Impedance phase angle - σοβαρό τεχνικό στοιχείο γαι την αξιολόγηση ενός ηχείου ή όχι?
Impedance phase angle - σοβαρό τεχνικό στοιχείο γαι την αξιολόγηση ενός ηχείου ή όχι?
Μα ελάτε τώρα σας μπέρδεψε ο αγγλικός όρος; Μιλάμε για την απόκλιση φάσης στο διάγραμμα αντίστασης - εμπέδησης ενός ηχείου.
Her dstam, σας βλέπω να γελάτε κάτω από τα μουστάκια σας αλλά πλανάστε, απλά κάνει ζέστη και οι audiphiles έχουν πέσει στη γνωστή θερινή ραστώνη:p
Για να δούμε λοιπόν,
Παραθέτω τον παρακάτω πίνακα από κάποιο διαθέσιμο θεωρητικό μοντέλο προκειμένου να γίνουν κάποιες παρατηρήσεις.
Phase Angle Power Factor Power (Amp) Power (Load)
0 1.000 1 1
15 0.966 1.38 0.94
30 0.866 1.76 0.75
45 0.707 2 0.5
60 0.500 1.66 0.24
75 0.259 1.2 0.08
90 0.00 4 0
Στις 0° (ιδεατή περίπτωση αφού κανένα ηχείο δεν είναι αμιγώς ωμικό φορτίο) έχουμε αντιστοιχία 1 προς 1 όπου κάθε Volt και Ampere μετατρέπεται σε έργο.
Στις 45° (μια δυσμενή περίπτωση για τυπικά συστήματα πιαθανά και για all around συστήματα ακόμα και για άριστα συστήματα και με πολλά πολλά Watt και με στιβαρότατα τροφοδοτικά και πλούσια στάδια εξόδου) στο φορτίο θα παραλαμβάνουμε τη μισή ισχύ από αυτή που θα λαμβάναμε αν το φορτίο ήταν ωμικό.
Στις 75° φτάνουμε στο άκρως αποκαρδιωτικό 0,08, δηλαδή 8% της ισχύος και το υπόλοιπο 92% πάει στο βρόντο.
Στις δε 90° το μεγάφωνο μας δεν λαμβάνει καθόλου ισχύ αν και μετράμε τόσο τάση όσο και ρεύμα ή αν θέλετε λαμβάνει αλλά δεν παράγεται έργο, το μεγάφωνο μας δεν θα κουνηθεί στο ελάχιστο. Φυσικά αυτό δεν θα συμβεί διότι κανένα μεγάφωνο δεν είναι αμιγώς χωρητικό ή επαγωγικό σαν αντίσταση.
Τα παραπάνω είναι γνωστά στην ηλεκτρολογία στην βιομηχανία και αλλού όπου ο όρος «συντελλεστής ισχύος» είναι γνωστός και λαμβάνεται υπόψη προκειμένου και να διορθώνεται.
Φανταστείτε τώρα το συνδυασμό με μια χαμηλή αντίσταση και μια χαμηλή ευαισθησία. Θάνατος.
Το όποιο all around ακόμα και «ηλεκτροσυγκόλληση» ενισχυτικό θα φάει στο πρόσωπο μια άγρια γροθιά. Για ποιόν φτηνο αποανατολιτικο τενεκέ και ενισχυτή φοιτητικών ετών μιλάμε. Εδώ μιλάμε για καταστάσεις τύπου B&W που παρήγγειλε δικά της ενισχυτικά για να παίξουν τα ηχεία της.
Ερωτώ τώρα είναι δυνατόν να μην απασχολεί η παράμετρος αυτή στην επιλογή ενός ηχείου όταν αυτό παρουσιάζει και σε κρίσιμη περιοχή του φάσματος απόκλιση στις -75° έτσι ώστε ο υποψήφιος αγοραστής να ξέρει που πάει; για πτώχευση ή για νευρικό κλονισμό;
Αυτά από πλευράς οδήγησης του ηχείου. Από ακουστικής πλευράς και εννοώ τι αποτέλεσμα έχει μια τέτοια ιδιομορφία στο «άκουσμα» θα ήθελα την άποψη σας Her dstam. :p
H ανάλυση που παραθέτεις δεν είναι βεβαίως λάθος, ωστόσο βλέποντας το πρόβλημα "ηλεκτρολογικά" χάνεις την ουσία του η οποία μας ενδιαφέρει.
Εχουμε και λέμε:
Πράγματι, ένα φορτίο με μιγαδική αντίσταση (δηλαδή, στην γλώσσα της ηλεκτροτεχνίας, εμπέδηση) αναγκάζει το κύκλωμα που το τροφοδοτεί (υποθέτουμε μια γεννήτρια) να λειτουργεί κάτω από συνθήκες αέργου ισχύος. Η άεργος ισχύς είναι ακριβώς "άεργος", δεν παράγει δηλαδή έργο και στην περίπτωση της ΔΕΗ, θερμαίνει το σύστημα και ιδιαίτερα τους μετσχηματιστές της γι' αυτό και επιβάλλει τις συστοιχίες διόρθωσης. Οσον αφορά τα καθ' υμάς τώρα, αυτή η προσέγγιση αν και ορθή, δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα επειδή θεωρητικώς το πρόβλημα ότι "χάνεις βάτ" μπορεί να λυθεί με μεγαλύτερο ενισχυτή... (θες να έχεις ένα ηχείο με εμπέδηση που επιβάλλει διαφορές φάσης 75 μοιρών; Πλέρωνε για να μάθεις. Δεν θα ήταν η πρώτη φορά...). Ωστόσο, η φύση του προβλήματος αυτή που μας καίει (κυριολεκτικώς θα έλεγα...) κρύβεται στην δική σου διατύπωση:
Ατυχώς, δεν πάει καθόλου στον βρόντο (η ισχύς είναι η ροή ενέργειας στη μονάδα του χρόνου και η ενέργεια ως γνωστόν διατηρείται...) Τί συμβαίνει λοιπόν;Quote:
Στις 75° φτάνουμε στο άκρως αποκαρδιωτικό 0,08, δηλαδή 8% της ισχύος και το υπόλοιπο 92% πάει στο βρόντο.
Οπως μπορείς να διαβάσεις και εδώ σε ένα ενισχυτικό στάδιο, τροφοδοτικό, ημιαγωγός ισχύος και φορτίο βρίσκονται εν σειρά, υπό την έννοια ότι το ρεύμα που διαρρέει το ηχείο, διαρρέει και τον ημιαγωγό. Βλέποντας όλο αυτό ως κλειστό βρόχο, το άθροισμα της πτώσης τάσης στα άκρα του ημιαγωγού (η τάση συλλέκτη-εκπομπού για έναν στοιχειώδη single ended class A) και της πτώσης τάσης στα άκρα του ηχείου ισούται με την τάση τροφοδοσίας του σταδίου. Ο ενισχυτής εμφανίζει μια τάση στην έξοδό του, δηλαδή στα άκρα του φορτίου, ανάλογη με την τάση εισόδου του. Η τάση αυτή καθορίζει, πρώτον το ρεύμα που θα περάσει από το ηχείο (και κατ΄επέκτασιν από τον ημιαγωγό) με βάση το νόμο του Ωμ και δεύτερον την τάση που θα αναπτυχθεί στα άκρα του ημιαγωγού. Το γινόμενο της τάσης αυτής επί το ρεύμα, είναι η ισχύς απωλειών του ημιαγωγού (αυτός δεν κινείται όπως το μεγάφωνο, απλώς κάθεται εκεί και θερμαίνεται...). Oσο μεγαλύτερο το σήμα εισόδου, τόσο μεγαλύτερη η τάση εξόδου του ενισχυτή και το ρεύμα προς το ηχείο (διαμέσου του ημιαγωγού) αλλά η τάση στα άκρα του ημιαγωγού γίνεται πολύ μικρή, επομένως οι απώλειες εκεί είναι μικρές. Αυτά ισχύουν αν το φορτίο είναι ωμικό. Αν όχι, υπάρχει διαφορά φάσης μεταξύ τάσης και ρεύματος και αυτό σημαίνει ότι, ανάλογα με το πόσο μεγάλη είναι αυτή, η τάση και το ρεύμα στον ημιαγωγό αρχίζουν και αυξάνουν μαζί! Με άλλα λόγια, αν έχεις δύο ηχεία με ίδια ευαισθησία και ίδια τυπική αντίσταση, αλλά το ένα είναι έντονα χωρητικό, για σήμα ίδιας στάθμης και ίδιας συχνότητας, θα υπερθερμαίνει τον ενισχυτή σου. (και αν είναι ο γνωστός -case study- ενισχυτής των φοιτητικών σου χρόνων κάποια στιγμή το σύστημα προστασίας θα τον κλείσει.). Για τον λόγο αυτό δεν θέλουμε ηχεία των οποίων η φάση της εμπέδησης αλλάζει πολύ αλλά επίσης είμαστε και σχετικώς ανεκτικοί αν ένα "μεγάλο" ηχείο είναι κομμάτι χμμ... άτσαλο. Υποθέτουμε ότι το τέρας που θα τον οδηγήσει θα έχει μεγάλες ψύκτρες! :D
elementary Dr Watson :cool:
Her dstam καταλάβατε τι απαντήσατε φυσικά...μπορώ να γίνω καυστικός ή πρέπει να συγκρατηθώ?
Γίνε καυστικός... Γιατί να συγκρατηθείς; :p
Καταρχήν να ξεκαθαρίσω οτι δεν έχω την πρόθεση να ανοίξω και καμία βεντετα, μην τρελαθούμε κιόλας, όπως ούτε να το παίξω ο εξυπνάκιας ξερόλας της παρέας, μην παρεξηγηθώ.
Κουβέντα κάνούμε με καλοπροαίρετη διάθεση πιθανά με λίγο ύφος και λίγο πλάκα μόνο και μόνο για υπάρχει ενδιαφέρον στο διάλογο. Ο σκοπός είναι να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.
Θα μου πείτε πως δουλευει το multithread γιατι έχω να σχολιάσω (καυστικότατα :D χι χι) επί διαφόρων σημείων?
Συγνώμη, το multiquote ήθελα να πω...
Απλώς επιλέγεις το εικονίδιο Multiquote που βρίσκεται κάτω από το μήνυμα που θέλεις να παραθέσεις, σε όσα μηνύματα θέλεις να παραθέσεις. Αν το μήνυμα είναι μεγάλο, θα πρέπει να κόψεις τα κομμάτια που σε ενδιαφέρουν με το χέρι (αφήνοντας βεβαίως τα tags στην θέση τους!). Φοβάμαι, όμως ότι δουλεύει μόνο για μηνύματα στο ίδιο thread. Eννοείται, ότι μπορείς να το κάνεις και με το χέρι (αν θέλεις μέρη από διαφορετικά threads): Ανοιξε ένα απλό αρχείο text στο desktop σου, μπες στα μηνύματα που θέλεις να παραθέσεις, διάλεξε το κομμάτι (copy), περασέ το στο αρχείο (paste) και μετά, όταν είσαι έτοιμος κάνε Post Reply εκεί που θέλεις και μετά paste όλα τα περιεχόμενα του αρχείου στο παράθυρο του κειμένου. Για να τα κάνεις ξεχωριστά quotes θα πρέπει να επιλέξεις το κάθε ένα από αυτά με το ποντίκι και να πατήσεις το κουμπί [Wrap Quote], το οποίο είναι το "μπαλόνι κειμένου" στην δεύτερη σειρά εργαλείων, δίπλα στο insert image.
Moderator
Δεν είναι λάθος αλλά κάπως αλλιώς πρέπει να το δω πώς δηλαδή; υδραυλικά, ξυλουργικά, ή ιατρικά;Quote:
H ανάλυση που παραθέτεις δεν είναι βεβαίως λάθος, ωστόσο βλέποντας το πρόβλημα "ηλεκτρολογικά" χάνεις την ουσία του η οποία μας ενδιαφέρει.
βλέποντας το πρόβλημα "ηλεκτρολογικά" χάνεις την ουσία του η οποία μας ενδιαφέρει.
Ναι, η προσέγγιση «αν και είναι ορθή» η ουσία είναι να «πλεερώνωω» !Quote:
Όσον αφορά τα καθ' υμάς τώρα, αυτή η προσέγγιση αν και ορθή, δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα επειδή θεωρητικώς το πρόβλημα ότι "χάνεις βάτ" μπορεί να λυθεί με μεγαλύτερο ενισχυτή...(θες να έχεις ένα ηχείο με εμπέδηση που επιβάλλει διαφορές φάσης 75 μοιρών; Πλέρωνε για να μάθεις. Δεν θα ήταν η πρώτη φορά...).
Και καταρχήν ποιος είπε ότι θέλω ηχείο με εμπέδηση που επιβάλλει διαφορές φάσης 75°; Δε θέλω δε θέλω κάποιος μου το κρύβει αφού ούτε μου το λέει ούτε μου το δείχνει την καμπύλη της μέτρησης. Χα!
Και για μια στιγμή εγώ νόμιζα ότι είχα ήδη «πλερώσει» αδρά για 300 Watt στα οποία είχα καταλήξει μετά την παρακάτω προτροπή
Quote:
Εννοώ βασικό τεχνικό έλεγχο ως εξής: Πόσο μακρυά από τα ηχεία μου θα κάθομαι; Τι ευαισθησία και αντίσταση έχουν (ονομαστικά, δεν μας πειράζει πολύ, γιατί οι υπολογισμοί είναι προσεγγιστικοί), πόσα dB θέλω (κι εδώ το "θέλω" ορίζεται, είναι 103-105dB στην θέση ακρόασης!). Επομένως πόσα βατ χρειάζομαι, στα χαρτιά; Για να το δείς στην πράξη, ρίξε μια ματιά στους πίνακες του avmentor που υπάρχουν εδώ.
Iσχύς
2x..., Wrms 1 10 50 100 200 300
Aπόσταση
(m, από την θέση ακρόασης)
2 83 93 100 103 106 108
3 79 89 96 99 102 104
4 77 87 94 97 100 102
Ο παραπάνω πίνακας είναι ενδεικτικός και συσχετίζει την στάθμη εξόδου από ένα ζεύγος ηχείων, με σταθερή ωμική αντίσταση 8Ω και τη δεδομένη ευαισθησία με την ηλεκτρική ισχύ που αποδίδεται από τον τελικό ενισχυτή. Χρησιμοποιήστε τις τιμές αυτές για να έχετε ένα μέτρο της ισχύος που απαιτείται από μία εγκατάσταση με δεδομένα γεωμετρικά χαρακτηριστικά και ηχεία δεδομένης ευαισθησίας.
Παρακαλώ προσοχή στην υπογράμμιση (ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΗ ΩΜΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 8Ω)
Και την παρακάτω ανάλυση
Εγώ βέβαια κάθομαι στα 3 μ οπότε σίγουρα θέλω πάνω από 300 WattQuote:
....είναι 87dBSPL/w/m. Aν κάθεσαι στα 2m, θέλεις κατ' ελάχιστον 100W στο κανάλι για να ακούς αξιοπρεπώς (εγώ θα έλεγα 200W). Eπειδή τα τύποις 8άωμα ηχεία πέφτουν ενίοτε στα 4-5Ω χαμηλά, ο ενισχυτής σου, πριν από όλα θα πρέπει να κινείται μεταξύ 150-200W (εγώ, γνωστός για την προτίμησή μου στις ηλεκτροκολλήσεις θα έλεγα 300W...)
Ας δούμε όμως το τι γίνεται όντας εδώ που είμαστε χωρίς να πούμε να ανεβάσουμε Watt λόγω της όποιας ιδιοτροπίας της φάσης μόνο και μόνο λόγω ευαισθησίας ή λόγω αναισθησίας; (87dB γαρ) διότι εδώ που είμαστε (300Watt + και ηχείο 87 Db) υπάρχουν και κάποια όρια και κάποιοι έχουν σοβαρές αντιρρήσεις ήδη στο σημείο αυτό:
Παραθέτω αμετάφραστο κείμενο από κάποιους πιο ειδικούς από εμένα:
Consider that the average high efficiency loudspeaker (προσοχή High efficiency και όχι 87 Db) is typically no more than about 5% efficient. This means that only 5% of the applied electrical energy is converted into sound, the rest is dissipated as heat from the voice coil. This 5% efficiency speaker will be rated at 99dB/W/m - this is much higher than normally achieved.
If we could get one, a 100% efficient (direct radiating) speaker would convert 1W of electrical energy into 1W of acoustical energy. This will give us 112dB SPL (at 1W, 1 metre, when radiating into half space). Since no such loudspeaker exists, we must use what is available. Typical hi-fi loudspeakers are typically around 90dB/W/m - only 0.62% efficiency! 99.38% of all applied power is wasted as heat. (Πόσο μάλλον που εμείς μιλάμε για 87db! Δηλαδή 3 db κάτω και χάσαμε το 50% του SPL που θέλαμε και από efficiency .... χειρότερα και από 99,38%... άστα να πάνε. Πάμε παρακάτω)
At one stage, professional sound reinforcement speakers were commonly around the 100dB/W/m efficiency level, but this is now rare. Only a few of the traditional professional manufacturers (and a small number of specialist speaker makers) have drivers this efficient, and herein lies the problem (or part of the problem).
There is a realisation that 'power is cheap', and this is quite true. High power amplifiers are now very cheap compared to even a few years ago. Since power is so cheap, loudspeakers with efficiencies even below 90dB/W/m are common - all you need to do is use a more powerful amp and everything is back where it should be, right? Wrong! ( ΩΩΠ μας την πέσανε…)
Since the majority of all electrical power is converted to heat, the higher the power applied to a speaker, the more heat you have to get rid of. The typical loudspeaker is not a good design for heat disposal, and many of the more dedicated manufacturers have gone to extreme lengths to get the best possible cooling for their driver's voicecoils.
Even so, there are limits. These limits are physical, metallurgical and chemical, and no amount of marketing hype will change any of these. The adhesive that bonds the voicecoil to the former has a difficult job, high temperatures, often extreme forces acting upon it, and high vibration levels all stress the adhesives. It is not uncommon for a voicecoil to reach (or exceed) 200°C, and the more power that is wasted as heat (because the speaker is inefficient) the more power you need to put into it to get the sound pressure level (SPL) you had when the voicecoil was cold. :D
Αυτά μόνο για το θέμα της ευαισθησίας των 87 dB και τώρα που το«συζητάμε» και για τη φάση αφού πρέπει να ανεβάσω κι άλλο τα Watt και τις πλερωμές.
Που να πέσω δηλαδή «ανυποψιάστος» και πάνω σε ένα «κακό πωλητή» όπως είπες, ε ρε μάνα, τι έχω ένα πλερώνω ...!
Πάμε τώρα να δούμε τι είπα
ή όπως πολύ σωστά όπως πάει σε θερμότητα (άεργος γαρ):Quote:
Στις 75° φτάνουμε στο άκρως αποκαρδιωτικό 0,08, δηλαδή 8% της ισχύος και το υπόλοιπο 92% πάει στο βρόντο
Α τώρα δεν τα θέλουμε; μα αυτό δε λέω;Quote:
... Με άλλα λόγια, αν έχεις δύο ηχεία με ίδια ευαισθησία και ίδια τυπική αντίσταση, αλλά το ένα είναι έντονα χωρητικό, για σήμα ίδιας στάθμης και ίδιας συχνότητας, θα υπερθερμαίνει τον ενισχυτή σου.....
Για τον λόγο αυτό δεν θέλουμε ηχεία των οποίων η φάση της εμπέδησης αλλάζει πολύ...
Μήπως έπεσα σε λούμπα; λέω μήπως ...; Κάπως έτσι καταλήγουμε να βλέπουμε ενισχυτικά του 1ΚW και πέφτουμε κάτω από τα γέλια.
Κύριε των δυνάμεων και πάσης κτήσεως Δημιουργέ... μα τις χίλιες αρκούδες και το 1ΚW ισχύος έφαγα τα +300Watt για να ζεματίσω τα πηνία φωνής και να μην μπορώ πλέον να αποβάλλω τη θερμότητα από αυτά στους + 200°C και να μην μπορώ να πάω και παραπάνω διότι θα τα ζεματίσω και άλλο και SPL δεν πρόκειται να πάρω και εντούτοις πρέπει να ανεβάσω και άλλο τα Watt και να ξαναπλερώνω» ώστε να έχω και κάποια Watt διαθέσιμα αφού στις 75° και για το μέρος του φάσματος από 2.5 ΚHz μέχρι τα 6 KHz θα έχω αφήσει και το 92% από τα επιπλέον ως θερμότητα πάνω στα τρανζίστορ εξόδου!
Και άντε και είμαι μπρούκλης και γουστάρω ρε παιδί μου να πλερώσω, τι θα πετύχω αφού αν τα πηνία φωνής αντέχουν και μπορούν να τα βγάλουν πέρα στους +200°C από SPL δεν θα πάρω παραπάνω αφού θα τα ζεσταίνω περισσότερο κ.ο.κ. Τι να κάνω να πάω πιο κοντά να στηθώ στα 2 μέτρα γιατί στα 3 δεν κάνω τίποτα; Και γιατί; Διότι:
Μάλιστα, εσείς να είστε εγώ μπορώ να μην είμαι; Δηλαδή θα πάρω ένα μεγάλο ηχείο για να γεμίσω ένα μεγάλο χώρο και να πρέπει και να παλουκωθώ και στα δύο μέτρα...και πάλι το να συζητάμε το πράμα, το γελοίων του πράγματος δηλαδή.Quote:
...είμαστε και σχετικώς ανεκτικοί αν ένα "μεγάλο" ηχείο είναι κομμάτι χμμ... άτσαλο.
Και αυτά με την αρχική ξεκάθαρη προειδοποίηση (που από «ανυποψίαστο» θα με κάνει «υποψιασμένο» και θα με προστατεύσει από το «κακό πωλήτη» όπως είπες) που ήταν ότι μιλάμε για ηχείο που:
Και:Quote:
δεν είναι ντουντούκα καθημερινής χρήσης για τον κάθε απωανατολίτικο ολοκληρωμένο ενισχυτάκο, απαιτώντας ένα ισορροπημένο σύστημα για να αποδώσει το μέγιστο των δυνατοτήτων του.
Και:Quote:
... ταυτόχρονα δεν είναι ένα ιδιαίτερα δύσκολο φορτίο.
Ενώ μετά από κάποια κουβέντα τώρα καταλήγουμε στο:... βρε αδερφέ απλάQuote:
... δεν θα πρέπει να περιμένει δυσάρεστες εκπλήξεις όσον αφορά τις απαιτήσεις σε τελικό ενισχυτή.
Κομμάτι άτσαλο έγινε τώρα το κατά άλλα «μη ιδιαίτερα δύσκολο φορτίο»Quote:
…είμαστε και σχετικώς ανεκτικοί αν ένα "μεγάλο" ηχείο είναι κομμάτι χμμ... άτσαλο.
Και:
Τέρας με μεγάλα αυτιά...εεε ... συγνώμη με μεγάλες ψύκτρες.έγινε τώρα ο all around ενισχυτής που απλά δεν είναι sui generis!!Quote:
Υποθέτουμε ότι το τέρας που θα τον οδηγήσει θα έχει μεγάλες ψύκτρες!
Ναι υπό αυτές τις συνθήκες ένας 3500 είναι μόνο και μόνο για προθέρμανση και τότε θα συμφωνήσω μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση φαντάζει τυπικός all around (αυτό εννοούσα όταν έλεγα ότι ένα κατασκεύασμα τύπου 3500 είναι κατάλληλο:
Και εδώ περιγράφουμε μια κατάσταση που ούτε για πρωινό δεν κάνει κάτι ο 3500 διότι απλά αυτός κοντεύει να γίνει φριτέζα και το πηνίο φωνής φλαμπέ.Quote:
Για να μη κρεμάει σε ηχεία που καταπίνουν 100 η 200 watt για πρωινό.
Άμα επιμείνω στο θέμα και λίγο παραπάνω, το τέρας θα πάρει διαστάσεις τυρανόσαυρου REX; Με αυτιά σαν λαγάνες και το ηχείο θα γίνει δύσκολο όσο και ο εποικισμός του Άρη;
Συνεχίζω
Τελικά ή μου φταίει.. η έλλειψη δυνατότητας τριπλοκαλωδίωσης
για να του χώσω από τρείς 3500 γεφυρωμένους σε κάθε ένα και πεθάνω ευτυχής από τα εγκαύματα...
ή μου φταίνε οι:
α) τεμπέληδες ή κακοπληρωμένους (διαλέξτε)
β) μη καταρτισμένους ή οσφυοκάμπτες (διαλέξτε)
reviewers και εκδότες του ειδικού τύπου που δεν μας εξηγούν τίποτα και θέλουν να τους αναγνωρίσουμε τη αυθεντία τους:
Και για να πάω την κουβέντα εκεί που ήθελα εξ αρχής:
Θα περίμενα μια περιγραφή και μια εξήγηση στο γιατί αφού η ισχύς μας είναι άεργος και τα Watt του όποιου τέρατος δεν μας παρέχουν SPL (έργο) σε ικανό τμήμα του φάσματος, πως η καμπύλη απόκρισης μας βγαίνει flat σε όλο το φάσμα; εε
Τελικά μήπως πρέπει να μας εξηγούνται ολοκληρωμένα πράγματα και όχι αποσπασματικά, (συμφωνώ ξερές μετρήσεις μπορεί να μπερδεύουν τα πράγματα αλλά αν μπει κάποιος στο κόπο όλα εξηγούνται) αντί να καταλήγουμε στο να εξαφανίζουμε μετρήσεις και διαγράμματα με το σκεπτικό...«που να μπλέκεις τώρα.....» μπορούμε να αφήσουμε τις τεμπελιές και τις τσιγκουνιές; Παρακαλώ;
Για να μην παρεξηγηθώ, οι παραπάνω χαρακτηρισμοί δεν αφορούν το site και τους συντελεστές του ειδικά τον dstam για τον οποίο έχω να πω ότι «όσα ξέρει ο dstam (νοικοκύρης) δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος.
Αναφέρομαι γενικά για τον χώρο του ειδικού τύπου και των reviewers.
Αν από λάθος έγινα προσβλητικός για τους συνομιλητες δηλώνω ότι δεν είχα αυτή την πρόθεση.
Είμαι σίγουρος ότι η απάντηση του μέντορα επί τεχνικής βάσεως θα είναι καταπέλτης... αλλά αυτός ήταν και ο στόχος μου η συζητήση επί τεχνικής βάσης.
H ταχεια απάντησις έχει ως εξής: O all-around ενισχυτής (των 300W) δεν είχε, ούτε έχει και (κατά πάσα πιθανότητα) δεν θα έχει ποτέ πρόβλημα να οδηγήσει το σύνολο σχεδόν των ηχείων του πλανήτη σε στάθμες κατάλληλες για κόφωση. Επομένως, εμπειρικά, μπορούμε να διακρίνουμε ένα άνω φράγμα στις απαιτήσεις ισχύος των περισσότερων ηχείων και δεν θα πρέπει να κινδυνολογούμε μιλώντας για kW, τριπλά γεφυρωμένους τελικούς κ.λπ. Κατά την άποψή μου, είναι πολύ λίγα τα ηχεία που θα ήθελαν ενισχυτή με 500w ονομαστικής ισχύος ανα κανάλι (αν και, βεβαίως, υπάρχουν κάποια το πλήθος των οποίων δεν δικαιολογεί την αναβάθμισή τους σε κανόνα...) Eιρήσθω εν παρόδω και για να έχουμε μια αίσθηση της τεχνικής πραγματικότητας, τα 3μ που κάθεσαι είναι το 75% της μέγιστης επιτρεπτής απόστασης για ένα δικαναλικό σύστημα (η μέγιστη είναι 4μ). Επομένως κάθεσαι "μακριά"! Οι πίνακες που υπάρχουν στο site πρέπει να χρησιμοποιούνται ως σημείο αναφοράς προκειμένου να αντιληφθεί κανείς τις κλίμακες μεγεθών που επικρατούν και τον τρόπο μεταβολής τους σε σχέση με την απόσταση. Αν τους χρησιμοποιήσει κανείς για να κάνει έναν αρχικό υπολογισμό για το πόσα βατ χρειάζεται, δεν θα πέσει έξω.
Πιο αναλυτικά, τώρα, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στα εξής:
Πρώτον, σπανίως συναντά κανείς ενισχυτές με ισχείς μεγαλύτερες των μερικών εκατοντάδων Watts (άρα αυτό πρέπει κατ΄αρχήν κάτι να μας λέει: Εντάξει, οι ηχειάδες είναι απατεώνες, οι κατασκευαστές τελικών γιατί δεν σπεύδουν να το εκμεταλλευθούν; μήπως βρισκόμαστε απέναντι από μια συνομωσία για να έχουμε κακό ήχο; :D ). Ενας λόγος γι' αυτό είναι ότι όλες οι αναλύσεις της εμπέδησης και της σχέσης της με την ισχύ γίνονται σε steady state (δηλαδή υποθέτωντας ένα σταθερό ημίτονο στην είσοδο). Αυτή την έννοια είχε και η αναφορά μου σε ηλεκτρολογική θεώρηση: Οι εγκαταστάσεις ισχύος εκτιμώνται -όπως γνωρίζεις- στο steady state, ενώ το audio είναι ακριβώς το αντίθετο: ένα συνεχές transient, επομένως δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε το σύστημα ενισχυτή-ηχείου εφαρμόζοντας ένα μοντέλο γεννήτριας-φορτίου, παρά μόνο πολύ προσεγγιστικά. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η δυνατότητα απόδοσης μεγάλης ισχύος στιγμιαία (και αυτό φαίνεται στις μετρήσεις μόνο εμμέσως). Αυτός είναι ο λόγος που αναφέρεται η δυνατότητα παροχής ισχύος σε 8Ω και 4Ω: Eίναι ένα κριτήριο της δυναμικής ισχύος του ενισχυτή.
Δεύτερον, οι μεταβολές φάσης που μας ενδιαφέρουν κυρίως (για το θέμα της οδήγησης) είναι αυτές που συμβαίνουν κοντά στην περιοχή συντονισμού του συστήματος γούφερ-καμπίνας κι εκεί οι τιμές δεν είναι τόσο μεγάλες όσο αναφέρεις (κι αν είναι, τότε σαφώς το ηχείο είναι ένα πολύ δύσκολο φορτίο και θα πρέπει να χαρακτηρίζεται ως τέτοιο. Αν έχεις υπ' όψιν σου κάποιο κείμενο δοκιμής που "αποφεύγει" μία τέτοια αναφορά ευχαρίστως να το συζητήσουμε).
Τρίτον, το αγγλικό κείμενο που παραθέτεις έχει μια σοβαρή ανακρίβεια και μια εν κρυπτώ απλούστευση: Κατ' αρχήν, ποιός είπε στον αρθρογράφο ότι η ισχύς είναι φθηνή; Το κόστος ενός ενισχυτή είναι μη γραμμικό σε σχέση με την ισχύ του, επειδή τα υλικά που την διαχειρίζονται (μετασχηματιστές, ψύκτρες, σασί που θα υποστηρίξουν τις ψύκτρες) είναι πολύ ακριβότερα σε σχέση με τα κυκλώματα κέρδους τάσης! Γι' αυτό άλλωστε γίνονται και συνεχείς προσπάθειες "κατάργησής" τους και αντικατάστασής τους με τα διακοπτικά κυκλώματα. Στην συνέχεια, πώς ακριβώς υπολογίζει τις απώλειες στα μεγάφωνα; Μα φυσικά σε συνεχή βάση, κάτι που στην πράξη δεν συμβαίνει ποτέ. (Σε τελική ανάλυση αν ίσχυε η θεωρία του αγγλικού κειμένου, δεν θα είχαμε ηχεία, αποκαίδια θα είχαμε, αλλά σε προσωπικό επίπεδο δεν έχω κάψει ποτέ κανένα ηχείο και, πίστεψε με, ακούω δυνατά και με μεγάλο ενισχυτή!)
Τέταρτον και προς το παρόν τελευταίον, δεν μπορώ να καταλάβω που υπεισέρχεται το θέμα των δημοσιογράφων σε μια υπόθεση καθαρά σχεδιαστική: Τα ηχεία παράγονται από εταιρίες οι οποίες κάνουν τις επιλογές τους, βασιζόμενες -προφανώς- σε τεχνοοικονομικά κριτήρια. Οι επιλογές αυτές, σήμερα και με την τρέχουσα τεχνολογία, οδηγούν σε αυτό το μοτίβο: Υπάρχουν, δηλαδή, κάποια ηχεία με μέτριες ή/και χαμηλές ευαισθησίες και συχνά με χαμηλή εμπέδηση τα οποία απαιτούν μεγάλους τελικούς ενισχυτές (παρεμπιπτόντως, δεν είναι τυχαίο ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ηχείων που θεωρούνται καλά, είναι μέτριας και κάτω ευαισθησίας -αλλά αυτό είναι άλλο θέμα...). Ετσι, είναι άλλο το τί θέλουμε με βάση τη θεωρία (όπως αναφέρω) και άλλο το τί υπάρχει διαθέσιμο και θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε. Αν για κάποιο λόγο (ή για κάποια συγκεκριμένη εφαρμογή) απαιτείται ένας μικρός ενισχυτής τότε θα πρέπει να επιλεγεί ένα ηχείο ευαίσθητο και εύκολο. Υπάρχουν και τέτοια! Δεν μπορώ να αντιληφθώ το γιατί θα πρέπει να θέσουμε ως χαρακτηριστικό αναφοράς την απόλυτη ευκολία στην οδήγηση για όλες τις κατηγορίες ηχείων από την στιγμή που υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις...
Κλείνω, με μια αναφορά σε μια πραγματικά επικίνδυνη πρακτική: Το να συνδυάζει κανείς ατάκες από δύο κείμενα διαφορετικού αντικειμένου κρύβει πιθανόν σοβαρά προβλήματα, επομένως αισθάνομαι υποχρεωμένος να εξηγήσω:
Επι θεωρητικής βάσης: Ενα ηχείο με μικρή διακύμανση στην φάση της εμπέδησης, είναι καλύτερο από ένα όμοιο σε όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του ηχείο, με μεγαλύτερη διακύμανση της εμπέδησης. Ενα ηχείο με μεγαλύτερη "τυπική εμπέδηση" και μικρότερη διακύμανση εμπέδησης στο φάσμα, είναι καλύτερο από ένα άλλο όμοιο σε όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά αλλά με χαμηλότερη εμπέδηση ή μεγαλύτερη διακύμανση εμπέδησης. Φυσικά για να εφαρμόσεις επακριβώς την θεωρία, θα πρέπει να βρεις δύο τέτοια ηχεία και επειδή αυτό είναι λίγο δύσκολο, κάθε ηχείο θα πρέπει να κρίνεται per se, με βάση την τιμή του και τον ανταγωνισμό αν αυτός είναι γνωστός...
Επί πρακτικής βάσης,, τώρα, το Rienzi, από όπου και τα αποσπάσματα του κειμένου, είναι ένα ηχείο των 10.000 ευρώ, επομένως, πρώτον, δεν απευθύνεται σε χρήστες που δεν μπορούν να το τοποθετήσουν σωστά (δηλαδή να καθίσουν στη σωστή απόσταση) και, δεύτερον, δεν είχε (προφανώς) ως βασική του παράμετρο το να οδηγείται από μονόλαμπα των 7w ή ότιδήποτε άλλο (αν και στην πραγματικότητα, η Verity Audio παίζει τα ηχεία της με λάμπες, της Nagra και της Lamm!). Είναι ένα ηχείο που απαιτεί σοβαρούς ενισχυτές (κάτι που γράφεται σαφώς, όπως παραθέτεις)χωρίς, παρ΄όλα αυτά να είναι -για την κατηγορία του- δύσκολο φορτίο (κάτι που επίσης αναφέρεται σαφώς, επίσης το παραθέτεις). Κατά την άποψή μου, στα 10.000 ευρώ, "δύσκολο" θα ήταν κάτι που πέφτει στα 2Ω και χαμηλότερα και θα είχε πολύ χειρότερη συμπεριφορά στην φάση από ό,τι το Rienzi και υπάρχουν τέτοια ηχεία.
Η ουσία, εν κατακλείδι, βρίσκεται στην φράση "…είμαστε και σχετικώς ανεκτικοί αν ένα "μεγάλο" ηχείο είναι κομμάτι χμμ... άτσαλο" η οποία πάντως δεν αναφερόταν στο Rienzi, κάτι που αναδεικνύει και το επικίνδυνο της παράθεσης δύο κειμένων: Δημιουργεί την εντύπωση ότι έχουν κοινό θέμα -ενώ δεν έχουν! Ο δοκιμαστής οφείλει να εκτιμήσει αν το τίμημα που πρέπει να πληρωθεί (εν προκειμένω σε ανάγκες οδήγησης) αξίζει τον κόπο και στην συγκεκριμένη περίπτωση αξίζει, κάτι που γίνεται σαφές στο κείμενο. Ποιό ακριβώς σημείο θεωρείς ότι είναι ασαφές ή/και παραπλανητικό, υπό την έννοια ότι θα παρασύρει κάποιον να αγοράσει το ηχείο αυτό χωρίς να γνωρίζει ότι απαιτεί έναν καλό ενισχυτή για την οδήγησή του;
Να λοιπόν που αν κάποιος επιχειρήσει να κάνει αυθαίρετους συλλογισμούς με αφορμή κάποιες μετρήσεις (εν προκειμένω ανέλαβα εγώ :D ο «κακοπροαίρετος»αυτό το ρόλο κάνοντας και χρήση της υπερβολής) υπάρχουν σοβαρότατες απαντήσεις. Για το λόγο αυτό κατέφυγα στην «επικίνδυνη πρακτική». Ναι συμφωνώ, όντως δεν είναι θεμιτό να γίνεται χρήση αποσπασματικών φράσεων από διαφορετικά κείμενα. Το έκανα άπαξ και εσκεμμένα προκείμένου να «πολώσω» τη κουβέντα και δημιουργήσω ένταση ώστε να αποσπάσω απαντήσεις και ερμηνεία γύρω από μετρήσεις. Δεν είναι κάτι το οποίο έχω πρόθεση να εφαρμόσω ως τακτική και φυσικά δεν συνιστώ να γίνεται. Όμως έστω και έτσι δόθηκαν απαντήσεις, ακόμα και σε ένα «κακοπροαίρετο» σαν εμένα
Αφού λοιπόν υπάρχουν απαντήσεις πού μπορούν να δοθούν άρα δεν υπάρχει λόγος να μην γίνεται αναφορά σε μετρήσεις με το σκεπτικό ότι από μόνες τους δεν λένε κάτι ή ότι το αναγνωστικό κοινό δεν είναι σε θέση να τις κρίνει συνδυαστικά.
Νομίζω ότι είναι σε θέση να κρίνει, ή σταδιακά θα είναι και όλο περισσότερο. Φυσικά με τη κατάλληλη καλώς νοούμενη «καθοδήγηση», την συνεχή τριβή με αυτές, με τις κατάλληλες κατά περίπτωση επισημάνσεις και όπως πολύ σωστά ανέφερε και ο Luxman στο έτερο thread, την «κατάλληλη και προσεκτική διαστρωμάτωση της ύλης ενός review». Θα ήθελα να προσθέσω εδώ και αυτό που έθεσε και ο Arcadian, την «συμφωνία» για μια σειρά από προκαθορισμένα ερωτήματα που πρέπει να απαντά ένα review κάνοντας χρήση μιας εκ των προτέρων συμφωνημένης κοινής γλώσσας (βλέπε προετοιμασία ομάδων S.E.T) Πάνω σε αυτό το τελευταίο για την προσεκτική (διαστρωμάτωσης της ύλης και κοινής γλώσσας) είναι που:
Είναι νομίζω κοινή ή άποψη ότι η πλειονότητα των reviews στο ειδικό τύπο δεν μπαίνουν σε αυτή τη διαδικασία. Δεν γίνεται σχεδόν ποτέ λόγος για τα σχεδιαστικά αυτά θέματα. Όπως λένε και άλλοι συνομιλητές στο έτερο thread όλες οι δοκιμές καταλήγουν σε κάποιες αόριστες και ασαφής έννοιες και περιγραφές (εσωτερικότητα, ατμοσφαιρικότητα, αρμονικό πλούτο, κλπ κλπ) βγάζουν όλα τα προϊόντα καλά για την κατηγορία τιμής στην οποία βρίσκονται και καθάρισαν. Και άντε μετά εγώ και ο κάθε ενδιαφερόμενος να βγάλει άκρη.Quote:
...υπεισέρχεται το θέμα των δημοσιογράφων σε μια υπόθεση καθαρά σχεδιαστική...
Νομίζω ότι η γνωριμία με επιμέρους στοιχεία (εν προκειμένω την εμπέδηση) αλλά και την καμπύλη απόκρισης, τη βηματική απόκριση, τα αποσβεόμενα φάσματα κ.α και σίγουρα την κατάλληλη επεξήγηση μέσα από μια σωστή διαστρωμάτωση της ύλης ενός review μόνο σε καλό δρόμο μπορεί να μας βάλει.
Μη φανταστεί κανείς ότι δεν έχω επίγνωση του ποιόν έχω απέναντι μου, απλά επειδή τον έχω στο μυαλό μου για τον κατεξοχήν άνθρωπο του εργαστηρίου τον περιμένω και τον θέλω περισσότερο τεχνοκράτη και τελικά πιο μέντορα βρε αδερφέ.
Στο θέμα του thread τώρα μπορούμε να καταλήξουμε στο ότι η απόκλιση της ηλεκτρικής φάσης της εμπέδησης ενός ηχείου παίζει αρνητικό ρόλο στην αξιολόγηση ενός ηχείου εφόσον αυτή είναι άνω των ±45° σε μέρος του φάσματος γύρω από το σημείο συντονισμού woofer-καμπίνας, δηλαδή αρκετά «χαμηλά» στο φάσμα, ενώ όσο «ψηλότερα» στο φάσμα μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο αυτό δεν θα πρέπει να προβληματίζει ιδιαίτερα και θα είναι σχετικά εύκολο να αντιμετωπιστεί από ένα ενισχυτή που έτσι και αλλιώς θα μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της ευαισθησίας και της αντίστασης ενός ηχείου;
Σαφώς ο τρόπος με τον οποίο μεταβάλεται η εμπέδηση του ηχείου, τόσο ως προς το μέτρο όσο και ως προς την φάση, μας ενδιαφέρει και πρέπει να αποτελεί αντικείμενο διερεύνησης. Ωστόσο, θα ήμουν προσεκτικός στο να κατατάσσω, άκριτα, ηχεία με χαμηλό μέτρο ή/και μεγάλες αποκλίσεις φάσης σε κάποια "αρνητική" κατηγορία για τους λόγους που έχουμε ήδη συζητήσει: Ο σχεδιαστής μπορεί να έχει κάνει κάποιο συμβιβασμό με δεδομένο ότι το ηχείο θα οδηγηθεί από έναν μεγάλο ενισχυτή. Αυτό μας οδηγεί σε έναν πιο ήπιο τρόπο αξιολόγησης: Η συμπεριφορά του ηχείου ως φορτίο θα πρέπει να κρίνεται με βάση την κατηγορία τιμής του (η οποία εμμέσως και μέχρι κάποιο σημείο καθορίζει και την κατηγορία τιμής του ενισχυτή που θα το οδηγήσει). Ηχεία χαμηλής ή μεσαίας κατηγορίας θα πρέπει να είναι πιο εύκολα στην οδήγησή τους από ηχεία υψηλής ή κορυφαίας κατηγορίας. Οσο, δε για το θέμα της εμπέδησης στις υψηλές συχνότητες, έχει κι αυτό υλικό προς συζήτηση. Σαφώς οι μεγάλες αλλαγές φάσης δεν κάνουν την ζωή του ενισχυτή δύσκολη ψηλά, αλλά δεν ισχύει κι ο κανόνας "μπάτε σκύλοι κι αλέστε".
Το θέμα αναλύεται στο Stereophile Ιουλίου, η δε σχετική βιβλιογραφία είναι δημοσιευμένη εδώ και πάνω από δεκαετία.
Και για υπάρχει και παιδευτικό ενδιαφέρον:
http://www.stereophile.com/reference...avy/index.html
(As far as our amplifier is concerned, then, an 8 ohm load with 60° phase angle is considerably more challenging that a 4 ohm load with 0° phase angle)
καθώς και
http://www.stereophile.com/features/99/
The impedance measurement is a major diagnostic tool. It is possible to find out a lot about how a loudspeaker is going to behave just from looking at its electrical impedance. Without even seeing the speaker, the number of "ways" will almost always be apparent from the impedance plot, as will whether it is a sealed-box design (one hump in the bass), a reflex or a transmission line (two humps in the bass), or a horn of some kind (a series of regularly spaced peaks). The approximate low-frequency extension will be apparent from the shape of the plots in the bass, as will its Q. The "saddle" between the twin low-frequency impedance peaks typical of a reflex design indicates the tuning of the port, which is generally the bass frequency where the loudspeaker's response has dropped by 6dB, approximately half the reference loudness.
What makes a speaker tube friendly?
Many of our customers are tube enthusiasts (or aspiring tube enthusiasts), hence one of the most common questions we are asked is "Will my speakers run on tubes?" Many consumers are confused, and others clearly misinformed, regarding what characteristics of loudspeakers yield a "tube friendly" design. We have been unable to find a good, concise discussion of these characteristics online and as a result have decided to write one ourselves. This article will provide a basic explanation as to why some speakers work well with tube amplifiers while some do not.
Overcoming misinformation
One misleading piece of information with which our customers are often provided is sensitivity. This specification is commonly misrepresented as "efficiency" which it most certainly is not. Loudspeakers are terribly inefficient and it is likely that virtually no consumer has ever been given an actual efficiency specification. The most efficient loudspeaker designed to date was the Altec Lansing Voice of the Theater, which had an efficiency rating of approximately 3.6%. No loudspeaker manufacturer would ever publish an efficiency specification because it would discourage and mislead consumers. Be clear on one point: sensitivity and efficiency are not the same thing. Even when using a solid state amplifier, one cannot necessarily equate high sensitivity to high efficiency - the physics are simply more complex than many manufacturers, and sadly reviewers, lead us to believe.
Αρχίζει να έχει ενδιαφέρον ή είναι ήδη γνωστά;
Η αλήθεια είναι ότι η ευαισθησία ενός ηχείου (μια μέτρηση η οποία αφορά, τυπικά σε έναν μέσο όρο μέσα σε μια περιοχή συχνοτήτων) είναι άλλο πράγμα από την απόδοση (ή για να είμαστε ακριβείς από τον συντελεστή απόδοσης) ο οποίος κατά τα γνωστά ισούται με τον λόγο της ισχύος εξόδου (η οποία είναι ακουστική ισχύς) προς την ισχύ εισόδου (η οποία είναι ηλεκτρική). Τα ηχεία είναι πολύ χαμηλής απόδοσης μετατροπείς ισχύος αλλά αυτό ισχύει για όλα τα ηχεία γενικώς. Υπάρχει μια σχέση μεταξύ ευαισθησίας και συντελεστή απόδοσης η οποία έχει ώς εξής:
dBSPL=112+10log(n) (όπου n ο συντελεστής απόδοσης).
Η παραπάνω εξίσωση περιγράφει μια "ένα προς ένα και επί" αντιστοιχία, με λίγα λόγια για κάθε τιμή του n υπάρχει μια και μόνο τιμή ευαισθησίας και το αντίστροφο, επομένως δεν μπορώ να καταλάβω "τον καυγά": Ενα ηχείο υψηλής ευαισθησίας είναι ένα ηχείο υψηλής απόδοσης και το αντίστροφο, απλώς τα δύο αυτά χαρακτηριστικά εκφράζονται διαφορετικά. Στην πρώτη περίπτωση οι μονάδες είναι dBSPL (και η μέτρηση καθορισμένη με σχετική σαφήνεια: dBSPL/2.83Vrms/m) στην δεύτερη περίπτωση ο λόγος είναι αδιάστατος.
Τέλος, επειδή το κείμενο που παραθέτεις έχει ένα "ύφος" ας δούμε το εξής:
Μήπως ο συντάκτης θα ήθελε να λάβει τον κόπο να εξηγήσει τι εννοεί με το "necessarily"; Υπάρχουν ηχεία υψηλής απόδοσης που έχουν χαμηλή ευαισθησία; Ηχεία υψηλής ευαισθησίας με χαμηλή απόδοση; Ηχεία δύο κατασκευαστών με κοινή ευαισθησία αλλά διαφορετική απόδοση; Ηχεία δύο κατασκευαστών με διαφορετικές ευαισθησίες αλλά ίδια απόδοση; Πού ακριβώς έγκειται η διαφοροποίηση των δύο;Quote:
one cannot necessarily equate high sensitivity to high efficiency - the physics are simply more complex than many manufacturers, and sadly reviewers, lead us to believe.
Το κείμενο που αφορά την σχέση ευαισθησίας και συντελεστή απόδοσης σταματά εκεί που σταματά και το quote. Δεν παίρνουμε καμμία εξήγηση γιατί
-όσον αφορά αυτά τα δύο μεγέθη τουλάχιστον...Quote:
the physics are simply more complex than many manufacturers, and sadly reviewers, lead us to believe.
υ.γ.:
Τελικώς είναι άξιο παρατήρησης. Πίσω από όλες τις απάτες πάντα κάποιος reviewer υπάρχει!
Η έκρηξη πληροφοριών διαχεόμενων στο Διαδίκτυο περιέχει, και αυτό είναι αναπόφευκτο, λίγο σήμα και πολύ θόρυβο. Το κείμενο αυτό ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Αντίθετα ένα προσγειωμένο κείμενο είναι αυτό:
http://www.hificritic.co.uk/downloads/Archive_5.pdf
Δεν λέει τίποτε καινοφανές, απλώς "εικονογραφεί" τον Νόμο του Ωμ και τους κανόνες του Κίρχοφ. Απλά πράγματα.
... αν δεν κάνω λάθος, τα παραπάνω αποσπάσματα προέρχονται από εδώ, έτσι δεν είναι;
Misleading (his customers)...Quote:
The most important lesson to learn from the above discussion is that for the purposes of determining tube-friendliness, sensitivity is essentially meaningless. Many tube gurus insist that one must use speakers with sensitivity ratings of 90 db or higher. This is simply not true. Many speakers with high sensitivity ratings are poor choices for tube amps, just as many speakers with low sensitivity ratings often work quite well. Why is this so? Read on...
Wrong.....!Quote:
Tubes like a resistive load - it's really that simple
Σιγά μη γουστάρουν και Πόλυ Πάνου...
Θα πρέπει να συμφωνήσουμε τουλάχιστον σε κάποια «σημεία». Ότι δηλαδή μιλάμε για βολτάζ σύνθετα πολλών συχνοτήτων ταυτόχρονα, μη ημιτονοειδή και με διαφορετικά πλάτη. Έχούν λοιπόν εδώ εφαρμογή οι έννοιες και οι αρχές που ξέρουμε για το AC; Όπως:
το τρίγωνο ισχύων σε κυκλώματα AC
τι ονομάζεται πραγματική, άεργος και φαινόμενη ισχύς μιας σύνθετης
αντίστασης
ο συντελεστής ισχύος το συνημίτονο της διαφοράς φάσης (φ),μεταξύ τάσης και έντασης
μέση ισχύς και στιγμιαία ισχύς
Συντελεστής Q σύνθετου κυκλώματος κλπ
Γιατί αν η απάντηση είναι ναι και ότι επίσης στο θέμα που μιλάμε έχουμε να κάνουμε με μιγαδικούς αριθμούς (που παρότι μπορούμε να κάνουμε πράξεις μεταξύ τέτοιων εντούτοις δεν μπορούμε να ορίσουμε έννοια όπως μεγαλύτερος ή μικρότερος), τότε θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι ενδεχομένως δυο ή περισσότερες «τάσεις» στα άκρα διαφορετικών εξαρτημάτων ( R- L ή R-C ή L-C ή και R-L-C) είναι σε διαφορετικές συχνότητες και δεν μπορούμε να τις συμπήξουμε σε ένα συγκεκριμένο βολτάζ όπως θα μπορούσαμε αν είχαμε να προσθέσουμε τάσεις διαφορετικού πλάτους ή και με διαφορά φάσης στην ίδια συχνότητα. Σύνθετοι αριθμοί όπως αυτοί μας δίνουν την δυνατότητα αυτή για το πλάτους και την γωνία αλλά αυτό ΔΕΝ γίνεται για την συχνότητα.
Έτσι λοιπόν, μήπως αυτό 2,83 V λέει μισές αλήθειες (ή και καθόλου) και όταν μιλάμε για λυχνιακούς ενισχυτές, που είναι ουσιαστικά ενισχυτές τάσεως (και όχι τόσο ρεύματος μετασχηματιστού γαρ) και αφού έχω στην διάθεση μου αρκετά volt, θα πρέπει ενδεχομένως να μιλάω για διαφορετική τάση σε κάθε συχνότητα; ή αλλιώς αφού μπορώ να «ελέγχω» τη ισχύ μου με την τάση για τι να περιοριστώ από το ρεύμα; Και μην βιαστεί κάποιος να πει αχα γιατί τα solid state πονάνε στο ανάποδο...
Κατ επέκταση αν αυτή είναι η αδυναμία του λυχνιακού, γιατί πρέπει ντε και καλά να «βλέπει» μπροστά του χωρητικά φορτία; ή αν αναγκαστικά «βλέπει» τέτοια γιατί θα πρέπει την ίδια χρονική στιγμή η αντίσταση τους να πέφτει πολύ και απότομα;
Γιατί απριόρι να δεχτώ ότι μια απόκλιση φάσης ± 45 ° είναι αποδεκτή; ενώ τα 5/10 της ισχύος μου είναι άεργα; Γιατί σε «καλά» ηχεία αυτή μπορεί να φεύγει και άλλο καταλήγοντας να έχω διαθέσιμα τα 2 / 10 της ισχύος μου; Και γιατί την ίδια χρονική στιγμή θα πρέπει να πέφτει και ή αντίσταση κάτω από τα 4 ohm;
Δεν μπορεί βρε αδερφέ να έχω απόκλιση φάσης ± 10 ° δεν μπορώ να έχω φορτίο έστω με πτώση στα 4 Ohm αλλά με ομαλό τρόπο; και να έχω και εύρος; (από πολλά μεγάφωνα ή ορίστε λοιπόν έυρος) και χάρισμα σας η ευαισθησία; Μην βιαστεί και πεί κάποιος όχι γιατί έχασε. Υπάρχουν καταπληκτικά ηχεία που μετράνε κιόλας.
Μπορώ και παραμπορώ αλλά αυτά τα ηχεία δεν «παίζουν» με solid state, over.
Γιατί; γιατί τα ξεβρακώνουν σε timing και επίσης ακούγονται άδεια αφού τα solid state κόβουν τις αρμονικές ακόμα και φυσικών οργάνων που είναι ζητούμενες.
Έχω διαθέσιμες και μετρήσεις πραγματικών ηχείων (με όνομα και διεύθυνση) και άριστες και αχρωμάτιστες μετρήσεις και απόκριση και από όλα, που βάζουν τα γυαλιά σε πολλά «πραγματικά καλά ηχεία» που θέλουν άμουσα κομπρεσέρ για πάρουν μπρος)
Κάποτε θα πρέπει να καταλάβουμε τελικά τι είναι το AC και ο ενισχυτής τάσης.
Δεν είναι κακό να δεχθούμε ότι είναι δυνατό να υπάρχουν ηχεία που ταιριάζουν σε λυχνιακούς ενισχυτές τάσεως και ηχεία που ταιριάζουν σε τρανζιστορικούς ενισχυτές ρεύματος. Δεν είναι κακό να πούμε ευθέως κάποτε ότι το σύνολο ενισχυτής ηχείο είναι ενιαίο και να μην προσπαθούμε να παίξουμε το παιχνίδι που λέει: «ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει» (all around) για να κολακευτούν τα ηχεία και να μπερδεύεται ο αγοραστής.
Αν λέμε τα πράγματα με το όνομα τους ας διαλέγει ο καθένας τελικά τι θέλει αλλά όχι πάρε κόσμε, παίζει με όλα, κάνει τα πάντα...και συμφέρει.
Και κάτι τελευταίο αυτή την αντιστοίχηση κατηγόριων τιμής ηχείου και ενισχυτή μην την παίρνουμε και θέσφατο γιατί υπάρχουν εξαιρέσεις και προς το επιτυχημένο αλλά και προς την τραγικότερη αποτυχία.
Αυτό είναι που λένε, από να αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει...
"Ζ" στον παραδίδω μέχρι να ξελιποθυμήσω...
Να ομιλήσει ο κος Καθηγητής και να βαθμοληγήσει...
Να μην βιαστούν οι υπόλοιποι...τα λέμε μετά...
Κύριε καθηγητά μου, τί λέτε κι εσείς; Πόσους λυχνιακούς ενισχυτές τάσεως δοκιμάσατε σήμερα;
και για να μην λέμε και πράγματα συον αέρα ορίστε και ένα μικρό δείγμα... Για αυτό φωνάζω: ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΡΕΕΕΕΕΕ...ριβιουέρ...
Για λοιπόν... λίγο προσοχή στα διαγράμματα πλάτους και φάσης αντίστασης στο παρακάτω link, είναι πολύ απλό και κατανοητό. mdvq για σένα είναι λουκούμι...
Επιμένω διότι υπερδεκαετής αναγνώστης ειδικού τύπου κλπ κάποια τέτοια επεξήγηση δεν είδα ποτέ ευθέως εξηγούμενη. Κατι μισόλογα και μου σου και ξου μόνο και τα λοιπά γαργάρα, μην ξυπήσει και το πόπολο και πως θα πουλαμε μουρη μετά...οι άτεχνοι νομίζω;
http://www.symphonysound.com/articles/tubefriendly.html