Μιχαλη το πρωτο βιντεο πρεπει ναναι πολυ παλιο!
Η Αγια Σοφια δεν εχει μιναρεδες!!!
Printable View
Μιχαλη το πρωτο βιντεο πρεπει ναναι πολυ παλιο!
Η Αγια Σοφια δεν εχει μιναρεδες!!!
έχει όμως αυτό πού είχε και πού πρέπει να έχει!
Και θα έχει και στο μέλλον!
(άσχετα αν τις προλάβουμε)
δηλ. Καμπάνες.
όσο για τους μιναρέδες, ήμουν σίγουρος!!, από προηγούμενες κουβέντες μας, ότι θα σου λείπανε...
όμως μη στεναχωριέσαι…
δεν λείπουν μόνο σε ʽσένα οι μιναρέδες.
είμαι 100% σίγουρος πώς οι μιναρέδες λείπουν και σε άλλους.
απλώς φέρονται πιό έξυπνα και κάνουν το παπί.
.
.
.
.
μέχρι να αποφασίσω να γράψω…
(ούτε καφέ δεν έχω πιεί πρωί-πρωί)
http://www.youtube.com/watch?v=3KO1sger7Bc
.
.
.
μια υπενθυμισούλα. έτσι… για την Ιστορία…
σαν σήμερα και πρίν 71 χρόνια -για την ακρίβεια, βράδυ της 30ης Μαΐου και ξημερώματα 31ης του 1941- και σύμφωνα με τας γραφάς, ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας (πέθανε πέρσι στις 30 Απρίλιου, ένα μήνα πρίν την συμπλήρωση των 70 χρόνων από το γεγονός) κατέβασαν τη γερμανική σβάστικα από τον Ιερό βράχο της Ακρόπολης.
Ας θυμόμαστε λοιπόν αυτό το ηρωικό γεγονός, μιας πού οι πολιτικοί μας σήμερα - και σε αντιδιαστολή- κατεβάζουν τα βρακιά τους.
Και ζητούν να τα κατεβάσει και ο λαός.
εκτός όμως από τον Μ.Γ. και τον Λ.Σ. υπάρχει και κάποιος άλλος νέος, 17 χρονών (που αμφισβητείται. και αυτός…), πού λέγεται πώς, ένα μήνα πρίν (27 Απριλ. '41), έκανε μια πολύ μεγάλη και ηρωική πράξη.
αληθινά σενάρια (όπως λέει και η εκπομπή της ερτ3) λοιπόν;
ίσως σήμερα, να τα χρειαζόμαστε περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%...B4%CE%B7%CF%82
http://www.e-telescope.gr/el/history...logy/473--1941
_
-ίσως σήμερα, να τα χρειαζόμαστε περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
και ίσως να χρειαζόμαστε, για να ανέβουμε, και τέτοια άρθρα.
εφημερίδα Liberation
http://apneagr.blogspot.com/2012/05/liberation.html
Δράττομαι της ευκαιρίας της σημερινής εορτής δια να ευχηθώ εις τον αγαπητόν μας Μιχάλην Χρόνια Πολλά. Υποθέτω ότι κανονικά εορτάζει του Αγίου Μιχάλη, ή των Αρχαγγέλων Μιχαήλ, Γαρουφαήλ και Ταρατατζουήλ, ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων. Δεδομένης της μοναδικής οξυνοίας, ου μην αλλά και της αλανθάστου ευθυκρισίας, της απεράντου ευρυμαθείας, της απαραμίλλου εχεφροσύνης, της στιλβούσης καλλιεπείας, της αιγληέσσης φαφλ... , όχι, φληναφ... , ούτε, φιλομαθείας (ειδικώς αυτής!) του Μιχάλη, το πρέπον είναι να εορτάζη του Αγίου Πνεύματος. Χρόνια Πολλά!
Καλή εβδομάδα.
φυσικό το βρίσκω, ο αντίπαλός του ΣΥΡΙΖΑ να είναι και ο ιδανικός του ψηφοφόρος…
ειδικά αν η νδ έχει για εκπροσώπους τύπου, τύπους σαν τον Μιχελάκη και τον Μουρούτη. :O
(για να μην προσθέσω -όπως έχω ξαναπεί- τις μεταγραφές που έκανε. και δεν εννοώ εδώ την Μπακογιάννη)
αυτή την κατάντια και αυτά τα επιχειρήματα…, προσωπικά, δεν μπορούσα! να τα διανοηθώ και να τα φαντασθώ.
(και λέω προσωπικά, γιατί άλλοι μπορεί να τα θεωρούν εύστοχα και έξυπνα…
και τα επιχειρήματα και τη στρατηγική της)
νομίζω πώς, μεγαλύτερη αξιοπρέπεια έχει/κρατάει το πασοκ...
(και ούτε αυτό που λέω τώρα, μπορούσα να διανοηθώ -τουλ. εύκολα- ότι θα συνέβαινε)
όπως νομίζω πώς*, μεσοπρόθεσμα (και μετά φυσικά τις εκλογές. -οι οποίες δεν θα δώσουν εύκολα λύση), το πασοκ θα ανακάμψει
γρηγορότερα και πιο ορθά...
*(αν συνεχίσουν να πολιτεύονται -και οι δύο- κατά τον ίδιο τρόπο με αυτόν των τελευταίων ημερών/μηνός)
Το άλλο που ήθελα να πω είναι πώς:
'έραψαν' και οι δύο (πασοκ, νδ) 'κουστουμάκια' στα μέτρα τους. έτσι νόμιζαν…
αγνοώντας τη ρήση που λέει πώς: όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει…
έτσι λοιπόν, έφτιαξαν -ανάμεσα σε άλλους- τους νόμους:
α) των 50 εδρών bonus στο πρώτο κόμμα.
β) την ασυλία των βουλευτών, υπουργών, κ.λπ.
τι βλέπω να συμβαίνει ή τι θα συμβεί;
α) το bonus των 50 εδρών να το παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ. (και καλά θα κάνει. καλώς να συμβεί)
β) θα τρώνε ξύλο -μέσα και έξω από τη βουλή- από τους λεβέντες (; ) της χ.α. και δεν θα μπορούν να τους ακουμπήσουν.
γιατί θα έχουν το άσυλο.
(εκτός και αν, για αυτό το τελευταίο, δεν τα ξέρω εγώ καλά τα πράγματα. που το εύχομαι!)
Τέλος, αν με βλέπετε ήπιο, (στις εκφράσεις μου και στο γράψιμό μου)
ίσως να δίνουν εξήγηση τα παρακάτω:
(ίσως πάλι και να κουράστηκα… και -κάποια στιγμή- να επανέλθω...)
με ρώτησαν: «πότε» γιορτάζω;
λοιπόν γιορτάζω -και Τον γιορτάζω- όταν γιορτάζει Aυτός εδώ:
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%...B1%CE%AE%CE%BB
φυσικά δεν μπορώ να απαγορεύσω σε κάποιον, αφού έτσι το κρίνει, να με γιορτάζει του Αγίου Πνεύματος. : )
(αν και νιώθω ασήμαντα μικρός Μπροστά Του)
επικουρικά, λόγω ημερ. γέννησης, με προστατεύει και Aυτός εδώ:
http://www.psathades.gr/ecclesia/sinaxari.htm
: D
Καλημέρα!
Προς Χρυσαυγίτες επιστολής το ανάγνωσμα, ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ!
http://seferou.blogspot.gr/2012/05/blog-post_2677.html
η αλήθεια είναι ότι με μπερδεύουν λίγο τα -επίσημα τους- χρώματα./μαύρο-κόκκινο.
(γιατί νομίζω πως χρησιμοποιούν και ολίγο σιcλαμέ)
και προσπαθώ να θυμηθώ τι μου θυμίζουν… : )
πώς μπορείς να καταστρέψεις ένα -τουλάχιστον αθώο, κατά τ' άλλα- σύμβολο.
http://www.artofwise.gr/html/categor.../svastika.html
Δε βαριέσαι Μιχάλη, η επιπολαιότητα και η αμνησία δεν είναι μόνο ελληνικά φαινόμενα: οι σκληρότερες νεοναζιστικές συμμορίες ευδοκιμούν στη Ρωσία, τη χώρα που πλήρωσε με ποταμούς αίματος τη ναζιστική μεγαλομανία. Καμιά φορά μεταξύ βασανιστή και θύματος αναπτύσσονται αλλοπρόσαλλες σχέσεις..
Κι όλη αυτή η τρομοκρατία τελευταία άρχισε να γίνεται κουραστική: my death, it almost bored me, so often was it told, που έλεγε κάποτε ο Nick Cave. Αλήθεια, τι θα λένε όταν πράγματι επέλθει το μοιραίο; Ίσως κάτι σαν κι αυτό που έλεγε στο Μαγικό Βουνό του Τόμας Μαν ο διευθυντής του σανατορίου απευθυνόμενος στον ετοιμοθάνατο ασθενή που είχε καταληφθεί από πανικό: «Ελάτε πια κύριε, δεν έγινε και τίποτα, πώς κάνετε έτσι!»
http://www.star.gr/Pages/Media.aspx?...lossa_sto_fovo
και μη μου πείτε ο Τράγκας… (γνωρίζω)
επίσης,
«Όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει,
στρατιώτη μου τον πόλεμο τον χάνει.»
(το χρησιμοποίησε και ο Τσίπρας)
«Στρατιώτη μου, τη μάχη θα κερδίσει,
όποιος πολύ το λαχταρά να ζήσει.»
http://www.youtube.com/watch?v=qBpRfnrxUcg
καλές εκλογές. εκτός απροόπτου… (στο να επανέλθω)
Το προσέξατε, ε? Όχι σεις ειδικώς, Μιχάλη, για όλον τον λαόν Μου λέω. Εδώ και κανα δίμηνο, τρομοκρατία σαν να μην υπάρχει. Μυστήριο πράμα! Ούτε βόμβες μπαίνουν, ούτε επιθέσεις σε δημόσια κτίρια γίνονται, κιχ δεν ακούγεται. Άκρα του τάφου ησυχία.
Τι να υποθέσει κανείς? Ότι ο Υπουργός ξαφνικά έγινε υπεράνθρωπος? Βλέπει και ακούει μέσα από τοίχους και διαλύει τις τρομοκρατικές συμμορίες εν τη γενέσει τους? Και δη ο υπηρεσιακός υπουργός, που έχει τα χέρια του περίπου δεμένα?
I don't think so.
Το κοινό έγκλημα έχει θεριέψει πέρα από κάθε φαντασία. Κάθε μέρα διαβάζουμε και ακούμε για ληστείες, συνήθως μετά φρικαλέων φόνων και συχνότατα για ποσά ασήμαντα. Η Αστυνομία, κακοπληρωμένη, λοιδορούμενη από την Αριστερά, ευνουχισμένη από την πολιτική της ηγεσία και στερούμενη υλικών πόρων και ηθικού, βρίσκεται σε αντικειμενική αδυναμία να τα βγάλει πέρα.
Πώς και εξαφανίσθηκε η τρομοκρατία τότε? Δεν είναι πολύ απλό, λαέ Μου? κάνουν διάλειμμα. Δεν θέλουν να τρομάξουν τον κόσμο εν όψει κάλπης. Πήραν εντολή να βοηθήσουν, λουφάζοντας, το κόμμα που τους εκτρέφει, τους προστατεύει, τους εμπνέει - και πιθανώς να τους πληρώνει κι όλας. Και υπακούουν στην εντολή γιατί μπορεί να παριστάνουν τους αναρχικούς - όμως στην πραγματικότητα είναι πολύ πειθαρχημένοι τύποι.
Εννοείται ότι, σε περίπτωση νίκης της ΝΔ την Κυριακή, ο ανταρτοπόλεμος που θα εξαπολυθεί από την Κουμουνδούρου θα είναι άνευ προηγουμένου. Διότι, συμφώνως προς την Αριστερά, η λαϊκή βούληση μας κάνει μόνον όταν μας βολεύει. Όταν δεν μας βολεύει, την καταγγέλλουμε ως προϊόν "παραπλάνησης", "προπαγάνδας", "κινδυνολογίας", "φόβου" κλπ και συνεπώς πρέπει να αλλάξει με κάθε τρόπο (βόμβες, επιθέσεις, πυρπολήσεις, λεηλασίες) ώστε να μας βολεύει.
Ακούω αυτό το «θα σας διώξουμε από το ευρώ!» και θυμάμαι τον ξάδερφό μου τον Αποστόλη. Τελευταίος μαθητής και τραμπούκος με περικεφαλαία. Ο μαθηματικός μας στο γυμνάσιο με είχε κάποτε ρωτήσει: «Είναι στʼαλήθεια ξάδερφός σου;» Ναι, του λέω με απορία. «Και δεν ντρέπεσαι;» Όχι, του λέω χαμογελώντας. Γιατί σε μένα ήταν αφοσιωμένος κι ευγενικός ο Αποστόλης.
Κάθε φορά που η μάνα του ερχόταν στο σχολείο, πάντα το ίδιο το βιολί: «Θα τον διώξουμε, να το ξέρεις!» Αγράμματη γυναίκα βέβαια, αλλά, πώς να το κάνουμε, φοβόταν: είχε ακούσει ότι χρειάζεται τη σήμερον απολυτήριο λυκείου και τον ζόριζε. Και τι μʼ αυτό; Από το κακό στο χειρότερο ο Αποστόλης. Τι απειλές στο παιδί, τι παρακάλια στους δασκάλους, ήρθε στο τέλος το μοιραίο: δευτέρα λυκείου σταμάτησε ο Αποστόλης.
Έλα όμως που δεν ήλθε η συντέλεια του κόσμου! Όταν ηρέμησαν τα πράγματα, άρχισε δουλειές του ποδαριού ο Αποστόλης. Όσο μισούσε τα γράμματα, τόσο αγαπούσε τη δουλειά: υπεύθυνος, εργατικός και οικονόμος. Σύντομα καλοπαντρεύτηκε κι έκανε την τύχη του στις πλαστικές σακούλες ως βιοτέχνης στην αρχή, ως βιομήχανος μετά ο Αποστόλης.
Το πρόβλημα βεβαίως είναι ότι, όπως πάνε τα πράγματα, μάλλον θα χρειαστεί κάποια στιγμή να πάρουν και οι «προκομμένοι» το δρόμο το σκληρό του Αποστόλη. Και όχι μόνο τους πήρανε τα χρόνια, αλλά και δεν έχουν την έφεση την πρακτική του Αποστόλη..
http://www.youtube.com/watch?v=Komj5TtWq-k
Να καλοπαντρευτούμε κι ας αργήσουμε, που λέει και ο πατέρας μου!
αν σας έλειψα, που πρέπει να το συνηθίζετε, όπως και εγώ, ήταν πού -από την Τετάρτη το πρωί- ήμουν στη Παράγκα και μάζευα αγριόχορτα.
όχι του βουνού. τα άλλα, της εγκατάλειψης… (που δεν τρώγονται)
σήμερα λοιπόν, διάβαζα αυτά:
Ούτε στα πιο παρανοϊκά γλυκά όνειρά του δεν μπορούσε να φανταστεί ο Αντώνης Σαμαράς ότι θα έκαναν προεκλογικό αγώνα υπέρ του η... καγκελάριος της Γερμανίας, ο πρόεδρος της Γαλλίας,
ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και ο πρόεδρος των ΗΠΑ!
http://www.ethnos.gr/article.asp?cat...pubid=63670618
και αυτά.
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231200788
αν δεν το είχατε καταλάβει..., στις εκλογές τις 6ης Μαΐου, είχα μείνει άσπιλος και αμόλυντος. : )
όμως, θα σας έλεγα, πώς μετά από όλες αυτές τις αντιδράσεις (μέσα και έξω), που μου τη δίνουν (όπως και οι μεταγραφές, οι δηλώσεις, κ.α.),
έχω αρχίσει και μετεωρίζομαι…
ελπίζω να μην μπατάρω -μέχρι αύριο- τελικά.
γιατί αν τελικά μπατάρω…, φοβάμαι πως θα μπατάρω αριστερά (?) και θα τα πάρω σύριζα. : )
για να είμαστε εξηγημένοι… που λένε. : )
Και "νοθείας", ξέχασα να προσθέσω. Δεν κρατιούνται τα "παιδιά":
http://www.skai.gr/news/greece/artic...pa-stin-attiki
http://www.skai.gr/news/greece/artic...o-tmima-tis-ko
http://www.youtube.com/watch?v=tGKHvGYMjdQ
Όχι, δεν μπάταρα ούτε αυτή τη φορά.
(ούτε ντεραπάρισα. στο… «βρεγμένο»
ίσως χάριν των… οδηγικών μου ικανοτήτων : ) )
αν και θα ήταν εύκολο… -και ίσως ορθό- μετά τα όσα σας περιέγραψα στο ποστ 338…
και ειδικά μετά και το άρθρο της Bild.
http://www.ert.gr/europe/item/15029-...-kanete-lathos
και ναί μεν το άρθρο έχει δίκιο ως προς τους καραγκιόζηδες που μας κυβέρνησαν (από το 81 και μετά)
και μας έφεραν εδώ που βρισκόμαστε σήμερα (αν και ο Τσίπρας δεν είχε -την ίδια- 'ευκαιρία'…),
όμως, για
τα δισεκατομμύρια τα δικά τους…,
και
τα ΑΤΜ μας που βγάζουν ευρώ που έβαλαν αυτοί…,
κ.λπ., που αναφέρει το άρθρο...
έχω να τούς αντιτάξω αυτό που είχα πεί στο πόστ 211.
Μ.Φ.: Τα χρήματά που μας έδωσαν-δάνεισαν τα έχουν πάρει πίσω με το παραπάνω.
(από τα ψώνια μας-αγορές μας σε Porsche, Mercedes, BMW, Boss, Miele, κ.λπ.)
και επίσης,
380 εκατ. ευρώ κέρδισε η Γερμανία από τα ελληνικά δάνεια. (υπ όψιν, έως το 2011)
http://www.tanea.gr/oikonomia/article/?aid=4700234
(κ.α. πολλά.)
όσο για τον εκβιασμό τους…, ένα μόνο:
Ζημιά ενός τρισ. ευρώ από ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας
http://www.tanea.gr/oikonomia/article/?aid=4700178
τελειώνοντας αυτή την ενότητα,
και για να καταλάβουμε τί εστί Μέρκελ και Γερμανοί (όχι όλοι)
Μέρκελ προς Παπανδρέου: Θέλω οι Έλληνες να πονέσουν.
και επίσης,
«θέλουμε να είμαστε σίγουροι πως κανένας άλλος δεν θα το θέλει αυτό».
http://www.newsnow.gr/article/88691/...-ponesoun.html
-----------------------------------------------------------------------
με κατηγορούν (δηλ. ένας. ο γνωστός ''λεβέντης''…) ότι έχω πάθει βούλτεψη…
(όπως, παλαιότερα…, με κατηγορούσαν για τον Δ. Σαββ. ή τον Βασ. Πα/ντίνου.)
είναι τα μόνα επιχειρήματα πού απέμειναν στον πανεπιστήμονα ''λεβέντη''.
Έχω διευκρινίσει πώς δεν είμαι οπαδός κανενός!
Μπορεί να χρησιμοποιώ κείμενα, τραγούδια, τοποθετήσεις, κ.λπ. (διαφόρων…),
αλλά, επαναλαμβάνω, δεν είμαι οπαδός κανενός.
πρός επίρρωση αυτού πού λέω,
είναι και το πιό κάτω παράδειγμα.
Σεβασμός στον λαό που άντεξε στην προπαγάνδα
http://www.elzoni.gr/html/ent/163/ent.23163.asp
σε ποιό λαό και σε ποιά προπαγάνδα αναφέρεσαι αγαπητή μου Σ. Β. ;
γιατί εγώ, την μόνη προπαγάνδα -και τρομοκρατία. μέσα και έξω- που είδα, ήταν από τις αντίθετες πρός τον ΣΥΡΙΖΑ πλευρές.
-------------------------------------------------------------------
Ως πρός τις εκλογές, μια μόνο διαπίστωση. (βαριέμαι για περισσότερα)
Ο Κουβέλης, φοβούμενος να μην κατηγορηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ…, δεν συνέπραξε με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. ώστε να σχηματισθεί κυβέρνηση στις εκλογές
της 6ης Μαΐου. (163 ? έδρες)
Αυτό που "κατόρθωσε" ήταν να αυξήσει (σχεδόν τα διπλασίασαν και οι δύο) τα ποσοστά της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.
(και να μειώσει αυτά των "Ανεξάρτητων Ελλήνων" και του ΚΚΕ)
(χώρια τα εκ. ευρώ και ο -πολύτιμος- χρόνος πού χάθηκε…)
-.-
Τέλος, πολλοί προβλέπουν -και συμφωνώ- Καλή συνέχεια το Φθινόπωρο…
(αν τελικά συμφωνήσουν-καταλήξουν, από ανάγκη, τώρα)
Του έπους ραψωδία χι.
Ο Έκτωρ τρέχει να σωθεί
απ’ τ’ Αχιλλέως την οργή.
Τον παίρνει τέλος η ντροπή
και στέκετ’ ασκαρδαμυκτί
μπρος στου θεριού τη χασμωδή.
Μες τη καρδιά του το νοεί
δε θα τη βγάλει καθαρή.
Μια συμφωνία παστρική
είν’ η στερνή του η βουλή.
-Μάγκα μου όποιος νικήσει,
το πτώμα να μη μαγαρίσει.
-Καλά πού τ’ άκουσες εσύ
λύκος να σέβεται αρνί;
: ) : )
μη μου πείς ότι το έγραψες εσύ;
Μια συμφωνία παστρική
είνʼ η στερνή του η βουλή.
Και -να χτυπήσω ξύλο- ίσως, η στερνή Βουλή εντός ευρώ;
Άνθρωπος πέρασε από εδώ
…και τρόμαξε ότι ζούσε.
Ποτέ σου δεν θα ξαναδείς…
http://www.youtube.com/watch?v=feM30BiQy80
στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος – μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Κομισιόν για Ελλάδα: Μια θλιβερή πραγματικότητα σε αριθμούς.
!!!
http://tvxs.gr/news/ellada/komision-...a-se-arithmoys
Δικαιοσύνη.
καλά το πάει… : p
http://tvxs.gr/news/ellada/apillagis...eio-sti-beroia
Κυβέρνηση (δηλ. ΝΔ).
και αυτή, καλά το πάει… : p
http://tvxs.gr/news/internet-mme/nee...si-enoxlitikon
(για να δούμε αν η ΔΗΜΑΡ θα αντιδράσει… από την αντίδραση της εξ άλλου, θα φανεί και το ποιόν της)
Περισσότερο, για τα ενδιαφέροντα συνθήματα…
Η μπαλάντα ενός φιλήσυχου.
(το σύνθημα "Βγείτε απʼ το σπίτι" -πρώτο πλάνο- μη το λάβετε υπʼ όψη σας και τρομοκρατηθείτε...
θεωρήστε το τυπογραφικό λάθος του σκηνοθέτη : p)
http://www.youtube.com/watch?v=w_wjgioomWQ
* από το φιλμάκι.
- Αντισταθείτε, ακόμα και σε 'μένα που σάς γράφω.
- Όσο τα πρόβατα βελάζουν, τόσο οι Λύκοι θα ουρλιάζουν.
Edit.
Νομίζω πως θα έπρεπε!! να είχα ντεραπάρει…
όταν υπάρχει πείνα,ανεργεία,φτώχεια,χαράτσια,συνταξιούχοι και καρκινοπαθείς που δεν μπορούν να αγοράσουν τα φάρμακά τους,το πολιτικό υλικό του τόπου μας μοιράζεται 50 +κάτι εκατομμύρια ευρώ.Μιά χαρά!
έλα ρε και σύ petkef
δεν διαβάζεις; (τι -κατά καιρούς- έχουν γράψει)
οι καρκινοπαθείς φταίνε που αρρώστησαν
τα παιδιά που -δήθεν- λιποθυμάνε
οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι
οι άστεγοι
κ.λπ.
όπως έφταιγε και ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης (και λοιποί… πρίν και μετά), που ξεσηκώθηκαν ή αντιστάθηκαν.
α, ξέχασα! και ο Τσίπρας που δεν κυβέρνησε. : )
_
http://neosmetoikos.blogspot.com/2012/03/2.html
λέω να γυρίσω σελίδα >>>
Με τον Άγιο ΕυστρατιοΝίκη Νίκο Σιαλμά, μωρίας εγκώμιον
Όταν το πρωτοπαλλήκαρο του Γένους έπεσε στο Αιγαίο, για να μείνει το Αιγαίο, Αιγαίο και να παρηγορεί τον Αιγέα, συλλογιστικά πως πρώτη φορά, ίσως, στην αργόσυρτη διάρκειά μας, τα σημερινά παιδιά μας είναι μάλλον πιο σωστοί, δηλαδή πιο τραγικοί ήρωες από τους παλιούς.
Ο Καραϊσκάκης κι οι Γυναίκες στο Χορό του Ζαλόγγου, ο Αυξεντίου και η Αντιγόνη πέθαναν για κάτι.
Ο ανθυποσμηναγός Νίκος Σιαλμάς πέθανε για «τίποτε».
Οι άλλοι είχαν πόλεμο. Ο new wave –ήρως Νίκος Σιαλμάς δεν πολεμούσε, έπαιζε παίγνιον εξομοιώσεως όπως τα παιδαρέλια που τα βλέπουμε μπροστά στην οθόνη των simulator games.
Εκεί, όταν το ηλεκτρονικό αποδειχθεί ανώτερης τεχνολογίας από τα αντανακλαστικά τους, τα παιδιά, χωρίς κέρματα πια, φεύγουν. Όταν όμως το τουρκικό ηλεκτρονικό φάνηκε πιο προηγμένο από το δικό του, ο Νίκος Σιαλμάς δεν έφυγε. Βούτηξε. Έμεινε.
«Τι κάνεις, Γέροντα;» Εδώ μένω, λέμε στο «Γεροντικόν» μας.
Και τι θάχανε αν έφευγε;
Θα τον είχε σημαδέψει ο τούρκος, θα επέστρεφε στη βάση του με μία φωτογραφία «ήττας» δικαιολογημένης, αφού το τουρκικό μηχάνημα ήταν καλύτερο, το πολύ-πολύ να καθυστερούσε η προαγωγή του, εκτός αν ήταν πασόκος ή νεοδημοκράτης, οπότε θα γινόταν βουλευτής Επικρατείας (όσης θάμενε μετά την υπογραφή της Ελληνοτουρκικής φιλίας) κι ίσως το βράδυ θα είχε βγει, αν ήταν λίγο ντάουν, για να ξαναέρθει στα χάϊ του.
Ο Νίκος Σιαλμάς όμως έμεινε εκεί στα χάϊ για να πέσει ντάουν.
Επί πτερύγων ανέμων, για να γίνει κύμα μέσα στα «κύματα άφθαρτου φωτός»…
Έμεινε να πέσει και επιμένων έπεσε.
Όχι στην οθόνη. Στο Αιγαίο!
Για την πατρίδα;
Είπαμε, όχι. Η πατρίδα δεν είναι σε πόλεμο με κανένα, ούτε καν με τον εαυτό της.
Γιατί έπεσε τότε το πρωτοπαλλήκαρο;
Για μια οθόνη. Νεφέλης περί, όπως προέβλεψε ο Τραγικός.
«Για ένα αδειανό πουκάμισο», χωρίς Ελένη.
Για μια οθόνη.
Ναι, όσο το σκέφτομαι, βλέπω πως ο Νίκος Σιαλμάς, «εν σαρκί περιπολών θεός», εκεί ψηλά στον βυθό του Ουρανού μας, παίζοντας αερομαχίες στις αμμουδιές του Ομήρου, την γλώσσα μου την κράτησε Ελληνική, την κόρη μου, δροσοβολούσα και την Παναγία, βρεφοκρατούσα, εις τον αιώνα των αιώνων.
Παίζοντας μέσα από μια οθόνη, για, μια οθόνη.
Γιʼ αυτό και περισσότερη τιμή του πρέπει του παιχνιδιάρικου παιδιού μας.
Οι ιερές σκιές των προγόνων του, έπεσαν για κάτι χειροπιαστό, την νίκη ή το όνειδος.
Πολεμούσαν. Και ήταν μέσα στην ανάγκη.
Ο Νίκος Σιαλμάς έπεσε λοιπόν χωρίς νάχει ανάγκη, εκών, πετώντας προς το Εκούσιον πάθος, της οικείας του γνώμης Αυτοκράτωρ.
Όχι ως Έλλην, αλλά καλύτερος τους.
Διότι ο Νίκος Σιαλμάς έπεσε σκιαμαχώντας, κυνηγώντας σκιές στην οθόνη του, την στιγμή που όλες οι οθόνες τριγύρω του, με τρέϊλερ, σποτ και σπόνσορ, του δίδασκαν να κυνηγά χρήματα και αξιώματα, αν δεν ήθελε να καταντήσει σκιά του αληθινού winner της οθόνης…
Για ποιούς λόγους έπεσε λοιπόν το Πρωτοπαλλήκαρο;
Αίνιγμα και αιώρημα. Δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς.
Είναι βέβαιο, τουλάχιστον και για παρηγοριά μας, για ποιους λόγους δεν έπεσε:
α) Δεν έπεσε για την συνθήκη του Μάαστριχτ.
β) Δεν έπεσε για να πέσει το ποσοστό του δημόσιου ελλείμματος επί του Ακαθάριστου Εθνικού προϊόντος.
γ) Δεν έπεσε κατά λάθος.
Έπεσε, ως λάθος, για μια λάθος επίσημη Ελλάδα, που επιβάλει συνεχώς από την παιδεία της, τα ΜΜΕ της, τα πολιτικά της και τα διανοουμενίστικά της, ότι το σωστό και πρέπον του «πετυχημένου» και του «ανταγωνιστικού», είναι ακριβώς το αντίθετο απʼ αυτό που έπραξε και έπαθε ο αρχάγγελος ανθυποσμηναγός μας.
Να μην ακυρολογούμε λοιπόν. Ο αεροπόρος-νεομάρτυς δεν απογειώθηκε μέσα στην θάλασσα του ουρανού μας για την Ελλάδα των αεριτζήδων «που βγαίνουν στον αέρα», ούτε μαρτύρησε υπέρ των νταβατζήδων* που πουλάνε αέρα, σαπουνόφουσκες πολιτικές ή πομφόλυγες επιστημονικές.
Ο καταδύτης των θόλων είπε μόνο «αέρα»…
Γιʼ αυτό κι εμείς τώρα αναπνέουμε.
Αναπνέουμε, με το φιλί της ζωής που μας χάρισε ο, των υπερουράνιων βυθών μας, βουτηχτής.
Μα αυτός, γιατί το έκανε;
Αφού ήξερε ότι ήταν ένα παιχνίδι, ένα εξομοιωτικό μίμημα με νικητές και πεθαμένους μόνο στις στατιστικές σειρές στοχάστρων εικονικών…
Γιατί προτίμησε ένα θάνατο πραγματικό από μια κάκωση «εικονική»;
Γιατί ντράπηκε να «πεθάνει» στα ψέματα, ενώ δεν δίστασε να σκοτωθεί εντελώς αληθινά;
Μα, γιατί ανήκε στην άλλη Ελλάδα!! κι όχι την Ελλάδα της αρπαχτής, της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ή την Ελλάδα που ανήκει στην σύμμαχο Τουρκία του Συμφώνου Φιλίας, που ανήκει στο ΝΑΤΟ, γιατί ο Νίκος Σιαλμάς είπε: «Νάτο το τούρκικο και φάτο»
Γιατί ο φτερωτός κρυφομύστης μας, επί πτερύγων ανέμων, ήξερε από την κρυφή του μύηση στους αέρηδες, εκεί, στις υπερουράνιες μας θάλασσες, ότι πάντοτε επέρχεται «κάκωσις θανάσιμη», κι αυτή σε σκοτώνει, αν φανείς χωρίς φρόνημα μαλθακός και δεν προσκυνάς συνεχώς «μετά ρώμης» την κοινή ελπίδα του Κοινού των Ελλήνων:
«Αλγεινοτέρα γαρ ανδρί γε φρόνημα έχοντι η μετά του μαλακισθήναι κάκωσις ή ο μετά ρώμης και κοινής ελπίδος άμα γινόμενος αναίσθητος θάνατος» (Θουκυδίδης, Β, 43,6)
Έτσι, με τον τρόπο του Περικλή, στον Επιτάφιο του.
Πιο αλγεινή θα ήταν για τον Νίκο μας η κάκωσις από μία «εικονική» ξεφτίλα του στην οθόνη, παρά ο θάνατος του ο πραγματικός στο Αιγαίο.
Γιατί;
Διότι ο Νίκος μας, ανήκει στην Άλλη Ελλάδα: φρόνημα έχοντι. Σʼ αυτή που έχει φρόνημα. Σʼ αυτή που γνωρίζει ότι το μαλακισθήναι με την «τέχνη των στοχαστικών προσαρμογών», το μαλακισθήναι με το «τώρα είμαστε Ευρωπαίοι» και το «ανήκομεν εις την Δύσιν», πάντοτε είναι για την Ρωμιοσύνη και τον άντρα, όταν είναι άντρας και την γυναίκα όταν είναι γυναίκα και όχι Θάτσερ (Σ.Σ. η Μέρκελ σήμερα; ), ναι, πάντοτε είναι «κάκωσις» αλγεινοτέρα από τον θάνατο.
Διότι ο θάνατος, όχι του εξομοιωτικού παιγνίου, όχι ο μετά του μαλακισθήναι εικονικός, αλλά ο θάνατος όπως τον καταδέχθηκε ο Νίκος Σιαλμάς, υπήρξε ανεπαίσθητος, «αναίσθητος», διότι η ρώμη και το φρόνημα του είχαν απογειωθεί πάνω στα φτερά της «κοινής ελπίδος» του Γένους.
Η Σύναξη του δίδαξε τον Επιτάφιο κι όλη μαζί «η μετʼ ευδοξίας πλήθους αριστοκρατία» (Πλάτων: Μενέξενος, 8δ) του έψαλλε με τον Επιτάφιο της τα Εγκώμια του, για μιαν ακόμη Μεγάλη Παρασκευή του Γένους «… και θανάτω σου τον θάνατον ώλεσας και επήγασες τω κόσμω την ζωήν»
Εσύ σκόρπισες όλεθρο στον θάνατο και τον σκόρπισες εκεί στο Αιγαίο σου.
Εσύ πηγή του κόσμου της ζωής μας.
Εσύ, κατά τον τρόπο την άλλης Ελλάδος κόσμιος, αλλʼ όχι «κατά κόσμον»…
Διότι, «για την Ελλάδα ρε γαμώ το»
Για ένα φιλότιμο…
Άλλωστε, όπως όλοι οι παιχνιδιάρηδες μάρτυρες της θεότητας μας εσύ είχες τον Θεό σου, που σου έλεγε: «το γαρ φιλότιμο αγήρων μόνον» (Θουκυδίδης Β, 44, 4)
Ναι, μόνο το φιλότιμο δεν γερνάει ποτέ, άρα όσο έχεις φιλότιμο, παραμένεις αθάνατος.
...
συνεχίζεται -πρώτα ο Θεός- αύριο.
σημ/σεις. απόσπασμα από το άρθρο του Κώστα Ζουράρι, τον Σεπτέμβριο του ʼ92. στο περιοδικό 4Τ.
τα άρθρα δημοσιεύονταν υπό τον γενικό τίτλο «Ίσαλος Γραμμή».
το άρθρο το είχα σκανάρει -και το φύλαγα σαν κόρη οφθαλμού εδώ και πάρα πολλά χρόνια- αλλά λόγω του μεγέθους του (1.52 ΚΒ) δεν ανέβαινε.
(το είχα συζητήσει κανά-δύο φορές -ίσως και παραπάνω- και με τον dStam)
σήμερα, και μετά και την χθεσινή αποτυχημένη προσπάθεια μου να το ανεβάσω, αποφάσισα να κάτσω και να το αντιγράψω.
Η εργασία ήταν αρκετά κοπιαστική, γιατί προσπάθησα να μην αλλάξω -και -βασικά- δεν άλλαξα- ούτε κόμμα από το πρωτότυπο.
Οι -ελάχιστες- δικές μου παρεμβάσεις (ήθελα να κάνω πολύ περισσότερες) σε bold, italic ή εισαγωγικά, είναι με μώβ γράμματα.
(τα μαύρα bold είναι του αρθογράφου)
Τέλος, όποιος ενδιαφέρεται για το άρθρο, το οποίο σημειωτέον δεν μπόρεσα να το βρώ στο internet για να το κάνω link, μπορεί να το ζητήσει και να του το αποστείλω με eʼmail.
υ.γ. εκείνοι οι νταβαντζήδες, πού θα κατατρόπωνε ο λιλαλιχουδιμπουλούκος-ζαχαρωτοπούφ, τι έγιναν;
Αμα μπορεσω να βγαλω ακρη, θα με φτυσω!
Αυτό είναι και η μεγαλύτερη τραγωδία... Να δίνεις τη ζωή σου για κάποιο ιδανικό (ή -έστω- να νομίζεις εσύ και άλλοι ότι αυτό έκανες, δεν έχει καμμία διαφορά και αυτή τη στιγμή δεν θα ήθελα να ανοίξω μια τέτοια συζήτηση) και όντας στο επέκεινα και απροστάτευτος από τα ανθρώπινα, να υπόκεισαι στην μεταθάνατο τιμή ενός κειμένου, γραμμένο από ποιόν; Από το Ζουράρη...Quote:
Αμα μπορεσω να βγαλω ακρη (...)
Τελικά το καθαρτήριο μπορεί να έχει πολλές μορφές που ούτε τις φαντάζεσαι! :rolleyes:
Με τον Άγιο ΕυστρατιοΝίκη Νίκο Σιαλμά, μωρίας εγκώμιον μέρος 2ο
(πρότυπος τίτλος: ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ-ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΝΙΚΗ ΝΙΚΟ ΣΙΑΛΜΑ, ΜΩΡΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ)
παραλείπω και μία παράγραφο 10 σειρών πού πλατειάζει… και έρχομαι στον Επίλογο
όπου ο αρθογράφος συνδέει και δύο άλλα γεγονότα εκείνου του θέρους.
Θέρος θελξίπικρο, τούτο το καλοκαίρι του 1992!
Μας έθελξαν με πίκρα τα τρία μας παιδιά μιας άλλης Ελλάδας: Ο Νίκος Σιαλμάς, γιατί παίζοντας με το ηλεκτρονικό του παιχνιδάκι, διέτρησε την τρύπια οθόνη του «ρεαλισμού» μας και μας έδειξε, ότι νικητής δεν είναι ο πάντοτε έτοιμος winner του «φιλελεύθερου ανταγωνισμού» και του προγράμματος σύγκλισης με το Μάαστριχ, αλλά πως πάντοτε και καθʼ ημάς Τροπαιοφόρος είναι ο αθλοφόρος νεομάρτυς: Αυτός που με την μαρτυρία του προσφέρει τα Άθλα που νικούν τα άθλια.
Αθλοφόρος πρωταθλητής ο Νίκος Σιαλμάς, είπε και έπραξε: δεν θα περάσουν οι εξομοιωτές της καταισχύνης μας, δεν θα περάσουν οι εξομοιωτές της -σ.σ.δήθεν- ελευθερίας και της ευημερίας, δεν θα περάσουν δηλαδή οι βάρβαροι του ΝΑΤΟ και του Μάαστριχ.
Νίκος Σιαλμάς, η θερινή θελξίπικρη χαρμολύπη του όνειδος και του ονείρου.
Ναι, η Βούλα Δήμα και ο Πύρρος Πατουλίδης, που μέσα στον κλαυσίγελω της ασκητικής τους εγκράτειας -φτώχεια, σκλαβιά, άλγος του σώματος και στέρηση παντού- μας χάρισαν χαρά και μαζί λύπη.
Μας έθελξαν την πίκρα μας: θελξίπικρη η χαρμολύπη των Άθλων τους.
«Για την Ελλάδα, για την Ελλάδα ρε γαμώ το», είπαν και οι δύο τους με μια φωνή.
Και εμείς μείναμε άναυδοι: καλά, και το Μάαστριχ; Κι ο αναπτυξιακός αβδηριτισμός του ηλίθιου; «Η Ελλάδα είναι η πατρίδα μου και η Ευρώπη το μέλλον μου»;
Γιατί μας πότισαν φαρμάκι τα τρία αυτά παιδιά, δείχνοντας μας πόσο είναι ακόμα τριτοκοσμικά και καθόλου, μα καθόλου εξευρωπαϊσμένα; (: p)
Είδατε κανένα σοβαρό παιδί εκεί στους Ολυμπιακούς και στον Άγιο Ευστράτιο να αγωνίζεται και να σκοτώνεται για το Μάαστριχ;
Όλα τους. με την σημαία τους αθλοφορούσαν.
Την μόνη σημαία του Μάαστριχ την είδα εκεί που κορδακίζονταν «η μετά του μαλακισθήναι κάκωσις», ναι, σωστά το διαγνώσατε, ο Σάμαρανκ.
Η αλήθεια ήταν αλλού, μαζί με τα τρία παιδιά μας.
Εμείς, «όλοι μαζί», όπως λέει ο Μακρυγιάννης, Νίκος Σιαλμάς, Βούλα Πατουλίδου και Πύρρος Δήμας, αθλοφορούμε ή δαγκώνουμε την σκόνη μόνον «για την Ελλάδα ρε γαμώ το».
Εμείς, «όλοι μαζί», είμαστε «η μετʼ ευδοξίας πλήθους αριστοκρατία», τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι, διότι,
«Για μας ήταν άλλο πράγμα ο πόλεμος για την πίστη του Χριστού και την ψυχή του ανθρώπου καθισμένη
στα γόνατα της Υπερμάχου Στρατηγού, που είχε στα μάτια ψηφιδωτό τον καημό της Ρωμιοσύνης…»
Γ. Σεφέρης: Νεόφυτος ο Έγκλειστος (Ημερολόγιο καταστρώματος Γʼ)
_
αγαπητέ dStam, αν δεν αναφερθεί ο Ζουράρης
(ειρήσθω εν παρόδω, κι εμένα, το επίθετο, με η μου κάθεται καλύτερα αλλά το έχει γραμμένο με ι /αντίθετα με το Γουδί που συζητούσαμε)
ή ο Κλ. Γρίβας, π.χ., ποιός να αναφερθεί;
(και δεν λέω ότι συμφωνώ απριόρι μαζί τους σε ότι πούν)
Ο Tριανταφυλλόπουλος μήπως; ή ο Χαρδαβέλας;
Γιατί τους απαξιώνουμε όλους;
Με το ίδιο σκεπτικό, φαντάζομαι, -μπορεί και μακάρι να κάνω λάθος- απαξιώνεις και τον Χρ. Γιανναρά.
(καλά, αυτός είναι και θρησκόληπτος. -δικαιολογημένα. : p)
(για να μην πώ και τον Κων/νο Τσουκαλά)
(προσωπικά, και ειδικά τους δύο τελευταίους, εύχομαι να τους έχει ο Θεός καλά. δεν μας απέμειναν και πολλοί)
Με όρους audio, θα παρομοίαζα αυτό που λές, με το: ποιός π.χ. Lamm; εδώ έχει βγεί το σπιρτόκουτο Χ-ΗL
(εντάξει, δεν το έχεις πεί ακόμα αλλά το περιμένω… : ) )
apo1: Αμα μπορεσω να βγαλω ακρη, θα με φτυσω!
αγαπητέ apostoli, αυτό είναι το δυστύχημα για τη χώρα.
ότι, οι περισσότεροι, δεν βγάζουν άκρη από τέτοιου είδους άρθρα.
υ.γ. το μέγεθος του pdf του άρθρου, όπως θα καταλάβατε-μαντέψατε, οι περισσότεροι, είναι 1,52 ΜΒ και όχι 1,52 ΚΒ όπως εκ παραδρομής γράφηκε.
είπα να μην το μπερδέψω…, όμως οι Κρητικοί θα ήταν δικαιολογημένα παραπονεμένοι.
Κων. Ηλιάκης. 23-5-2006 †
http://www.youtube.com/watch?v=s9KyoFmRoyY
Ψαραντώνης - Σταυραετός
http://www.youtube.com/watch?v=WZvJrjiI7aQ
ο Ν. Σιαλμάς και ο Κ. Ηλιάκης (εκ του Ήλιου, προφανώς..)
είναι οι δύο πιλότοι μας (δεν γνωρίζω-θυμάμαι, αν υπάρχει ενδιάμεσα άλλος)
που χάθηκαν σε εμπλοκή (και όχι σε άσκηση ή φίλια εμπλοκή) με τους τούρκους.
Ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του, φυσικά... Ως εκ τούτου, δεν "τους απαξιώνουμε όλους", μόνο αυτούς που έχουμε την άποψη ότι είναι αμειβόμενα από τον κρατικό κορβανά υποκριτικά λαμόγια, που νομίζουν ότι με διάφορες επιτηδευμένα αρχαιοπρεπείς εκφράσεις θα μας εντυπωσιάσουν, δημιουργώντας έναν γνήσια ελληνικό, σουρεαλιστικό χαρακτήρα μπαοκ-σοσιαλιστή με αναφορές ταυτοχρόνως στο Θουκιδίδη και στη "βρεφοκρατούσα Παναγιά". Σύγκρινε το λόγο του Γιανναρά (που εσύ αναφέρεις) με αυτόν του Ζουράρη, και τη γλώσσα του σώματός τους όταν αναπτύσσουν μια άποψη είτε συμφωνείς, είτε όχι και θα έχεις αυτόματα μια καλή απάντηση.Quote:
αν δεν αναφερθεί ο Ζουράρης (...)
Επί τη ευκαιρία, μήπως θα μπορούσες να μας κάνεις μια ανάλυση του κειμένου που παραθέτεις (επειδή για να το παραθέτεις, προφανώς κάτι σου λέει);
dStam: Επί τη ευκαιρία, μήπως θα μπορούσες να μας κάνεις μια ανάλυση του κειμένου που παραθέτεις…
Υπάρχει μια ιστορία για ένα δημοσιογράφο ο οποίος πλησίασε τον Louis Armstrong και τον ρώτησε, "Τι είναι τζαζ;"
ο Louis Armstrong χαμογέλασε και του απήντησε: "Αν δεν ξέρεις, δεν μπορώ να σου πω."
την ίδια ιστορία, είχε χρησιμοποιήσει και ο Paul Bolin για τους Lamm εδώ:
http://www.stereophile.com/solidpowe...815/index.html
και την ίδια ιστορία, ελαφρώς παραφρασμένη, θα χρησιμοποιήσω και εγώ για ʽσένα τώρα.
Αν, λοιπόν, δεν καταλαβαίνεις…, δεν μπορώ να σου εξηγήσω.
(κάτι τέτοιο είπα εξ άλλου και στον apostoli στο πίο πάνω πόστ μου:
ότι, οι περισσότεροι, δεν βγάζουν άκρη από τέτοιου είδους άρθρα.
Τώρα, με την ανάλυση πού με ρωτάς να κάνω, βλέπω -δεν λέω με λύπη μου ή χωρίς- ότι πρέπει -ή θα έπρεπε- να συμπεριλάβω και εσένα.)
Πάντως, και για να μην σε αφήσω εντελώς παραπονεμένο, το άρθρο μιλάει καθαρά γιατί προτίμησε τον πραγματικό (του) θάνατο από την
εικονική του κάκωση.
Για ένα φιλότιμο!
και επειδή ανήκε (όπως και άλλοι) στην άλλη Ελλάδα.
σε αυτή που έχει φρόνημα.
πού δεν είναι παρτάκιας και δεν έχει το μυαλό της στην αρπαχτή...
Γενικά,
καταλαβαίνω πώς αυτά είναι ψιλά γράμματα όταν έχει συνηθίσει κανείς στα φτηνιάρικα (γενικώς σε όλα. πνευματικά ή υλικά)
και όχι σε πραγματικές αξίες.
Καλό Σ/Κ.
Συγγνώμη που το συνεχίζω, αλλά εγώ βλέπω μια χαώδη διαφορά μεταξύ του παραδείγματός σου και του ερωτήματός μου... Εδώ δε μιλάμε για την ερμηνεία της τέχνης, αλλά για την ερμηνεία ενός κειμένου και μάλιστα για την ερμηνεία που του δίνεις εσύ (όχι ο Ζουράρης). Κοινώς, ερωτώ "τι κατάλαβες" από αυτό που διάβασες. Αν δεν μπορείς να μου πεις, το δέχομαι και σχηματίζω την εντύπωση ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κείμενο που μπορεί κανείς να το ερμηνεύσει κατά το δοκούν και όχι στη βάση μιας επαγωγικής λογικής (την οποία είχαν διδάξει οι αρχαίοι ημών, ειρήσθω εν παρόδω)...Quote:
Υπάρχει μια ιστορία (...)
Κάνεις λάθος αν νομίζεις ότι ανήκω σε αυτούς που "δεν βγάζουν άκρη" και έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι και ο apo1 δεν ανήκει σε αυτούς. Το θέμα είναι τι άκρη βγάζεις εσύ, από την στιγμή που παραθέτεις το κείμενο και ποιά είναι η σχέση της άκρης σου με την άκρη μας το δε αίτημά μου είναι καλοπροαίρετο, ώστε να έχουμε μια γόνιμη κουβέντα.
Στο μέτρο που η ερμηνεία σου είναι αυτή:
έχω να υποβάλλω το εξής ερώτημα:Quote:
Για ένα φιλότιμο!
και επειδή ανήκε (όπως και άλλοι) στην άλλη Ελλάδα.
σε αυτή που έχει φρόνημα.
πού δεν είναι παρτάκιας και δεν έχει το μυαλό της στην αρπαχτή...
Πώς χαρακτηρίζεις κάποιον ο οποίος δρώντας εκτός λογικής και διαταγών με βάση κάποια προσωπική του άποψη περί τιμής οδηγείται σε καταστροφικά αποτελέσματα, πρωτίστως για τον εαυτό του και δευτερευόντως για πολλούς άλλους, μη σκεπτόμενος τις ευρύτερες επιπτώσεις της δράσης του; Εμένα, το "παρτάκιας" μου φαίνεται μια χαρά, πάντως...
Μ.Φ: Καλό Σ/Κ
ήμουν για άλλη μια φορά προπέτης και βιαστικός.
(ευτυχώς! πάντως, πού δεν είμαι και δήθεν… ή λαμόγιο)
και με την Παναγία την βρεφοκρατούσα, φυσικά, από πάνω της.
http://www.youtube.com/watch?v=_-SnTc45pS0
http://www.youtube.com/watch?v=dmBQbSHzrHk
http://www.youtube.com/watch?v=I0IXPOjf-1w
και από το: Για την Ελλάδα ρε γαμώτο της Βούλας Πατουλίδου,
στο: "Για ποιά Ελλάδα ρε γαμώτο;" της Αφροδίτης Μάνου.
http://www.youtube.com/watch?v=KkFqGc3wROY
Ελλάδα σʼ αγαπούσα κι ακόμα σʼ αγαπώ…
όπως σε πρόλαβα, σε γνώρισα, σε είδα...
αυτά λοιπόν τα πιο πάνω ήθελα να γράψω,
και βλέπω τώρα και το πόστ του dStam να μου λέει:
-Συγνώμη πού το συνεχίζω…
Παρακαλώ, μπορείς να το συνεχίσεις όσο θές…
Εγώ σου ζητάω συγγνώμη που επιμένω. : )
Δημητράκη,
υπάρχει πράγματι χαώδης διαφορά μόνο που αυτή θα την εστίαζα όχι τόσο μεταξύ του παραδείγματός μου και του ερωτήματός σου,
αλλά στην -πολύ/δυστυχώς- διαφορετική φιλοσοφία μας.
Όντως η δική σου μπορεί να ταιριάζει -από ότι έχω διαβάσει, κατά καιρούς, σε αυτό εδώ το thread- με του apo1 π.χ.
(τον έχει επικαλεσθεί και ο z/ps εξ άλλου. : ) ),
αλλά και με τους περισσότερους γενικά.
«ποιός σου είπε» (σε εισαγωγικά!) ότι στεναχωριέμαι αν διαφωνώ με την γνώμη σας;
το αντίθετο, ίσως, θα με στεναχωρούσε.
(έχω πεί πολλές φορές ότι δεν μπορώ τον συνωστισμό)
Ούτε λέω ή επιμένω πώς, εγώ, ερμήνευσα σωστά τον Ζουράρι.
υποκειμενικά τον ερμήνευσα.
ας τον ερμηνεύσει (δηλ. το άρθρο) ο καθένας όπως θέλει.
Όμως,
έχεις και είσαι άδικο-ς απέναντι στον Σιαλμά.
διότι:
α) ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία (όπως και ο Ηλιάκης). δηλ. σε αναχαίτιση.
Τώρα αν η γνώμη σου (και άλλων) ήταν να πούν περάστε, και να «τραπούν σε φυγή» (θυμάμαι και τον Πάγκαλο κ.α.) είναι άλλο…
β) ακόμα και αν δρούσε εκτός λογικής και διαταγών…
την ώρα που εμείς πίναμε την φραπεδία μας (όσοι), βλέπαμε τι κάνει ο δείκτης στο χρηματιστήριο (όσοι, πάλι), ή δεν ξέρω τί άλλο…
και αυτός έδινε την ζωή του για ένα γαμώτο ή ένα φιλότιμο (με πολύ υποδεέστερο αεροπλάνο/ ΜF1-F16) και εμείς τον λέμε παρτάκια… : O !
(εσύ δηλ. /οι τυχόν άλλοι δεν φαντάζομαι να μαρτυρηθούν. τώρα πια...)
εγώ τι να πώ;
πώς έχουμε χάσει το μέτρο;
ή
αιδώς Αργείοι;
Καλό Σ/Κ για δεύτερη φορά.