στον φιλο μου Μ.Φ που ξερω οτι του αρεσει
http://www.youtube.com/watch?v=VNedWwEqLxQ
Printable View
στον φιλο μου Μ.Φ που ξερω οτι του αρεσει
http://www.youtube.com/watch?v=VNedWwEqLxQ
thanks Πέτρο.
στη μνήμη της.
http://www.youtube.com/watch?v=g89Art4LxlI
και εδώ.
http://www.youtube.com/watch?v=rQjn5Y2Q51Q
στο φίλο Πέτρο για την -κουκλίτσα- κόρη του.
'Μαρίνα'
http://www.youtube.com/watch?v=PgjuXXzWBrE
Αφροδίτη Μάνου.
'Η νύχτα'
http://www.youtube.com/watch?v=pRH_TLwyz5w
το είχα ανεβάσει και αλλού. για τα γενέθλια μιας 'φίλης' που …δεν γνωρίζω, σε πιό -οπτικά- …γαλακτομπούρεκο έκδοση.
-με τα κεράκια της κ.λπ. /ίσως όμως ταίριαζε με την περίσταση- γιατί δεν είχα δεί αυτή.
(επταπλάσια view ή άλλη. η γαλακτομπούρεκο. Έχουμε πει όμως πως -από γούστο- το θέλει ο Έλληνας -όχι η 'φίλη'- το …προφιτερόλ του.
http://www.youtube.com/watch?v=TxhPplhJ7yo )
και εδώ, το:
'Άσε με εδώ'
Μελίνα Τανάγρη.
http://www.youtube.com/watch?v=VRbyHmrAPZE
απολαύστε τα.
Τα πιο κάτω δύο πολύ ωραία τραγουδάκια είναι αφιερωμένα -το μικρό ευχαριστώ μου- στον Oscar και τον ian,
για την ευγενική τους χειρονομία/δώρο, προς εμένα.
Κώστα Καρυωτάκη*: Δικαίωση.
ερμηνεία: Ηδύλη Τσαλίκη
http://www.youtube.com/watch?v=DCVtYVL-FPA
σ.σ. αν μετά το τέλος της ζωής μου υπάρχει -έστω και μικρό- περιθώριο…,
νομίζω ότι θα το σκέφτομαι. -αν δεν το σιγοτραγουδάω.
Αμαρτωλό. **
ποίηση: Γαλάτεια Καζαντζάκη
μουσική: Νίκος Θωμάς
ερμηνεία: Μαίρη Δαλάκου
http://www.youtube.com/watch?v=cfApAeMkZdo
*…και αυτοκτόνησε με περίστροφο στην Πρέβεζα το απόγευμα (4.30) της 21ης Ιουλίου 1928.
την προηγούμενη νύχτα (20 Ιουλίου) προσπάθησε μάταια να πνιγεί.
Το υστερόγραφο της επιστολής που βρέθηκε επάνω του.
'…Και για ν' αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης.
Όλη νύχτα απόψε επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς,
το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου.'
Κ.Γ.Κ.
**είχα αναφερθεί εδώ (ποστ 19)
http://www.avmentor.eu/forum/showthr...p?t=575&page=2
τελικά βρήκα και τα τρία. Τα δύο αυτά και το 'Αν δεν είσαι Τυχαίος'.
'...Πνιγμένου καραβιού σάπιο σανίδι
όλη η ζωή μου του χαμού.
Μ' από την κόλασή μου στο φωνάζω:
-Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω'
----------------
Και ένα για εμένα.
(αφού τελικά, μάλλον ανεμόμυλους κυνηγάω…)
http://www.youtube.com/watch?v=sJObvhiM_Rw
Δον Κιχώτες .
Θ. Οικονόμου - Π. Καρασούλου
ερμηνεία: Μαρία Δημητριάδη
Χέρσα λιβάδια, οι λεωφόροι που περνάς
Kι οι ουρανοξύστες, ανεμόμυλοι που τρίζουν
Τις πανοπλίες των εχθρών σου μην κοιτάς
Mόνο το φόβο τους στα μάτια που γυαλίζουν.
Στέλνει ο άνεμος ευχές από μακριά
Σκιές συντρόφων σου κυκλώνουνε την πόλη
Μια λιμουζίνα τ' άλογό σου προσπερνά
Άξιζε ο δρόμος ως εδώ κι ας λείπουν όλοι.
Ας λέει ο χρόνος
πως γερνάει η ζωή…
Σφυρίζει ο άνεμος
ακόμα αυτές τις νότες…
Τις τραγουδάνε
μες στις πόλεις
Δον Κιχώτες.
Ας λέει ο χρόνος
Πως γερνάει η ζωή.
-.-
Ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση.
Νομίζω έχεις ειδικευθεί πλέον στην μελοποιημένη ποίηση
Για να παίξω και ‘γώ λίγο μπαλίτσα ας ρίξω μια στραβοκλωτσιά έστω.
http://www.musiccorner.gr/nees_kyklof/sinnefa.html
http://www.youtube.com/watch?v=rwLk-y9o_Qo
http://www.sansimera.gr/biographies/248
http://www.youtube.com/watch?v=-mvwam3GLBY
http://www.youtube.com/watch?v=hp8EM0N8MZQ
(το φιλμάκι της γνωστής Kirkhς70, που τα πάει πολύ καλά έως και εξαιρετικά. -αναλόγως)
το τραγουδάκι είναι μια χαρά. και μπορώ να πω πως μου αρέσει πολύ.
να σχολιάσω μόνο αυτόν το στίχο. (με την ελπίδα να σπάσω και το πεσιμιστικό των δύο τελευταίων ποστ)
θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζανε κρεμμύδια
συμφωνώ. είναι λάθος...
αν όμως ο στίχος έλεγε:
'θάνατος' (φαρμακερός) οι γυναίκες που αγαπιούνται
ενώ καθαρίζουν τα κρεμμύδια
θα ήταν μια χαρά. δεν θα υπήρχε πρόβλημα...
(διότι: γιατί μου το αποκλείεις κύριε… γούστο μου -στον χρόνο και τον τόπο- θα γίνεις; :))
ανεβαίνουν εδώ, σε αυτό το νήμα, απλώς σαν θέαμα, και χωρίς πολλά λόγια…
(τουλάχιστον για τώρα)
http://www.youtube.com/watch?v=o1tNyZ5yuJ4
*η φωτο στην ενότητα outrange, στο site της MF Audio (αν τελειώσει και αυτό ποτέ…),
είναι από αυτό το φιλμάκι και πρίν ανέβει αυτό στο διαδίκτυο. θα την βρείτε/δείτε στο 2’.50’’.
Low level flight…! (ειδικά 1’.15’’! /1’.57’’!!... /2’.30’’…)
http://www.youtube.com/watch?v=krC9M4OD0Dg
να συμπληρώσω με αυτό που χρώσταγα…
http://www.youtube.com/watch?v=laDmDOr6YoA
στον πατέρα μου.
http://www.youtube.com/watch?v=YSMd62Q3pPA
στους Γ. κ’ Β. Φ.
http://www.youtube.com/watch?v=K0TFqlaof4c
και μια παρένθεση.
( http://www.youtube.com/watch?v=5HaBkgpCyTY )
στους υπόλοιπους. (όσους… αρμόζει/ταιριάζει, ή αρέσει)
http://www.youtube.com/watch?v=EgfohXh5U8k
τα φιλμάκια 10. (έχω πεί καλύτερα έτσι… αν δεν το ’χεις ...)
στο δεύτερο 10!
-------------------------------------------------------------------------
Edit.
ας το αναφέρω (επηρεασμένος και από το 1ο τραγούδι.)
την Β. Φ. την πρεσβύτερη την είχαν πιάσει στην κατοχή οι Ιταλοί* γιατί τραγουδούσε στα παιδιά στη τάξη
(Παπαστράτειος-Ν.Σμύρνη/Καλλιτεχνικά) πώς να το πώ… εθνικά; πατριωτικά; τραγούδια που έγγραφε ή της έδινε ο Γ.Φ.
Μετά την κράτηση της στις φυλακές Αβέρωφ και ενώ την πήγαιναν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία, απελευθερώθηκε
μετά από επίμονες ενέργειες (και τύχη…) της αδελφής της (Φιλόλογος κ’ Αρχαιολόγος) όταν το τραίνο ήταν/είχε φθάσει στη Λάρισα.
* με τους Γερμανούς τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα και μάλλον μη αναστρέψιμα.
π.Φ.
Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί,
πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο
πως τις γυναίκες μ' ένα τρόπο ύπουλο μισώ
κι ότι μ' αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω.
Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσια και κοκό
πως κάποιο πάθος με κρατεί φριχτό και σιχαμένο,
κι ολόκληρο έχω το κορμί με ζωγραφιές αισχρές,
σιχαμερά παράξενες, βαθιά στιγματισμένο.
Ακόμα λένε πράματα φριχτά πάρα πολύ,
που είν' όμως ψέματα
χοντρά και κατασκευασμένα,
κι αυτό που εστοίχισε σε μένανε πληγές θανατερές
κανείς δεν το 'μαθε, γιατί δεν το 'πα σε κανένα.
Μ' απόψε, τώρα που έπεσεν η τροπική βραδιά,
και φεύγουν προς τα δυτικά των Μαραμπού τα σμήνη
κάτι με σπρώχνει επίμονα να γράψω στο χαρτί,
εκείνο, που παντοτινή κρυφή πληγή μου εγίνη.
Ήμουνα τότε δόκιμος σ' ένα λαμπρό ποστάλ* (επιβατικό πλοίο)
και ταξιδεύαμε Αίγυπτο γραμμή Νότιο Γαλλία.
Τότε τη γνώρισα - σαν άνθος έμοιαζε αλπικό -
και μια στενή μας έδεσεν αδελφική φιλία.
Αριστοκρατική, λεπτή και μελαγχολική,
κόρη ενός πλούσιου Αιγύπτιου οπού 'χε αυτοκτονήσει,
ταξίδευε τη λύπη της σε χώρες μακρινές,
μήπως εκεί γινότανε να τήνε λησμονήσει.
Πάντα σχεδόν της Μπασκιρτσέφ* κρατούσε το Ζουρνάλ,** (Ρωσίδα ζωγράφος. /το ημερολόγιο)
και την Αγία της Άβιλας* παράφορα αγαπούσε, (Ισπανίδα Αγία)
συχνά στίχους απάγγελνε θλιμμένους γαλλικούς,
κι ώρες πολλές προς τη γαλάζιαν έκταση εκοιτούσε.
Κι εγώ, που μόνον εταιρών εγνώριζα κορμιά,
κι είχα μιαν άβουλη ψυχή δαρμένη απ' τα πελάη,
μπροστά της εξανάβρισκα την παιδική χαρά
και, σαν προφήτη, εκστατικός την άκουα να μιλάει.
Ένα μικρό της πέρασα σταυρόν απ' το λαιμό
κι εκείνη ένα μου χάρισε μεγάλο πορτοφόλι
κι ήμουν ο πιο δυστυχισμένος άνθρωπος της γης,
όταν εφθάσαμε σ' αυτήν που θα 'φευγε την πόλη.
Την εσκεφτόμουνα πολλές φορές στα φορτηγά,
ως ένα παραστάτη μου κι άγγελο φύλακά μου,
και μια φωτογραφία της στην πλώρη ήταν για με
όαση, που ένας συναντά μεσ' στην καρδιά της Άμμου.
Νομίζω πως θε να 'πρεπε να σταματήσω εδώ.
Τρέμει το χέρι μου, ο θερμός αγέρας με φλογίζει.
Κάτι άνθη εξαίσια τροπικά του ποταμού βρωμούν,
κι ένα βλακώδες Μαραμπού παράμερα γρυλίζει.
Θα προχωρήσω!... Μια βραδιά σε πόρτο ξενικό
είχα μεθύσει τρομερά με ουίσκυ, τζιν και μπύρα,
και κατά τα μεσάνυχτα, τρικλίζοντας βαριά,
το δρόμο προς τα βρωμερά, χαμένα σπίτια επήρα.
Αισχρές γυναίκες τράβαγαν εκεί τους ναυτικούς,
κάποια μ' άρπαξ' απότομα, γελώντας, το καπέλο
(παλιά συνήθεια γαλλική του δρόμου των πορνών)
κι εγώ την ακολούθησα σχεδόν χωρίς να θέλω.
Μια κάμαρα στενή, μικρή, σαν όλες βρωμερή,
οι ασβέστες απ' τους τοίχους της επέφτανε κομμάτια,
κι αυτή ράκος ανθρώπινο που εμίλαγε βραχνά,
με σκοτεινά, παράξενα, δαιμονισμένα μάτια.
Της είπα κι έσβησε το φως. Επέσαμε μαζί.
Τα δάχτυλά μου καθαρά μέτρααν τα κόκαλά της.
Βρωμούσε αψέντι. Εξύπνησα, ως λένε οι ποιητές
«μόλις εσκόρπιζεν η αυγή τα ροδοπέταλά της».
Όταν την είδα και στο φως τα' αχνό το πρωινό,
μου φάνηκε λυπητερή, μα κολασμένη τόσο,
που μ' ένα δέος αλλόκοτο, σαν να 'χα φοβηθεί,
το προτοφόλι μου έβγαλα γοργά να την πληρώσω.
Δώδεκα φράγκα γαλλικά... Μα έβγαλε μια φωνή,
κι είδα μια εμένα να κοιτά με μάτι αγριεμένο,
και μια το πορτοφόλι μου... Μ' απόμεινα κι εγώ
έναν σταυρό απάνω της σαν είδα κρεμασμένο.
Ξεχνώντας το καπέλο μου βγήκα σαν τον τρελό,
σαν τον τρελό που αδιάκοπα τρικλίζει και χαζεύει,
φέρνοντας μέσα στο αίμα μου μια αρρώστια τρομερή,
που ακόμα βασανιστικά το σώμα μου παιδεύει.
Λένε για μένα οι ναυτικοί που εκάμαμε μαζί
πως χρόνια τώρα με γυναίκα εγώ δεν έχω πέσει,
πως είμαι παλιοτόμαρο και πως τραβάω κοκό,
μ' αν ήξερα οι δύστυχοι, θα μ' είχαν συχωρέσει...
Το χέρι τρέμει... Ο πυρετός... Ξεχάστηκα πολύ
ασάλευτο ένα Μαραμπού στην όχθη να κοιτάζω.
Κι έτσι καθώς επίμονα κι εκείνο με κοιτά,
νομίζω πως στη μοναξιά και στη βλακεία του μοιάζω...
Νίκος Καββαδίας. 'Μαραμπού'
http://www.smiley.cy.net/tsymeo/poetry-3.htm
Γ. Σκαρίμπας.
ΕΑΥΤΟΥΛΗΔΕΣ
Ως ωραία ήταν μου απόψε η λύπη.
Ήρθαν όλα σιωπηλά χωρίς πάθη
και με ήβραν – χωρίς κανέν’ να μου λείπει-
Τα λάθη.
Κι ως τα γνώρισα όλα μου γύρω – μπραμ-πάφες
Όλα κράταγαν, τρουμπέτες και βιόλες
-ΕΑΥΤΟΥΛΗΔΕΣ που με βλέπαν, οι γκάφες
μου όλες.
Α!… τι θίασος λίγον τι από αλήτες
μουζικάντες μεθυσμένους και φάλτσους
έτσι ως έμοιαζαν – με πρισμένες τις μύτες-
Παλιάτσους.
Και τι έμπνευση να μου δώσουν τη β έ ρ γ α
μπρος σε τρίποδα με κάντα μυστήρια,
όπου γράφονταν τ’ αποτυχημένα μου έργα
- εμβατήρια!
Α!… τι έμπνευση!… Μαιτρ του φάλτσου γω πάντα,
Με τη βέργα μου τώρα ψηλά –λέω- με τρόμους
Να, με δαύτη μου να παρελάσω την μπάντα
Στους δρόμους.
Κι ως πισώκολα θα παγαίνω πατώντας
Μεσ’ σε κόρνα θα τα βροντούν και σαντούρια
Οι παλιάτσοι μου – στον αέρα πηδώντας-
Τα θούρια…
Το εισιτήριο
(Το ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ !!!)
ΝΑΝΑΙ σαν νάμουν έτοιμος. Και νάναι
Σαν νάχω χάσει το εισιτήριο. Οι κάβοι
ν’ αφροκοπάν, κι οι αφροί να το κουνάνε
Μεσ’ στους καπνούς του –όρνιο- ένα καράβι.
Κι εγώ να ψάχνουμαι εδωχάμω. Και όλο- όλο
…το … ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ να λέω σύντρόφοι ωραίοι!…
και να μην έρχεται μια βάρκα έως το μώλο
να μην φαινώνται πουθενά οι βαρκαρέοι…
Οι βαρκαρέοι!… Το εισιτήριο!.. Να τρέμει
- ζαγάρι εντός μου- η Χαλκίδα και τα όρη.
Κι εκεί να τόχουν συνεπάρει οι ανέμοι
Μετέωρο – μες στις αχλές του- το βαπόρι…
Ω διάολε!… όλα νάχουν χαθεί και νάχουν πάει
Κι οι άνθρωποι δραπετεύσει από τους τόπους
Κι αυτό το πλοίο να τραβάει και να τραβάει
Χωρίς μηχανικούς, χωρίς ανθρώπους…
Και χωρίς φώτα. Ακυβέρνητο. Και όλο
Να χλιμιντράει στο χάος. Κι ως θα κλαίω
- κι όλας να ψάχνουμαι, να ψάχνουμαι στο μώλο
και όλο για κείνο το εισιτήριο να λέω…
Ο σταθμάρχης
ΘΟΛΩΝΕ το βράδυ και το τραίνο είχε έμβει
Στον ερημικό σταθμό βαρύ και ατόφιο
Λες τόχε τυλίξει σ’ άχνά πέπλα η ρέμβη
Έτσι ως ξάφνου στάθηκε ακίνητο και ψόφιο.
Σήμανε η καμπάνα κι έτριξαν οι θύρες,
Ούρλιάξε ένα σφύριγμα και αυτό εκινήθη
Πλάι σε μια παράτα αγερώχες φιλύρες
Πού κώπηλατούσαν –λες στητές- στη λήθη.
Λίγο ακόμα κι όργιο – αρθρωτή γουστέρα-
Θάφευγε ως είχ’ έρθει μες των ατμών τολύπη
Κι εγώ πάλι μόνος στη θλιμμένη εσπέρα
Με συντρόφισσά μου, θάμενα, τη λύπη.
………………………………………………...........
Άξαφνα ως γλυστρούσε – σ’ ένα παραθύρι
Ένα χέρι εξαίσιο μούγνεψε και πάει
Μια σειρά άσπρα δόντια , δυο μάτια σαπφείροι
Μούστειλαν – φίλημα στα χάη!
Έμενα … Η μέρα είχε κιόλας φύγει,
Του σταθμού μου, γύρω, η ερημία αλύχτα∙
Κείνες οι φιλύρες πήγαιναν με ρίγη
Και με βήμα στράτι-ωτικό στη νύχτα…
Ω, έσύ, κυρά∙ χέρι, δόντια , μάτι∙
Όνειρο και τραίνο που την πας τη νιότη,
Έδωσα σινιάλο – το κ α θ ή κ ο ν- για τη
Διασταύρωσή μας στην αιωνιότη…
Το βαλς χωρίς ντάμα
ΩΡΑΙΑ διασκεδάσαμε, κυρία, στο σπίτι
(συνέχεια στης νύχτας τ’ αμίλητα μάκρη)
με τουτ’ τη λίγον τι βαμμένη μου μύτη
στην άκρη
Εγώ, μπρος στο φίνο σου χαμογέλιο
Κι εσύ μπρος σ’ αυτό το άναυδο φρύδι,
Περίεργο επαίξαμε – οι δυο μας- και τέλειο
Παιγνίδι.
Στα μούτρα μου απόμεινε ύστερα χρώμα
Βαθύ ροζ απ’ τα χείλη σου, Μα εμένα, Κυρία
Σε κυττάνε ακίνητο το μπλάβο μου όμμα
Και κρύα..
Ω νάχα κι εγώ μεσ’ στο στήθος καρδίτσα
(και όχι, για να κρούω τις φούχτες, μια σούστα)
αχ πως θα στην έπιανα καρφίτσα- καρφίτσα
τη φούστα.
Και πως, τα μαλλάκια σου μπούκλα τη μπούκλα
Ωραία θα στάφιαχνα –με κόπτσες και τέλια-
Σε στυλ Πομπαδούρ να σ’ είχα μια κούκλα
Μου τέλεια.
Μα εγώ στης πνοής σου για να φτάσω το μύρο,
Των ποδιών μου πατώ – στο κενό – στις μυτίτσες
Και αχ στην κλωστή μου πόσες φέρνω τριγύρω
Βολτίτσες.
Θεέ μου, θα κλάψω! Στροφές χωρίς ντάμες
- με τέζα τα χέρια μου- με σφάζει μια ζήλεια
στον αέρα να φέρνω, και νάχω παλάμες
δυο ζύλια..
Ο καμπούρης
Θα της άρεζα φαίνεται και με είχε πάρει
Για τις ιδέες μου που έχω, τις μπρούσκες
Έτσι με των γλουτών μου (ως είμαι) τις φούσκες
Ζευγάρι.
Μα εγώ πιάστηκα στου έρωτά της την πιάκα
Με τα (έως τα γόνατα κοντά μου) παντζάκια,
Και – αχ- για δαύτη μου, πόσα πίνω φαρμάκια
Τη μπάκα.
Του κάκου μεσ’ στ’ άλλα μου της τσέπης τουμλέκια
Είχα εγώ –να τα βλέπει- σουγιά και σφυρίχτρα,
Η φωνή μου (σαρμόνικα) ηχούσε – η μπήχτρα-
Γυναικεία!
Το λοιπόν; Να, τούτης μου κακώχω της μούρης
Της σπανής να μπορώ να αγαπώ χωρίς γένια,
Και με γάμπες γυμνές να είμαι – μ’ ευγένεια-
Καμπούρης…
Ωωω… τα’ άνθη τ’ αγκάθια, όλα έρχονται στη φύση
Κι όλα φεύγουν στην ώρα τους. ( Την τύχη τους νάχα…)
Εγώ τι; Στη ζωή, έχω βιαστεί νάρθω τάχα
Ή αργήσει;
μίας που τα βιβλία του δεν τα έχω στο γραφείο (θα έβλεπα και ακριβώς να τα 'αποδώσω')
http://www.poiein.gr/archives/243/index.html
Υ.Γ. Το 'Ουλαλούμ' νομίζω ότι δεν μπορεί να αποδοθεί με απλή ανάγνωση.
'Ουλαλούμ'. μιά προσπάθεια…
http://www.youtube.com/watch?v=n4JhBueyBpo
(μπράβο! για το φιλμάκι.)
Στη νορμάλ -ακουστικά- έκδοση.
http://www.youtube.com/watch?v=qNQFSNmuibg
(cd -που έχω- 'Το φανάρι του Διογένη'.
(προσεχώς μπορεί να ανέβουν και άλλα από αυτό το cd)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ !
'ΚΑΫΜΟΙ ΣΤΟ ΓΡΥΠΟΝΗΣΙ'
http://www.mikrosapoplous.gr/extracts/gryponisi/1.html
*Τράτα Κουλουριώτικη
** Ο Καπετάν Σουρμελής ο Στουραΐτης
* Ο διάβολος στην Κάβιανη
* Ο Βοϊδάγγελος
.
.
.
.
.
Κώστας Καρυωτάκης
Ο ποιητής της θλίψης
http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkad...ies/kariot.htm
Αποστροφή.
Φθονώ την τύχη σας, προνομιούχα
πλάσματα, κούκλες ιαπωνικές.
Κομψά, ρόδινα μέλη πλαστικές
γραμμές, μεταξωτά, διαφανή ρούχα.
Ζωή σας όλη τα ωραία σας μάτια.
Στα χείλη μόνο οι λέξεις των παθών.
Ένα έχετ' όνειρο: τον αγαθόν
άντρα σας και τα νόμιμα κρεβάτια.
Χορός ημιπαρθένων, δυο δυο,
μ' αλύγιστο το σώμα, θριαμβευτικά,
επίσημα και τελετουργικά,
πηγαίνετε στο ντάνσιγκ ή στο ωδείο.
Εκεί απειράριθμες παίρνετε πόζες.
Σαν τη σελήνη πριν ρομαντικές,
αύριο παναγίες, όσο προχτές,
ακούοντας τη «Valenzia», σκαμπρόζες.
Ένα διάστημα παίζετε το τέρας
με τα τέσσερα πόδια κολλητά.
Τρέχετε και διαβάζετε μετά
τον οδηγό σας «δια τα μητέρας».
Ω, να μπορούσε έτσι κανείς να θάλλη,
μέγα ρόδο κάποιας ώρας χρυσής,
ή να βυθομετρούσατε και σεις
με μια φουρκέτα τ' άδειο σας κεφάλι!
Ατίθασα μέλη, διαφανή ρούχα,
γλοιώδη στόματα υποκριτικά,
ανυποψίαστα, μηδενικά
πλάσματα, και γι' αυτό προνομιούχα...
Σε παλαιό συμφοιτητή.
Φίλε, η καρδιά μου τώρα σα να εγέρασε.
Τελείωσεν η ζωή μου της Αθήνας,
που όμοια γλυκά και με το γλέντι επέρασε
και με την πίκρα κάποτε της πείνας.
Δε θα 'ρθω πια στον τόπο που η πατρίδα μου
τον έδωκε το γιόρτασμα της νιότης,
παρά περαστικός, με την ελπίδα μου,
με τ' όνειρο που εσβήστη, ταξιδιώτης.
Προσκυνητής θα πάω κατά το σπίτι σου
και θα μου πουν δεν ξέρουν τι εγίνης.
Μ' άλλον μαζί θα ιδώ την Αφροδίτη σου
κι άλλοι το σπίτι θα 'χουν της Ειρήνης.
Θα πάω προς την ταβέρνα, το σαμιώτικο
που επίναμε για να ξαναζητήσω.
Θα λείπεις, το κρασί τους θα' ναι αλλιώτικο,
όμως εγώ θα πιω και θα μεθύσω.
Θ' ανέβω τραγουδώντας και τρεκλίζοντας
στο Ζάππειο που ετραβούσαμεν αντάμα.
Τριγύρω θα 'ναι ωραία πλατύς ο ορίζοντας,
και θα 'ναι το τραγούδι μου σαν κλάμα.
απόσπασμα βιογραφίας.
Αισθανόμενος απέχθεια για την κρατική γραφειοκρατία την καυτηριάζει συχνά. Αυτό του στοιχίζει αντιπάθεια και διώξεις από τους ανωτέρους του,
με αποτέλεσμα να μετατεθεί πολλές φορές στην επαρχία...
Δημόσιοι υπάλληλοι.
Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν
σαν στήλες δύο δύο μές στα γραφεία.
(Ηλεκτρολόγοι θα 'ναι η Πολιτεία
κι ο Θάνατος, που τους ανανεώνουν.)
Κάθονται στις καρέκλες, μουτζουρώνουν
αθώα λευκά χαρτιά, χωρίς αιτία.
«Συν τη παρούση αλληλογραφία
έχομεν την τιμήν» διαβεβαιώνουν.
Και μονάχα η τιμή τους απομένει,
όταν ανηφορίζουμε τους δρόμους,
το βράδυ στο οχτώ, σαν κορντισμένοι
Παίρνουν κάστανα, σκέπτονται τους νόμους,
σκέπτονται το συνάλλαγμα, του ώμους
σηκώνοντας οι υπάλληλοι οι καημένοι.
Πρέβεζα.
Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται
στους μαύρους τοίχους και τα κεραμύδια,
θάνατος οι γυναίκες, που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.
Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι
με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους,
ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη
ο ήλιος, θάνατος μες στους θανάτους.
Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει
για να ζυγίση μια «ελλειπή» μερίδα,
θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι,
κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.
Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης.
Την Κυριακή θ' ακούσουμε την μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης
πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.
Περπατώντας αργά στην προκυμαία,
«Υπάρχω;» λες, κ' ύστερα «δεν υπάρχεις!»
Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.
Ισως έρχεται ο Κύριος Νομάρχης.
...
Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας (έστω) επέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.
http://www.youtube.com/watch?v=hp8EM0N8MZQ
απόρεια από τη βραχύβια σχέση του με τη Μαρία Πολυδούρη είναι το τραγούδι αυτό:
http://www.youtube.com/watch?v=7ylNU4Bc_-0
σ.σ. η εκδοχή αυτή ανεβαίνει για το φιλμάκι
η ερμηνεία που προτιμώ είναι εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=FWclPnKPTX0
1. Οι καλοί τρόποι υπαγορεύουν το
Γεία σας!
(αν και θα ξαναφύγω για λίγο)
2. τρείς φορές ξεκίνησα να γράψω το ποστ, αλλά δεν με άφησαν…
(+2 σκρατσαρίσματα !! φτού...!!)
Άσχετο.
Νικόλας Άσιμος. 'Λίνα'
http://www.youtube.com/watch?v=CFhEYHKTyvA
πια δεν έχω χρόνο να σας* εξηγώ
δύσκολα τελειώνω ότι αγαπώ.
*τουλάχιστον στη σύνταξη/τάξη των κειμένων μου.
.
.
.
.
.
Λάμπρος Πορφύρας
(Ένας ...Αδύνατος Πολεμιστής.../ http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=376)
Τὰ ἐρημοκκλήσια
Εἶναι στὰ ἐρημοκκλήσια ποὺ γκρεμίζονται
θλιμμένες Παναγίες, χλωμὲς εἰκόνες,
καὶ μοναχὰ ἀγαπᾶνε τὰ ἀγριολούλουδα -
κρινάκια, κυκλαμιές, σπάρτα, ἀνεμῶνες.
Σὰ θυμιατήρια ἀγροτικὰ κ᾿ ἐφήμερα,
σκόρπια ἢ δεμένα σ᾿ ἄτεχνο στεφάνι,
τὴν ἄνθινή τους τὴν ψυχὴ σκορπίζουνε
ψυχομαχώντας σ᾿ ἄυλο λιβάνι...
Ἄχ, ὅποιος πάει ἐκεῖ μὲ τ᾿ ἀγριολούλουδα,
στὸ πρῶτον ἄγγιγμά του ἀνοίγει ἡ πόρτα,
ποὺ ὁλόγυρα οἱ φωλιὲς τὴν ἐπλουμίσανε,
τῆς λησμονιᾶς τὴν κέντησαν τὰ χόρτα.
Ἀνοίγει ἡ πόρτα ἔτσι ὅπου συνήθισε
νὰ τὴν ἀνοίγῃ μόνον ὁ ἀγέρας -
σάμπως νὰ τὴν ἀνοίγῃ ἡ Παναγιὰ
μὲ τὴν ἀνησυχία γλυκειᾶς μητέρας,
χαροκαμμένης γριᾶς, ποὺ τὴ λησμόνησαν
στὸ ἔρμο φτωχικό της καὶ προσμένει
κάποιους νἀρθοῦνε πέρ᾿ ἀπὸ μία θάλασσα
αἰώνια σκοτεινή, φουρτουνιασμένη...
Φωνὲς τῆς θάλασσας
(απο καιρό...)
Πιὲ στοῦ γιαλοῦ τὴ σκοτεινὴ ταβέρνα τὸ κρασί σου,
σὲ μι᾿ ἄκρη, τώρα π᾿ ἀρχίσαν ξανὰ τὰ πρωτοβρόχια,
πιέ το μὲ ναῦτες καὶ σκυφτοὺς ψαράδες ἀντικρύ σου,
μ᾿ ἀνθρώπους ποὺ βασάνισε κι ἡ θάλασσα κι ἡ φτώχεια.
Πιέ το ἡ ψυχή σου ἀξέννοιαστη τόσο πολὺ νὰ γίνει,
ποὺ ἂν ἔρθ᾿ ἡ Μοῖρα σου ἡ κακιὰ νὰ τῆς χαμογελάσεις,
καημοὶ καινούργιοι ἂν ἔρθουνε μαζί σου ἂς πιοῦν κι ἐκεῖνοι,
κι ἂν ἔρθει ὁ Χάρος, ἥσυχα κι αὐτὸν νὰ τὸν κεράσεις.
απο εδώ:
http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poe...yras_poems.htm
.
.
.
.
.
Φωτογραφίες.
φ1. ο καπετάνιος Παναγιώτης Βελέκος (ή κάβουρας) στο καΐκι του την 'Ευαγγελίστρια'.
φ2. ο καπετάνιος Στέλιος Μαργιόλας με την 'Αρχόντισσα', όπως αποκαλεί την κυρά του, στην αυλή του σπιτιού του.
[Ο καπετάν Στέλιος στις δεκαετίες του 50 κ' ’60 γύριζε σε όλο το Αιγαίο τιμονεύοντας την τράτα του. (φωτ.2Α)
Ένα τρεχαντήρι 15μ. που στα μάτια τα δικά μας -πιτσιρίκια εκείνη την εποχή- φάνταζε σαν το θωρηκτό Αβέρωφ.
Θυμάμαι που κολυμπούσαμε στα 'ανοιχτά' που το 'έδενε' (το Χαλκ. -ψαροχώρι εκείνα τα χρόνια- δεν είχε 'λιμάνι' και τα νερά στον -τότε- μικρό, ξύλινο, μώλο (*) δεν σήκωναν την τράτα)
και σκαρφαλώναμε πάνω του από την αλυσίδα της άγκυρας για να βουτήξουμε από τις σκαλιέρες των ξαρτιών στην -τότε- πεντακάθαρη θάλασσα.
Τώρα ο καπεταν Στέλιος -87 ετών σήμερα- καθαρίζει κάθε απόγευμα ότι έχει απομείνει από τα δίχτυα του περιμένοντας το μεγάλο ταξίδι που, προσωπικά, του εύχομαι να αργήσει.]
φ3, φ4, φ5. 'Αφρόεσσα Μαρία'
(συριανό σπαθάτο σκαρί 10.60μ. κ’ 40 περίπου ετών. βάναυσα θα έλεγα κοκκοποιημένο/νη. Αμέλεια, ψυχολογική κούραση, κ.λπ.
Τρία + χρόνια ψήνω τον ιδιοκτήτη. Φέτος μου είπε πως ναι. Θα πουλήσει την άδεια αλιείας και θα την/το δώσει. Ίδωμεν… Πάντως, εν γνώσει μου, θέλει πολύ δουλειά.
Το όνομα θα παραμείνει.
+ θα ξαναδεί τη Σύρο; )
φ6, φ8, φ9.
Ο 'Γερό-Διαμαντής'.
Συριανό και αυτό, σπαθάτο και αυτό, σκαρί …80 (!) περίπου ετών, άριστα συντηρημένο. 15Μ.
Τρία χαμηλά σπιράγια (υπερκατασκευές) και αρμονία!. (κοιτάξτε και τη χλαπάτσα δεξιά του και θα καταλάβετε)
Ένα από τα καλύτερα που υπάρχουν σήμερα και το καλύτερο από όσα έχω δεί από κοντά.
(η Αφρόεσσα είναι στα ίχνη του.)
*φ.13 Ο τσιμεντένιος, τώρα πια, μώλος, ενσωματωμένος μέσα στο λιμάνι.
Σύνδεσμος.
http://www.naftotopos.gr/index.php?o...d=71&Itemid=65
Φίλμ.
(δεν υπάρχουν πολλά. μάλλον κανένα.)
αφού ξεπεράσετε το σοκ των πρώτων 12’’ (γαμ@ την ΕΟΚ και την κυβέρνηση/σεις) δείτε στο πρώτο λεπτό πως ταξιδεύει με 8 ή 10 μποφόρ ένα τρεχαντήρι.
Στο 51’’ πατήστε STOP! Η γάστρα -σκαρί εκτοπίσματος !- σχεδόν έξω από το νερό.
Μόνο ένα Hatteras ή Bertram -και δει από τα παλαιά- μπορούν να το κάνουν αυτό. (να ταξιδεύουν δηλ. με 8-10 μποφόρ)
Με τα άλλα, τα πλαστικά, τις κλασομπανιέρες των shows, σαν τούρτες αμυγδάλου (κάτι δηλ. σαν τα shows του audio) με τις γκόμενες για κερασάκι στο κατάστρωμα -κάνουν, δήθεν, ηλιοθεραπεία- ξεχάστε το γιατί θα πνιγείτε.
http://vimeo.com/9211328
.
.
.
Γεία σας!
Μ.Φ. post 137. (αν και θα ξαναφύγω για λίγο)
τελικά έλειψα αρκετά. (ίσως όχι για εσάς :))
όμως οι δουλειές* στην Παράγκα (που δεν τελείωσαν) με κράτησαν έξω από το κλεινόν (σήμερα; ) άστυ λίγο περισσότερο.
Για να είμαι ειλικρινής, έχω μπει στον πειρασμό -και το σκέπτομαι- για να την κάνω πιο μόνιμα.
Έστω και όχι άμεσα.
(*όταν λέω δουλειές μη φαντάζεσθε τίποτα σπουδαίο. απλώς αντικατεστάθη ο παλιός -25ετίας- ξύλινος φράχτης, επισκευάστηκαν τα τσιμεντένια κολονάκια,
υψώθηκε η πίσω βεράντα από την επιφάνεια του εδάφους, και κάτι άλλα ψιλά…βαψίματα κ.λπ.)
Εκτός όμως από τις δικές μου δουλειές, δουλειές είχε και ο Δήμος.*
Όχι ο φίλος μου. -που έχω αναφερθεί. Ούτε αυτός με το καριοφίλι. Ο άλλος, ο κανονικός. (της επικράτειας)
(*δυστυχώς από πρώην κοινότητα. Να δούμε τώρα με τον Καλλικράτη πόσα 'καλά' θα μας κρατήσουν.
Στον Καποδίστρια -νόμος του ιδίου κόμματος*- δώσαμε-δώσαμε!)
* πολιτικού κόμματος εννοώ. μην πάει το μυαλό σας π.χ. εδώ: http://www.google.gr/imgres?imgurl=h...B4mL4Abp6ejdBg :))
Ο οποίος Δήμος αποφάσισε να αλλάξει -ριζικά- την πλατεία αλλά και τον παραλιακό δρόμο (μη φαντάζεστε καμία μεγάλη κίνηση)
με πέτρες (στο πεζούλι) κ’ κυβότουβλα και -δήθεν- να τον πεζοδρομήσει θέλοντας να κάνει το Χαλκούτσι …Νίκαια. Λολ. Λολ.
(φ.14, φ.15, φ.16)
Και όταν λέω Νίκαια δεν μιλάω για αυτήν του Πειραιά αλλά της Γαλλίας. (Nice) Lol
Φυσικά όχι με το αζημίωτο…
να βγάλουμε και εμείς το κάτι τις μας. Τα ξέρετε αυτά, φαντάζομαι…
+ ότι έρχονται και εκλογές. (τις οποίες, ποιός τις %@&)
Φωτογραφίες.
(που θα σας λύσουν και τυχόν περιέργειες)
φ.01, φ.02, φ.03 αρχ. 09
φ.1 - φ.7 η κατάσταση το φετινό Πάσχα.
από εδώ και κάτω στο επόμενο πόστ.
φ.8 - φ.12 μετά τα 'έργα'. (λέτε να εξελιχθεί σε βίλα Παράγκα; )
Φ. 331-349
Τα components της 'Παράγκας'.
Kenwood ΚΑ 2002A με δύο (2!) phono 'επάνω' του.
Dual 1219
Thorens td 160 Mk V
Chartwell Ls3/5a
_
Σε συνέχεια
_
και οι φωτογ. της 'Νίκαιας' που ξέχασα (φ.14, φ.15, φ.16)
+
φ.34, φ.35.
επίσης
φ.36, φ.37 από το Dazzle cafe. (φ.39 η είσοδος)
και
φ.31, φ.32 η άλλη πλευρά του κόλπου.
_
φωτ. συνέχεια
φ.17, φ.18 Η 'βίλα' το πρωί και το δειλινό από το λιμάνι.
φ.20 – 29.
'καλλιτεχνικές' -λολ- (λόγω χρωμάτων :))
_
.
.
.
.
.
γεία σας!
Ο Ricardo (gr) -στην πρώτη σελίδα του avμέντορα- χαρίζει ενοίκιο.
(Όχι! δεν μπήκα να μάθω περισσότερα. /Έτσι και αλλιώς που να μετακομίζω τώρα…:))
Στην τηλεόραση όλοι χαρίζουν από κάτι… (από σαμπουάν μέχρι αυτοκίνητα) :)
Όλοι για το καλό μας.
Πολλοί φιλάνθρωποι νομίζω πως μαζεύτηκαν.
Εγώ πάλι που δεν χαρίζω τίποτα, αλλά προσπαθώ να έχω σωστές τιμές και να διευκολύνω…,
βλέπω διάφορα πελατάκια (Όχι πελάτες/ και η διαφορά της λέξης δεν είναι για το οικονομικό τους μέγεθος)
να θέλουν φεύγοντας να πάρουν μαζί τους και την ….καφετιέρα του μαγαζιού.
(ή να ζητάνε ανταλλαγή με την …σιφονιέρα (που έχουν). -αφού πρώτα σου έχουν πάρει το …σώβρακο)
Χώρια αυτοί που σου ζητάνε να τα ακούσουν στον χώρο τους και ύστερα ψάχνουν να τα βρούν έξω…
εφαρμόζοντας το 'αλλού ακούς και πίνεις και αλλού πας και τα δίνεις'
Φυσικά εδώ το φάρμακο, εκ μέρους των αντιπροσώπων, που λέω να εφαρμόσω, είναι η χρέωση των μεταφορικών και πιθανόν
κάποιο -έστω υποτυπώδες- ενοίκιο ακρόασης.
Εντωμεταξύ οι καιροί αγριεύουν… Κλείνουν -βλέπετε- οι στρόφιγγες…
Περιπτώσεις στο χώρο (όπως και σε κάθε άλλο...) θα δούμε πολλές.
Και εννοώ από αεριτζήδες -δήθεν, ή όψιμα, αντιπρόσωπους/ακούς Leo; (sic) - χωρίς τσίπα, που μπήκαν απλώς για να τα αρπάξουν, κ.λπ.
Φυσικά και οι κατασκευαστές δεν είναι άμοιροι ευθυνών.
Αν προκειμένου να πετύχεις μια πώληση αλλάζεις κάθε φορά και αντιπρόσωπο (και εφ’ όσον ο προηγούμενος ήταν σωστός
ή προσπαθούσε*) είσαι -για εμένα- το λιγότερο λιγούρης.
Εκτός του ότι οι περισσότεροι δεν εξετάζουν σε ποιόν δίνουν τα προϊόντα τους να τα αντιπροσωπεύσει.
Αρκεί να μπούν στην αγορά ή να πουλήσουν ένα κομμάτι.
*πριν φανταστείτε ότι μιλάω για την δική μου, γνωστή, περίπτωση (που συμπεριλαμβάνεται και αυτή) ή για όσες έχουν προσπαθήσει…,
σας λέω ότι υπάρχουν δεκάδες περιπτώσεις.
(αν και νομίζω ότι οι περισσότεροι τις γνωρίζετε)
.
.
.
.
.
Διάβασα την συνέντευξη των Patrick κ’ Jean Christophe Calmettes της Jadis και μου άρεσε -τουλάχιστον σε γενικές γραμμές-
όπως τα είπαν στον μέντορα.
Ίσως δεν θα μπορούσαν να τα πουν και αλλιώς γιατί: με όποιον δάσκαλο καθίσεις…
και από ότι φαίνεται στην συνέντευξη, ο -δάσκαλος- πατέρας τους είχε τουλάχιστον άποψη.
*η Jadis όπως και η Conrad-Johnson αλλά και η Audio Research, από την πλευρά του Ατλαντικού,
είναι από τις λίγες εταιρείες που κράτησαν ζωντανά τα ηλεκτρονικά με λάμπες.
Έτσι -και άσχετα από τον ήχο τους- υπάρχει σεβασμός εκ μέρους μου για αυτήν την προσφορά τους.
Διάβασα επίσης και για το νέο προϊόν του πολύ (; ) D'Agostino.
Φυσικά, αφού δεν το έχω ακούσει, δεν μπορώ να πω τίποτα για τον ήχο του.
Μπορώ όμως να πω για την αισθητική του.
(και πάντα σύμφωνα με τα δικά μου γούστα. ξέρετε εσείς τώρα. -όσο γίνεται- απλά μαύρα κουτιά)
Η αισθητική του λοιπόν μου θυμίζει αισθητική …flocafe.
http://www.google.gr/search?sourceid...R331&q=flocafe
ή -στην καλύτερη- Jessica Rabbit.
http://images.fanpop.com/images/imag...94_301_520.jpg
http://shopping.syncweekly.com/wp-co...a-Rabbit_l.jpg
Φυσικά και μπορείτε να διαφωνείτε με το …τιποτένιο γούστο μου. :)
Όπως προφανώς διαφωνεί και ο μέντορας που ξετρελάθηκε.
(Ο D'Agostino όχι μόνο δίνει ένα δείγμα γραφής όσον αφορά τις απόψεις του για την ισχύ (όχι ότι δεν τις γνωρίζαμε βεβαίως...)
αλλά και ένα δείγμα μιας φρέσκιας και ενδιαφέρουσας αισθητικής.
…
και την αισθητική συμπληρώνει, με επιτυχία κατά την γνώμη μας, ένα αναλογικό όργανο μέτρησης της ισχύος.)
τσς, τσς, πως τα λέτε, πως τα λέτε…
Αυτά προς το παρόν..
Υ.Γ. Αν στο μέλλον χάνομαι πιο συχνά… -Αν λέω-, δεν θα είναι που μόνο θα ρεμβάζω (γιατί ρεμβάζω) αλλά που θα πυκνώνω
τις επισκέψεις μου στη 'Παράγκα'.
.
.
.
.
.
κανονικά/ίσως (?), αυτά θα έπρεπε να γραφούν σε νήμα σχετικό με την έκθεση.
Λέω λοιπόν να δώσω για τους φίλους που ενδιαφέρονται -ή για όσους τους δημιουργηθούν διάφορες απορίες- μερικές πληροφορίες
για την παρουσία της MF Audio στη φετινή έκθεση.
Φέτος, και σε αντίθεση με άλλες χρονιές, η MF Audio θα έχει ένα μόνο δωμάτιο, το γνωστό 306 (junior suite), και οι λόγοι είναι 'πολλοί'.
Οι κυριότεροι:
1. δεν έχει να παρουσιάσει κάποιο νέο προϊόν των εταιρειών που αντιπροσωπεύει.
Αν και εδώ η αλήθεια είναι μισή.
Γιατί νέο προϊόν (το καλύτερο στον κόσμο αυτή τη στιγμή. -στο είδος του και σύμφωνα με τα πιστεύω των πολλών) έχει.
Μετά όμως 'συμφωνίας' -'παράκλησης' του κατασκευαστεί, αυτό θα παρουσιαστεί στο Vegas.
Είναι επίσης -κατά κάποιο τρόπο- μισή η αλήθεια, διότι προϊόν, άλλο, νέας εταιρείας*, επίσης έχει.
(έφθασε σήμερα το Demo του./για λόγους δεοντολογίας αυτό θα αναφερθεί, ή θα σχολιαστεί αν εσείς θέλετε, μετά την παρουσίαση του στα αυριανά νέα του avmentor)
* η εταιρεία στην Ελλάδα (όπως και για τους περισσότερους στο εξωτερικό) είναι/ήταν άγνωστη σε όλους (όπως -σχεδόν- ήταν και η Lamm) αλλά γνωστή σε εμένα εδώ
και δέκα χρόνια. με αποδεικτικά.
(οι μετά Χριστό προφήτες δεν γίνονται δεκτοί./αλλά θα έχει πλάκα… /αν πουν ότι το γνώριζαν)
2. Η πολύτιμη (από όλες τις απόψεις) βοήθεια της Β.Φ. φέτος θα λείπει.
(λόγω της εργασίας της θα βρίσκεται από την Πέμπτη σε συνέδριο στη Ρόδο./ ίσως προλάβει το μάζεμα την Κυριακή το βράδυ)
3. Ο Γ.Φ. θα φθάσει οριακά την Τετάρτη, αργά το βράδυ, ή την Πέμπτη το πρωί από το Χιούστον του Τέξας λόγω της δικής του δουλειάς.
(+/- ότι ο Γ.Φ. έχει τις δικές του δουλειές και -από τρία/τέσσερα χρόνια- το δικό του σπίτι)
Τέλος εδώ, στους κύριους λόγους, θα μπορούσα να προσθέσω και τη γενική οικονομική κατάσταση…
όμως φοβάμαι πως και εδώ θα έλεγα τη μισή αλήθεια (ίσως και δικαιολογία στον εαυτό μου) , μιάς που προσπάθησα έντονα να βρώ αίθουσα
για να μπορέσουν να παίξουν με άνεση τα Aquila. Τελικά αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Δεν υπήρχε ψίχουλο. Όπως -νομίζω- και δωμάτια.
(στο σημείο αυτό να εκφράσω και την απορία μου με τις κινδυνολογίες που ακούω.-σχετικά με την έκθεση εννοώ)
Θα δω. Πάντως και τα Ankaa μια χαρά είναι. :)
(http://www.ultraaudio.com/equipment/...gies_ankaa.htm)
Υ.Γ. τους λόγους 2 κ’ 3 κρατήστε τους στο μυαλό σας όταν θα σας μιλήσω για το plan B. που είναι όμως άσχετο με την Phase C ('παράγκα', τρεχαντήρι)
της ζωής μου που -για όσους ανησυχούν- αργεί λίγο.
Αυτά προς το παρόν και καλή σας νύχτα.
δηλ. τη νύχτα, καλό ξημέρωμα.
dStam, ο Mod δεν βλέπει τα ορθογραφικά να μη γίνομαι …ρόμπα;
δηλ. τι νύχτα;, καλό ξημέρωμα. (βιαστικά και μέσα στην κούραση)
M.Φ., ο moderator υπάρχει για να τηρεί την δεοντολογία. Δεν είναι διορθωτής... :D
το καλύτερο για όλους μας είναι να μην εμφανίζεται καθόλου!
Αν φύγει και κανένα λάθος, δε χάθηκε ο κόσμος... Ομάδες συζήτησης είμαστε, όχι λεξικό. Χαλάρωσε λοιπόν...
αρχι-παπατζής του μπαμπά μου ο μπαμπάς,
αρχι-παπατζής και ο δικός μου ο πατέρας,
και επίσης και εγώ,
του πατέρα μου γιός,
ένας μαλακός-μαμάκιας και 1/2, (το: μισός το έγραψα αριθμητικά για να ...πρωτοτυπήσω.:))
είμαι πια, π%@Θ#π&*ργος,
είμαι πια, κα-θε-στώς.
άϊντε εβίβα
και, ζήτω και οι αμερικλάνοι.
άσχετο; μπορεί… αλλά δεν νομίζω.
η έμπνευση της διασκευής από εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=kNFdIZCs_pA
"Κάποιος παλιός συνάδελφος". (αφιερωμένο στην τακτική του ΣΔΟΕ. άντε και καλά καρφώματα./όχι ότι δίνω συχωροχάρτι στα λαμόγια και στους φοροφυγάδες)
http://www.youtube.com/watch?v=QaoTSQR33Uk
"Οικονομία κάνε". (ειδικά για την νέα γενιά…)
http://www.youtube.com/watch?v=z1-qYNAaE8g
*Οι χρόνοι που αναγράφονται στο κάτω αριστερό των φιλμ μην σας τρομάζουν. Είναι -σχεδόν- οι μισοί.
Για την έκθεση;
αργότερα-αργότερα…
μετά από τα …'κότερα'...
Διον. Σαββ.
Ο Πολιτευτής
http://www.youtube.com/watch?v=GnI072W9g0g
Εκείνο που υψώνεται και σε εκμηδενίζει
είναι της καρδούλας μου το φως που ξεχειλίζει.
...
Ο πρώτος προβοκάτορας απ' όλους στη ζωή μου
είναι η αφεντιά σου που αντιγράφει την φωνή μου.
Διον. Σαββ.
Λευκέ Γαλάζιε Ποντικέ μου (!!)
άριστα 10 σε όλα!
http://www.youtube.com/watch?v=yYlMc...eature=related
*(από τα καλύτερα μου...
αναμνήσεις από το 79...)
Έλα, χωρίς πολιτικούρες με το φτερό σου να πετάει
όχι στων μανιφέστων τις κλεισούρες αλλά σε κείνο εκεί το μπαρ που ξενυχτάει...
και για να αισιοδοξήσετε, (όσοι...)
Μέρες καλύτερες θα 'ρθούν. (?)
http://www.youtube.com/watch?v=k_Q4R1rJapA
Δ. Σαβ. - Τα παιδιά που χάθηκαν
(τα πιο ωραία παραμύθια απ' όσα μού ‘χεις διηγηθεί… /στον πατέρα μου)
http://www.youtube.com/watch?v=7QT2AGG2I-k
Δ. Σαβ. - Οι πίσω μου σελίδες
(αφιερωμένο στον dStam / στα σοβαρά. )
http://www.youtube.com/watch?v=3sQuo0QJgWM
Δ. Σαβ.- Τι έπαιξα στο Λαύριο
(δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά… μα ούτε και στους μεγάλους. /εγώ)
http://www.youtube.com/watch?v=9U1VR_ADUA8
----------
Τσάμικος…
(σε όλους τους φίλους… Μέσα και έξω απο την πρωτεύουσα)
και όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει...
http://www.greektube.org/content/view/126369/2/
.
.
.
.
.
Ο μικρός μονομάχος
http://www.youtube.com/watch?v=KubnpjEKiBc
Μυστικό τοπίο
http://www.youtube.com/watch?v=Wun2fVmyqbQ
.
Το Φως στις 10 το πρωί
http://www.youtube.com/watch?v=fh-QkhKJIRM
να θυμίσω και δύο δικά μου. μαζί με τον theochrs.
1.Το μήλο
http://www.youtube.com/watch?v=ojs0dIKD1v4
2. Αηδόνι στην κερασιά
http://www.youtube.com/watch?v=pD6_lBvLcYo
-
Ο Χρόνος που μετράει,
σε λίγο δεν θα είναι εδώ.
Θα τον φάω ή θα με φάει…
Αυτά είχα να σας πώ.
http://www.youtube.com/watch?v=Y8XDNKBIlWY
(…άλλος πάλι σωπαίνει για βδομάδες σαν νεκρός,
και όσοι δεν έχουν κάτι τις να πουν τους περισσεύει και καιρός…)
και επίσης,
Μην πετάξεις/τε τίποτα!
φτάσαμε στα ανείπωτα!
http://www.youtube.com/watch?v=fGRM2vXuphE
(κλείνει τώρα ο κύκλος και είναι ο 'θάνατος' πολύς…
θάνατος στη μέση της ζωής.)
Υ.Γ. και ελπίζοντας πάντα στην 'Ανάσταση'.
Μ.Φ.
Χρόνια πολλά Μ.Φ. έστω και καθυστερημένα!
Ευχαριστώ πολύ Σπύρο!
όπως και τους φίλους που τ/φ. (ξέρουν αυτοί)
να είστε καλά όλοι.
.
.
.
.
.
Δεν ξέρω ακριβώς πως… τα 'βήματα' μου με οδήγησαν εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=pD6_lBvLcYo
διάβασα λοιπόν την παρατήρηση κάποιου kyrpap1981.
πώς; παραξενεύστε που δεν τον χαρακτηρίζω;
οι οικείοι μου, μου είπαν να κόψω τις κακές κουβέντες. (εντάξει για το τσιγάρο… :))
προσπαθώ λοιπόν και εγώ να κρατηθώ. (όσο μπορώ)
Εξ άλλου αφήνω να τον χαρακτηρίσετε εσείς.
Όμως, και μέχρι να 'βρώ' τον δικό μου Mod (wastedimbroglio. ο οποίος είναι δικαιολογημένα πολυάσχολος…) και να του απαντήσω
(ή να σβήσω το ποστ του), είπα να δώσω και από εδώ μια απάντηση.
Και αυτό, για όσους το έχουν διαβάσει/σουν, πιθανόν όμως και γι’ αυτόν. ποιός ξέρει;
kyrpap1981:Τον Σαββόπουλο τον ζω από παιδί.
Τι μας λες; Ενώ εγώ -λες- από μεγάλος. :p
Πάντως, αν κρίνω από το 81 (στο nickname), μπορεί να έχω πάει (να τον βρώ) και έχω έρθει ίσαμε εφτά-οκτώ φορές πριν από ‘σένα.
kyrpap1981: Όποιος ανόητος βιντεοκλιποποίησε τα τραγούδια του, γελοιοποιήθηκε.
αυτό το κρίνουν όσοι το βλέπουν.
εγώ απλώς να πω ότι έχω ματώσει τα χείλη μου για να μην τον πω ….
(φτού! πάλι πήγε να μου ξεφύγει.)
kyrpap1981: Οι εικόνες αυτές δεν έχουνε απολύτως καμιά σχέση με το αίσθημα του τραγουδιού…
Πολύ μεγάλο αίσθημα. :p Ο Σαββόπουλος το έγραψε για τις …Ουρσουλίνες το τραγούδι. :p
(τι θυμήθηκα τώρα. το εφηβικό μου αίσθημα στις Ουρσουλίνες Ν. Ψυχικού)
*(στην σελ. 8 αυτού του νήματος και στα ποστ 71 κ’ 72, αναφέρθηκα για -φυσιολογικά/ανθρώπινα- βιώματα.
μάλιστα 'ξέρω' και την σειρά που θα πρέπει να ακούσει κανείς τα τρία αυτά τραγούδια.)
Τέλος,
για τα μ@ν%α και τα β&ζ%α, που αναφέρει ότι δείχνει το φιλμάκι και που τον ενόχλησαν,
του λέω ότι αυτό είναι -πράγματι- σοβαρό και να το κοιτάξει!
οι υπόλοιποι,
Ευτυχείτε!
ήμαρτον ρε Μ.Φ.! Τόσα δημόσια σχολεία έχει ο τόπος... Έφηβη υποψήφια καλόγρια πήγες να ερωτευτείς; Αν δε σε ήξερα, δεν θα το πίστευα... :pQuote:
(...)το εφηβικό μου αίσθημα στις Ουρσουλίνες Ν. Ψυχικού(...)
dStam
ήμαρτον ρε Μ.Φ.! Τόσα δημόσια σχολεία έχει ο τόπος... Έφηβη υποψήφια καλόγρια πήγες να ερωτευτείς;...
1ον. ρε dStam και οι Ουρσουλίνες σχολείο είναι. δεν είναι …μοναστήρι :p (βλέπε και Λεόντειο. ή κάτι τέτοιο)
(την γνώρισα στο Χαλκ. που -και αυτή- παραθέριζε.)
2ον. για το: υποψία καλόγρια. γιατί; και αν ακόμη ήταν υποψήφια καλόγρια θα σου κακόπεφτε; :p
Τι είδους ρατσισμός είναι αυτός; :p (να διαλέγουμε το επάγγελμα της)
Να, για κοίτα και εδώ μία υποψήφια καλόγρια.
http://newsmessinia.blogspot.com/200...post_5320.html
http://www.google.gr/imgres?imgurl=h...Bc2d4QbYi5j6Ag
και με την ευκαιρία,
αν δεν πονέσεις, κλάψεις, πλακωθείς, άντε να τραβηχτής και σε κανένα αστ. τμήμα,
η ζωή είναι άνοστη σαν …μενού νοσοκομείου. (κτύπα ξύλο)
φιδές, πουρές, νερόβραστη μανέστρα...
.
.
.
Να συμπληρώσω το προ-προηγούμενο μου ποστ (154) και να κλείσω, λέγοντας πως η φωτογραφία του Δ.Σαβ. με το χέρι μπροστά στο πρόσωπο στο τέλος (4’05’’) του περί ου ο λόγος φίλμ και η οποία δεν περιέχεται στο άλμπουμ που βρίσκεται το τραγούδι, δεν επιλέχθηκε τυχαία από τον 'σκηνοθέτη'...
Τα βιώματα μας δεν είναι πάντοτε αθώα…
Αυτά φυσικά είναι ψιλά γράμματα για τον kyrpap1981, αλλά και όχι μόνο…
Ευτυχείτε!
_
.
.
.
.
.
Βίκυ Μοσχολιού.
Νομίζω ότι έχω παραλείψει να αναφερθώ (γραπτά) για την εκτίμηση, σεβασμό (κ.α. πολλά), που τρέφω για τη μεγάλη αυτή ερμηνεύτρια
της -θεωρητικά- άλλης όχθης. (κανονικά η όχθη είναι μία. ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι./από την κλασική μέχρι τη δημοτική.)
Όπως λοιπόν -σχεδόν- με την Νταντωνάκη,
σε 100-200 χρόνια το ξανασυζητάμε για το αν θα υπάρξει άλλη.
Άνθρωποι μονάχοι. *
http://www.youtube.com/watch?v=-SLJjWGJFgw
Αλήτης.
http://www.youtube.com/watch?v=u4Da4Dokgms
(το φιλμ επιλέχθηκε για την εκφραστικότητα της Β.Μ. όμως, θα χρειαστεί να ανεβάσετε το volume.)
Μιλώ για τα παιδιά μου.
http://www.youtube.com/watch?v=CaW79CcoZTs
(βαθμ. φίλμ, 10)
Το μονοπάτι.
http://www.youtube.com/watch?v=l-uv19bAhGM
Το δίχτυ.
http://www.youtube.com/watch?v=PmmLmqIMFw0
Η ταμπακιέρα.
http://www.youtube.com/watch?v=g6ntKXhQycM
Το αδιέξοδο.
http://www.youtube.com/watch?v=J8Bdws0iOro
Κάτω από τη μαρκίζα.
http://www.youtube.com/watch?v=dqcDYihCH9Y
(βαθμ. φίλμ, 9.5)
Σε θέλω.
http://www.youtube.com/watch?v=8FuI4eerjSw
(από τα τελευταία της. πολύ καλό)
* Ο Αετός πετά ψηλά μονάχα για ένα πράγμα.
Να μην τον δούν τα άλλα πουλιά όταν ξεσπά σε κλάμα!
Υ.Γ. Δεν είναι της παρούσης… Και μάλιστα σε ένα τέτοιο ποστ-αφιέρωμα στην μεγάλη αυτή ερμηνεύτρια.
Όμως οι συνειρμοί για μένα είναι φυγείν αδύνατον.
Έτσι λοιπόν συνιστώ στους audiophiles (η λέξη με την ευρύτερη έννοια. συμπεριλαμβάνει δηλ. κ’ τους DYI, κ.λπ.), να σταθούν λίγο στους τίτλους, αλλά
και στους στίχους, των τραγουδιών 4, 5 κ’ 7.
Όχι για να πάψουν να ασχολούνται με το άθλημα αλλά για να είναι, όσο γίνεται, πιο προσεκτικοί στις επιλογές τους.
_
.
.
.
.
.
Και πριν καληνυχτίσω,
Το παλιοσαραβαλάκι.
http://www.youtube.com/watch?v=_3FXcHKYvgE
όχι τίποτα άλλο, αλλά να μη μου μείνετε ψυχοπλακωμένοι από το προηγούμενο ποστ.
και μερικές φώτ. από 'παλιοσαραβαλάκια' (σήμερα).