Τις ανορθογραφίες των άλλων τις έβλεπα συνήθως με συμπάθεια. Και άμα χρειαστεί πηγαίνω και σε ορθοπαιδικό. Εκείνοι όμως οι θηλυπρεπείς ευφημισμοί του τύπου έγχρωμος, ομοφυλόφιλος, άτομο με ειδικές ανάγκες, αναδιάρθρωση του χρέους, οικονομικός μετανάστης και δε συμμαζεύεται, πραγματικά μου κάθονται στο λαιμό. Τι θα πει έγχρωμος; Από πότε το μαύρο έγινε χρώμα; Υπάρχουν βεβαίως και χειρότερα: στην αμερικάνικη τυπογραφία το her τείνει τελευταία να υποκαταστήσει όχι μόνο το one’s, αλλά και το his, για να μην τους τα χώσουν οι φεμινίστριες. Υπάρχει φυσικά και η θετική πλευρά. Σε όσους για παράδειγμα υποφέρουν από πριαπισμό, συνιστώ ανεπιφύλακτα την επιστημονική πορνολογία του δόκτωρ Ασκητή: το αποτελεσματικότερο αντικούκου!

