αυτό πιθανόν να έχει τη σημασία του.
Λέει παρακάτω ο Τέλλιγκ ότι ο 60SE έπαιζε καλύτερα όταν ήταν ξαπλωμένη πάνω η γάτα του. Δεν ξέρω αν έτσι αεριζόταν επαρκώς ο ενισχυτής. Δεν ξέρω αν έτσι αεριζόταν επαρκώς η γάτα. Το πιθανότερο είναι ότι η γάτα έπαιζε ρόλο αποσβεστήρα κραδασμών. Πάντα υποψιαζόμουν ότι το κρέας θα ήταν ένα ιδανικό υλικό για αυτό το ρόλο. Θυμάμαι ότι όταν είχα πρωτοδεί Sorbothane, μου είχε κάνει εντύπωση ότι έδινε την απτική αίσθηση κρέατος. Συνεπώς θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερη λύση για την τοποθέτηση μηχανημάτων από το ρακ στήριξης Aygo και τα παρεμφερή. Η λύση είναι απλή όσο και προφανής: ένας δούλος.
Αναλύω το συλλογισμό μου:
Ας υποθέσουμε ότι η τιμή ενός καλού ρακ, όπως π.χ.
Quote:
Originally Posted by
zonepress
η βάση στήριξης Aygo
είναι ~12.000 ευρώ. Ας υποθέσουμε ότι ακούμε μουσική 1 ώρα την ημέρα κατά μέσον όρο. Ας υποθέσουμε ότι προσλαμβάνουμε έναν προσωρινό δούλο, με job description να κρατάει τον ενισχυτή μας στα χέρια του για όση ώρα παίζουμε μουσική. Πόσο ωρομίσθιο να ζητήσει? 10 ευρώ την ώρα? Άντε να τα κανουμε 15 διότι το ωράριο θα είναι περίεργο (βράδια, αργίες κλπ). Αν κάνουμε τους υπολογισμούς, βγαίνουν πάνω από 2 χρόνια! Οι δε δυνατότητες του ρακ-δούλου είναι μεγάλες: μπορούμε, σε ιδιαίτερα δύσκολα μουσικά περάσματα, να του ζητήσουμε να στέκεται στο ένα πόδι. Μπορούμε να τον βάζουμε να περπατάει μέσα στο δωμάτιο μέχρι να βρει κάποιο null στα στάσιμα και να έχουμε καθαρότερη απόδοση. Μπορούμε να του φοράμε ακίδες στις σόλες (για τον ίδιο σκοπό). Οι δυνατότητες είναι απεριόριστες. Ο Τέλλιγκ μόνο ύμνους είχε να γράψει για τον SE60, πράγμα που άλλωστε συμβαίνει με όλα τα μηχανήματα για τα οποία γράφει. Την απόδοση του συγκεκριμένου την αποκάλεσε "υπνωτιστική". Ελπίζω αυτό να μη σημαίνει ότι το ρακ-δούλος θα αποκοιμηθεί, διότι θα ρίξει κάτω τον ενισχυτή και μετά άντε βγάλε άκρη με τις σπασμένες λάμπες.
Συνεχίζω το ξεφύλλισμα και πέφτω πάνω σε μία συνέντευξη της κυρίας Belt, η οποία είναι μία γριά και της οποίας ο σύζυγος φημίζεται για διάφορες μαγικές σκόνες, υγρά, στερεά, αέρια (κυρίως αέρια), και προσφάτως μία ουσία που καταπολεμεί το στρές (!), την οποία κυκλοφόρησαν και σε κρέμα. Δεν είναι σαφές πού πρέπει να μπει η κρέμα, οπότε ο νούς μου πάει στο χειρότερο (δηλαδή στη γριά). Απλώς ελπίζω να μη χρειάζεται να επαλειφθεί πάνω στο ρακ-δούλο. Άραγε υπάρχει επίδομα κρέμας για δούλους? Κάτι τέτοιο μάλλον θα ανέτρεπε τα οικονομικά δεδομένα που υπολόγισα πριν. Το ενδεχόμενο να πρέπει η κρέμα να επαλειφθεί πάνω στη γάτα το θεωρώ κάπως απίθανο.
Ακολουθεί μία στήλη του John Marks ο οποίος εκθειάζει το Behringer DEQ2496. Διαπιστώνει βέβαια μερικά ελαττώματα στην αναπαραγωγή, τα οποία όμως διορθώνονται "εύκολα" με χρήση της ισοστάθμισης που έχει το μηχάνημα. Ενδιαφέρον. Δεν ήξερα ότι οι χαϊεντοριβιούερς είναι τόσο βολικοί.
Μετά έρχονται τα γνωστά ανά εξάμηνο Recommended Components. Αντιπαρέρχομαι τα χασμουρητικά πικάπ, βραχίονες, κεφαλές κλπ και επισημαίνω ότι ο προενισχυτής phono της ελληνικής Ypsilon κατατροπωνει τον αντίστοιχο Pass Labs XP-25. Δε σε χάλασε, χασισοπότη αλογοουράκια!
Στα ψηφιακά η "τάξη Α+" έχει πλέον τιγκάρει, ενώ κάποτε ήταν "κατ' εξαίρεσιν" (το γνωστό κόλπο του Άτκινσον, για να κολακεύσει τους ιδιοκτήτες) με αξιοσημείωτη παρoυσία το φτωχό και ταπεινό Oppo 95. Στα Dac, το Bricasti M1 και το dCS Debussy αναδεικνύονται ανώτερα του Weiss 202 (όλα "Α+"), ενώ η Αντιλόπη Zodiac μένει στην σκέτη Α, παρέα με ένα Logitech. To Behringer που άρεσε στον Μαρκς πήγε στην "τάξη C".
Στα ενισχυτικά ξεχωρίζω το λατρευτό AudioNote Jinro των 18 βαττ στους ολοκληρωμένους. Στα ηχεία επισημαίνω το επίσης λατρευτό Atlantic Technology ΑΤ1, το οποίο μάλιστα μπαίνει στην κατηγορία Β - Full Range!, διότι ως γνωστόν αν είσαι ΜΑΓΟΣ μπορείς να βγάλεις πλήρες βαθύ μπάσσο από 2 πενταϊντσάκια, ενώ αν είσαι παπάρας, βάζεις 2 εντεκάϊντσα στο Focal Maestro Utopia και σε ρίχνουν στα Restricted LF! Άλλο ωραίο παραλειπόμενο, τα ATC 11 πάνε στην Class B Restricted LF, ενώ τα ATC 40 πάνε στην Class C διότι δεν είναι "τόσο συνεκτικά" όσο το 11. Και εις άλλα με υγείαν.
Από τεστ έχουν το νέο ηχείο MBL, το γνωστό με τα δονούμενα πεπόνια, ένα αλουμινένιο ηχείο με χάρτινους κώνους που τιμάται όσο και ένα αλουμινένιο αυτοκίνητο, έναν Lamm που τιμάται όσο αρκετά αυτοκίνητα, έναν κινέζικο Cayin με αντίσταση εξόδου 5 Ωμ, που επίσης έβγαζε κάτι spike με υπερήχους άνευ λόγου, και έναν ενισχυτή ονοματι Rogue Audio Atlas Titan Magnum, όνομα που σίγουρα έκλεψαν από κάποιο παγωτό.