http://docs.info.apple.com/article.html?artnum=86655
άσχετο με το προηγούμενο, αλλά ενδιαφέρον και σχετικό με το θέμα.
Printable View
http://docs.info.apple.com/article.html?artnum=86655
άσχετο με το προηγούμενο, αλλά ενδιαφέρον και σχετικό με το θέμα.
Τι λέει το πόνημα του ΤΝΤ? Τίποτε παραπάνω από το ότι η ΑΗΕΔ των μεγαφώνων πρέπει να βραχυκυκλώνεται αποτελεσματικά (σιγά το νέο) και ότι οι Otl συχνά δεν το καταφέρνουν αυτό (σιγά το νέο). Βέβαια δεν το λέει απλά και κατανοητά όπως εγώ, το υπονοεί, αθέλητα ή ηθελημένα. Τι σχέση έχουν αυτά με το σενάριο που συζητάμε? :eek:
Διάγραμμα εμπέδησης του LS3/5A Rogers παραγωγής 1978, με αυτομετασχηματιστή στο τουίτερ:
http://www.stereophile.com/images/ar...rt/R35FIG1.jpg
Διάγραμμα εμπέδησης του LS3/5A Harbeth παραγωγής 1993, χωρίς αυτομετασχηματιστή στο τουίτερ:
http://www.stereophile.com/images/ar...t/H35FIG01.jpg
Διάγραμμα εμπέδησης του LS3/5A Stirling παραγωγής 2007, με μονάδες SEAS και χωρίς αυτομετασχηματιστή στο τουίτερ:
http://www.stereophile.com/images/ar...66SB35fig1.jpg
Aπό την περιγραφή αυτή αντιλαμβάνομαι ότι έχουμε να κάνουμε με χρήση μετασχηματιστών εισόδου: Ο μετασχηματιστής, δηλαδή "βλέπει" στο πρωτεύον, τα χαρακτηριστικά της πηγής και του καλωδίου σύνδεσης και στο δευτερεύον, ιδανικά, θα θέλαμε να βλέπει μόνο τα χαρακτηριστικά του κυκλώματος εισόδου της συσκευής επάνω στην οποία συνδέεται.Quote:
χρησιμοποίησα line level μετασχηματιστές μεταξύ πηγής - τελικού. Οι μετασχηματιστές τοποθετήθηκαν όσο πιο κοντά γινόταν στον τελικό.
Έχω την εντύπωση ότι πλην της γαλβανικής απομόνωσης που εγγενώς επιβάλλεται από τους μετασχηματιστές, η "απομόνωση" του πρωτεύοντως από το δευτερεύον είναι μια απλουστευτική σύμβαση και μόνον. Στην πράξη, υπάρχουν διαρροές από το ένα κύκλωμα στο άλλο, υπό την έννοια ότι αυτό που συμβαίνει στο δευτερεύον, επηρεάζει το πρωτεύον και αντιστρόφως. Ετσι, αν το φορτίο στην έξοδο του μετασχηματιστή είναι ένα χάλι μαύρο, αυτό γίνεται "αντιληπτό" στο πρωτεύον και κατ΄επέκτασιν σε ο,τιδήποτε προηγείται, αν και προφανώς το μέτρο της επιρροής σχετίζεται με τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά του μετασχηματιστή, οπότε έχουμε στα χέρια μας παραμέτρους ελέγχου που δεν θα είχαμε αν απλώς συνδέαμε γαλβανικά το φορτίο με την πηγή. Αν υπήρχε πλήρης απομόνωση τότε οι μετασχηματιστές εξόδου στους ενισχυτές δεν θα είχαν taps για να φέρνουν τα χαρακτηριστικά του δευτερεύοντως κοντά στα τυπικά χαρακτηριστικά του ηχείου.
Ειδικά για τους μετασχηματιστές εισόδου, τώρα, η βιβλιογραφία αναφέρει ότι αυτό που είναι εξαιρετικά κρίσιμο είναι η φόρτιση του δευτερεύοντος και κυρίως το να μην υπάρχουν μεγάλες χωρητικότητες εκεί, επειδή αυτό επηρεάζει σημαντικά χαρακτηριστικά, όπως η απόκριση συχνότητας (επομένως, ένας ενισχυτής με ένα απλό RC στην είσοδο ίσως δεν είναι μια καλή επιλογή). Σε γενικές γραμμές, είναι σαφές ότι η σχεδίαση (και επομένως και η χρήση) ενός μετασχηματιστή "line" θα πρέπει να λαμβάνει υπ' όψιν του την θέση στην οποία αυτός θα τοποθετηθεί σε σχέση με την πηγή και το φορτίο, επειδή οι αντιστάσεις και οι χωρητικότητες διαφέρουν. Πιθανόν, αυτός είναι και ο λόγος που οι μετασχηματιστές που περιγράφεις. έχουν δύο πρωτεύοντα και δύο δευτερεύοντα. Οι κατασκευαστές που σέβονται τον εαυτό τους, τέλος, συνήθως δίνουν ακριβείς τιμές για την φόρτιση των μετασχηματιστών (στις οποίες και ισχύουν τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά).
Βρήκα τι συμβαίνει! Mου το απεκάλυψε η υψιπετής, κορυθαίολος, αιγλήεσσα σκέψη του χασίκλα. Όπως τα κροσόβερ, έτσι και οι μετασχηματιστές "πραγματοποιούν κάποια γλυπτική στο χωρόχρονο". Δεν είναι συγκλονιστικό?
:confused:
Θα ήθελε(ς) να γίνει(ς) πιο σαφής;
Όχι. Θα πρόδιδα τη σκέψη του Μεγάλου Παφαπούφα έτσι :cool: Μόνο από το πρωτότυπο μπορούμε εμείς οι κοινοί θνητοί να μεταλάβουμε τα νάματα της Μεγαλοσύνης Του.
Από τα παρταπάνω 2 διαγράμματα το πρώτο, από τους 2KHz και άνω μου φαίνεται σα πιο καλό, πχ η μέγιστη διαφοροποίηση της αντίστασης του τουίτερ είναι σχεδόν +- 1ωμ, ενώ στο δεύτερο είναι +-3ωμ, άραγε φορούσαν ακριβώς το ίδιο μεγάφωνο και το κρος ήταν ακριβώς το ίδιο ώστε να εξαχθεί συμπέρασμα για τον αυτομετασχηματιστή του τουίτερ???
Βέβαια, τι σχέση μπορεί να έχει ο αυτομετασχηματιστής του τουίτερ του 1978 με τα σημερινά δυνατά κατασκευάσματα, δε ξέρω. Πάντως θέλω να πιστεύω πως από τότε υπάρχει κάποια πρόοδος και σε αυτόν τον τομέα. 30 χρόνια φούρναρης που λένε...