Τα μέτρα λιτότητας δεν είναι γιατρικό, αλλά σύμπτωμα της ασθένειας και θα βοηθήσουν στη θεραπεία της όσο κι ο πυρετός στη γρίπη. Μόνο που δεν πρόκειται για γρίπη..
Printable View
Τα μέτρα λιτότητας δεν είναι γιατρικό, αλλά σύμπτωμα της ασθένειας και θα βοηθήσουν στη θεραπεία της όσο κι ο πυρετός στη γρίπη. Μόνο που δεν πρόκειται για γρίπη..
Δεν λέει για σένα, λαέ Μου, εσύ είσαι αλλοίας καταγωγής. Μη μεγαλοπιάνεσαι.
http://www.youtube.com/watch?v=Chhn5oEmITs
Δεν μπορεί, θα το έχετε προσέξει. Ακόμα και ο Μιχάλης, που δεν διακρίνεται ούτε για ευστροφία, ούτε για ευθυκρισία. Η χώρα κυβερνάται από τα Κολ(λεγι)όπαιδα. Αισθάνομαι τρόπον τινά συνυπεύθυνος, διότι εκεί εδίδασκε επί δεκαετίες ο νονός μου. Θα τον αποκηρύξω.
Ο Δάσκαλος έλεγε πως ο «ελληνικός λαός» έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα απέναντι στους εκλεγμένους αντιπροσώπους του: μπορεί να τους βρίζει δημόσια ενώ οι δεύτεροι δεν είναι εύκολο να κάνουν το ίδιο, αν και μερικοί εξ αυτών πολύ θα το ήθελαν. Δε νομίζω ότι για την κατάντια μας φταίνε μόνο οι «πολιτικοί», αφού, αν το καλοσκεφτεί κανείς, σε επίπεδο ηγεσίας τουλάχιστον ποτέ δεν υστερούσαν ιδιαίτερα απέναντι στους αντίστοιχους ευρωπαίους που κι εκείνοι δεν ήταν πάντοτε της αρίστης ποιότητος. Ούτε φταίνε οι δυτικόφερτοι θεσμοί που για καθυστερημένη χώρα υπήρξαν αδιανόητα προοδευτικοί (η καθολική ψηφοφορία για παράδειγμα καθιερώθηκε στην Ελλάδα προτού επιτραπεί ουσιαστικά στην Αγγλία): οι σύγχρονοι δημοκρατικοί θεσμοί είναι αναγκαστικά δυτικοί, όπως και η σύγχρονη τεχνολογία, όπως και η σύγχρονος εθνικισμός, τον οποίον ενστερνιστήκαμε με ζήλο βαρβαρικό. Αν δε μας άρεσαν ή δε μας ταίριαζαν, θα μπορούσαμε να είχαμε παραμείνει τρόφιμοι στο οθωμανικό κοινόβιο – και ίσως θα έπρεπε. Το πρόβλημα στα βαλκάνια υπήρξε ανέκαθεν η συγγενής αβελτηρία των ανθρώπων. Όχι πως δεν υπάρχουν εξαιρέσεις – και μάλιστα είναι τόσο αξιοσημείωτες, όσο αντίξοες είναι για την εμφάνισή τους οι κοινωνικές συνθήκες: για να κρατήσει κανείς χαρακτήρα σε τέτοιο περιβάλλον, θα πρέπει να είναι εξαρχής φτιαγμένος από διαμάντι. Δυστυχώς όμως δεν αρκούν τα κερασάκια για να πετύχει η τούρτα.
Την αβελτηρία μας αυτή τη συνειδητοποίησα για πρώτη φορά στο στρατό, όπου σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων «πατριωτών» υπηρέτησα κανονικά – ούτε αεροπορίες, ούτε σκοπιές στο σπίτι. Ήμουν αναγκασμένος να συναγελάζομαι με κάθε καρυδιάς καρύδι και ακόμα χειρότερα κάποια στιγμή ήμουν υποχρεωμένος και να τους διοικώ: οι αξιωματικοί θεωρούσαν αφελώς πως ο επιλοχίας θα πρέπει να είναι ενήλικος και σπουδαγμένος – οποία πλάνη! Εκεί τα είδα όλα. Στην αρχή προσπαθούσα να είμαι δίκαιος με τους πάντες. Αμερόληπτη συμπεριφορά σε νέους και παλιούς, κανένα χατίρι σε φίλους και φυσικά πρώτος εγώ να δίνω το καλό παράδειγμα σε υπηρεσίες και αγγαρείες. Το αποτέλεσμα ήταν να προκαλέσω καθολική δυσαρέσκεια και καταφανή περιφρόνηση προς τις ηγετικές μου ικανότητες. Κάθε προσπάθειά μου για ισότητα και δικαιοσύνη προσέκρουε στην ίδια απάντηση: «Γιατί αυτός κι όχι εγώ;» και το αντίστροφο – ο λεγόμενος ελληνικός ατομισμός. Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι, θυμήθηκα όμως τα σοφά λόγια του Μακιαβέλι «καλύτερα να σε φοβούνται παρά να σε αγαπούν» και αποφάσισα ν’ αλλάξω τακτική. Απροκάλυπτη εύνοια στους φίλους και κατάφωρη αδικία στους υπολοίπους, πάνω απ’ όλα όμως απάλλαξα τον εαυτό μου από κάθε υποχρέωση και λογοδοσία. Θα περίμενε κανείς τη γενική κατακραυγή, έγινε όμως ακριβώς το αντίθετο: τα παράπονα σταμάτησαν εντελώς, όλοι έκαναν το καθήκον τους αγόγγυστα και με το παραπάνω, ενώ συγχρόνως δεν έκρυβαν απέναντί μου – απέναντι στο δυνάστη τους – ένα αίσθημα ειλικρινούς σεβασμού που πραγματικά μου ανακάτευε το στομάχι. Όταν επιτέλους πήρα στα χέρια μου το χαρτί, είχα καταλήξει στην ακλόνητη απόφαση να μην ξαναψηφίσω για κανένα λόγο και να μην ανακατευτώ στα κοινά με κανένα τρόπο, μια συμπεριφορά που οι Έλληνες ονόμαζαν κάποτε υποτιμητικά ἰδιωτεία. Δεν είμαι σίγουρος ότι κράτησα την υπόσχεσή μου με συνέπεια, ούτε και μπόρεσα όμως ποτέ να αναθεωρήσω την εκτίμησή μου: το να οραματίζεσαι μια δημοκρατική κοινωνία στα νότια βαλκάνια ισοδυναμεί με το να ζωγραφίζεις καρδούλες σε δημόσιες τουαλέτες.
Τον αράπη κι αν τον πλένεις.. Μια πρόσφατη έρευνα δείχνει πως οι έλληνες του 2011 εμπιστεύονται μόνο το στρατό και την εκκλησία. Τα μέντιουμ και οι αστρολόγοι κάνουν επίσης χρυσές δουλειές. Μετά μας φταίει ο Αριστοτέλης που θεωρούσε πως κάποιοι άνθρωποι είναι γεννημένοι για δούλοι.
"Συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού" ονομάζει ο ημιπαράφρων πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ το ενδεχόμενο να επιτάσσει το Σύνταγμα να μην ξοδεύουμε πιο πολλά από όσα βγάζουμε!
http://newpost.gr/post/21340/%CE%A4%...C%CE%BF%CF%8D/
Τι παράξενο! Εγώ είχα μεγαλώσει με την, προφανώς "νεοφιλελεύθερη", αντίληψη ότι πρέπει να ξοδεύεις πιο λίγα από όσα βγάζεις, και να φροντίζεις να έχεις πάντα κατιτίς στην άκρη διότι στη ζωή πολλά μπορεί να πάνε στραβά, κάποιο ατύχημα, κάποια βλάβη, κάποια αρρώστια, κάποιος λαμπάτος σε τάξη Α χωρίς πυκνωτές στη διαδρομή του σήματος κλπ.
Αυτό που (εγώ ο παλιομοδίτης) νόμιζα ότι ίσχυε για τους ανθρώπους και για τα νοικοκυριά, μάλλον δεν ισχύει για τα κράτη. Αυτά μπορούν άνετα να ξοδεύουν όσα τους κατέβει. Και όχι μόνο σε ειδικές περιστάσεις, όπως λέει η οικονομική θεωρία (ξόδεψε παραπάνω όταν η οικονομία δεν πάει καλά, για να πάει καλύτερα και μετά θα έχεις πολλά περισσότερα λεφτά για να υπερκαλύψεις τα παραπάνω που ξόδεψες και να σου μείνει και κομπόδεμα).
Αυτό θέλει ο ημιπαράφρων? Μα η αιωνία Ελλάς πάντα έχει ελλείμματα. Πάντα χρειάζεται τσοντάρισμα με δανεικά για να βγάλει τη χρονιά. Κρίση? Έλλειμμα η Ελλάδα. Ευημερία? Πιο μεγάλο έλλειμμα η Ελλάδα! Άρα μονίμως στη ζητιανιά. Και λέει η Ελλάδα "δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση, πρέπει να περιοριστώ. Να μάθω να τα βγάζω πέρα με τις δικές μου δυνάμεις. Να μην είμαι μια ζωή ζήτουλας". Και παιδεύεται, και παίρνει από 'δω, και κόβει από 'κει, και ράβει παραπέρα, και αποτέλεσμα? Μια τρύπα στο νερό! Πάλι ελλείμματα. Πάλι δανεικά. Οπότε μας σφυράνε, "ψιτ, μπαταξήδες, βάλτε το στο Σύνταγμα. Αφού δεν είστε ικανοί από μόνοι σας, βάλτε από πάνω κάποιον να ελέγχει, ένα δικαστήριο, κάτι τέλος πάντων, να σας κόβει τη φόρα". Κάτι σαν να βάζεις φραγή εξερχομένων στο τηλέφωνο, επειδή ο πιτσιρικάς παίρνει συνέχεια 090 και την παίζει με την φλογερή Σβετλάνα.
Και τι να του κάνεις? Του λες μία, του λες δύο, λέει ψέματα, και κάθε βράδυ εκεί, με το πουλί στο χέρι. Να το δείρεις, ολόκληρο παιδί? Δεν λέει. Κάθεσαι και κάνεις την αυτοκριτική σου (τι γονιός είμαι και χαρτζηλικώνω τέτοιο κωλόπαιδο) και βάζεις φραγή εξερχομένων καλού-κακού. "Συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού", θα γυρίσει να σου πει το κωλόπαιδο. Εμ το χαρτζηλίκι μου, εμ το 090. Με τα λεφτά των άλλων. Με άλλα λόγια, σοσιαλισμός.
http://en.wikipedia.org/wiki/Fundame...em_of_calculus
Κοιτάξτε αριστερά, σε πόσες γλώσσες υπάρχει.
Υπάρχει ακόμα και στα Makedonski :eek:
ΔΕΝ υπάρχει στα Ελληνικά! :mad:
Και όμως αναφέρεται σε κάτι που έχει ελληνική καταγωγή.
Πατάει πάνω στη θεωρία των ορίων και πιο συγκεκριμένα πάνω στo θεώρημα του εγκιβωτισμού, των Αρχιμήδους-Ευδόξου-Gauss:
http://en.wikipedia.org/wiki/Squeeze_theorem
Και δεν έχει βρεθεί ούτε ένας από τον λαόν Μου να το γράψει.
Μετά απορείς γιατί πας κατά διαόλου, λαέ Μου.
"Ζημιές σε διάφορα σημεία της Βέροιας προκάλεσαν σήμερα άγνωστοι δράστες, όπως ανακοίνωσε η διοίκηση του Δήμου.
Οι βάνδαλοι αποκαθήλωσαν την προτομή του αρχαιολόγου Μανόλη Ανδρόνικου και την πέταξαν στο έδαφος, ενώ τοποθέτησαν στο πάρκο της εκκλησίας των Αγίων Αναργύρων οικοδομικά σκουπίδια μέσα σε διαμορφωμένο χώρο πρασίνου."
http://www.ethnos.gr/article.asp?cat...pubid=63591997
Δεν έχω αμφιβολία ότι αν η Αθήνα είχε Piazza Navona:
http://u1.ipernity.com/18/14/58/1034...46c8ea.560.jpg
θα την είχαν στολίσει με γκραφίτι - αφού πρώτα είχαν σπάσει τα αγάλματα.
Βίοι ωσεί παράλληλοι. Τις προάλλες διάβαζα τη σελίδα του MSG, τόσον ως πρώτης ύλης, όσον και ως καρυκεύματος, και διηρωτήθην το ίδιο πράγμα. Γιατί δεν βρέθηκε και κάποιος έλληνας φοιτητής (*) να γράψει πέντε πράγματα; Ή μήπως όλη αυτή η αγγλόφωνη, εκτενέστατη αναφορά οφείλεται στο ότι οι αμερικανοί είναι αργόσχολοι και άλλη δουλειά δεν είχαν, παρά να ασχολούνται με τέτοια άχρηστα πράγματα;
(*) Για τους κάθε λογής πανεπιστημιακούς καθηγητάδες, ξέρω. Δεν περιμένω τίποτε από αυτούς, καθώς το μόνο που ενδιαφέρει την συντριπτική πλειοψηφία τους είναι πόσες σελίδες θα έχει το επόμενο βιβλίο τους, μιας και η σχετική αμοιβή "πάει με τη σελίδα".
http://www.athensvoice.gr/article/ci...B9%CE%BA%CF%8C
Σχολιάζεται παντοιοτρόπως η απόφαση της ΕΣΗΕΑ να παραπέμψει στο Πειθαρχικό της τον Μανδραβέλη, επειδή αρθρογράφησε με το επιχείρημα ότι η ΕΡΤ είναι περιττή. Οι επικριτές αποκαλούν τους παραπέμψαντες "φασίστες" και μισαλλόδοξους. Δεν ισχύει αυτό. Kάτι άνεργοι αριστεροί είναι. Άρα, όπως κάθε γνήσιος αριστερός, μισούν και ζηλεύουν όποιον προκόβει από την αξιοσύνη του. Η αποτυχία πάντα ζηλεύει την επιτυχία. Αυτός που πουλάει κάτι που δεν έχει ζήτηση μισεί εκείνον που πουλάει κάτι που έχει ζήτηση. Ο εφιάλτης του ανίκανου είναι η ύπαρξη του ικανού. Δεν είναι ιδεολογικό το θέμα.
Φυσικά και δεν είναι ιδεολογικό το θέμα. Για την πλειοψηφία των Ελλήνων και κατά συνέπεια για την ελληνική κοινωνία, δεν υπάρχουν ιδεολογίες. Το όποιο ιδεολογικό στίγμα (δεξιός-αριστερός) είναι ένα απλό πρόσχημα. Τα κόμματα δεν λειτουργούν ως πολιτικοί σχηματισμοί, λειτουργούν ως ομάδες. Είναι αυτό που ο Κ. Καστοριάδης ονομάζει προ-πολιτικό στάδιο ή αυτό που ο Πόππερ ονομάζει τραϊμπαλισμό. Κάθε μέλος της ομάδας οφείλει τυφλή υποταγή στην ομάδα ή στον αρχηγό. Η ομάδα δεν έχει σαφές πολιτικό ή ιδεολογικό στίγμα. Λειτουργεί κυρίως ως μηχανισμός νομής της εξουσίας. Άρα όντως δεν είναι θέμα ιδεολογικό. Έχει να κάνει με την συνοχή της ομάδας. Κάποιος που πετυχαίνει σε έναν τομέα που η ομάδα αποτυγχάνει, είναι επικίνδυνος για την συνοχή αλλά και για την ύπαρξη της ομάδας.
Η δε ΕΣΗΕΑ είναι πιθανόν ότι πιο ποταπό έχει να δείξει ο κόσμος της δημοσιογραφίας, με εξαίρεση κάτι εκβιαστές που το παίζουν δημοσιογράφοι. Διυλίζει τον κώνωπα και καταπίνει την κάμηλον. Υποκριτές με προβιά δημοσιογράφου. Σίγουρα θα μπορούσε να λειτουργεί η δημοσιογραφία χωρίς την υποκριτική παρουσία τους...
Η λέξη «επιτυχία» δεν χρησιμοποιείται στα νέα ελληνικά με σκωπτική σημασία;
Νάτος ο Αμπρέου, στο 1:29... Εντάξει, δείτε το όλο, αξίζει, παίζουν Perez Prado.
http://www.youtube.com/watch?v=zsG0fNO-_QA&feature=related
Κάποιος, ο Βολταίρος νομίζω, είχε πει ότι η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους δεν ήταν ούτε αγία, ούτε ρωμαϊκή, ούτε αυτοκρατορία. Πάνω στο zapping, που λέτε, έπεσα πάνω στην "Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ". Η οποία δεν είναι ούτε εθνική, ούτε συμφωνική, ούτε ορχήστρα. Μιλάμε για πολύ φάλτσο οι μπιπ. Ειδικά τα έγχορδα! :mad: Πρέπει να είναι τα πιο φάλτσα, κακορίζικα έγχορδα πάνω στη γη.
Ερχόμαστε απ' την άμμο της έρημος απ' τις θάλασσες του Πρωτέα,
ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες,
καθένας κι ένα αξίωμα σαν το πουλί μες το κλουβί του.
Το βροχερό φθινόπωρο σ' αυτή τη γούβα
κακοφορμίζει την πληγή του καθενός μας
ή αυτό που θά' λεγες αλλιώς, νέμεση μοίρα
ή μονάχα κακές συνήθειες, δόλο και απάτη,
ή ακόμα ιδιοτέλεια να καρπωθείς το αίμα των άλλων.
Σόρρυ που τσιτάρω νομπελίστες - φτηνές εποχές, φτηνοί άνθρωποι, ας ακολουθήσω το συρμό.
Μιλώντας για νομπελίστες: κάποτε περιγελούσα τον Ελύτη για την εμμονή του με τον ήλιο. Κάτι μέρες σαν τη σημερινή όμως συνειδητοποιώ τη διαβρωτική επίδραση που μπορεί να έχει η έκθεση μιας ευσυγκίνητης μεσογειακής φύσης στο μελαγχολικό βορειοδυτικό κλίμα..
Εγώ πάλι θα γίνω αιρετικός:
Οι Ετρούσκοι
Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους
Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους
http://ta-eis-eafton.blogspot.com/20...g-post_10.html
Τσιτάρω πολιτική ποίηση, του Τηλ. Χυτήρη.
Συμπτώσεις. Ο "Τελευταίος Σταθμός" γράφτηκε στις 5/10/1944 στην Cava de' Tirreni -"σε τούτο το τυρρηνικό χωριό, πίσω από τη θάλασσα του Σαλέρνο"- και σήμερα ο δήμαρχος δωρίζει το μισθό του στην Ελλάδα:
http://oxtapus.wordpress.com/2012/02...io-alla-grecia
Οι δημοσιογράφοι δεν το έπιασαν ακόμη, δεν μπορεί, αύριο-μεθαύριο κάποιος θα το πιάσει, θα του το σφυρίξουν. Για τη Στήλη της Λήμνου, γραμμένη μάλλον στα Ετρουσκικά, αποκλείεται να γράψουν. Αυτά είναι ψιλά γράμματα.
Για τους Ελληνολάγνους συγκεκριμένη στήλη είναι ο εφιάλτης (μαζί με τις ετεοκρητικές επιγραφές), γιατί απλά αποδεικνύει ότι όσα ισχυρίζονται περί αυτοχθόνων Ελλήνων είναι λάθος.
Το κακό είναι ότι οι συγκεκριμένες επιγραφές δεν αναφέρονται σε κανένα σχολικό βιβλίο.
Καλά τώρα, δεν θα ασχοληθούμε με τον οιονδήποτε Μπουμπούκο, τον ανέλαβαν άλλοι. Τα πράγματα από γλωσσολογικής απόψεως δείχνουν πλέον αρκετά καθαρά: οι Έλληνες άρχισαν να εισέρχονται στον ελληνικό χώρο κάποια στιγμή πριν το 2000 π.Χ., προερχόμενοι από την Ινδοευρωπαϊκή (ΙΕ) Urheimat, η οποία κατά πάσαν πιθανότητα βρισκόταν στις πεδιάδες της σημερινής Ουκρανίας, ανάμεσα στον Δνείπερο και τον Δον. Τελευταίοι μετανάστευσαν οι Δωριείς, εξωθώντας προηγηθέντα φύλα προς τα νησιά και την Μικρά Ασία. Αυτή η μετανάστευση έγινε μετά τον Τρωικό Πόλεμο, αλλά πριν την συγγραφή των Ομηρικών επών, άρα γύρω στο 1000 π.Χ..
Είναι προφανές ότι η χώρα δεν ήταν ακατοίκητη πριν την ελληνική μετανάστευση, και είναι επίσης προφανές ότι οι προϋπάρχοντες πληθυσμοί δεν ήταν ΙΕ, αλλά μιλούσαν δική τους γλώσσα ή γλώσσες. Αυτές είναι, κατά πάσαν πιθανότητα, οριστικά χαμένες, διότι είναι χαμένες και οι γύρω γλώσσες από τις οποίες πιθανόν να κατήγοντο ή με τις οποίες να συγγένευαν. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι οι γλώσσες της Μικράς Ασίας (Φρυγικά, Λυδικά, Λυκικά, Λουβιανά, Χιττιτικά), ελάχιστα δείγματα των οποίων γνωρίζουμε, είναι και αυτές ΙΕ. Οι προηγούμενοι κάτοικοι της Ελλάδας, αυτοί που συνήθως ονομάζονταν συλλήβδην "Πελασγοί", έχουν αφήσει έντονα γλωσσικά κατάλοιπα, δηλαδή λέξεις μη ετυμολογήσιμες με βάση το ΙE τυπικό, που όμως έχουν μία λογική βάση: είναι κυρίως τοπωνύμια (λέξεις κατ' εξοχήν συντηρητικές), καθώς και προϊόντα ή πράγματα που δεν υπήρχαν στην Urheimat.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι:Και φυσικά άλλες λέξεις, που μοιράζονται αυτά τα μορφολογικά χαρακτηριστικά και επίσης δεν έχουν προφανές ΙΕ έτυμον (θάλασσα, ασάμινθος, τερέβινθος, άψινθος κλπ).
- τα τοπωνύμια με -σσ- ή -ττ- πριν την κατάληξη: Υμηττός, Λυκαβηττός, Βριλησσός (=Πεντέλη), Γαργηττός, Σφηττός, Κηφισσός, Ιλισσός, Κνωσσός, Αμνισσός, Τυλησσός, Παρνασσός κλπ
- τοπωνύμια με -νθ- πριν την κατάληξη: Κόρινθος, Ζάκυνθος, Προβάλινθος, Τίρυνς/-νθος κλπ
- τοπωνύμια με -ήν- πριν την κατάληξη: Αθήναι, Μυκήναι, Μεσσήνη, Κυλλήνη, Κυρήνη, Μυτιλήνη κλπ
Συνεπώς το τι γλώσσα ή γλώσσες μιλιούνταν στην Ελλάδα πριν την έλευση των Ελλήνων, είναι σχεδόν αδύνατον να το ξέρουμε. Eάν αυτές είχαν κάποια σχέση με την Γραμμική Α, τα Ετεοκρητικά ή τα Ετεοκυπριακά, επίσης.
Τα Ετρουσκικά ή Τυρρηνικά είναι επίσης ένα μυστήριο. Οι μαρτυρίες είναι λίγες και ασύνδετες, υπάρχουν ΙΕ στοιχεία, για τα οποία δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν είναι αυθεντικά ή επιρροές των γλωσσών της Ιταλίας, που ήταν ΙΕ, και ισχυρότατα μη ΙΕ στοιχεία, όπως οι αριθμοί (οι αριθμοί είναι εξαιρετικά συντηρητικές λέξεις, όλες οι ΙΕ γλώσσες έχουν ΙΕ λέξεις για τους αριθμούς). Οι Ετρούσκοι δανείστηκαν το αλφάβητό τους από τις αποικίες των Ευβοέων και μετά το κληροδότησαν στα Λατινικά, είχαν εντονότατα πάρε-δώσε με τις ελληνικές αποικίες και στη συνέχεια υπέστησαν γλωσσικό όλεθρο από τον μαζικό εκλατινισμό. Σε αυτό ίσως ρόλο να έπαιξε και η ακούσια σύνδεσή τους με τη βασιλική δυναστεία της Ρώμης, η ανατροπή της οποίας αποτέλεσε πανίσχυρη ιδεολογική βάση για το στήσιμο του Ρωμαϊκού κράτους*.
Αν θυμάμαι καλά, υπάρχει μία ανεκδοτολογική αρχαία μαρτυρία που λέει ότι οι Τυρρηνοί ήταν "Φρύγες" (μάλλον εννοεί ζενερίκ "Μικρασιάτες") που κάποτε μετανάστευσαν στην Ιταλία. Εάν αυτό ισχύει, δεν αποκλείεται να άφησαν καθ' οδόν μία παροικία στη Λήμνο, και έτσι να εξηγείται η ύπαρξη της στήλης.
*Η κληρονομική βασιλεία ήταν το απόλυτο ταμπού, η υπέρτατη ιεροσυλία για τη Ρώμη. Αν το καλοσκεφτούμε, αυτή η αρχή, δηλαδή ότι ο τύποις "Ρωμαίος" ηγεμόνας τύποις πάντοτε "εκλέγεται" και τύποις ουδέποτε "κληρονομεί", κράτησε από το 509 π.Χ. μέχρι το 1453 μ.Χ. στην καθ' ημάς Ανατολή και μέχρι το 1806 μ.Χ. (επί Ναπολέοντος) στη Δύση. Νομίζω ότι είναι ο μακροβιότερος πολιτικός θεσμός στην ιστορία.
Κάπου τελευταία πήρε το μάτι μου μία διαφορετική εκδοχή. Υπήρχε πρώτα μία εγκατάσταση "Πρωτο-Ελλήνων" στην περιοχή Θεσσαλίας - Ηπείρου οι οποίοι φαίνεται να είχαν σχέσεις με τον πολιτισμό τον Kurgan που αναπτύχθηκε στην περιοχή της σημερινής Βουλγαρίας, και στην συνέχεια έγινε η κάθοδος των υπολοίπων. Η κάθοδος όμως έγινε σταδιακά και κράτησε μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτή τη θεωρία ενισχύουν κάποια ευρήματα Μυκηναϊκών ταφών σε περιοχές γύρω από τον Όλυμπο.
Η πλάκα είναι να βλέπεις "μπουμπούκους" και άλλα μπουμπουκοειδή κατασκευάσματα να προσπαθούν να ετυμολογήσουν αυτά τα τοπωνύμια στην Αρχαία Ελληνική.
Είναι πολύ δύσκολο να ανασυνθέσει κάποιος γεγονότα που συνέβησαν τόσο παλιά και χωρίς καταγραφή. Ακόμα και για πιο πρόσφατα συμβάντα, υπάρχουν πολλές και αντικρουόμενες πιθανές ερμηνείες - μέχρι και το παραδοσιακά ισχυρότερο ημερολογιακό στοιχείο, οι καταγεγραμμένες στην Αίγυπτο βασιλείες των Φαραώ, έχει βρεθεί να έχει αντιφάσεις και πιθανά λάθη. Οι πιο ακραίες θεωρίες είναι εντελώς ανατρεπτικές, με αποκορύφωμα εκείνην που ισχυρίζεται ότι οι "Σκοτεινοί Αιώνες" στην πραγματικότητα δεν υπήρξαν ποτέ, και είναι ένα γιγάντιο λάθος στην χρονολόγηση.
Αυτό είναι σχεδόν βέβαιο. Ήδη οι παραδεδεγμένες θεωρίες δίνουν σε αυτή τη διαδικασία διάρκεια >1000 ετών. Δεν είναι δυνατόν να ήταν αλλιώς. Δεν επρόκειτο για μία οργανωμένη εισβολή: αυτή θα προϋπέθετε πράγματα τα οποία ήταν αδύνατον να υπάρχουν (δηλαδή μία μεγάλη συγκέντρωση πλεονάζοντος πληθυσμού, με γνώση της γεωγραφίας και της οικονομίας απομακρυσμένων περιοχών, και μία κεντρική πολιτική απόφαση για εισβολή - απίθανα πράγματα για νομάδες της 3ης π.Χ. χιλιετίας). Το πιο πιθανό είναι η εξάπλωση να έγινε με βάση το μοντέλο Renfrew, δηλαδή αργά, από γενιά σε γενιά και ως επί το πλείστον ειρηνικά, αλλα πιθανόν όχι με την συγκεκριμένη γεωγραφική αλληλουχία που επικαλείται ο Renfrew.
Η συνεισφορά των Ελλήνων φιλολόγων στην ελληνική φιλολογία είναι απειροελάχιστη και αυτό αποκαλύπτει πολλά για το ποιόν σου, λαέ Μου. Για όποιον ενδιαφέρεται, μία συνοπτική αναφορά στην αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β:
http://blog.garycorby.com/2010/08/mi...-linear-b.html
Πρόκειται για το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο μουσείο της χώρας. Κατέχει την μεγαλύτερη ανά τον κόσμο συλλογή έργων αρχαιοελληνικής τέχνης. Σε αυτό το μουσείο, στην Κατοχή, ο Χρήστος και η Σέμνη Καρούζου πακέταραν τα αγάλματα και τα έστειλαν να θαφτούν σε σπηλιές και λάκκους, "βαθιά, βαθιά, να μην τα βρουν οι ξένοι", που έλεγε και ο Σικελιανός.
Αυτό το μουσείο ο ΣΥΡΙΖΑ φρόντισε να το διακοσμήσει καταλλήλως:
http://vstatic.dolcdn.gr/vimawebstat...BD35E40244.jpg
Προσφυέστατη η δημοσίευση του dStam. Τα ίδια περίπου λέει και ένα σημερινό άρθρο στο www.capital.gr (Κάπιταλ? :eek: Μαμάαααααα!):
"H Αρετή: Ανεπαρκής και ανέφικτη. Ας την κάνουμε και περιττή. Πώς;
Του Γιώργου Ι. Κωστούλα
... ο τίτλος αναφέρεται στην ανάγκη για θεσμική θωράκιση της πολιτικής και δημόσιας ζωής της χώρας, ώστε η σωστή λειτουργία τους να εξασφαλίζεται ανεξάρτητα από την αγαθή προαίρεση, τις προθέσεις, τις επιθυμίες και βεβαίως τα συμφέροντα των πάσης φύσεως και επιπέδου λειτουργών τους."
Ανθελληνική προπαγάνδα! Τα "βαθύτερα" αίτια της ελληνικής κακοδαιμονίας:http://www.kondom-beratung.de/penisgroessenstudie.php
Θα πρότεινα να γίνει επανεκτίμηση... Πρώτον, αν τα δεδομένα προέρχονται από την Ελ.Στατ. είναι κατά πάσα πιθανότητα λάθος επειδή τους έχει γίνει συνήθεια να δίνουν μικρότερα νούμερα (νομίζουν ότι όλα τα πράγματα πρέπει να είναι μικρά, όπως το έλλειμμα). Αν τα δεδομένα προέρχονται από άλλη αρχή, τότε κατά πάσα πιθανότητα δεν έγινε ποτέ καμμία μέτρηση. Πήρανε τα λεφτά και έστειλαν ένα τυχαίο νούμερο. Αμα δεν δω Γερμανό με μεζούρα στο χέρι (πιστοποιημένη από το DIN) να πραγματοποιεί την λήψη των δεδομένων, δεν παραδέχομαι τίποτα! :p
Μην το βλέπεις έτσι.. Ίσως κάτι πήραμε τελικά από τους αρχαίους!
http://pierion.20m.com/gallery02/koyros02.jpg
Είδα μία αφίσα που προπαγάνδιζε μία "Μαραθώνιο Αντιμνημονιακή Πορεία". Needless to say, I was dumbstruck. Αν κάποιος είναι αντιμνημονιακός, μάλλον θα στενεύεται οικονομικά. Και αν στενεύεται οικονομικά, έχει άραγε το περιθώριο να καίει τζάμπα θερμίδες? :D
H κοσμοθεωρία του ΣΥΡΙΖΑ και των ποικίλων συνιστωσών του, ενόπλων και αόπλων, συνοψίζεται στο εξής:
"Στο κέντρο της Αθήνας, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι καταπιέζονται από μία λευκή, Ορθόδοξη μειονότητα":
http://www.skai.gr/news/greece/artic...utm_medium=rss
Ας είμαστε ρεαλιστές: η χώρα πηγαίνει κατά διαόλου. Έλληνα, σώσε τουλάχιστον την ψυχή σου! Κάτσε σπίτι σου και μην ψηφίζεις!
Δεν είναι μόνο ανήθικο, είναι και αντιαισθητικό: η μυστικοπάθεια, τα παραβάν, τα χαμόγελα.. λες και συναντάς γνωστό σου σε χαμαιτυπείο!
http://www.youtube.com/watch?v=zQzldbFHXL4
Η NASA απομυθοποιεί τη μοναδική μας δικαιολογία για το σημερινό αποτέλεσμα!
http://www.youtube.com/watch?v=mkl_k4X63-Y
Από μικρός είχα πάντοτε την ίδια απορία όταν κάναμε ιστορία στο σχολείο: οι άνθρωποι ανέκαθεν ζούσαν μέσα στη φτώχια, τη δυστυχία, την αρρώστια, τους πολέμους. Για πόσο ακόμα εμείς θα συνεχίσουμε να ευημερούμε; Ο ευρωπαϊκός (= χριστιανικός) πολιτισμός αρέσκεται να πιστεύει πως η παγκόσμια ιστορία (= ο θεός) εργάζονταν τόσα χρόνια για να μπορεί αυτός από δω και πέρα να καλοπερνάει αιωνίως στον επίγειο (= ουράνιο) παράδεισο, επικαλύπτοντας εκ των υστέρων τη βία που απαιτήθηκε για να καταλήξει αισίως εκεί που είναι τώρα. Είναι λοιπόν παράλογο να περιμένουμε από μια χώρα που παπαγαλίζει απλώς τα ευρωπαϊκά ιδεολογήματα (φιλελευθερισμός, σοσιαλισμός, εθνικισμός, επιστημονισμός, ευδαιμονισμός) χωρίς να έχει συμμετάσχει κατʼ ελάχιστον στη διαμόρφωσή τους, να κατανοήσει πως είτε με ευρώ είτε με δραχμές, είτε με δανεικά είτε με κουκιά, είτε με αντίσταση είτε με υποταγή, ο κύκλος έκλεισε και δεν υπάρχει επιστροφή: η πυξίδα της ιστορίας έχει στραφεί ανατολικά. Το καλύτερο που μπορεί να ελπίζει για το μέλλον η ωραία κοιμωμένη, είναι να εξασφαλίσει μια σχετική αυτάρκεια σε αγροτικά προϊόντα για να μην πεθάνει της πείνας. Η σοβαρή (= επιθετική) βιομηχανική ανάπτυξη απαιτεί τεχνογνωσία και πνευματική συγκρότηση που ούτε στον ύπνο της δεν μπορεί να φανταστεί μια χώρα χωρίς εκπαιδευτικό σύστημα, όπως η δική μας. Ας μην απορούμε λοιπόν που κανένας εγχώριος ή και ξένος εθνοσωτήρας δεν κάνει τον κόπο να μας αποκαλύψει το μακροπρόθεσμο πρόγραμμά του για την Ελλάδα: μόλις το περιγράψαμε!
Κάποτε οι καλοί άνθρωποι που ζούσαν στα πολλά, μικρά νησάκια του Ειρηνικού είχαν μία πρωτοφανή εμπειρία. Είδαν κουτιά γεμάτα αμύθητα αγαθά να πέφτουν από τον ουρανό. Ταυτόχρονα τεράστια σιδερένια κανό ζύγωσαν τα νησάκια τους, γεμάτα από χιλιάδες ανθρώπους, ντυμένους με παράξενα ρούχα και ικανούς να προκαλούν τεράστιες λάμψεις με συνοδεία τρομερών θορύβων. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι παράξενοι άνθρωποι έφτιαξαν πολύ γρήγορα φαρδιούς, μακριούς, επίπεδους διαδρόμους, στους οποίους άρχισαν να κατεβαίνουν γιγαντιαία σιδερένια πουλιά. Και αν τα κουτιά που έπεφταν από τον ουρανό ήταν γεμάτα με κάθε είδους αγαθά, πού να βλέπατε τι είχαν στις κοιλιές τους τα σιδερένια πουλιά. Και του πουλιού το γάλα, ούτως ειπείν: φαγητά υπέροχα που κανείς δεν είχε ξαναγευτεί, εργαλεία που δεν τα χωρούσε ο νους, ρούχα και κουβέρτες πανέμορφες, σαν μαγικές. Μετά από λίγο καιρό όμως, οι παράξενοι άνθρωποι έφυγαν και τα σιδερένια πουλιά δεν πετούσαν πια.
Οι φυλές των νησιών λυπήθηκαν πολύ. Ήταν όμορφα αυτά που έφερναν οι παράξενοι άνθρωποι και τα σιδερένια πουλιά. Άρχισαν τότε να φτιάχνουν κι αυτοί φαρδιούς, μακριούς, επίπεδους διαδρόμους. Ήταν σίγουροι ότι έτσι θα ξανάρθουν τα πουλιά, που οι κοιλιές τους ήταν γεμάτες με τόσα πολλά όμορφα πράγματα. Τα πουλιά όμως δεν ξανάρθαν. Σκέφτηκαν οι καλοί νησιώτες ότι κάτι έκαναν λάθος, και άρχισαν να φτιάχνουν και να λένε προσευχές. Σίγουρα, είπαν, με τις προσευχές μας θα ξανάρθουν στους φαρδιούς, μακριούς, επίπεδους διαδρόμους τα πουλιά με τις γεμάτες κοιλιές. Τίποτα. Και ακόμα τώρα, αρκετοί από αυτούς σκέφτονται και φτιάχνουν καινούργιες προσευχές. Δεν μπορεί, αργά ή γρήγορα θα βρουν τις σωστές. Αυτές που θα ξαναφέρουν τα μεγάλα σιδερένια πουλιά. Με τις κοιλιές τους γεμάτες με όλα του κόσμου τα καλά.
Λένε ότι όσο πιο οργανωμένη και δίκαιη είναι μια κοινωνία, τόσο λιγότερο αναγκαίες είναι οι πράξεις φιλανθρωπίας και ελεημοσύνης. Και ότι σε μία τέλεια, ή σχεδόν τέλεια, κοινωνία, η φιλανθρωπία θα είναι απλώς περιττή. Κάπως έτσι φαντάζομαι και τους ήρωες. Ευγενείς, αλλά τελεολογικώς περιττούς.
Αλήθεια, ποιό είναι τό όριο ανάμεσα στον ηρωισμό και την ηλιθιότητα? Κάποτε διάβασα, και νομίζω έχω ξαναγράψει σχετικά, για το "Κάστρο του Κηφισού". Τίμησαν, λέει, κάποιοι προ ετών την τάδε επέτειο της θυσίας των ηρώων στο "Κάστρο του Κηφισού". Τι ήταν αυτό? Το Δεκέμβρη του '44 οι Γερμανοί αποχωρούσαν από την Αθήνα. Οι τελευταίοι σχηματισμοί τεθωρακισμένων ανηφόριζαν την νυν Εθνική Οδό κατά μήκος του Κηφισού, με κατεύθυνση τη Λαμία και στη συνέχεια τα σύνορα. Η Αθήνα ελευθερωνόταν, έστω και από σπόντα. Τότε βρέθηκαν κάποιοι και, από ένα χαμόσπιτο, άρχισαν να πυροβολούν τα τανκς με τα τουφέκια τους. Ντινγκκκκ, ντινγκκκ, έκαναν οι σφαίρες πάνω στη θωράκιση. Κάποιος αξιωματικός θα εκνευρίσθηκε από το θόρυβο, οπότε διατάσσει το τεθωρακισμένο του να γυρίσει τον πυργίσκο: δύο βολές και το "Κάστρο" έγινε σκόνη, θάβοντας στα ερείπιά του τους γενναίους μας.
Ηρωισμός? Όχι: ηλιθιότητα.
Θαυμάζω τους ήρωες. Συγκινούμαι όταν διαβάζω στον Πλούταρχο ότι "και των εν Μαραθώνι προς Μήδους μαχομένων έδοξαν ουκ ολίγοι φάσμα Θησέως εν όπλοις καθοράν προ αυτών επί τους βαρβάρους φερόμενον." Ναι, είναι ωραίο να βλέπεις μπροστά σου το φάντασμα του ίδιου του Θησέα να σε οδηγεί ένοπλο στη μάχη. Είναι ωραίο, διότι νίκησες. Ένας άλλος ήρωας, πρόσφατος και πιο μπανάλ, ο στρατηγός Πάττον, είχε πει: "Δεν θέλω να πεθάνω για την πατρίδα μου. Θέλω ο απέναντι μπάσταρδος να πεθάνει για τη δικιά του". Ο Πλούταρχος το λέει πολύ πιο συναρπαστικά, Δεν πειράζει, ο Πάττον ήταν πρακτικός άνθρωπος, αν και είχε διαβάσει Πλούταρχο από μικρός.
Έτσι ερχόμαστε στον ήρωα Μανώλη Γλέζο, ο οποίος κάποτε κατέβασε τη σημαία των Ναζί από την Ακρόπολη. Ή τουλάχιστον, έτσι λέει ο ίδιος. Δεν έχει σημασία, είναι μία ωραία ιστορία, σχεδόν όσο ωραίο είναι το φάντασμα του Θησέως εν όπλοις στο Μαραθώνα. Ακτινοβολών με την παλαιά του δόξα (την οποία εφρόντισε να πασπαλίσει με μερικά πρόσφατα δακρυγόνα ως συντηρητικό) ο γέροντας μας καλεί σε υποχρεωτική συστράτευση: δια της μεθόδου της κατασχέσεως των οικονομιών όποιου έτυχε να έχει ακόμα τέτοιες. Και αρχίζει μια χιονοστιβάδα, το τέλος της οποίας ο καθένας μπορεί να υποψιαστεί βασίμως.
Άραγε το θέαμα της διαπόμπευσης του λυντσαρισμένου πτώματος του Τσίπρα στις κεντρικές λεωφόρους τι θα είναι? Αποτρόπαιο? Φρικιαστικό? Ικανοποιητικό για τους αγανακτισμένους δράστες, που θα έχουν πια συνειδητοποιήσει ότι τα λεφτά από τον ουρανό που ονειρεύονταν δεν υπάρχουν -και δεν υπήρξαν ποτέ?? Οι ερμηνείες θα ποικίλλουν. Οι πιο πολλοί βέβαια θα μάθουν για το συμβάν από φήμες, διότι ρεύμα δεν θα έχουμε να το δούμε live από τηλεοράσεως. Η ουσία όμως θα είναι η ίδια με το "Κάστρο του Κηφισού".
ΥΓ: Προ ολίγου άκουσα τον ήρωα Μανώλη Γλέζο. Εδήλωσε ότι "το χρήμα δεν έχει πατρίδα, αλλά δεν μπορεί το χρήμα να καθορίζει τις τύχες του λαού". Και ερωτώ, τι είναι "τύχες του λαού"? Διότι υποψιάζομαι ότι "τύχες του λαού" είναι το χρήμα. Άρα ο ήρως εδήλωσε: "δεν μπορεί το χρήμα να καθορίζει το χρήμα". Το οποίο μου ακούγεται για ηλιθιότητα. Όπως το "Κάστρο του Κηφισού".
Δεν ξέρω αν αυτό το βαρέλι έχει πάτο, είμαι όμως βέβαιος ότι μπορεί να έχει: όταν κάποια χώρα στείλει αποστολή από κωφάλαλα. Είναι ευκαιρία να πρωτοπορήσει η αιωνία Ελλάς, μια και υπάρχει ήδη μεγάλη δεξαμενή κωφαλάλων και δη αυτιστικών: αρκεί ένα τυχαίο δείγμα από μέλη των διαφόρων παρακλαδιών του Journal of Irreproducible Paradoxology.