Περί μοντέρνου (μετά ή άνευ εισαγωγικών)
Εδέχθην προτροπή:
Quote:
Originally Posted by
soke_hxc
Ζοουν, πες τιποτα μουσικο ρε συ
τη οποία συνδυάζω με την προσαφθείσα αιτίαση, ότι με διακρίνει
Quote:
Originally Posted by
ran tan plan
υπανάπτυξη των αισθητηρίων κατανόησης τέχνης μοντέρνας φόρμας
και μάλιστα
Quote:
Originally Posted by
ran tan plan
Σε κάθε περίπτωση
Δεν πρόκειται να επιχειρηματολογήσω κατά του
Quote:
Originally Posted by
ran tan plan
Σαββόπουλου
πολλώ δε μάλλον κατά του
Quote:
Originally Posted by
ran tan plan
Αγγελόπουλου
(οι υπογραμμίσεις κτλ δεν είναι δικές μου) - αντ' αυτών θα παραθέσω μερικές πρόχειρες σκέψεις περί μοντερνισμού. Θα μπορούσα βέβαια να γράψω πέντε πράγματα για τα πλάνα του "Πολίτη Κέιν" ή τη "βαθειά εστίαση" του Ζαν Ρενουάρ, αλλά ας περιοριστώ σε πιο οικείους τομείς. Σκεφτόμουν λοιπόν μουσική που, όταν την άκουσα, μου φάνηκε πολύ μοντέρνα και μου ήρθαν δύο κομμάτια κατά νουν.
http://rapidshare.com/files/414662571/1.mp3
http://rapidshare.com/files/414661330/2.mp3
Το πρώτο ασχολείται με μία μετα-πάνκ εκδοχή της στάνταρ ρυθμολογίας των μπλουζ, ρυθμολογίας η οποία σπάνια πια μου κεντρίζει το ενδιαφέρον. Το δεύτερο είναι ένα κλασσικό κομμάτι από έναν υπερ-κλασσικό δίσκο, με ευφάνταστη χρήση κρουστών, αληθινών και μη, που αναλαμβάνουν το σύνολο της ηχητικής δραστηριότητας του κομματιού (προάγγελος των ύστερων Talking Heads, και πολύ λογικά!). Με εξαίρεση τη φωνή -σε πλήρη αντίθεση μαζί τους, μια και ακολουθεί ηθελημένα παλιομοδίτικη μανιέρα- μέχρις ότου επέμβουν στο κομμάτι οι κιθάρες-"φωτιές του Αγίου Έλμου να φτύνουν ιόντα στον αιθέρα" του Ρόμπερτ Φριππ, με άλλα λόγια αυτό που λέει η φράση: οι κιθάρες του Ρόμπερτ Φριππ, τελεία, παύλα, παράγραφος._
Την επόμενη φορά, αν δεν με κάνετε να βαρεθώ, λέω να σας παίξω και Andy Gill :cool:
Ώριμη για την 3η δισκογραφική δουλειά…
soke_hxc
…να γεννηθεις σε μια οικογενεια ανωτερης κοινωνικα ταξης, ειναι τυχη.
Διάβηκα την πρόταση 7 φορές και μια ως την μέση, μα ούτε μια δεν βρήκα εισαγωγικά.
Χαλάλι, τουλάχιστον ¨πήρα μάτι¨ την Paris Hilton.:)
Το αυτεπίστροφο σκουπιδαριό
Η ανάγνωση zonepress είναι η μεγαλύτερη ωφέλεια που θα μπορούσες, λαέ Μου, να παρέχης εις εαυτόν. Δηλαδή όχι η μεγαλύτερη, θα μπορούσες να κάνεις και σημαντικότερα πράγματα, αλλά δεν σε έχω ικανό για παραπάνω, οπότε αρκέσου, λαέ Μoυ, σε ό,τι σε ταΐζω, λιωμένο και με κουταλάκι. Αφορμήν έσχον ενθυμούμενος το απόσπασμα τούτο:
Quote:
Originally Posted by
zonepress
Εκφράζουν διάφορους ατάλαντους οι οποίοι έχουν προβλήματα. Και οι οποίοι αποφάσισαν να μετακυλίσουν τα προβλήματά τους στους ώμους (ή, εν προκειμένω, τα αυτιά) των άλλων - και όχι μόνο αυτό, αλλά και να βιοπορίζονται τοιουτοτρόπως.
Υψίστη αδιακρισία και δείγμα κάκιστης ανατροφής, λέω εγώ!
το οποίο και βρίσκω ιδιοφυές.
Και επειδή, λαέ Μου, θέλεις πάντα παραδείγματα και εικονίτσες -αν είναι να έχεις κάποια ελπίδα να καταλάβεις- ιδού.
Αλλάζοντας σταθμούς στο ραδιόφωνο, πήρε το αυτί μου κάτι απεχθές και απροσδιόριστον. Όχι απροσδιορίστως απεχθές, μην μπερδεύεσαι! Ήταν κάποιος από αυτούς τους "τροβαδούρους". Από αυτούς που περιγράφω στο παραπάνω αυτοτσιτάτον. Ένας πονεμένος ήτο. Δεν συνεκράτησα ποίος. Δεν έχει σημασίαν άλλωστε. Τους έχετε υπόψη όλους αυτούς και τους σεμνύνεσθε, υποψιάζομαι. Είναι κάτι προβληματικοί, κακάσχημοι, με χιλιάδες άλυτα ψυχολογικά, οι γονείς των ήσαν διεζευγμένοι ή απόμακροι (αν δεν τους εμισούσαν κιόλας, ή αν δεν ήσαν ορφανά), εμεγάλωσαν μέσα στη φτώχεια, με μόνο φαγητό τις χυλόπιττες από τις γκόμενες και με μια κάψα στις (ευαίσθητες) καρδιές των: Γιατί να μην είμαι και 'γω λίγο μάγκας? Γιατί να μην έχω και 'γω αμάξι? Γιατί να μη μου κάθονται και μένα οι γκόμενες?
Όλοι αυτοί, που λες λαέ Μου, συνέλαβαν όλως τυχαίως το ίδιο σχέδιο! Είπαν: "Θα γίνω καλλιτέχνης!" (επειδή μου αρέσει η ακριβολογία, είπαν "Θα γίνω καgλλιτέχgνης"). Έτσι:- Θα νομίσουν οι άgλλοι ότι είμαι μάγκας =>
- Θα βγάλω λεφτά και συνεπώς αμάξι =>
- Θα μου κάθονται οι γκόμενες
Και στο αναπόφευκτον ερώτημα "τι θα πουλάω ως τέχgνη?" η απάντηση ήτο πλέον απλή, ή μάλλον, απgλή: θα πουλούσαν το πόσο άσχημα ένιωθαν για το ότι δεν ήταν μάγκες, δεν είχαν αμάξι και τους έφτυναν οι γκόμενες.
Προχείρως λοιπόν αριθμώ μίαν λίσταν από τέτοιους κακομοίρηδες προβληματικούς:- Bob Dylan
- Leonard Cohen
- Tom Waits
- Van Morrison
και ποgλλοί άgλλοι που προφανώς δεν θυμάμαι τώρα, λόγω απεχθείας, καθώς και τα διάφορα εγχώρια αντίγραφά των, οι ποικίλοι ¶σιμοι, Αγγελάκαι, ΠυξΛαξ, Καζαντζίδαι και gλοιπαί δημοκρατικαί δυνάμεις. Τους αναγνωρίζεις, λαέ Μου. Είναι η δισκοθήκη σου.