:p :p ..................
http://www.youtube.com/watch?v=3dX706CvX4k
.............. :p :p
Printable View
:p :p ..................
http://www.youtube.com/watch?v=3dX706CvX4k
.............. :p :p
Νομίζω ότι δεν μπορείς να την βρείς ελεύθερη στο web, τουλάχιστον από πρώτο χέρι, αλλά περιγράφεται στις παρακάτω πηγές (τις οποίες μπορείς να αγοράσεις):Quote:
Υπάρχει κάπου στο web καταχωρημένη αυτή η διαδικασία για να ρίξουμε μια ματιά;
1. "Subjective Assesment of Sound Quality" ITU Recommendation 562.3
2. "Methods for the Subjective Assesemnt of Sound Quality - General Requirements", ITU Recommendation, ITU-R BS.1284
3. "Methods for the Subjective Assesment of Small Impairments in Audio Systems Including Multichannel Systems", ITU Recommendation, ITU-R BS.1116.1
4. "Methods for the Subjective Assesment of Audio Systems with Accompanying Picture", ITU Recommendation, ITU-R BS.1286
Eπίσης δύο σημαντικά βιβλία για όποιον θέλει να ασχοληθεί με τέτοιου είδους "δουλειές" είναι τα:
1. "Critical Listening Skills For Audio Professionals", F. Alton Everest, Thomson Course Technology 2007
2. "Perceptual Audio Evaluation - Theory, Method and Application" Soren Bech, Nick Zacharov, Wiley 2006.
Κατά την προσωπική μου άποψη, η σύσταση του ITU που αναφέρεται στο 3 και τα δύο βιβλία είναι προαπαιτούμενα!. Επίσης το βιβλίο του Everest είναι καλό και για τους απλούς ακροατές επειδή έχει πραγματικές ακουστικές ασκήσεις.
Εννοείται ότι, αν υπάρχει ενδιαφέρον, ευχαρίστως να ξεκινήσουμε ένα ειδικό topic για το θέμα όπου θα αναφερθούν πολλοί από τους κανόνες και (κυρίως!) τα προβλήματα. Στη διάθεσή σας.
Εννοείς να το θέσουμε προς συζήτηση στό Journal Club;Quote:
Προτείνω το Σπύρο
Ε βέβαια....
Αρκει να μην περιορισθεί σε μία απλή μετάφραση, όπως έκανε στο προηγούμενο θέμα που ανέλαβε! :d
http://tovima.dolnet.gr/print_articl...472&m=C03&aa=1
Είναι κοινωνικά αναγκαίες μερικές φορές η κουταμάρα και η βλακεία;
«Αυτό είναι αλήθεια... Η κουταμάρα και η βλακεία παίζουν και αυτές τον ρόλο τους. Ισως οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν άνετα * αν ποτέ πει κανείς ότι κυκλοφορούν άνετα, γιατί κυκλοφορούν φέροντας μια τεράστια αγωνία έτσι ή αλλιώς * δίνοντας κλειστές απαντήσεις. Η κουταμάρα δεν είναι ένα ψυχοφυσιολογικό χαρακτηριστικό, είναι ένα κλείσιμο στον κόσμο. Σήμερα νομίζω ότι έχουμε μπει στην εποχή των κουτών μορφωμένων και των κουτών ειδικών επιστημόνων».
Οι άλλοι έχουν ακόμα ελπίδα, εσυ καμία. :cool:
http://politikokafeneio.com/arxea/esxilos36.htm
Quote:
Όπου γραφτό τους είναι να πάθουν τα έσχατα. Να πληρώσουν την Ύβρη τους.
Γι αυτό έπαθαν όσα έπαθαν. Και άλλα θα πάθουν. Το βάθος της συμφοράς ανεβαίνει. Δε φάνηκε ακόμα.
Όταν ανθίζει η έπαρση καρπίζει στάχυ θυμού. Συμφορά εσοδεύει. Αυτή είναι η πληρωμή.
Τη μεγάλη περηφάνεια τσακίζει βαρύς δικαιοκρίτης ο Δίας. Η σωφροσύνη σας λοιπόν με λόγια γνωστικά να τον πείσουν. Ότι τυφλώνει το θράσος και καταστρέφει το μυαλό.
Και σεις να χαίρεστε. Και μέσα στο κακό. Να ζείτε τη χαρά της κάθε μέρας. Όσο ζείτε.
(Το είδωλο του Δαρείου εξαφανίζεται)
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
http://el.wikiquote.org/wiki/%CE%91%...BB%CE%BF%CF%82
Αισχύλος
Προς κέντρα μή λάκτιζε. Αγαμέμνων
Μην κλοτσάς τα καρφιά (δηλ. μην πας γυρεύοντας).
Δεν υπάρχει χειρότερο κακό από τα ωραία λόγια που σε ξεγελάνε. :rolleyes:
Νυν υπέρ πάντων αγών. Πέρσες, 405
Όταν κανείς ακούει μόνο τη μια παράταξη, δε μαθαίνει παρά μόνο τη μισή αλήθεια. :cool:
Σοφός είναι ο άνθρωπος που ξέρει χρήσιμα πράγματα όχι εκείνος που ξέρει πολλά. :p
Το αισχρότερο ελάττωμα είναι να καλλωπίζετε τη σκέψη σας, με τη βοήθεια της αισχρότατης υποκρισίας. :D
Προσοχή στην υπόκρουση
.................... :p :p
http://www.youtube.com/watch?v=Bcnw3Qs6wso
.......................:p :p
-
Με μεγάλη μου χαρά βλέπω να ξαναεμφανίζονται ο ian αλλά και ο marsteaxi.
Δεν κρύβω ότι είχα φοβηθεί προς στιγμή.
Εύχομαι να συνεχίσουν.
Γιατί ο κανιβαλισμός στα φόρουμ είναι όντως υπαρκτός.Σε αυτό εδώ, ομολογώ, πολύ μικρότερος.
(Ας είναι καλά ο φόβος των Ιουδαίων. Τον dStam εννοώ :D .)
Όπως δεν κρύβω ότι τον προβληματισμό μου για τις απουσίες (βλέπε αναφορές μου στο παρόν κείμενο), ασχέτως λόγου,
τον είχα εκθέσει τηλεφωνικά (λόγω ευκολίας -προ καιρού) στον dStam.
Περιμένω με πραγματικά μεγάλη αγωνία την επανεμφάνιση του Oscar Heil.
Όπως περιμένω να γράφουν συχνότερα οι Shaman, Cripple Horse, ran tan plan, κ.λπ.
Δεν λέω ότι συμφωνώ με όλους όσους αναφέρω (+ του zonepress + του dStam, κ.α) και με όλα όσα γράφουν.
Έχω μάθει όμως να εκτιμώ ανθρώπους με γνώση και με άποψη.
(Ακόμα καλύτερα αν αυτά τα δύο συνδυάζονται -πολύ δύσκολο).
Πάντως στους Oscar Heil και ian εκτίμησα την στάση τους στο thread σχετικά με το φιλμάκι του A.C.A.
Στα μάτια μου έδειξαν άνθρωποι με παιδεία συμπεριφοράς. (Το ίδιο και σε αυτό το thread ο ian).
Η παιδεία της πανεπιστημιακής γνώσης (αν και ομολογώ ότι την ζηλεύω) προσωπικά δεν μου λέει πολλά, για να μην πω τίποτα
(ειδικά αν ο άλλος έχει το δάκτυλό του στη μύτη -και έχω δει πολλούς) αν δεν συνοδεύεται από καλλιέργεια χαρακτήρος και συμπεριφοράς.
Μου ήρθε και ένας στίχος στο νού μου.
(Μη φοβάστε, δεν είναι από τον Σαββόπουλο ή τον Λουδοβίκο των Ανωγείων)
‘Μη βροντοχτυπάς τα ζάρια,
όσοι είναι παλικάρια,
τη ζωή τους την περνούν στις σκαλωσιές’.
Α! ξέχασα την ερώτηση. Ποιοι δικαιούνται να ομιλούν; Οι πάντες.
Και οι πάντες κρίνονται.
Από όσους έχουν κρίση να κρίνουν.
(όχι ότι οι άλλοι -οι χωρίς κρίση- δεν το κάνουν ή τους απαγορεύεται).
Σημειώσεις:
1) Σε όλα τα ανωτέρω (+ τον στίχο του άσματος), αν θεωρηθούν κριτική, συμπεριλαμβάνω τον εαυτό μου.
(Μιλάω δυνατά για να τα ακούω πρώτα εγώ).
2) Προσωπικά δεν με φοβίζει να εκτεθώ.
(με τις απόψεις μου, το ύφος μου, τον χαρακτήρα μου -δεν είναι δα και ο καλύτερος-, κ.λπ.).
Το πληκτρολόγιο και ο χρόνος με φοβίζουν.
Όπως καλή ώρα τώρα.
(Το μήνυμα ξεκίνησε να γράφεται την Πέμπτη. Εντάξει, δεν πέρασα το Σ/Κ πάνω από το πληκτρολόγιο).
Μιχάλης Φ.
-
Το βρίσκω ενδιαφέρον, ότι ζηλεύετε την πανεπιστημιακή γνώση. Για την ακρίβεια, βρίσκω ενδιαφέρουσα την έκφραση συναισθημάτων (π.χ. ζήλεια) ως Weltanschauung. Μου θυμίζει τον φερ' ειπείν πρωθυπουργό μας, όστις αντί να λύνει προβλήματα, εκφράζει τα συναισθήματα που τα προβλήματα αυτά του δημιουργούν. Υποθέτω ότι αυτή είναι μία θεώρηση της ζωής ως αενάου ψυχοθεραπείας. Η αλήθεια είναι ότι ο τίτλος του thread εκεί οδηγεί. "Χόμπι" είναι της ψ*λής μου ο χαβάς, συνεπώς δικαιούμαι να λέω της ψ*λής μου το χαβά. Ευτυχώς που η επιστήμη ακολουθεί άλλα μονοπάτια.
_
Μου αρέσει που ομιλείτε τη Γερμανική. (Τους Άγγλους δεν συμπαθώ).
Πάντως θυμάμαι ότι έγραψα (σαν άποψη, χωρίς να στοχεύω σε εσάς ή σε κανένα άλλον),
πανεπιστημιακή γνώση χωρίς καλλιέργεια χαρακτήρος δεν μου λέει σχεδόν τίποτα.
(και αυτό, επειδή είμαι ευγενικός προς τα έξω. μας διαβάζει κόσμος. και εγώ είμαι λίγο στο φως).
Επίσης μου αρέσει που είστε αιχμηρός και καμιά φορά είρων. (γενικώς).
(Θέλω να πιστεύω ότι, τώρα, δεν θα με χαρακτηρίσετε και μαζοχιστή!)
Σας χαιρετώ!
Μιχάλης Φ.
_
Πληροφορούμαι ότι είστε παλιός και καλής φήμης εισαγωγέας. Πέρα από τις όποιες κρίσεις επί θεμάτων σαβουάρ-βιβρ, θα ήλπιζα στο μέλλον να μοιραστείτε μεταξύ μας λίγη από την μέχρι τούδε πείρα σας. Παρότι πρεσβεύω ότι πείρα είναι η επανάληψη των ίδιων πάντα σφαλμάτων, αλλά με συνεχώς αυξανόμενη αυτοπεποίθηση. Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο η ύπαρξη ανθρώπων με εκτεταμένη τριβή με την αναπαραγωγή του ήχου και ταυτόχρονα πλήρη άγνοια περί παντός επιστητού - και πολλών άλλων ακόμη! :D Τα παραδείγματα πολλά. Ένα από αυτά, π.χ., ταλαιπωρεί εδώ και καιρό γνωστό ειδησεογραφικό φόρουμ. Συνήθως όμως, τέτοια φαινόμενα έχουν απλές, κοινωνιολογικές εξηγήσεις. Κοινώς, πρόκειται περί της γνωστής λύσσας του μικροαστού, οποία εξηγεί και πολλά πολιτικά συμβάντα της εποχής μας. Είμαι βέβαιος ότι δεν ανήκετε στην παραπάνω κατηγορία. Αν μη τι άλλο, θεωρώ την (έστω ισχνή) συμμετοχή σας εδώ ως τεκμήριο.
-
zonepress
… Παρότι πρεσβεύω ότι πείρα είναι η επανάληψη των ίδιων πάντα σφαλμάτων, αλλά με συνεχώς αυξανόμενη αυτοπεποίθηση.
Και εγώ το ίδιο.
… Ένα από αυτά, π.χ., ταλαιπωρεί εδώ και καιρό γνωστό ειδησεογραφικό φόρουμ.
Λόγω χαρακτήρα θα προσπαθούσα να μη κάνω κάποιον ‘σάκο του μποξ’ όσο άδικο και αν είχε.
(Πληροφοριακά: από μικρός προτιμούσα να είμαι απέναντι στον δυνατό και όχι στον αδύναμο. Γενικώς έχανα).
.… Συνήθως όμως, τέτοια φαινόμενα έχουν απλές, κοινωνιολογικές εξηγήσεις. Κοινώς, πρόκειται περί της γνωστής λύσσας του μικροαστού, οποία εξηγεί και πολλά πολιτικά συμβάντα της εποχής μας.
Συμφωνώ και σε αυτό.
Καληνύχτα σας.
_
Η γνώση και η εμπειρία κατακτώνται, κατά κανόνα δεν αγοράζονται. Η γνώση της εμπειρίας χρειάζεται δουλειά και κρίση. Λάθη δεν κάνει μόνο αυτός που δεν εργάζεται. Να μια καλή δικαιολογία να μην δουλεύω....;)
-
C.C
E ρε και σε πάρει χαμπάρι ότι τον είπες αδύναμο, τί έχεις να ακούσεις...
Το τοποθετώ, όπως καταλαβαίνεις, στο μέτρο του ‘όλοι σας και μόνος μου’.
(Αν και προσωπικά με εξιτάρει αυτό).
_
-
Τεκμήριο υπό αίρεση …
Όλοι υπό αίρεση τελούμε. Δεν πιστεύω να έχει υπογράψει κανείς συμβόλαιο για το αύριο.
(κατάλαβα την δική σας αίρεση. απλώς η δική μου -και σε αντιδιαστολή- είναι πιο … φιλοσοφική).
… εν αναμονή κάποιας ουσιαστικής συνεισφοράς.
Δεν θα ήθελα να σας απογοητεύσω αλλά την ουσιαστική συνεισφορά μου μέσω του πληκτρολογίου τη βλέπω δύσκολη.
Θα προσπαθήσω πάντως.
Μήπως ψάχνω ψύλλους στ' άχυρα?
Αν και απάντησα πιο πάνω, επαναλαμβάνω ότι θα προσπαθήσω για το όχι.
_
Ο βλάχος περιλαμβάνεται στς προτιμήσεις σας ;
http://www.youtube.com/watch?v=04DqP6DrYJs
:p
Και μια και το κουβεντιάζουμε, πάντα είχα μια απορία.
Τι στο καλό είναι αυτό το χόμπι; Ένα πάθος για τα μηχανήματα ή ένα πάθος για τη μουσική;
Κάτι έχει λεχθεί κατά καιρούς αλλά νομίζω ότι κάπου μπερδεύει το πράγμα και τελικά δεν ξέρω ποια είναι η «υγιής» στάση απέναντι στο θέμα.
Ένα ερώτημα ανάλογο με το «ευχάριστο» ή «ακριβές» άκουσμα αλλά πιο γενικό
:p Συ είπας...
http://www.youtube.com/watch?v=vcM9J...eature=related
:p
Vassilis
Ακούω...σιγή, πιθανά το ερώτημα δεν έχει ενδιαφέρον
Προφανώς επειδή εδώ δεν γράφουν οι Αναστασιάδης, Τριανταφυλλόπουλος, Λαζόπουλος και λοιποί.
_
Vassilis
Τι στο καλό είναι αυτό το χόμπι; Ένα πάθος για τα μηχανήματα ή ένα πάθος για τη μουσική;
Ο καθένας έχει την δική του προτεραιότητα.
Εγώ κλείνω στο πρώτο.
Αλλά όχι και πάθος ... Μη πάθουμε και τίποτα …
Vassilis
… πιθανά το ερώτημα δεν έχει ενδιαφέρον.
Έχει.
_
Aυτά είναι θεσμικά ερωτήματα και θέλουν σκέψη... :rolleyes:Quote:
Ακούω...σιγή, πιθανά το ερώτημα δεν έχει ενδιαφέρον
-
Στο ΒΗΜΑ Magazino της περασμένης Κυριακής -17/2/08 (την εφημερίδα πήρε η κόρη μου -φτιάχνει την προσωπική της ταινιοθήκη
και έτσι κάθε Κυριακή εισρέουν διάφορα έντυπα και εφημερίδες στο σπίτι, τα περισσότερα πάνε κατευθείαν για ανακύκλωση- για το
δεύτερο μέρος της ταινίας ‘Λώρενς της Αραβίας’. Αφού μας πιάσανε κοροΐδο. Δεν είχαν ανακοινώσει ότι η ταινία θα ‘δοθεί’ σε δυο μέρη)
διάβασα ένα άρθρο της Κας Μαρίας Χαραμή με τίτλο (;, μόνιμη στήλη; δεν ξέρω...) SAVOIR VIVRE - ΓΛΥΚΑ ΚΑ ΞΙΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ
όπου η Κα Χαραμή, εκτός των άλλων, φέρει δυο αντίθετα παραδείγματα ανατροφής, πραγματικά περιστατικά που βίωσε.
Το ένα παράδειγμα περιλάμβανε στρυφνάδα, μουγκανισμούς, ζημιές και δε συμμαζεύεται.
(σ.σ. Δεν είναι χαριτωμένο; -Η μανούλα του. Άμα το πατήσεις κάτω θα γίνει πιο …χαριτωμένο! -Εγώ)
Το άλλο παράδειγμα περιλάμβανε χαμόγελα, ευχαριστώ, παρακαλώ, μου επιτρέπετε κ.λπ.
Το άρθρο καταλήγει (σχεδόν, γιατί υπάρχει άλλη μια μικρή παράγραφος) και εδώ είναι το ζουμί, ως εξής:
’’Διαχρονικά, διαταξικώς και ορθότατα οι γονείς επιδιώκουν να μορφώσουν τα τέκνα τους.
Υπενθυμίζω απλώς ότι αν η όξυνση του μυαλού με την γνώση δεν συνάδει με τη λείανση
των ενστίκτων των αισθημάτων που καθρεφτίζει την συμπεριφορά μας,
καταντά μάταιη και αναποτελεσματική. Κάποτε δε, γελοία.
Πόσα εγγράμματα γουρούνια, πόσους σκαιούς ειδήμονες ξέρει ο καθένας μας; *
Δείτε τους πολιτικούς και του τηλεοπτικούς θαμώνες!’’
Απλώς τα μεταφέρω, χωρίς υπαινιγμούς οι άλλες σκέψεις, επειδή:
α) επιβεβαιώνουν τα όσα είχα αναφέρει μερικά ποστ πιο πάνω για παιδεία συμπεριφοράς.
β) με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο.
Εξ άλλου, όταν ανέφερα ’…ειδικά αν ο άλλος έχει το δάκτυλό του στη μύτη…’ γνωστό πολιτικό -σήμερα στην αντιπολίτευση,
είχα στο μυαλό μου.
Τέλος, να συμπληρώσω, ότι αν βλέπετε τηλεόραση και είστε τυχεροί, όπως εγώ τις προάλλες,
μπορεί και να τους πετύχετε να ξαπλώνουν την ...κοιλία τους στα έδρανα (ειδικά σε μεσημεριανές ακροαματικές επιτροπές)
για να χωνεύσουν το …χταπόδι ή με την οδοντογλυφίδα στα δόντια.
Καλό βράδυ σε όλους!
*Η υπογράμμιση δική μου.
_
Ειδες την ατιμη αρκει να την ξεκρεμασεις απο το μανταλακι. Αμα μπει στο σπιτι ολο και καποιος θα βρεθει να διαβασει κατι. Ειναι σαν το μουσικο οργανο που αν υπαρχει στο σπιτι ολο και θα βρεθει καποιος να το παιξει.
Η απάντηση σ'αυτό σου το ερώτημα πιστεύω πως βρίσκεται στην ίδια την ουσία του "χόμπι", η οποία είναι η ευχαρίστηση-ικανοποίηση-διασκέδαση, στα πλαίσια απόδρασης από την καθημερινότητα.
(ΙΜΗΟ: Η γνώση δε συμπεριλαμβάνεται στην ουσία του χόμπι, έρχεται σε κάποιους χομπίστες σαν αναγκαιότητα από κάποιο επίπεδο και μετά στην ενασχόληση με κάθε χόμπι για να προσφέρει υψηλότερα επίπεδα ευχαρίστησης-ικανοποίησης-διασκέδασης. Έτσι εξηγείται το γιατί οι "νέοι" δε ξέρουν τι τους γίνεται, αλλά και γιατί κάποιοι "παλιοί" επίσης δε ξέρουν τι τους γίνεται, αφού ποτέ δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη για υψηλότερα επίπεδα ευχαρίστησης, αρκούνται με την πρώτη προσέγγιση του αντικειμένου.)
Αυτό το χόμπι μπορεί να σημαίνει μουσική ή χορό, αλλά μπορεί να σημαίνει και όμορφες αισθητικά μηχανές, όμορφες τεχνικά μηχανές, ιδιοκατασκευές (τη χαρά του "φτιάξτο μόνος σου" μη την υποτιμάτε), αληθοφάνεια αναπαραγωγής, τεχνική αρτιότητα, γλυκιές "χροιές" ή πριμαριστές, υψηλές στάθμες ή ό,τι άλλο σου καπνίσει...
Το δικό μου χόμπι αποσκοπεί στο να ακούω τη μουσική που θέλω χωρίς να με ...εκνευρίζει το άκουσμα, διότι τότε χάνεται η ουσία. Από αφορμή για ευχαρίστηση-διασκέδαση γίνεται αφορμή για εκνευρισμό.
Η ουδός πρόκλησης εκνευρισμού κι όχι ευχαρίστησης με βάση την ποιότητα αναπαραγωγής, έχω παρατηρήσει πως διαφέρει τερατωδώς από άνθρωπο σε άνθρωπο, κι έτσι στην μια μεριά της κλίμακας βρίσκονται όσοι ευχαριστιούνται το ταπεινό τους ηχοσύστημα, ενώ κάπου στην αντιπέρα όχθη αρμενίζουν οι χα(λ)ιεντάδες...
Στο δρόμο για την "ιθάκη", συναντάς βέβαια πολλά και διαφορετικά χόμπι, οπότε δεν είναι σπάνιο να αλλάξει κανείς χόμπι στην πορεία, και από χόμπι πχ της μουσικής να καταλήξει σε χόμπι συλλογής σπανίων (βλέπε ΝΟS) λυχνιών.
Οι άνθρωποι που έχουν διαφορετικά χόμπι στην ίδια αυτή γενική κατηγορία "των περί ήχου", είναι συχνό φαινόμενο να μη μπορούν να συννενοηθούν μεταξύ τους, ούτε καν (πολλές φορές) να μπορούν να συνυπάρξουν ή να κάνουν μια κουβέντα σαν πολιτισμένα όντα. Αυτό μπορεί να συμβαίνει ακόμα κι όταν το χόμπι του ενός είναι πολύ κοντά στο χόμπι του άλλου, πχ και οι δυό χομπίστες μουσικόφιλοι, με χόμπι την κλασσική μουσική ο ένας και την χέβι μέταλ ο άλλος. Ε, μεταξύ τους δεν έχουν να πουν και πολλά πράγματα, ε? Το πιο πιθανό είναι να τσακωθούν... όταν ο ένας θα αποκαλέσει .... τον άλλο και το ανάποδο.
Τελικά πιστεύω πως σε αυτό το "χόμπι" που όλοι θεωρούμε "δικό μας" συνυπάρχουν πολλά και πολύ διαφορετικά μεταξύ τους χόμπι, που απλά έχουν κοινά σημεία. Η «υγιής» λοιπόν στάση απέναντι στο θέμα είναι μάλλον η κατανόηση του ίδιου το θέματος.
Ορμώμενος και μόνον εκ του γεγονότος ότι η συντάκτρια μετέρχεται φράσεων του τύπου "εγγράμματα γουρούνια" και "σκαιοί ειδήμονες", ψυχανεμίζομαι πως διάγει υπό το κράτος του συνδρόμου της επί το έλασσον εξίσωσης απάντων, ώστε να αισθάνονται άνετα τα τούβλα και τα ντουβάρια. Διακατέχεται από την κεκτημένη ταχύτητα της αποστροφής που έχει καλλιεργηθεί επί αιώνες σε ολόκληρη τη συνομοταξία της έναντι των χοίρων. Άλλως θα γνώριζε ότι τα γουρούνια είναι τα πλέον νοήμονα τετράποδα της Ξηράς. Δεν γνωρίζω αν το κάνει επί τούτου ή ακουσίως, αλλά τέτοια ηλίθια άρθρα διαιωνίζουν την αμορφωσιά των Νεοελλήνων, και τους κρατούν στον τεχνολογικό πάτο της Ευρώπης, ώστε να είναι απλώς οι αγόμενοι και φερόμενοι κάτοικοι μιας χώρας χαρτογιακάδων, γιατρών, δικηγόρων και παπάδων.
Πάω στοίχημα πως το μόνο που ξέρει από χορό είναι κάτι άτσαλα χοροπηδήματα δίκην τσάμικου, ότι πιάνει το πηρούνι με το δεξί και χουφτώνει με τα αδέξια δάκτυλά της το ποτήρι με το κρασί. Αλλά αυτό που την κάνει πραγματικά δυστυχή είναι πως αυτά που αντιδιαστέλλει έναντι της Γνώσης που τόσο μισεί, είναι κι αυτά Γνώση που διδάσκεται, Γνώση που αποκτάται μέσα από τη μαθησιακή διαδικασία, την οποίας την ευθύνη έχουν πρωτίστως οι γονείς. Το σχολείο δεν είναι parking παιδιών.
… και για να το φέρω εις τα καθ’ ημάς, χόμπυ ΔΕΝ είναι της ψωλής ο χαβάς, και αυτό αποδεικνύεται εμπράκτως. Διαφορετικά, όλοι οι ιστιοπλόοι θα ήταν πνιγμένοι, όλους τους ορειβάτες θα τους είχαν φάει οι γύπες, και όλοι οι φωτογράφοι θα θαύμαζαν καμμένα λευκά και τρικέφαλα θέματα, ενώ οι του χόμπυ της κηπουρικής θα αναλώνονταν σε κοσμογονικής σημασίας επιστημονικές διαπιστώσεις, του στυλ…
«… εχθές πότισα με βενζίνη τις μελιτζάνες που έφερα από την Ισπανία, τραγουδώντας τους τον Ακάθιστο Ύμνο, και σήμερα ξεράθηκαν, διότι όπως είναι φυσικό, ήταν Καθολικές, τελείως ασύμβατες με τας Ελληνοχριστιανικάς Παραδόσεις…»
Αν το παράδειγμα σας φέρνει στο νου ανάλογες πρακτικές του καθ’ ημάς χόμπυ, δεν φταίω εγώ, αλλά ο Νόμος του Ohm, που είναι παρωχημένη τεχνολογία της 10ετίας του ’50, και ως εκ τούτου στερείται παντελώς prat…
Δεν έχεις άδικο και γενικά μπορώ να συμφωνήσω.
Όμως για το :
μπορώ να διαφωνήσω.Quote:
Αυτό μπορεί να συμβαίνει ακόμα κι όταν το χόμπι του ενός είναι πολύ κοντά στο χόμπι του άλλου, πχ και οι δυό χομπίστες μουσικόφιλοι, με χόμπι την κλασσική μουσική ο ένας και την χέβι μέταλ ο άλλος. Ε, μεταξύ τους δεν έχουν να πουν και πολλά πράγματα, ε? Το πιο πιθανό είναι να τσακωθούν... όταν ο ένας θα αποκαλέσει .... τον άλλο και το ανάποδο.
Ένας καβγάς που εγώ ξέρω έχει να κάνει με ζητήματα πολύ πέρα από μια απλή αισθητική άποψη επι μουσικολογικών ενδιαφερόντων.
Έχει να κάνει μάλλον με γενικότερες απόψεις ζωής, από την απλή ευπρέπεια μέχρι και ενδεικτικές κοινωνικοπολιτικές στάσεις απέναντι σε τεκταινόμενα και σε ανθρώπους. Θα παρέθετα αυτούσια σχόλια, αλλά δεν έχει τόση σημασία αυτή τη στιγμή.
http://www.avmentor.gr/features/inte...el_creek_0.htmQuote:
Νομίζετε ότι η σχεδίαση ενός αναλογικού συστήματος είναι καλή ιδέα στην εποχή μας;
Τα αναλογικά συστήματα γενικώς, χρειάζονται σε όλους επειδή σε κάποιο στάδιο το σήμα θα γίνει αναγκαστικά αναλογικό, το αργότερο στα ηχεία. Επομένως, το θέμα είναι το πότε θα κάνεις το σήμα σου αναλογικό. Μιλώντας με ανθρώπους της αγοράς, τους δημοσιογράφους και με τους ντήλερς μας, ανακάλυψα ότι ο κόσμος αρέσκεται στην κατοχή ενός καλής ποιότητας προϊόντος, για παράδειγμα ενός πλατό το οποίο θα μπορεί να διαβάσει ένα LP όσο καλύτερα μπορεί να γίνει αυτό. Το θέμα δεν είναι απλώς το να έχεις μια συσκευή η οποία μπορεί να χειριστεί ένα παλιό μέσο, αν ήταν αυτό απλώς θα βρίσκαμε ένα φθηνό Κινέζικο player που να μπορεί να γυρίζει τους δίσκους και να βγάζει ήχο, όταν όμως συνειδητοποίησεις πόση ανάλυση μπορεί να υπάρχει σε έναν δίσκο βινυλίου, θέλεις να έχεις την ανάλυση αυτή. Δεν λέω, βεβαίως ότι όλοι οι δίσκοι είναι καλοί. Κάποιοι είναι απλώς για πέταμα, αλλά αν βρεις την σωστή ποιότητα η ανάλυση είναι μεγαλύτερη από αυτή του CD ή ακόμη κι ενός SA-CD. Μιλάω βεβαίως για ανάλυση, κι όχι για τον θόρυβο ή την δυναμική περιοχή οι οποίες είναι καλύτερες στα συστήματα των 24bit, μιλάω, στην πραγματικότητα, για την αίσθηση που έχεις ότι συμμετέχεις.
αυτό στο τέλος, γύρω γύρω το πάει να το εκστομίσει το ακατονόμαστο το...prat ;)
Επιμένω, τι σε ενοχλεί στο prat ?Quote:
Originally Posted by Costas Coyias;2451
Αν το παράδειγμα σας φέρνει στο νου ανάλογες πρακτικές του καθ’ ημάς χόμπυ, δεν φταίω εγώ, αλλά ο Νόμος του Ohm, που είναι παρωχημένη τεχνολογία της 10ετίας του ’50, και ως εκ τούτου στερείται παντελώς [I
_
Costas Coyias (post 72)
Ορμώμενος και μόνον εκ του γεγονότος ότι η συντάκτρια μετέρχεται φράσεων του τύπου "εγγράμματα γουρούνια"
και "σκαιοί ειδήμονες", ψυχανεμίζομαι πως διάγει υπό το κράτος του συνδρόμου της επί το έλασσον εξίσωσης απάντων,
ώστε να αισθάνονται άνετα τα τούβλα και τα ντουβάρια. Διακατέχεται από την κεκτημένη ταχύτητα της αποστροφής
που έχει καλλιεργηθεί επί αιώνες σε ολόκληρη τη συνομοταξία της έναντι των χοίρων. Άλλως θα γνώριζε ότι τα γουρούνια
είναι τα πλέον νοήμονα τετράποδα της Ξηράς. Δεν γνωρίζω αν το κάνει επί τούτου ή ακουσίως, αλλά τέτοια ηλίθια άρθρα
διαιωνίζουν την αμορφωσιά των Νεοελλήνων, και τους κρατούν στον τεχνολογικό πάτο της Ευρώπης, ώστε να είναι απλώς
οι αγόμενοι και φερόμενοι κάτοικοι μιας χώρας χαρτογιακάδων, γιατρών, δικηγόρων και παπάδων.
Πάω στοίχημα πως το μόνο που ξέρει από χορό είναι κάτι άτσαλα χοροπηδήματα δίκην τσάμικου, ότι πιάνει το πηρούνι
με το δεξί και χουφτώνει με τα αδέξια δάκτυλά της το ποτήρι με το κρασί. Αλλά αυτό που την κάνει πραγματικά δυστυχή
είναι πως αυτά που αντιδιαστέλλει έναντι της Γνώσης που τόσο μισεί, είναι κι αυτά Γνώση που διδάσκεται,
Γνώση που αποκτάται μέσα από τη μαθησιακή διαδικασία,
την οποίας την ευθύνη έχουν πρωτίστως οι γονείς. Το σχολείο δεν είναι parking παιδιών.
_
Εισαγωγή.
Όταν είσαι φίλος (τρόπο τινα) με κάποιον, π.χ.dstam, ή τον γνωρίζεις, ακόμα και αν τον έχεις δει μια-δυο φορές,
π.χ Costas Coyas - Vassilis, ή τον εκτιμάς, για διάφορους λόγους, π.χ. πως γράφει, πως τον φαντάζεσαι
(μέχρι να συναντηθείτε και απογοητευτεί ο ένας από τους δυο ή αμφότεροι), κ.λπ., σου είναι δύσκολο να απαντήσεις.
Έτσι και εγώ επί μέρες αμφιταλαντευόμουνα αν έπρεπε να απαντήσω στο post του Κώστα του Κόγια σχετικά με το άρθρο
της κας Χαραμή.
Όμως ένα, σημερινό γεγονός, που αναφέρω στη Παρένθεση ήταν ο καταλύτης στην απόφαση μου να ανεβάσω το post.
Γενικά.
Καταρχήν θα έλεγα να μη μας …πανικοβάλει το άρθρο της κας Χαραμή.
Η συντάκτρια, για την οποία δεν προτίθεμαι να κάνω τον συνήγορο, και η οποία, φαντάζομαι, δεν γνωρίζει το φόρουμ,
τον Σταματάκο, τον Φουάση, τον Κόγια ή άλλον από εμάς, έγγραψε ένα (θυμίζω, βιωματικό με παραδείγματα) ευγενικό*
άρθρο όπου ανέφερε:
‘Υπενθυμίζω απλώς ότι αν η όξυνση του μυαλού με την γνώση δεν συνάδει με τη λείανση των ενστίκτων των αισθημάτων
που καθρεφτίζει την συμπεριφορά μας, καταντά μάταιη και αναποτελεσματική’.
Επί μέρους.
C.C …ψυχανεμίζομαι πως διάγει υπό το κράτος του συνδρόμου της επί το έλασσον εξίσωσης απάντων,
ώστε να αισθάνονται άνετα τα τούβλα και τα ντουβάρια.
Νομίζω λάθος ψυχανεμίζεσαι. Το άρθρο δεν αναφέρει πουθενά ότι εξισώνει αγράμματους με εγγράμματους.
Αντίθετα λέει, ‘Διαχρονικά, διαταξικώς και ορθότατα οι γονείς επιδιώκουν να μορφώσουν τα τέκνα τους’.
Το άρθρο μιλάει για συμπεριφορές.
C.C. Διακατέχεται από την κεκτημένη ταχύτητα της αποστροφής που έχει καλλιεργηθεί επί αιώνες σε ολόκληρη
τη συνομοταξία της έναντι των χοίρων.
Ποια είναι η συνομοταξία της; Γιατί και η συντάκτρια, αν δεν κάνω λάθος, στο ανθρώπινο γένος ανήκει.
Εκεί δηλαδή που ανήκουμε εσύ και εγώ. Άλλο αν μας αρέσει. Ή θέλαμε να ανήκουμε κάπου αλλού.
Βλέπεις δεν είναι στο χέρι μας να διαλέξουμε. Αλλά και αν ακόμη έχει καλλιεργηθεί αποστροφή, από μερίδα έστω,
της συνομοταξίας μας προς τους χοίρους ο … Πλάστης φταίει.
Και ας μου συγχωρήσει την βλασφημία.
Δεν τοποθέτησα εγώ ή εσύ τους χοίρους εκεί οπού συνήθως τους βρίσκουμε.
Να σημειώσω ότι, προσωπικά δεν έχω τίποτα με τους τετράποδους χοίρους. (απλώς δεν τους τρώω).
C.C. Άλλως θα γνώριζε ότι τα γουρούνια είναι τα πλέον νοήμονα τετράποδα της Ξηράς.
Δεν ξέρω αν το γνώριζε. Εγώ, για να είμαι ειλικρινής, όχι.
Να με συχωρέσεις, αλλά πάλι δεν διακρίνω τη σχέση μεταξύ νοήμονα και εγγράμματου (ή αγράμματου).
Αλλά και με τον δικό σου συλλογισμό, νοήμων = εγγράμματος (αν καταλαβαίνω καλά) υπάρχει θα έλεγα ταύτιση
απόψεων δική σου με την κα Χαραμή η οποία μίλησε για ‘εγγράμματα γουρούνια’ και όχι για αγράμματα ζώα
ή αγράμματους ανθρώπους.
Τώρα πάλι, στο σχολείο θυμάμαι, τον αγράμματο τον επέπλητταν με την λέξη ζώων ή στουρνάρι.
Τη λέξη γουρούνι την χρησιμοποιούσαν για να υποδηλώσουν την συμπεριφορά του.
C.C. Πάω στοίχημα πως το μόνο που ξέρει από χορό είναι κάτι άτσαλα χοροπηδήματα δίκην τσάμικου …
Τι έχει ο τσάμικος; Μια χαρά χορός είναι.
C.C. … ότι πιάνει το πηρούνι με το δεξί …
Σε περίπτωση που κρατάει και μαχαίρι εννοείς;
Αυτά ίσως τα λέει ο Χρήστος Ζαμπούνης στο βιβλίο του (δεν το έχω διαβάσει –για αυτό έγραψα ίσως)
‘Ποια είναι τα ανεπίτρεπτα λάθη στο τραπέζι’
Εν πάσει περιπτώσει. Το κακό;
Τους αριστερόχειρες θα τους ρίξουμε στον Καιάδα;
Δεν νομίζω ότι το πρόβλημα είναι με πιο χέρι κρατάει κάποιος το πιρούνι.
(για το πώς το κρατάει μπορεί.)
_
Παρένθεση.
[Για μένα πρόβλημα είναι να μιλάς ενώ είσαι μπουκωμένος ή –πολύ πιο μεγάλο πρόβλημα- και με το συμπάθιο,
να ουρείς έξω ή πάνω στη ξένη (αλλά και στην δική σου) λεκάνη. Και να γυρίζεις το δικό μου το στομάχι.
Σημ. Σκοπεύω να ζητήσω από τον Κακλαμάνη να τοποθετήσει χημική τουαλέτα …έξω στο δρόμο.
Και αυτά τα βιώματα όχι από αμόρφωτους -ή έστω μόνο από αυτούς- που θα μπορούσαν, ίσως, να δικαιολογηθούν,
αλλά από γιατρούς, διευθυντές, καθηγητές, υψηλόβαθμα στελέχη του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα κ.λπ.
Για αυτό και πιο πάνω έγραψα ευγενικό* το άρθρο της κας Χαραμή.
Διότι θα μπορούσε να γράψει, όπως θα έλεγα εγώ, και ξανά με το συμπάθιο, να τα …βράσω τα πτυχία
(αχρείαστο τελικά ήταν το συμπάθιο. αυτολογοκρίθηκα.) αν δεν ακολουθούνται (όπως έχω ξανά αναφερεί)
από καλλιέργεια χαρακτήρα και συμπεριφοράς.]
_
C.C. … και χουφτώνει με τα αδέξια δάκτυλά της το ποτήρι με το κρασί.
Ειλικρινά, δεν έχω δει τα δάχτυλα της. (ούτε την ίδια).
Ούτε εδώ όμως, είναι το πρόβλημα.
C.C. Το σχολείο δεν είναι parking παιδιών.
Μάλιστα! Εδώ είναι πρόβλημα. Αυτό που είπες όντως είναι πολύ ωραίο. Και συμφωνώ απόλυτα.
Το ίδιο (με άλλα λόγια) νομίζω ότι αφήνει να εννοηθεί και η κα Χαραμή στο άρθρο της.
Υ.Γ. ίσως φταίω εγώ για την παρεξήγηση του άρθρου αλλά με 1,57 ΜΒ (στο 'σκανάρισμα') δεν μπορούσε
να ‘ανέβει’ ολόκληρο αλλά ούτε και εγώ να κάτσω να το γράψω.
Τέλος, θα το γράψω για άλλη μια φορά (και θα συνεχίσω να το γράφω αν χρειάζεται)
Όταν απαντώ σε κάποιο post δεν απευθύνομαι μόνο σε εκείνον που έγραψε.
Είναι η αφορμή να τοποθετηθώ γενικότερα. (το ίδιο συνέβη και εδώ).
Ειδικά η ‘Παρένθεση’ δεν αφορά τον Κώστα τον Κόγια μια που δεν έχουμε φάει ποτέ μαζί αλλά και δεν γνωρίζω
αν ‘καταβρέχει’ την λεκάνη.
_