Η "άθλια" ηχογράφηση φταίει? ή.....
Αφορμή για το thread αυτό είναι κάτι που είχε γράψει παλιότερα ο dstam, που το πρόσεξα τότε αλλά δεν ήθελα σε κείνη τη φάση να δώσω συνέχεια.
Σε γενικές γραμμές (δεν έψαξα ξανά το κείμενο για επιβεβαίωση, διορθώστε με αν κάνω λάθος) είχε πει πως το καλό ηχοσύστημα οφείλει να παίζει άθλια τις άθλιες ηχογραφήσεις και άριστα τις άριστες. Είπε ακόμα πως αν ένα ηχοσύστημα έπαιζε αρκετά καλά ηχογραφήσεις που ξέρει πως είναι άθλιες, τότε αυτό ήταν ύποπτο για κακή απόδοση και έντονους πχ "χρωματισμούς" όπως συνηθίζουν κάποια λαμπάτα μηχανήματα να έχουν, τα οποία όλα τα παίζουν πχ μέλι-γάλα (πάει περίπατο η υψηλή πιστότητα αναπαραγωγής ως έννοια τουλάχιστον). Και όντας μεθοδολογικότατος, έχει σταμπαρισμένες τέτοιες "κακές" ηχογραφήσεις για τεστ ντράιβ συσκευών.
Σε γενικές γραμμές (πάλι) συμφωνώ.
Το υψηλής πιστότητας ηχοσύστημα δε θα παίξει γλυκά μια σκληρή ηχογράφηση, δε θα δώσει πληροφορίες χώρου που δεν υπάρχουν στην ηχογράφηση, δε θα βγάλει μπασσα αν δεν υπάρχουν στην ηχογράφηση, δε θα βγάλει πρίμα αν δεν υπάρχουν γραμμένα επίσης στην ηχογράφηση.
Όμως: Το υψηλής πιστότητας ηχοσύστημα δε θα "ενοχλεί" το αυτί σε καμιά ηχογράφηση. Θα τα παίζει όλα χωρίς να υποφέρει ο ακροατής.
Είναι σύνηθες φαινόμενο δήθεν εξαιρετικά high-end ηχοσυστήματα να παίζουν "παπάδες" με κορυφαίες ηχογραφήσεις ή έστω με κάποιες ηχογραφήσεις (που για χ-ψ-ζ λόγους τα "βολεύουν"), κι αν τους βάλεις "ξυλούρη" να πάνε να σου τρυπήσουν να αυτιά, να είναι λίαν επιεικώς ανυπόφορο το άκουσμα. Αυτό δεν παίζει. Αυτό είναι λάθος.
Κάθε ηχογράφηση, όσο παλιά κι αν είναι, όσο περιορισμένων δυναμικών ή συχνοτικού εύρους κι αν είναι, έχει μέσα της πλούσιο περιεχόμενο, όμορφους ήχους. Έχει την όποια ποιότητά της. Εκεί φαίνεται εύκολα το άξιο παλικάρι, εε...το άξιο στερεοφωνικό εννοούσα.
Αυτό τουλάχιστον πιστεύω εγώ.
Εσείς τι λέτε?