Βασίλης Νικολαΐδης
Η ιστορία της Μαρίας. (No 1)
http://www.youtube.com/watch?v=zhojLERKsxw
Printable View
Βασίλης Νικολαΐδης
Η ιστορία της Μαρίας. (No 1)
http://www.youtube.com/watch?v=zhojLERKsxw
Βασίλης Νικολαΐδης
Η Ιστορία της Μαρίας. (Νο 2. ή μέρος 2ο)
http://www.youtube.com/watch?v=GzINro2IswA
λολ λολ όπως και για το προηγούμενο.
Βασίλης Νικολαΐδης
(από τους μουσικούς αγώνες της Κέρκυρας που διοργάνωσε ο Μ.Χ. το 1981 (κ’ '82)
ναι το γνωρίζω. οι περισσότεροι ακούγατε μπητλς :-) ή παρεμφερείς ξενόφερτους μπαμπουίνους.)
Οδός Σανταρόζα.
http://www.youtube.com/watch?v=cHGgM95vXC4
Βασίλης Νικολαΐδης. Το αστείο
http://www.youtube.com/watch?v=vgq3ExZ9HOg
.
.
.
.
.
αν και αυτονόητο…
το νήμα του Facebook συμπεριλαμβάνει το τι σκέφτομαι τώρα, το …παραμιλητό μου* :-),
τι μουσική-τραγούδι ακούω -συνήθως τη στιγμή που ανεβαίνει το ποστ-, κ.λπ.
*το -φαινομενικό- παραμιλητό μου, συνήθως συνδέεται με κάτι παρακάτω, με κάτι σε κάποιο άλλο ποστ ή νήμα, με κάτι κάπου αλλού σε άλλο φόρουμ, κ.λπ.
…τις προάλλες λοιπόν σκεπτόμουν κάτι* που είχα διαβάσει το καλοκαίρι στους 4τροχούς, που εδώ και πολλά χρόνια, σπανιότατα τους αγοράζω,
στην στήλη του Στάθη Σ., όπου κατηγορούσε αυτούς που δεν αντιπαλεύουν την ηλίθια (κατά την άποψη του) θεωρία ότι ο βλάκας και η βλακεία
είναι ανίκητα.
Έλεγε λοιπόν (μιλώντας για τους πολιτικούς κ.λπ. άρχοντες) ότι θα 'ξεβρακώνει' τους βλάκες και τα λαμόγια όπου τα βρίσκει και όπου τα συναντά.
* από ότι θυμάμαι, γιατί το τεύχος βρίσκεται (; ) στη 'Παράγκα'.
Ε, λοιπόν, σε αυτό το σταυροδρόμι των δύο πιο πάνω θεωριών βρίσκομαι εγώ τώρα.
και αναρωτιέμαι,
να μείνω στην πρώτη θεωρία;
(που σχετίζεται και με το γνωστό: μην ταΐζεις το αδηφάγο κήτος)
ή να ακολουθήσω τη δεύτερη;
'ξεβρακώνοντας' τους βλάκες και, βασικά, τα λαμόγια.
ναι, ωραία, ξέρω ότι μπορείτε να μου πείτε ότι υπάρχει και ο τρίτος δρόμος. αυτός του αρχαίου ρητού παν μετρον αριστον.
Τελικά, και -όπως λένε- κατόπιν ωρίμου σκέψεως :-), λέω να ακολουθήσω τον τρίτο αυτόν δρόμο.
που μεθερμηνευόμενος από ‘μένα, σημαίνει: ανάλογα του τι θα συναντώ στον δρόμο μου, το πόσο σοβαρό θα είναι, την όρεξη μου, κ.λπ.
.
.
.
Ένα άλλο σταυροδρόμι που το έχουμε συναντήσει (στο νού μας) όλοι (ή τουλάχιστον οι περισσότεροι), είναι αυτό, το γνωστό από τον μύθο
του Ηρακλή, της Αρετής και της 'Κακίας'.
(δηλ. της λαμογιάς, της κομπίνας, του ωχαδερφισμού, και πλήθος άλλων παρεμφερών ιδιοτήτων)
Κατά ένα ανεξήγητο* για ‘μένα τρόπο, κατά ένα περίεργο DNA, έχω πάρει (μερικοί ίσως το ξέρουν ή το έχουν διαπιστώσει), ευτυχώς ή δυστυχώς
(εγώ λέω ευτυχώς), τον πρώτο δρόμο.
δηλ. αυτό που ονομάζεται δύσβατο μονοπάτι.
* (γράφω ανεξήγητο γιατί όλοι έχετε ακούσει για περιπτώσεις αδελφών μέσα στην ίδια οικογένεια, κ.λπ. άλλων περιπτώσεων)
Όμως
δεν γράφω αυτήν την παράγραφο για να αυτοδιαφημιστώ όπως πολλοί (που δεν με ξέρουν) ίσως θα φαντάζεστε.
την γράφω για να σας …εξομολογηθώ και να ζητήσω την συγχώρεση σας.
Ναι, καλά ακούσατε. να εξομολογηθώ και να ζητήσω την συγχώρεση σας.
Σε ένα λοιπόν μόνο πράγμα έχω παρεκτραπεί στη ζωή μου (πιωμένος ή άπιωτος) από το δύσβατο αυτό μονοπάτι της Αρετής.
Όμως, και δεν το γράφω για δικαιολογία, τι αντιστάσεις μπορεί να έχει ένας φθαρτός, μικρός, θνητός όταν αυτό το πράγμα τραβάει καράβι;
όπως λέει και ο Βας. Νικολ. στο τραγούδι του στο ποστ 171.
Συγχωρέστε με λοιπόν (και ο Θεός να σας συγχωρέσει) εν φόρουμ αδελφοί. (και -τυχόν- αδελφές)
(τις κοπέλες-γυναίκες εννοώ. :-))
(διευκρινίζω όχι για τίποτα άλλο, αλλά για να μην πάει το πονηρό -όσων- μυαλό σας.. :-))
http://www.youtube.com/watch?v=OecIHzEwhDw
Παππούλης; ποιός εγώ; α, θα την μαλώσω. :-) :-) (σοβαρά, φωτογ. μου έχει δεί; )
Όταν χάνουμε τους στόχους, ψάχνουμε για υποκατάστατα.
Θέλει μαγκιά
τις μικρές …μεσημεριανές ώρες ανοίγω. :-)
δεν είναι κατάσταση αυτή και πρέπει να διορθωθεί πάραυτα. :-|
Pleo,
πολύ ωραίο το τραγουδάκι,
συμπαθέστατη και -πολύ- γλυκιά η Ευσταθία,
και αφού, στίχοι–μουσική της ίδιας (!!)
τον Πλιάτσικα τι τον ήθελε;
με κλειστή τη …μύτη (όπως το μουρουνέλαιο μικροί)
το κατέβασα/το άκουσα.
(λόγω Πλιάτσικα)
για τους φίλους που μου λένε ότι καμιά φορά με χάνουν…
τους καταλαβαίνω απόλυτα και τους δικαιολογώ.
εδώ χάνομαι …εγώ :Ο (μέσα στο μυαλό μου).
άρα, πώς να μη με χάνετε εσείς;
για τον φίλο που μου έχει πεί ότι γράφω …ελιτίστικα
όπως σου είπα φίλε …, (εκτός ότι μου άρεσε σαν κοπλιμαν) ανεπιτήδευτο είναι.
(και πως αλλιώς θα μπορούσε; )
Ίσως και να συμφωνούσα για τον πλιάτσικα. :eek:
Η Ευσταθία πολύ καλή όμως (και έχει σπουδάσει και θεολογία το κορίτσι και τα λέει πολύ σωστά) :rolleyes:
Δεν χρειάζεται συγχώρεση για κάτι που απασχολεί το ανθρώπινο γένος από την αρχή της ύπαρξής του. Αλλά οι στόχοι, στόχοι.... . Αλλιώς χάθηκε η μπάλα και τρώμε γκολ. Γκαραντί μεγαλύτερο και από τα 20 χρόνια της Bryston (αμ πως!).
Κοινωνική δικτύωση my (social) arse! relationship media έπρεπε να τα λένε.
Στάθης: ένας αγράμματος, δοκησίσοφος αριστερός (ιδού τρία συνώνυμα στη σειρά!) που παριστάνει τον πνευματικό ταγό του έθνους. Αυτό δεν είναι σπάνιο, το αντίθετο μάλιστα. Το εισέτι τραγικωμικότερο είναι ότι υπάρχουν πολλοί τυφλοί που τον σεμνύνονται ως ταγόν, τον σύντροφο-σύντυφλο. Ένα από τα γεροντικά τερτίπια του γεραρού Στάθη είναι ο πολυτονισμός. Πολύ του αρέσει και τον χρησιμοποιεί. Θεωρεί μάλλον ότι παραδίδει στις νεότερες γενεές έναν θησαυρό, ότι τις διασώζει από την αφελληνιστική ομοιομορφία.
Να ήξερε και να πολυτονίζει όμως, τι ωραία που θα ήταν:
http://s.enet.gr/resources/2010-03/1...humb-large.jpg
:eek:
Αυτός ο ειρμός ο ειμαρμένος, ο αρμός ο αρμοσμένος και το έρμο το έρμα, όλα δασεία παίρνουν. Ο γεραρός όμως τους κοπανάει τρεις ψιλές! Διότι είναι μεν υπέρ του πολυτονικού, αλλά δεν το αντιλαμβάνεται όπως αυτό είναι, αλλά όπως εκείνος φαντάζεται ότι θα έπρεπε να είναι. Φρου-φρου κι αρώματα και ουσία μηδέν. Γνήσιος αριστερός δηλαδή.
ξέχασες και από το Πύργο Ηλείας. βεβαίως, βεβαίως, :-)
όμως, εγώ οφείλω,
(λόγω της ανατροφής μου, του χαραχτήρα μου, κ.α.π. δεν τα αναφέρω από σεμνότητα και μόνο. –χωρίς πλάκα)
να αναφέρω τις πηγές μου (που τα είδα, τα διάβασα, ποιός τα είπε, κ.λπ.)
έτσι, με αυτόν τον τρόπο, προστατεύω και την αξιοπρέπεια μου.
(τουλάχιστον στους νοήμονες)
γιατί, για σκέψου να έκανα τον ξύπνιο και αυτό να το έχουν δεί ή διαβάσει άλλοι χίλιοι π.χ.
όπως βλέπω να γίνεται στα διάφορα blogs, φόρουμ’ς -ακόμα και μέσα στο ίδιο!-, κ.λπ.
(σε αυτή την περίπτωση, ή πρέπει να τους προσβάλεις και να τσακωθείς, να γίνεις κακός, με πολλούς, ή να γελάς μέσα σου.)
Υ.Γ. 1. δεν ξέρω αν αυτά που λέω, τα έχει τηρήσει ακόμα και ο ίδιος ο ΣΤΑΘΗΣ. (ελπίζω πως ναι.)
Υ.Γ. 2. για αυτά που αναφέρεις να μου επιτρέψεις να μην πάρω -τουλάχιστον γραπτά- θέση. ;-)
και το -σχεδόν- καθιερωμένο τραγουδάκι μου. (το έχω ξανανεβάσει)
ένα πολύ ωραίο τραγούδι σε στίχους του Καρασούλου, σε ένα πολύ κακό φιλμ.
ας άφηνε τουλάχιστον αυτός/τη που το ‘φτιαξε το πολύ ωραίο εξώφυλλο.
http://www.youtube.com/watch?v=sJObvhiM_Rw