Κυκλοφορεί και με maιl και εξηγεί πιθανά και γιατί ο κόσμος αγαπά ακόμα το πικ-απ, το βινύλιο και γενικά τα μηχανικά συστήματα.
Έχουν κάτι...
http://en.wikipedia.org/wiki/Falkirk_Wheel
http://www.thefalkirkwheel.co.uk/
Printable View
Κυκλοφορεί και με maιl και εξηγεί πιθανά και γιατί ο κόσμος αγαπά ακόμα το πικ-απ, το βινύλιο και γενικά τα μηχανικά συστήματα.
Έχουν κάτι...
http://en.wikipedia.org/wiki/Falkirk_Wheel
http://www.thefalkirkwheel.co.uk/
Βέβαια στη Σκωτία υπάρχουν και άλλα σημεία που «παίζουν» ακόμα κάτι μηχανικά-αναλογικά πράγματα. Παλαιά και με ακριβά ρετούςς... :rolleyes:
Kατ' αρχήν δεν θα διαφωνήσω. Τα μηχανικά πράγματα είναι σαφές ότι εκπέμπουν γοητεία με την λειτουργία τους. Απόδειξη γι΄αυτό η μεγάλη αξία των μηχανικών ρολογιών τα οποία αποδεδειγμένα είναι χειρότερα ως ρολόγιο από τα ηλεκτρονικά. Αλλά ένα Iwc έχει μια αξία που την αισθάνεσαι μάλλον παρά τη δικαιολογείς. Οσον αφορά τον Τροχό, αυτό είναι ένα γνωστό αρχιτεκτονικό/μηχανολογικό έργο το οποίο προσφέρει συγκεκριμένες πρακτικές υπηρεσίες και τουριστικά έσοδα. Από την άλλη το βινύλιο... χμμμ... πέρα από ένα δικαιολογημένο είδος φετιχισμού (και αναγκαστική επιλογή αν έχεις επενδύσει σε μια μεγάλη δισκοθήκη κατά το παρελθόν) δυσκολεύομαι να το διακρίνω ως πρακτικώς χρήσιμο. Αυτό που αξίζει να ερευνήσουμε είναι το γιατί τα μηχανικά πράγματα είναι γοητευτικά...
Πες μου εσύ τώρα...
http://www.youtube.com/watch?v=dbLITIynCgA
http://en.wikipedia.org/wiki/Tourbillon
Το σύστημα είναι...τουρμπιγιόν λέμε...
Οντως πολύ καλό. Και σκέψου ότι τέτοιου είδους πιστοποιημένα χρονόμετρα, χάνουν κάποια δευτερόλεπτα την ημέρα... Ενώ με ένα Swatch... :rolleyes:
:cool:
http://en.wikipedia.org/wiki/John_Ha...gitude_watchesQuote:
King George tested H5 himself at the palace and after ten weeks of daily observations between May and July in 1772, found it to be accurate to within one third of one second per day.
...λέμε...
The Man
http://en.wikipedia.org/wiki/John_Harrison
http://en.wikipedia.org/wiki/John_Ha...equent_historyQuote:
In the final years of his life, John Harrison wrote about his research into musical tuning and manufacturing methods for bells. His tuning system, (a meantone system derived from p), is described in his book Concerning Such Mechanism ........ (CSM). This system challenges the traditional view that "harmonics" occur at integer frequency ratios, and in consequence all music using this tuning produces low frequency beating. In 2002, Harrison's last manuscript, A true and ("short, but" - crossed out) full Account of the Foundation of Musick, or, as principally therein, of the Existence of the Natural Notes of Melody was rediscovered in the US Library of Congress. His theories on the mathematics of bell manufacturing (using "Radical Numbers") are not clearly understood.[1]
:rolleyes:
Μην γίνει χαμός, απλά να ακούσω γνώμες θέλω...δεν λέω κάτι...
http://www.lucytune.com/
http://www.lucytune.com/radnums.html
http://www.lucytune.com/academic/manuscript_search.html
Παντως καποιοι δισκοι παιζουν εξαιρετικα και οχι σε κανενα σπουδαιο πικαπ setup . ειναι μαλιστα να μην κανεις την αρχη ....εθιζεσαι .
Δημητρη προσεχε μην ακουσεις σπιτι σου κανενα πικαπ και μετα ........
Lux, έχω ακούσει σπίτι μου πολλά καλά αναλογικά συστήματα, σαφώς ακριβότερα από αυτά που θα μπορούσα να αγοράσω, από απλά Project μέχρι το μεγάλο Piere Lurne (με τον παράλληλο βραχίονα), και από Pluto μέχρι Verdier. Εχω δύο συστήματα (Linn LP12 και Τhorens TD166) τρείς βραχίονες, τέσσερεις-πέντε κεφαλές, δύο phono και μερικές χιλιάδες δίσκους.Quote:
Δημητρη προσεχε μην ακουσεις σπιτι σου κανενα πικαπ και μετα ...
Με βάση αυτά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μπορεις να ακούσεις πολύ καλή μουσική από ένα αναλογικό σύστημα και δεν υπάρχει -επίσης- αμφιβολία ότι πρέπει να έχεις ένα καλό τέτοιο σύστημα αν έχεις μια σεβαστή συλλογή LPs. Αυτό είναι ένα θέμα.
Το άλλο θέμα είναι ότι είναι δεδομένο ότι η μουσική πληροφορία θα κωδικοποιήται από τούδε (δηλαδή κωδικοποιήται εδώ και είκοσι χρόνια και βάλε αλλά τέλος πάντων...) σε ψηφιακή μορφή, ΤΕΛΟΣ. Επομένως, κατά την προσωπική μου άποψη, το βινύλιο είναι μια υπόθεση πεπερασμένη, αν θέλεις, προνόμιο όσων είχαν την τύχη να γεννηθούν την κατάλληλη εποχή όταν είχε νόημα η συλλογή δίσκων. Οποιος ξεκινά να μαζεύει δίσκους τώρα, θεωρώ ότι έχει πέσει θύμα πλάνης: Εχει εμπλακεί σε ένα κύκλωμα διακίνησης ύποπτης ποιότητας, δήθεν audiophile παραγωγών και εξαιρετικά υπερτιμημένων μεταχειρισμένων "σπάνιων" δίσκων μόνο και μόνο για φετιχιστικούς λόγους, κάτι σαν να πηγαίνεις στη δουλειά σου με άλογο επειδή είναι classic.
Αυτό, θεωρώ ότι πρέπει να λέγεται ξεκάθαρα σε κάθε άνθρωπο που φλερτάρει με την ίδέα να αγοράσει αναλογικό σύστημα. Αν είναι νέος και την πατήσει έτσι δε θα μας το συγχωρήσει ποτέ! Αν μετά την "ενημέρωση" κάποιος επιμένει, μαγκιά του.
Το τρίτο θέμα είναι η τεχνική πλευρά: Η αναλογική αναπαραγωγή είναι μια εξαιρετικά ατελής διαδικασία η οποία χρησιμοποιήται για να αναγνωσθούν δίσκοι που έχουν παραχθεί επίσης μέσω μιας εξαιρετικά ατελούς διαδικασίας. Δεν είναι η στιγμή να το αναλύσουμε, ευχαρίστως να ανοίξει ένα σχετικό thread στα Τεχνικά Θέματα. Δεν έχω πρόβλημα να πει κάποιος "εμένα μου αρέσει ο αναλογικός ήχος". Εχω πρόβλημα να συγκρίνει τεχνικώς τον ψηφιακό ήχο με τον αναλογικό διότι ο πρώτος είναι ασύγκριτα ανώτερος (τεχνικά) από τον δεύτερο, βάσει αριθμών!
Αν κατάλαβα καλά, μιλάμε για μια εναλλακτική μέθοδο χορδίσματος μουσικών οργάνων. Είναι ένα θέμα που απαιτεί πολύ καλή γνώση μουσικής, αν θέλει να έχει κανείς άποψη...Quote:
Αυτα που λες τα κατανοω πληρως . Τα συμμεριζομαι δε και ειδικα αυτο που λες οσον αφορα τις νεες παραγωγες .
Ομως αγοραζοντας δισκους παλιους , σωρηδον , βρισκω πολλα διαμαντια τοσο ως μουσικα θεματα οσο και απο ηχητικης αποδοσης . Ηχητικα δε προσφερουν και καλυτερο ηχο απο πολλα φροντισμενα , ως παραγωγες , cd . Το τελευταιο δε με εχει προβληματισει ιδιαιτερα .
Η εξηγηση θα ειναι οτι προφανως η παραγωγες cd ειναι τοσο κακης ποιοτητας που ενας αντιστοιχος δισκος "παιζει" αισθητα καλυτερα (και μαλιστα με φθηνοτερο hardware)
Πριν προχωρήσουμε στην συζήτηση για το τί είναι μια καλή παραγωγή, θα ήθελα να μου δώσεις ένα-δύο παραδείγματα που να εξηγούν την πιο πάνω φράση. Δηλαδή, θέλω να μου πεις κάποια μουσικά έργα που δεν υπάρχουν σε cd, ή αν υπάρχουν, το cd να είναι χειρότερο σε ποιότητα (κατ΄αρχήν) από το αντίστοιχο παλιό βυνίλιο, μιλώ βεβαίως για τεχνική ποιότητα, δηλαδή να έχει υψηλότερο θόρυβο, χειρότερη απόκριση, χειρότερο διαχωρισμό καναλιών, τέτοια πράγματα. Γιατί εγώ, δεν μπορώ να σκεφτώ κανένα τέτοιο παράδειγμα, με εξαίρεση, ίσως, πολύ λίγους, πράγματι συλλεκτικούς δίσκους τύπου Mobile Fidelity, των οποίων η ποιότητα φυσικά μειώνεται κάθε φορά που τους παίζεις και οι οποίοι σαφέστατα δεν επαρκούν για να δικαιολογηθεί η αγορά ενός πλατό.Quote:
βρισκω πολλα διαμαντια τοσο ως μουσικα θεματα οσο και απο ηχητικης αποδοσης
Δεν υπάρχουν (τέτοια παραδείγματα).
Αντίθετα, υπάρχουν άπειρα παραδείγματα "κακών" ηχοσυστημάτων που αδυνατούν να αναπαράγουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Cd και επωφελούνται από τα τεχνικά χαρακτηριστικά του πικάπ (τις αδυναμίες τους) για να αποδώσουν πιο "υποφερτό" ήχο στο αναλογικό τμήμα τους απ'ότι στο ψηφιακό.
Όσο δε πιο υψηλές οι απαιτήσεις του ψηφιακού (βλέπε δηγματοληψία) τόσο περισσότερα τα αναπαρκή ηχοσυστήματα.
Το έργο το έχουμε ξαναδεί, μόνο που πολλοί έχουν αθεράπευτη απώλεια όρασης!
α, ναί, όλα παίζουν "μια χαρά", μέχρι να ακούσει ο ευτυχής κάτοχος κάτι που παίζει τόσο διαφορετικά από το "μια χαρά" που ταυτόχρονα ακούγεται και πολύ πιο σωστά, οπότε το "μιά χαρά" μεταμορφώνεται σε "μια χαρά χάλια"...
Η αλήθεια είναι πως δε χρειάζεται να το παλεύουμε το θέμα, καθώς ένα "τυπικό" ηχοσύστημα με περιορισμένο δυναμικό περιθώριο, οριακή (τουλάχιστον) τροφοδοσία παντού και περιορισμένη ισχύ και απόκριση συχνότητας μπορεί να παίξει "μια χαρά" με ένα πικάπ, ενώ αν του βάλεις πχ 24/96 να παραδώσει το πνεύμα εν ριπή οφθαλμού και να ταλαιπωρεί τα αυτάκια σου αδίκως... εν τω μεταξύ σε μια άμεση σύγκριση Α-Β να είναι εμφανέστατη η υπεροχή του πικαπίου, εξ ου και οι θαμώνες του αντικειμένου, οπότε προς τι ο χαβαλές?
θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι περί ματασαρισμάτων και κανά δυό πραγματά ακόμα, αλλά όντως τι να λέμε...
Γενικά όμως και για να πώ και στον κο Δημήτρη κάτι, κε Δημήτρη, πρίν από την εικοσιετία που ανέφερες υπήρξαν κάποιες δεκαετίες παραγωγής ηχογραφημένου υλικού. (edit: που μαζί με την εικοσαετία που λέμε πιάνουμε το μισό αιώνα και βάλε παραγωγής ηχογραφημένου υλικού).
Κατά την διάρκεια της εικοσαετίας αυτής έγιναν άπειρες μεαταφορές σε ψηφιακά δισκάκια αυτού του υλικού άρπα κόλλα (ή και όχι αλλά εγώ νομίζω όμως χωρίς ουσία τελικά) νομίζεις ότι αυτό το υλικό περασμένο μέσα απο ψηφιακό φορμάτ λέει κάτι;
Τι να λέμε τώρα για ΑΑD ή για ADD και δεν ξέρω αν έχω στην συλλογή μου καθόλου DDD πέρα από κάτι ειδικά δισκάκια τεστ.
Άσε που ο κόσμος έχασε τη μπάλα και το πορτοφόλι του με το χαβαλέ με τα upsampling και τα oversampling και με τα φορματ, DVD audio ακουσαμε και δεν είδαμε SACD ακουμε και δε βλέπουμε και δεν ξέρει κανείς που θα παέι η βαλίτσα. Όπως είπε και o MIB πόσες φορές θα πρέπει να αγοράσω το White Album ??
Γενικώς NAI, αλλά ρε παιδιά, το προιόν για να είναι προιόν πρέπει είναι κάτι συγκεκριμένο, όχι κάτι στρογγυλό, μικρό, ασημένιο και ψηφιακό γενικώς και αορίστως...
Άσε που σήμερα τα πλατό, οι βραχίονες, οι κεφαλές, τα phono έχουν βελτιωθεί τρομερά και δεν υπάρχει καμία σύγκριση ούτε σε τιμές, ένα sondek έκανε το ’85 550.000 χιλιάρικα, δηλαδή 7 βασικά μηνιάτικα ενώ σήμερα και σήμερα δυο βασικά μηνιάτικα αγοράζεις ένα τερατάκι που το καταπίνει στην καθισιά του.
Επιπλέον η όλη διαδικασία παραγωγής ενός δίσκου έχει βελτιωθεί τρομερά σε όλα τα επίπεδα και δεν έχει σχέση με τα χάλια του παρελθόντος.
Είναι τυχαίο που μετά από είκοσι χρόνια «ψηφιακού ήχου» αυτή τη στιγμή υπάρχουν αμέτρητοι κατασκευαστές αναλογικών και η αγορά είναι μεγαλύτερη από ποτέ; ή όλοι είναι παραπλανημένοι;
Και το σφάλμα ανάγνωσης πρακτικά είναι λυμένο, με τα μέσα παραγωγής και τα υλικά του σήμερα δεν υπάρχει κανένας λόγος ώστε ένας βραχίονας παράλληλης μετατόπισης να μην δουλεύει άριστα (και ας έχει δείξει η πράξη κάποια προβλήματα, αυτά μπορούν να ξεπεραστούν εύκολα)
Το μόνο βασικό και ανυπέρβλητο πρόβλημα είναι αυτή η ρημάδα αλλαγή της ταχύτητας όσο αλλάζει η διάμετρος του δίσκου...
Τελικά το μόνο που μένει είναι να σας πείσω ότι είχε γίνει λάθος στην αρχή (όπως έχει γίνει και με τα ψηφιακά σε διαφορά θέματα) και δεν επεκράτησαν οι «κύλινδροι» αυτού του κανάγια του Έντισον...ποτέ δεν είναι αργά...
Quote:
Disc recording is inherently neither better nor worse than cylinder recording in potential audio fidelity.
Recordings made on a cylinder remain at a constant linear velocity for the entirety of the recording, while those made on a disc have a higher linear velocity at the outer portion of the groove compared to the inner portion.
Edison's patented recording method recorded with vertical modulations in a groove. Berliner utilized a laterally modulated groove.
Though Edison's recording technology was better than Berliner's, there were commercial advantages to a disc system:
Γενικά ΝΑΙ σε αυτά που λέτε αλλά πρέπει να υπάρχει και αντίληψη του τι πρακτική εφαρμογή επί της ουσίας έχει κάθε τεχνολογία.
και για να είμαι και δίκαιος:
http://en.wikipedia.org/wiki/Phonograph#HistoryQuote:
The earliest known invention of a phonographic recording device was the phonautograph, invented by Frenchman Édouard-Léon Scott de Martinville and patented on March 25, 1857. It could transcribe sound to a visible medium, but had no means to play back the sound after it was recorded.
Charles Cros, a French scientist, produced a theory (April 18, 1877) concerning a phonograph, but he did not manufacture a working model. His theory was submitted to the French Academy of Sciences, and was read to the public in December 1877, by which time Edison had produced a working model.
Cros and Edison apparently discovered their theories independently.
Edison's patent specified that the audio recording was embossed, and it was not until 1886 that vertically modulated engraved recordings using wax coated cylinders were patented by Chichester Bell and Charles Sumner Tainter. They named their version the Graphophone. Emile Berliner patented his Gramophone in 1887
Δεν θα συμφωνήσω με αυτό. Η παραγωγή ενός δίσκου βινυλίου βασίζεται κατά ένα μεγάλο ποσοστό στον άνθρωπο - χειριστή (για παράδειγμα, οι lathe operators της Sheffield οι οποίοι έκαναν την δουλειά live ήταν οι stars του δίσκου!). Κι επειδή η αγορά είναι πλέον μικρή, δεν υπάρχουν τέτοιοι τεχνίτες. Είχα την τύχη να γνωρίσω έναν παππού της Deutsche Grammophon (ο οποίος συνεργάζεται με τον πατέρα Shuchy της Clearaudio) και όταν μου περιέγραψε την "διαδικασία", βεβαιώθηκα: Σήμερα είναι δυσκολότερο από ποτέ να κοπεί ένα δίσκος σωστά. Δεν υπάρχουν οι άνθρωποι, ο χρόνος και το χρήμα!Quote:
Επιπλέον η όλη διαδικασία παραγωγής ενός δίσκου έχει βελτιωθεί τρομερά σε όλα τα επίπεδα και δεν έχει σχέση με τα χάλια του παρελθόντος.
Μέγα σφάλμα, αυτό με το σφάλμα ανάγνωσης! :DQuote:
Και το σφάλμα ανάγνωσης πρακτικά είναι λυμένο, με τα μέσα παραγωγής και τα υλικά του σήμερα δεν υπάρχει κανένας λόγος ώστε ένας βραχίονας παράλληλης μετατόπισης να μην δουλεύει άριστα (και ας έχει δείξει η πράξη κάποια προβλήματα, αυτά μπορούν να ξεπεραστούν εύκολα)
Το σφάλμα ανάγνωσης είναι εγγενές στους ακτινικούς βραχίονες (μπορεί να μηδενιστεί μόνο σε δύο συγκεκριμένα σημεία του δίσκου) και απαραίτητο στο σύνολο των παράλληλων: Πώς θα κινηθεί το στέλεχος αν δεν υπάρξει εκτροπή από την παραλληλία; Στους μεν μηχανικούς η εκτροπή αυτή δημιουργεί μια δύναμη, ελπίζουμε ελάχιστη επειδή τα ράουλα του στελέχους (η το ρουλμάν αέρα) είναι εξαιρετικά χαμηλών τριβών (όταν είναι...) στους δε ηλεκτρονικά ελεγχόμενους η εκτροπή δημιουργεί το σήμα ελέγχου σε ένα κλειστό σύστημα που κινεί τον βραχίονα. Ασ'το...
Και καλά... Το σφάλμα ανάγνωσης δεν μας ενοχλεί... Τα 20dB διαχωρισμού που προσφέρουν οι πολύ καλές κεφαλές (όταν τα ψηφιακά συστήματα προσφέρουν πρακτικά άπειρο); Η ανάγκη αποέμφασης; Ο θόρυβος επιφανείας; Οι φθορές από την τριβή; Η ανάγκη για αντιολίσθηση; Το trade-off μεταξύ εύρους του ίχνους και διάρκειας του δίσκου;Το σκέβρωμα και η λάθος τρύπα στο κέντρο;
Ισως να είναι παραπλανημένοι, ίσως όχι (και βεβαίως η αγορά δεν είναι μεγαλύτερη από ποτέ, είναι απλώς μεγαλύτερη από ότι θα περίμενε κανείς να είναι...). Το πιθανότερο είναι πως έχουμε μια μείξη: Υπάρχουν άνθρωποι που πρέπει να έχουν τέτοια συστήματα (λόγω μεγάλης δισκοθήκης). Υπάρχουν άνθρωποι που συνειδητοποιημένα γουστάρουν να έχουν ένα αναλογικό σύστημα γιατί... απλώς γουστάρουν! (καλά κάνουν). Και υπάρχουν (δυστυχώς) άνθρωποι που έχουν πληρώσει αδρά νομίζοντας ότι τεχνικώς, το σύστημα αυτό είναι αρτιότερο. Οι τελευταίοι είναι θύματα μιας κάκιστης πρακτικής!Quote:
Είναι τυχαίο που μετά από είκοσι χρόνια «ψηφιακού ήχου» αυτή τη στιγμή υπάρχουν αμέτρητοι κατασκευαστές αναλογικών και η αγορά είναι μεγαλύτερη από ποτέ; ή όλοι είναι παραπλανημένοι;
Νομίζω ότι είπα γενικά ναι...
Και δεν αμφισβήτησα την υπεροχή των τεχνικών χαρακτηριστικών πχ του CD, ούτε τις αδυναμίες του βυνιλίου (και όχι του αναλογικού συλλήβδην) .
Απλά λέω ότι το ευρύ κοινό (προσοχή το ευρύ κοινό) μόλις πρόσφατα έφτασε ή φτάνει στο να πάρει το optimum από αυτή την τεχνολογία και να βρει και τα όρια της, ενώ πχ από το CD, ουσιαστικά ήταν ή και είναι πολύ αμφίβολο το τι παίρνει. Βλέπε ΑΑD ή ADD, μη ουσιαστική ύπαρξη DDD και στα νέα φορμάτ πάλι ανυπαρξία ηχογραφημένου υλικού κλπ κλπ.
edit: ή και ακόμα που τραβάει το upsample και oversample ή ότι άλλο για να αδειάσει ξανά η τσέπη και σε πιο διάολο φορμάτ θα επενδύσει λεφτά κανείς και πόσα θα πιάνει δαύτο, το super duper σήμερα πανάκριβο μηχανάκι, όταν αύριο θα πρέπει να το ξεπουλήσει για να πάει σε κάποιο άλλο κλπ κλπ...
Απλά μήπως ρωτάω μήπως για όλα αυτά αγαπούν το βυνίλιο ακόμα; Και τελικά είναι
και αποφεύγουν το ψηφιακό για να μην είναιQuote:
άνθρωποι που συνειδητοποιημένα γουστάρουν να έχουν ένα αναλογικό σύστημα...
Και να μην είναιQuote:
άνθρωποι που έχουν πληρώσει αδρά νομίζοντας ότι τεχνικώς, το σύστημα αυτό είναι αρτιότερο
δηλαδή αυτής που λέει ότι κάθε ασημένιο δισκάκι είναι τέλειο no matter what?Quote:
είναι θύματα μιας κάκιστης πρακτικής!
To optimum το έχουμε πάρει πολύ νωρίτερα. Πρακτικά δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ απολύτως νέα ιδέα στην αναλογική αναπαραγωγή. Όλα άρχισαν την δεκαετία του '50 και τελείωσαν πρακτικά την δεκαετία του '70. Οτιδήποτε κάνουμε σήμερα δεν είναι παρά τεχνική βελτίωση αμφιβόλου αποτελεσμάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποια πλατό όπως το LP12 τόσα χρόνια μετά την κυκλοφορία τους είναι ακόμη πρώτα στις προτιμήσεις των αναλογικάριων. Και ας μην συγκρίνουμε τις τιμές τότε με τώρα...
Στο CD δεν είναι καθόλου αμφίβολο το τι παίρνεις. Τα πρώτα χρόνια όντως ο ήχος του CD είχε πολλά προβλήματα κυρίως λόγω των ψηφιακών κυκλωμάτων. Σήμερα έχουν τελειοποιηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό και τα digital audio μηχανήματα αποδίδουν πολύ καλύτερο ήχο από τα ανάλογης τιμής αναλογικά.
Π.χ. βρες συνδυασμό πλατό-βραχίονα-κεφαλής με κόστος 600€-700€ που να παίζει καλύτερα από το TASCAM CD-01 U PRO.
Το θέμα είναι ότι κάποιοι τελικά έχουν "εθιστεί" στον "ατελή" και πολλές φορές προβληματικό ήχο του πικάπ και τον θεωρούν πανάκεια, ενώ ουσιαστικά απλά έχουν κάνει την αδυναμία τους να αναγνωρίσουν τον σωστό ήχο, θέση.
Το upsample ή το oversample ή η ύπαρξη ή όχι ψηφιακού φίλτρου κλπ είναι καθαρά θέμα γούστου. Όπως άλλοι γουστάρουν πλατό με αναρτήσεις ή με απόσβεση μάζας, ή με ακτινικούς ή με παράλληλους βραχίονες, ή με ασημένια ή χρυσή καλωδίωση στον βραχίονα. Δεν συνιστούν αιτία αλλαγής μηχανήματος. Ο μηχανάκιας φυσικά πάντα θα ψάχνει άλλοθι για να αγοράσει νέα μηχανήματα.
Όσο για τις "επενδύσεις" αυτές απασχολούν μόνο το "χρηματιστήριο" της τράμπας τους τραμπαδόρους και τους τραμπέμπορους. Όποιος θέλει να επενδύσει ας αγοράσει οικόπεδα και όχι μηχανήματα ήχου...
Δεν είμαι υπέρμαχος του κακού ήχου, να βάλω σε σκέψεις θέλω, και τα λένε κυρίως άλλοι. Νομίζω ότι το παρακάτω είναι ένα δείγμα από κάποιον που δεν είναι και τυχαίος...
http://www.avmentor.gr/features/inte...el_creek_0.htm
Quote:
Νομίζετε ότι η σχεδίαση ενός αναλογικού συστήματος είναι καλή ιδέα στην εποχή μας;
Τα αναλογικά συστήματα γενικώς, χρειάζονται σε όλους επειδή σε κάποιο στάδιο το σήμα θα γίνει αναγκαστικά αναλογικό, το αργότερο στα ηχεία. Επομένως, το θέμα είναι το πότε θα κάνεις το σήμα σου αναλογικό. Μιλώντας με ανθρώπους της αγοράς, τους δημοσιογράφους και με τους ντήλερς μας, ανακάλυψα ότι ο κόσμος αρέσκεται στην κατοχή ενός καλής ποιότητας προϊόντος, για παράδειγμα ενός πλατό το οποίο θα μπορεί να διαβάσει ένα LP όσο καλύτερα μπορεί να γίνει αυτό. Το θέμα δεν είναι απλώς το να έχεις μια συσκευή η οποία μπορεί να χειριστεί ένα παλιό μέσο, αν ήταν αυτό απλώς θα βρίσκαμε ένα φθηνό Κινέζικο player που να μπορεί να γυρίζει τους δίσκους και να βγάζει ήχο, όταν όμως συνειδητοποίησεις πόση ανάλυση μπορεί να υπάρχει σε έναν δίσκο βινυλίου, θέλεις να έχεις την ανάλυση αυτή. Δεν λέω, βεβαίως ότι όλοι οι δίσκοι είναι καλοί. Κάποιοι είναι απλώς για πέταμα, αλλά αν βρεις την σωστή ποιότητα η ανάλυση είναι μεγαλύτερη από αυτή του CD ή ακόμη κι ενός SA-CD. Μιλάω βεβαίως για ανάλυση, κι όχι για τον θόρυβο ή την δυναμική περιοχή οι οποίες είναι καλύτερες στα συστήματα των 24bit, μιλάω, στην πραγματικότητα, για την αίσθηση που έχεις ότι συμμετέχεις.
http://www.avmentor.gr/features/inte...el_creek_0.htmQuote:
Αφού το αναφέρατε, θα το ρωτήσω: Μπήκατε ποτέ στον πειρασμό να σχεδιάσετε ένα player υψηλής ανάλυσης;
Όχι, δεν μπήκα ποτέ στον πειρασμό, γιατί δεν το βρίσκω έντιμο το να παρουσιάσω μια συσκευή για την οποία δεν θα μπορώ να εγγυηθώ ότι ο ιδιοκτήτης της θα είναι σε θέση να την χρησιμοποιεί σε δέκα χρόνια. Υπάρχει μια πάλη στην αγορά για τα συστήματα αυτού του είδους κι έχουμε δει κι άλλες φορές διαμάχες στον χώρο μας οι οποίες κατέληξαν με τους καταναλωτές να έχουν πληρώσει σημαντικά ποσά επενδύοντας τελικώς σε τεχνολογίες που δεν προχώρησαν. Κι ακόμη, δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα έχω πρόσβαση στα εξαρτήματα που πιθανόν να χρειαστούν ώστε να επισκευαστεί μια συσκευή σε δέκα χρόνια. Για παράδειγμα, μπορώ να επισκευάσω έναν ενισχυτή 4040 του 1992 ακόμη και σήμερα!
Αντιλαμβάνομαι την ηθική πλευρά, όπως την θέτετε, αλλά μια τέτοια φιλοσοφία δεν βλάπτει κάπως τα συμφέροντα της εταιρίας; Κάποιοι θα έλεγαν ότι δεν ακολουθείτε τις εξελίξεις...
Μα πρόκειται για εξελίξεις στις οποίες εμείς δεν συμμετείχαμε. Κάποιοι μεγάλοι κατασκευαστές τις δημιούργησαν...
Έχω την εντύπωση, πάντως, ότι πολλοί θα περίμεναν την είσοδο στην αγορά ενός τέτοιου player από την Creek...
Μην το λέτε αυτό. Δεν βρίσκω στο γραφείο μου επιστολές και e-mail που να μου ζητούν ένα CD player ικανό να παίξει και SACDs ή DVD Audio. Και εμείς είμαστε μια εταιρία που θέλουμε να φτιάχνουμε συσκευές που τις ζητά ο κόσμος.
Λέω ξανά, δεν είμαι υπέρμαχος κάποιας συγκεκριμένης θέσης.
Όμως εδώ φαίνεται να υπάρχει μια πραγματικότητα είτε είναι σωστό είτε λάθος, είτε αρέσει είτε όχι.
Απλά αυτό που λέω είναι να δούμε το γιατί υπάρχει αυτη...
Quote:
Μιλώντας με ανθρώπους της αγοράς, τους δημοσιογράφους και με τους ντήλερς μας, ανακάλυψα ότι ο κόσμος αρέσκεται στην κατοχή ενός καλής ποιότητας προϊόντος, για παράδειγμα ενός πλατό το οποίο θα μπορεί να διαβάσει ένα Lp όσο καλύτερα μπορεί να γίνει αυτό.
Aπό το σύνολο των κειμένων που παρατίθενται εδώ (και γενικώς από το σύνολο των επιχειρημάτων γύρω από το θέμα που συζητούμε) έχω την εντύπωση ότι προκύπτει μια προτίμηση προς τον αναλογικό ήχο με βάση την αίσθηση. Ακόμη και η "ανάλυση" η οποία αποτελεί τακτικό καταφύγιο πολλών, είναι μια έννοια χωρίς νόημα επειδή στην πραγματικότητα σχετίζεται μόνο με τα ψηφιακά συστήματα τα οποία πραγματοποιούν δειγματισμό άρα δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση!
Επειδή σε κάποιο post αναφέρθηκε το θέμα των ΑΑD, ADD και DDD δίσκων να το ξεκαθαρίσουμε: Αυτό τίθεται πλέον μόνο όταν το έργο είναι τόσο παλιό ώστε υπάρχει σε αναλογικό μάστερ. Αν συμβαίνει αυτό, τότε ο δίσκος είναι αναγκαστικά ΑDD. Το να κάνεις αναλογικό mastering είναι κάτι σπάνιο πλέον και βεβαίως η συντριπτική πλειοψηφία της μουσικής είναι πλήρως ψηφιακή, αμέσως μετά το μικρόφωνο! Εννοείται, ότι ψηφιακοί είναι -μάλλον- και όλοι οι καινούριοι δίσκοι βινυλίου: Προκύπτουν από D/A των ψηφιακών masters.
Ετσι όπως το βλέπω το πράγμα υπάρχουν δύο δρόμοι να συζητηθεί το θέμα: Είτε στην βάση της προσωπικής προτίμησης, οπότε δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κάθε ένας μπορεί να επιλέξει ό,τι θέλει, είτε στην βάση των μετρήσιμων μεγεθών.
Στην δεύτερη αυτή περίπτωση, τα μεγέθη είναι γνωστά: Απόκριση συχνότητας, παραμορφώσεις κάθε είδους, διαχωρισμός καναλιών, λόγος σήματος προς θόρυβο ή ότι άλλο κοινό μπορεί να μετρηθεί. Σε αυτή τη βάση αξίζει να συζητήσουμε: Υπάρχει έστω και μια κοινή μετρήσιμη παράμετρος στην οποία τα αναλογικά συστήματα υπερτερούν; Και αν ναι, ποιά είναι αυτή;
Μηπως το υλικο που ειναι αρχειοθετημενο σε αναλογικα μαστερς ειναι αρκετο και αξιολογο και η μεταφορα του σε ψηφιακο δεν αρεσε η δεν επεισε; Μην ξεχναμε οτι ολες οι αιθουσες κλασσικης μουσικης γεμιζουν παντα αλλα και τον μεσο ορο ηλικιας των θαμωνων, οποτε αυτοι ετσι και αλλοιως εχουν αναλογικο. Μια αλλη παραμετρος ειναι οτι σημερα κανεις πλεον δεν εχει μονο αναλογικο συστημα αλλα εχει και ψηφιακο. Μηπως πολλες ψηφιακες εγγραφες σημερα τεχνικα δεν ξεπερνουν ουτε τις αναλογικες κασεττες; ασχετα αν οι προδιαγραφες του μεσου ειναι οι καλλιτερες; Θα ηθελα πραγματικα να δουμε ποσες εγγραφες κλασσικης μουσικης υπαρχουν μονο σε ψηφιακα μαστερς και ακουγονται καλιτερα απο τις αντιστοιχες αναλογικες. Υπαρχει κοσμος που απολαμβανει μονοφονικες εγγραφες σε βινυλιο και τις αναζητα επισταμενως, αυτο φαινεται απο την κινηση των μεταχειρισμενων βινυλιων του 30-40 και 50. Τελικα ομως οπως αποδεικνυεται απο τα νουμερα αυξησης των αναλογικων δεν απειλειται η υπαρξη της ψηφιακης μουσικης.
;)Quote:
Μηπως το υλικο που ειναι αρχειοθετημενο σε αναλογικα μαστερς ειναι αρκετο και αξιολογο
:rolleyes:Quote:
Ο δείκτης θρυλικότητος.
and if you run out of electric power...here is your solution
http://en.wikipedia.org/wiki/Phonograph
Άντε αγόρι μου να γράψεις για τίποτα car audio και τα ρέστα και άσε τις παπαρολογίες, ορίστε μας...μας τη μπαίνουν και οι αυτοκινητάκηδες τώρα... και ποιοι οι alfisti, να λέγαμε για κανα Ιmpreza πάει στο καλό... :p
Τελικά για να μην σε πήζω, απλά πες μας πόσα wattακια rms σου έχει δείξει εκείνο το ρημάδι το VU meter σε ένα σχετικά εύκολο φορτίο σε κανονικές στάθμες ακροάσεως... έχει δείξει ποτέ πάνω από 10 ;
http://www.avmentor.eu/forum/showthr...p?t=158&page=2