Αποστόλης, η ντροπή της Ευρώπης
Ακούω αυτό το «θα σας διώξουμε από το ευρώ!» και θυμάμαι τον ξάδερφό μου τον Αποστόλη. Τελευταίος μαθητής και τραμπούκος με περικεφαλαία. Ο μαθηματικός μας στο γυμνάσιο με είχε κάποτε ρωτήσει: «Είναι στʼαλήθεια ξάδερφός σου;» Ναι, του λέω με απορία. «Και δεν ντρέπεσαι;» Όχι, του λέω χαμογελώντας. Γιατί σε μένα ήταν αφοσιωμένος κι ευγενικός ο Αποστόλης.
Κάθε φορά που η μάνα του ερχόταν στο σχολείο, πάντα το ίδιο το βιολί: «Θα τον διώξουμε, να το ξέρεις!» Αγράμματη γυναίκα βέβαια, αλλά, πώς να το κάνουμε, φοβόταν: είχε ακούσει ότι χρειάζεται τη σήμερον απολυτήριο λυκείου και τον ζόριζε. Και τι μʼ αυτό; Από το κακό στο χειρότερο ο Αποστόλης. Τι απειλές στο παιδί, τι παρακάλια στους δασκάλους, ήρθε στο τέλος το μοιραίο: δευτέρα λυκείου σταμάτησε ο Αποστόλης.
Έλα όμως που δεν ήλθε η συντέλεια του κόσμου! Όταν ηρέμησαν τα πράγματα, άρχισε δουλειές του ποδαριού ο Αποστόλης. Όσο μισούσε τα γράμματα, τόσο αγαπούσε τη δουλειά: υπεύθυνος, εργατικός και οικονόμος. Σύντομα καλοπαντρεύτηκε κι έκανε την τύχη του στις πλαστικές σακούλες ως βιοτέχνης στην αρχή, ως βιομήχανος μετά ο Αποστόλης.
Το πρόβλημα βεβαίως είναι ότι, όπως πάνε τα πράγματα, μάλλον θα χρειαστεί κάποια στιγμή να πάρουν και οι «προκομμένοι» το δρόμο το σκληρό του Αποστόλη. Και όχι μόνο τους πήρανε τα χρόνια, αλλά και δεν έχουν την έφεση την πρακτική του Αποστόλη..
http://www.youtube.com/watch?v=Komj5TtWq-k