δηλάδη υπάρχει αυυτή η παραμορφωση και απλά δεν μπορεί φανεί ή αφου και αυτός ο τρόπος δεν εμφανίζει κάτι θεωρούμε ότι δεν δεν υπάρχει ή και δεν μας επηρεάζει;
Printable View
Aσφαλώς υπάρχει και επηρεάζει την απόδοση, απλώς η τυποποιημένη μέτρησή της δεν είναι, ακριβώς, "τυποποιημένη", όπως είναι οι υπόλοιπες μετρήσεις παραμόρφωσης, όπως η thd και η imd.
Εγώ πάντως δεν έχω ενδοιασμούς περι υποκειμενικής αναξιοπιστίας των μετρήσεων, αν όντως υπάρξουν σε κάποια στιγμή θα αποκαλυφθούν με τα γνωστά αποτελεσματα του νόμου της αγοράς. Αν υπάρχει αντικειμενική αναξιοπιστία πιστεύω ότι η επιστημονική κοινότητα θα το λύσει αυξανομένης της εμπειρίας της και προιόντος του χρόνου, άλλωστε δεν μιλάμαι για είδος πρώτης ανάγκης αλλά για ανάγκη πολυτελείας.
Αναρωτιέμαι όμως, η επιστημονική κοινότητα των ηλεκτροακουστικών ενδιαφέρεται για το τμήμα 20hz-20khz, ή το θεωρεί π.χ. τελειωμένη υπόθεση (ανευ ενδιαφέροντος) και ασχολείται μόνο με υπερήχους και την ακουστική των κινητών; Συζητώντας με πτυχιούχους που έρχονται απο έξω κανένας δεν ασχολείται με το audio. Ούτε όμως και την πληροφορική βλέπω να βοηθάει, ένα room correction μια 15ετία τώρα και φέτος μόλις είδαμε τα πρώτα αποτελέσματα.
Μήπως ακόμη τα νούμερα δεν μπορούν να αποδώσουν επακριβώς και ασφαλώς τις ακουστικές επιδόσεις μιας συσκευής;
Οι αναγνώστες πάντως είτε απο την εμπειρία τους δεν τις έχουν εμπιστοσύνη, είτε απο άγνοια δεν τιμώρησαν τα περιοδικά που δεν δημοσιεύουν μετρήσεις.
Αναρωτιέμαι όμως γιατί ο αναγνώστης που δεν μπορεί να αξιοποιήσει τις μετρήσεις και τα διαγράμματα θέλει ντε και καλά να τα βλέπει. Ειναι φαινόμενο της εποχής όπως π.χ. γεμίζει ένα σκληρό 500gb με mp3 και δεν του φθάνουν δυο ζωές να τα ακούσει μόνον, όχι να τα εκτιμήσει κιολας και να τα απολαύσει; Μήπως του προσδίδουν αίσθημα ασφάλειας στην αγορά του;
Μήπως με την ημιμάθειά του έστω, χρησιμοποιεί έστω και μία καλή μετρηση για να κοντράρετε με τους γνωστούς του;
Εχω την πεποίθηση όμως ότι αν δημοσιεύονταν οι μετρήσεις που όντως θα φανέρωναν την ηλεκτρική επάρκεια της κατασκευής τότε οι αναγνώστες θα τις έκαναν κτήμα τους και θα τις αξιοποιούσαν.
Αρα πιστεύω ότι αν ένα περιοδικό δημοσίευε (έστω και σε cd ξεχωριστό, για να μην χαλάει η αισθητική του κειμένου), τότε θα έκανε την διαφορά και φυσικά είναι χρήσιμες για την σχεδιαστική, ηλεκτρική και εvς ενός σημείου και της ακουστικής επάρκειας μιας συσκευής αναπαραγωγής ήχου.
Αυτόν τον "νόμο της αγοράς", βρε παιδί μου, δεν τον έχω να δεί να λειτουργεί τόσα χρόνια, τουλάχιστον σε κλίμακα χρήσιμη για το επιχειρηματικό περιβάλλον στο οποίο λειτουργούμε. Εχω την υποψία ότι δεν εφαρμόζεται όπως νομίζουμε ή όπως θα θέλαμε και έχω διάφορα ενδιαφέροντα παραδείγματα για το πώς μπορεί να τεθεί εκτός λειτουργίας από την ίδια την αγορά. Τέλος πάντων...
Οσον αφορά το θέμα του audio και της εξέλιξής του, μάλλον θα διαφωνήσω μαζί σου. Το να κοιτάς του έλληνες πτυχιούχους του εξωτερικού (οι οποίοι, δικαίως ίσως, σπουδάζουν με βάση τις δυνατότητες απασχόλησης στην Ελλάδα -και στην Ελλάδα, δεν υπάρχει audio -όπως ίσως γνωρίζεις) δεν αποτελεί βεβαίως κριτήριο. Τα συνέδρια που γίνονται έξω, δείχνουν ότι υπάρχει πολύ ενδιαφέρον, πολλά αντικείμενα και σημαντική έρευνα, τόσο σε θέματα τεχνολογιών και προιόντων, όσο και σε θέματα μετρήσεων (για τα οποία συζητάμε εδώ). Σαφώς, υπάρχει και προβληματισμός για το μέλλον και την πορεία που πρέπει να ακολουθηθεί. Η καθυστέρηση στις εξελίξεις, οφείλεται κατά τη γνώμη μου στο ότι -σε αντίθεση με άλλους κλάδους- το audio βρίσκεται εδώ και χρόνια στην ώριμη φάση του. Το κάθε βήμα είναι πολύ πιο δύσκολο, απαιτητικό και οικονομικώς επικίνδυνο, επομένως δεν μπορεί να γίνονται "επαναστάσεις" κάθε χρόνο. Αν σκεφτεί κανείς το τί κάνει ένα room correction, τα 15 χρόνια που αναφέρεις είναι λίγα!
Οι μετρήσεις είναι ένα πολύ καλό εργαλείο για την αξιολόγηση μιας συσκευής αλλά, κατά την γνώμη μου, έχουν -προς το παρόν- ορισμένες αδυναμίες, κύρια των οποίων είναι η στατικότητα των σημάτων τους. Ο αναγνώστης είναι ελεύθερος να χρησιμοποιήσει τα αποτελέσματα όπως αυτός νομίζει, έστω και λάθος, και είναι σίγουρο -όπως πάντα- ότι θα υπάρξει και καλή και κακή χρήση, όπως την περιγράφεις. Αυτό δεν το αποφεύγουμε. Ο μοναδικός μου προβληματισμός είναι το αν υπάρχει η διάθεση να μάθει κανείς τα πέντε-δέκα πράγματα που πρέπει να γνωρίζει ώστε να μπορεί να αξιοποιήσει ένα κείμενο με σοβαρό τεχνικό περιεχόμενο στο επίπεδο που πρέπει να υπάρχει σε μια ειδική έκδοση.
H "Ομάδα Μουρτζόπουλου" στην Πάτρα, (μαζί και με άλλες ομάδες, στην Θεσσαλονίκη, στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, στα ΤΕΙ Κρήτης και στην Αθήνα) είναι ακαδημαικοί/ερευνητές (και επιτυχημένοι -εξ όσων μπορώ να κρίνω). Οταν λέω "δεν υπάρχει audio στην Ελλάδα" αναφέρομαι βασικώς, στην μη ύπαρξη σοβαρής επιχειρηματικής δραστηριότητας η οποία θα μπορούσε να υποστηρίξει οικονομικά στην ερευνητική τους δραστηριότητα και να δημιουργήσει μαζί τους πυρήνες ανάπτυξης προιόντων που μπαίνουν και μένουν στην αγορά φέρνοντας και τα σχετικά αποτελέσματα. Αυτό, μας απομονώνει από τις εξελίξεις σε όλα τα θέματα: Από τις νέες τεχνολογίες (που θα τις μαθαίνουμε πάντα από δεύτερο χέρι) μέχρι τα περιοδικά (που υπηρετούν μια καχεκτική -για να μη πώ τριτοκοσμική και με βαρέσετε- τοπική αγορά). Τίποτε δεν είναι ασύνδετο τελικώς!
Και αυτό σωστό. Συνεπώς απομένει να ασχοληθεί με το audio η Marfin του Βγενόπουλου :p
....το audio βρίσκεται εδώ και χρόνια στην ώριμη φάση του....
Ανέπτυξέ το αυτό είναι τρομερά ενδιαφέρουσα θέση.
Ο νόμος της αγοράς λειτουργεί, απλά όχι όπως θέλουμε εμείς, π.χ. πλήρη πάταξη του αμαρτούντα, είναι σαν τον καλό θεούλη μερικές φορές συγχωρεί ή δίνει και δεύτερη ευκαιρία:D
Καμμία αντίρρηση για τον νόμο της αγοράς... Απλώς υπάρχουν, από ότι φαίνεται τρόποι να τον κάνεις να μην λειτουργεί καθόλου... :rolleyes:
Στο κυρίως θέμα τώρα:
Το ότι ο χώρος του audio βρίσκεται στην ώριμη φάση του, δεν είναι βεβαίως δική μου ιδέα... Σε αντίθεση με άλλες τεχνολογίες, όπως για παράδειγμα είναι η εικόνα, έχει λύσει πολλά από τα θεμελιώδη προβλήματά του και νομίζω ότι δεν πρέπει να περιμένουμε συνταρακτικές επαναστάσεις στο εγγύς μέλλον. Σημαντικές αλλαγές, ναι. Νέες τεχνολογίες, σαφώς. Αλλά, μάλλον, θα περάσει μια γενιά τουλάχιστον πριν δούμε μια αλλαγή εφάμιλλη αυτής που έφερε η μετάβασή μας από τον αναλογικό στον ψηφιακό ήχο, ή, πριν από δεκαετίες, η είσοδος του LP και του στερεοφωνικού ήχου στην παγκόσμια αγορά.
Αυτή η φάση ωρίμανσης συνοδεύεται κατά την προσωπική μου άποψη από δύο φαινόμενα:
Πρώτον, δημιουργείται η εντύπωση ότι δεν γίνεται τίποτε! Αυτό συμβαίνει γιατί το κάθε βήμα είναι δυσκολότερο από το προηγούμενο και επομένως μπορεί να μοιράζεται σε πολύ μικρά επιμέρους βήματα κάποια από τα οποία είναι πραγματικά δυσδιάκριτα. H μοντελοποίηση των ηχείων από τους Thiele και Small χρειάστηκε δύο άρθρα στο JAES για να γίνει γνωστή. Τα ψηφιακά ηχεία (τα ηχεία που θα εκπέμπουν ψηφιακά σήματα στον χώρο δηλαδή) είναι αντικείμενο έρευνας και δημοσιεύσεων εδώ και χρόνια!
Δεύτερον, κάθε βήμα προς τα εμπρός συνεπάγεται, κάποιες φορές, τρομερές συνέπειες και δημιουργεί άλλα προβλήματα που παραμένουν άλυτα για χρόνια. Επειδή το θέμα μας είναι οι μετρήσεις, αναφέρω το εξής παράδειγμα: Επί χρόνια υποψιαζόμασταν (ή καλύτερα γνωρίζαμε...) ότι το να μετρά κανείς με απλά σήματα και στο steady state μια συσκευή δεν αποκαλύπτει όλες τις παραμέτρους που θα θέλαμε. Η εμφάνιση συσκευών που λειτουργούν με perceptual λογική (λαμβάνουν δηλαδή αποφάσεις με βάση τις δυνατότητες των αισθητηρίων του ακροατή/θεατή) μεγιστοποίησε το πρόβλημα αυτό. Oπως περίπου συμβαίνει και με το αντιντόπινγκ κοντρόλ στον αθλητισμό, οι δυνατότητές μας για εργαστηριακή εκτίμηση έπονται, ενίοτε δε και σε μεγάλη χρονική απόσταση, των συσκευών.