να είσαι καλά, ξεράθηκα στο γέλιο!
Printable View
"Νοιώθω" ή "νιώθω"; :confused: :p
Προτιμώ το -ι-, μου πάει πιο καλά στο μάτι!
... κι ένας πλιθί-ντικός για χτίσιμο...
Ένας στους δύο Ιταλούς στηρίζουν Μόντι
Είναι της δημοτικής μας ποιήσεως ο φωστήρ, του τύπου "ο κόσμος χτίζουν εκκλησιές, χτίζουν και μοναστήρια" :eek:
Η τελευταία λέξη της μόδας στο Δάσος των Ηλιθίων είναι "οι λάτρεις". Η αρχαία λέξη "λάτρις, -ιος" σημαίνει "(αμειβόμενος) υπηρέτης" :eek: από το "λάτρον" (αμοιβή, αντιμίσθιο). Η νέα λέξη "λάτρης" σημαίνει "αυτός που λατρεύει [κάτι]" και έχει πληθυντικό "λάτρες".
Αμ εκείνο το "ζάμπλουτος";
Αντίστοιχον του "δυσθεόρατος".
Γιατί να γίνεται « λάτρες»; Πού πήγε το -ι- (ή -ε-) του θέματος στον πληθυντικό; Αν είναι λάτρις-ιος κατά το τίγρις-ιος, τότε στον πληθυντικό γίνεται λάτρεις. Αν υπήρχε και τύπος λάτρις – ιδος, όπως πιστεύει ο Βυζάντιος, τότε θα είχαμε (θεωρητικά πάντα) λάτριδες. Αν πάλι πρόκειται για singularity, δεν βλέπω γιατί να μην έχουμε και μια ανάλογη νεοελληνική singularity κατά το ειωθός. Ίσως έχεις στο νου σου το ειδωλολάτρες, που είναι πληθυντικός του αρχαίου ειδωλολάτρης, όπως αντίστοιχα η πρωτοπορία είναι, λέει, παρασύνθετο του πρωτοπόρος και δεν προκύπτει από τα πρώτος + πορεία (αν και η αρχαία ορθογραφία είναι πρωτοπορεία). Όχι πως παίρνω στα σοβαρά παρόμοιες επιστημονικές τάχα μου εξηγήσεις που προσπαθούν απλώς να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.