Originally Posted by zonepress;1089
Όσο για τις δημοσιεύσεις στο JAES, επίτρεψέ μου να παρατηρήσω το εξής: η διαδικασία peer review διυλίζει ένα προς δημοσίευση άρθρο από πάσης απόψεως ΠΛΗΝ μιάς: του αν τα πειραματικά δεδομένα είναι ακριβή. Η διαδικασία στηρίζεται δηλαδή σε μία κατ' ελάχιστον παραδοχή: ότι οι συγγραφείς δεν λένε ψέματα. Περιπτώσεις παραποίησης δεδομένων έχουν αποκαλυφθεί αρκετές και είμαι βέβαιος ότι οι υπαρκτές είναι πολύ περισσότερες από τις αποκαλυπτόμενες. Δυστυχώς δεν υπάρχει πρακτικός τρόπος να ελέγχονται [I
αυτά καθ' εαυτά[/I] τα πειραματικά δεδομένα ως προς την αλήθειά τους. Μόνον αν κάτι δεν πάει καλά με την όλη μεθοδολογία μπορεί ένας peer reviewer να ψυλλιαστει και να ζητήσει π.χ. εργαστηριακές σημειώσεις, αλλά και αυτές είναι εύκολο να παραποιηθούν, εκτός εάν το εργαστήριο έχει μία πολιτική a priori φύλαξης των raw data με πιστοποίηση. Π.χ. σε σοβαρά εργαστήρια υπάρχει γραμματειακή υποστήριξη από "notary public" (κάτι σαν συμβολαιογράφο). Και αυτό είναι κρίσιμο για ομάδες που φιλοδοξούν να δημοσιεύσουν στο Nature ή στο Science, π.χ., όπου ένα scoop, που μπορεί να είναι μελλοντικό Νομπέλ ή τεράστια ποσά σε research grants, μπορεί να κριθεί υπέρ της μιάς ή της άλλης ομάδας μέσα σε χρονικό διάστημα εβδομάδων ή ημερών.
Η μέθοδος που η επιστημονική κοινότητα χρησιμοποιεί για την πιστοποίηση της αλήθειας είναι άλλη: η αναπαραγωγή των αποτελεσμάτων από ανθρώπους ή ομάδες ανεξάρτητες από τον πρώτο ερευνητή. Στην επιστήμη ισχύει αυτό που ισχύει και στο Ρωμαϊκό Δίκαιο: testis unus, testis nullus, δηλαδή "είς μάρτυς=ουδείς μάρτυς". Συνεπώς εργασίες για τις οποίες υπάρχει conflict of interest (εν προκειμένω δημοσιευμένες από αυτόν που θα ωφεληθεί οικονομικά από το αντικείμενο της έρευνας) πρέπει ΠΑΝΤΑ να αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη έως ότου έρθει η έξωθεν επιβεβαίωση.
Αυτά τα ολίγα και βαρετά μεθοδολογικά από κάποιον που είχε στη ζωή του μία τριβή με το επιστημονικώς δημοσιεύειν. Με τις απορίες μου στα θέματα ουσίας θα επανέλθω.