-
Η Linn στην Ελλάδα
Το ότι η Linn απέκτησε νέα εκπροσώπηση στην ελληνική αγορά, θα το ξέρετε ήδη και αν όχι, μπορείτε να διαβάσετε σχετικώς εδω. Είχα την ευκαιρία να μιλήσω για λίγο με δύο ανθρώπους της εταιρίας, τον Martin McCue και τον Graeme Urquhard για την φιλοσοφία της εταιρίας και παραθέτω εδώ μερικά από τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία:
- Η Linn δεν σκοπεύει να παρουσιάσει στο ορατό μέλλον νέο πλατό, "μεγαλύτερο" του LP12 επειδή θεωρεί, πρώτον, ότι υπάρχουν ακόμη περισσότερα περιθώρια βελτίωσης και, δεύτερον, ότι είναι θέμα σεβασμού της εταιρίας απέναντι στους αγοραστές της να προσφέρει τις βελτιώσεις αυτές αντί να αλλάζει, απλώς, μοντέλα.
- Επάνω στο θέμα των βελτιώσεων, στο εγγύς μέλλον, θα πρέπει να περιμένουμε νέο πακέτο ηλεκτρονικών για το LP12.
Το μοναδικό προιόν το οποίο, κατά την γνώμη τους βρισκόταν πολύ κοντά στο LP12 ήταν το Oracle, την δεκαετία του '90.
- Η Linn υπήρξε η πρώτη εταιρία κατασκευής σοβαρών προιόντων audio που χρησιμοποίησε διακοπτικά τροφοδοτικά, πριν από δέκα χρόνια, δέχθηκε σκληρή κριτική γι΄αυτό αλλά τελικώς δικαιώθηκε. Είναι επίσης η πρώτη που παρουσίασε μεγάλο τελικό ενισχυτή με γραμμικά στάδια εξόδου αλλά διακοπτικό τροφοδοτικό (οι συσκευές της σειράς Klimax).
- Η εταιρία διοργανώνει (και κατά πάσα πιθανότητα θα διοργανώσει και στην Ελλάδα) workshops όπου οι κάτοχοι LP12 φέρνουν τα συστήματά τους για να ελεγχθούν από τεχνικούς και να τους προταθούν βελτιώσεις.
- Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, η Τηλεοπτική θα προσφέρει υπηρεσία ρύθμισης των LP12, με το γνωστό jig.
- Η Linn Records είναι η πρώτη εταιρία που προσφέρει την δυνατότητα download master quality μουσικών αρχείων με μη απωλεστική συμπίεση (για παράδειγμα, μπορείτε να κατεβάσετε το On Wenlock Edge του Ralph Vaughan Williams σε φορμά 24bit/88.2kHz με encoding FLAC, έχει μέγεθος 1.1GB). Ρίξτε μια ματιά εδώ.
-
Λέγαμε κάτι για τεχνολογίες 20 ή 30 ετών;
Κάτι ραβδισμούς, κάτι 32 bit και τα ρέστα; :confused:
-
Θα μου εξηγησει καποιος γιατι κατα τον ΗΧΟ και κατα πασα πιθανοτητα και κατα την Linn η αλουμινενια βαση του βραχιονα κατεργασμενη απο CNC τορνο κοστιζει 3000 ευρω ;;;
-
Ε, καλά... Κατ' αρχήν μη το μειώνεις το πράγμα: Εδώ μιλάμε για το Keel που είναι ολόκληρο το υποσασί του LP12 μαζί με το armboard. Αυτό είναι μια μέγιστη αλλαγή για το Linn το οποίο απαλλάσσεται επιτέλους από αυτή την απίστευτη λαμαρίνα που είχε για υποσασί. Μιλάμε για quantum leap από τους βρετανούς και, προσωπικώς, απορώ πώς το έκαναν, με δεδομένο το συντηρητισμό τους! Θα μπορούσαν να επιμένουν για άλλα είκοσι χρόνια ότι "δοκίμασαν και άλλα υλικά, αλλά η λαμαρίνα είναι η καλύτερη", όπως έκαναν επί χρόνια για τα πλαστικά ποδαράκια και το cardboard από κάτω.
Από την άλλη, το κόστος μπορεί να δικαιολογείται, μπορεί και όχι. Εχοντας στην κατοχή μου LP12 επί χρόνια (και μάλιστα το εντελώς κλασικό Valhalla/Nirvana με Ittok/Karma) μπορώ να σου πώ πως χρειαζόταν μια τέτοια αλλαγή. Κι εκείνο το σανίδι που είχε για armboard (με τις τρεις ξυλόβιδες!) δεν το χώνεψε κανείς εκτός από την ίδια την Linn :rolleyes: . Αν το Keel φέρνει το LP12 σε ανταγωνιστικό επίπεδο με τα τρέχοντα "μεγάλα" αναλογικά συστήματα, η απάντησή στο ερώτημά σου είναι προφανής...
-
Δεκτα αυτα Δημητρη περι αναγκαιοτητας του Keel . Γιατι ομως να κοστιζει 3.000 ευρω ;;; Δεν ζηταμε να αγορασουμε τον CNC τορνο !!
-
Αν παρουμε ενα κομματι μαρμαρο Πεντελης , ενα σφυρι , ενα καλεμι και σκαλισουμε με το πασσο μας τις υποδοχες του βραχιονα , του πηγαδιου και του μοτερ ποσο χειροτερο θα ειναι απο το 12+Keel ?
Ποσο ακριβοτερο θα ειναι απο τα 3.000 ευρω του Keel ?
-
Kuro Siwo
Τελικά όπως πάντα στο hi fi το αλουμίνιο είναι η καλύτερη μπίζνα. Άμα καταλάβουν οι άλλοι κλάδοι της βιομηχανίας τι χρεώνουν όλοι τούτοι για το αλουμίνιο που οι άλλοι πρακτικά χαρίζουν θα μας τραβήξουν μια τέτοια ανατίμηση έτσι για το γαμώτο που θα ξεχάσουμε τι είναι το κουτάκι του αναψυκτικού και τα αλουμινένια μας κουφώμτα θα γίνουν συλλεκτικά.
Είναι παράξενα της Linndias τα φανάρια
και δεν τα βλέπεις καθώς λένε με το πρώτο ...
...χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο μυρίζει,
κι ο λόγος της μες το μυαλό σου να σφυρίζει,
"είναι ο μπούσουλας που στρέφει ή το καράβι;"
...Το αλουμίνιο!...το αλουμίνιο όλα τα σβήνει.
Μας έσφιξε το KURO SIWO σα μια ζώνη
κι εσύ κοιτάς ακόμη πάνω απ΄το τιμόνι,
πως παίζει ο μπούσουλας καρτίνι με καρτίνι. Νίκος Καββαδίας
-Θα με σφάξεις πατέρα;
-Οχι παιδί μου, θα σε θυσιάσω...δε γα...μαστε λέω εγώ καλύτερα. Χάρυ Κλύν
-
Kαλά όλα αυτά, δε λέω... Αλλά από πότε και για ποιά ακριβώς προιόντα θα αρχίσουμε να κρίνουμε την τελική τιμή με βάση το εικαζόμενο κόστος των πρώτων υλών; Δεν θα είχα καμμία αντίρρηση να το κάνουμε αλλά θα πρέπει να το κάνουμε για τα πάντα (σε αυτή την περίπτωση, δε, νομίζω ότι η Linn δεν θα είχε αντίρρηση να μειώσει την τιμή του Keel!).
Τίποτε από αυτά που υπάρχουν γύρω μας και αποκτώνται με χρήματα δεν κοστολογούνται με αυτή την απλή λογική όπου επί της πραγματικής αξίας των ύλικών μπαίνει κι ένα ποσό "για να ζήσει ο μάστορας". Αν σας κάθεται άσχημα το Keel (του οποίου παρεμπιπτόντως την αποτελεσμάτικότητα δεν έχουμε εκτιμήσει ακόμη) τί να πεί κανείς για τα καρπούζια (που έχουν τριάντα λεπτά το κιλό; ) τα δωμάτια στα νησιά (που έχουν 60 ευρώ τη μέρα; ) ή τα δημοτικά τέλη που πληρώνουμε κάθε μήνα για να (μην) καθαρίζει ο δήμαρχος του δρόμους, ή για άλλα σκανδαλώδους τιμής προιόντα όπως είναι τα ανταλλακτικά των αυτοκινήτων, ή τα πόμολα για τις πόρτες των σπιτιών; (όποιος έχει αγοράσει, γνωρίζει τί εννοώ)
Είναι σαφές ότι η τιμή ενός προιόντος περικλείει ένα σωρό παραμέτρους, όπως είναι η ίδια η ιδέα, η έρευνα που έχει γίνει πριν δημιουργηθεί (έστω και αν αυτό που τελικώς αγοράζεις είναι απλό στην κατασκευή), η ανάγκη να βγεί το επόμενο προιόν, η ανάγκη να "τοποθετηθεί" στην αγορά (αν το Keel είχε 35 ευρώ, μάλλον οι Linnάδες δε θα το έπαιρναν στα σοβαρά -θλιβερό αλλά νομίζω αληθές) και γενικώς μια τεχνοοικονομική εξίσωση την οποία όταν βρίσκεσαι άπ' έξω είναι δύσκολο να τη γνωρίζεις πόσο μάλλον να την κρίνεις επί της αρχής.
Με αυτά δεν εννοώ ότι σώνει και καλά το εν λόγω εξάρτημα είναι μια εκληκτική ευκαιρία, λέω όμως ότι μπορεί και να είναι:
Δείτε το εξής σενάριο:
Αγόρασα το LP12 που έχω και χρησιμοποιώ εδώ και καμμιά δεκαπενταριά χρόνια, μεταχειρισμένο γύρω στα 300 χιλιάρικα. Η αλήθεια είναι ότι η ποιότητα κατασκευής του είναι υψηλή: Δεν έχει πάθει τίποτε (υπ' όψιν ότι λόγω δουλειάς δεν είμαι καθόλου προσκεκτικός...) και λειτουργεί μια χαρά, είναι όμως σαφές ότι έχει μείνει πίσω σε σχέση με τα σύγχρονα συστήματα. Αν με 3 χιλιάρικα έρχεται σε ένα επίπεδο που κοντράρει πλατό αξίας 5 και έξι χιλιάδων ευρώ (και παραπάνω αν πιστέψει κανείς την ίδια τη Linn), τότε γιατί ακριβώς το Keel είναι υπερτιμημένο;
-
keel Bill 12
Keel them all... take no prisoners
-
Αυτό μάλιστα... Είναι επιχείρημα! Και, παρεμπιπτόντως, καλός τίτλος για το σχετικό άρθρο... Μήπως είσαι δημοσιογράφος;