Στα Αγγλικά αναφέρθηκα.
Printable View
Θέλουν κι αυτά το γερμανό τους..
Διαφωτιστικό το άρθρο του stereophile. Φαντάζομαι βέβαια ότι ότι στο downsampling από τα 96 στα 44.1 kHz θα γίνεται ένα σχετικό μπάχαλο..
Κοίταξε, αυτήν την αίσθηση έχω κι εγώ κατά καιρούς. Δεν ξέρω κατά πόσον μπορεί κανείς να ερμηνεύσει εύστοχα την καταναλωτική συμπεριφορά, αλλά θα έλεγα πως οι λόγοι είναι ένα πλέγμα αυτών που αναφέρεις, μαζί με κάποιους παράγοντες ακόμη. Δεν χωρεί αμφιβολία πως κυκλοφορούν και μάπες στην αγορά, αλλά θεωρώ πως αυτός ο λόγος -από μόνος του- δεν αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη. Μπορεί κάποιος να αγοράσει μια συσκευή που είναι λάθος και να την κρατήσει για χρόνια, είτε διότι έχει επιλέξει συνειδητά αυτό το λάθος, είτε έχει πεισθεί -από διαφόρους ανευθυνο-ρηβιούερ, παπαγαλάκια, και κάθε λογής γλύφτες αυλικούς του κάθε εισαγωγέα- πως αυτή έτσι πρέπει να "παίζει".
Σε άλλες περιπτώσεις, είναι εμφανής η αδυναμία μια συσκευής να στεριώσει σε σπίτι, και κλασικό παράδειγμα είναι οι προενισχυτές της Electrocompaniet, ενώ αντιθέτως, οι τελικοί αυτού του κατασκευαστή πολύ δύσκολα θα κουνηθούν από το ρακ του ιδιοκτήτη τους.
Ένας άλλος, ίσως ο πλέον συνήθης και προφανής λόγος είναι η βαριεστημάρα, την οποία αντιμετωπίζουν συσκευές κάθε λογής και τιμής, περιπτώσεις που απαντώνται κυρίως σε ιδιοκτήτες που ανήκουν σε εισοδηματικό στρώμα μέσο και άνω. Αυτό έχω την πεποίθηση πως δεν είναι κακό, φυσικά μέσα σε κάποιο λογικό πλαίσιο, διότι αν κάποιος αλλάζει συσκευές σαν τα πουκάμισα, απλώς ακούει τις συσκευές και όχι τη μουσική που του αρέσει. Δηλαδή, κάτι σαν τους πιτσιρικάδες που έχουν κάθε τρίμηνο τον ισχυρότερο επεξεργαστή και την ισχυρότερη κάρτα οθόνης, απλώς και μόνον για να βλέπουν τα νούμερα του Winmark, και συνήθως δεν ξέρουν να βγάλουν ούτε μια ρίζα στο Excel, που λέει ο λόγος.
Eκτός των παραπάνω, είναι φυσικό πως μια συσκευή ευρείας κυκλοφορίας θα παρουσιάζεται και στις αγγελίες, ανεξαρτήτως αν είναι "καλή" ή όχι. Αυτό είναι επόμενο.
Η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση, πάντως, είναι τα καλώδια. Είναι πραγματικά σουρρεαλιστική παράσταση, είναι απίστευτο το τί γίνεται με δαύτα.
Μια ιδιαίτερη περίπτωση είναι η εγγύηση, η "χαϊεντάδικη" εγγύηση, οχι αυτή που δίνουν οι σοβαροί κατασκευαστές, που μου έχουν πει πως δεν μεταβιβάζεται στον επόμενο ιδιοκτήτη, γιατί αποτελεί κάτι σαν "προνόμιο" και καλά του πρώτου ιδιοκτήτη, που έχει πληρώσει τη συσκευή για επίχρυσο κρεμμύδι. Καταλαβαίνεις για τί πνευματικό επίπεδο μιλάμε, και του κατασκευαστή, και του πελάτη...
Έχεις απόλυτο δίκιο για τον παράγοντα "βαριεστημάρα" (τον οποίο οι αρχαίοι ημών απέδιδαν στο περίπου με τον όρο "μαλακία"). Υπάρχουν βεβαίως και φθηνότερα βίτσια, αλλά περί ορέξεως κλπ. Μου έχουν κάνει και μένα εντύπωση αυτές οι αλλαξοκωλιές με τα καλώδια - και μιλάμε για χρυσά καλώδια.. Εδώ μάλλον χρειάζεται ένας avdoctor!
Μιλώντας για καλώδια: πάντοτε είχα αρνητική προκατάληψη απέναντί τους και τα άλλαζα (πολύ σπάνια) μόνο όταν υπήρχε κάποιο πρακτικό πρόβλημα. Πριν από κάποια χρόνια έσπασε το αρχαίο μονόκλωνο που χρησιμοποιούσα στα ηχεία και είπα να πάρω επιτέλους κι εγώ κάτι της προκοπής. Αγόρασα με σύσταση του πωλητή κάτι τρίμετρα πολύκλωνα γνωστού κατασκευαστή που είχαν αποσπάσει διεθνείς επαίνους, χωρίς όμως τελικά να προσέξω κάποια σοβαρή διαφορά από τα παλιά. Στο τσακ ήμουνα εν τω μεταξύ να αλλάξω ενισχυτή, όταν πριν από καμιά διετία δοκίμασα με δικιά μου πρωτοβουλία ένα παρόμοιο, αλλά ακριβότερο μοντέλο του ίδιου κατασκευαστή και τα χρειάστηκα! Το μπάσο έγινε βαθύ, σφιχτό και μελωδικό, τα πρίμα απλώνονταν στο άπειρο και οι φωνές (ειδικά οι αντρικές) απέκτησαν ένα τρομακτικό ρεαλισμό. Περιττό να αναφέρω ότι άκουγα για πρώτη φορά κρυμμένα ως τότε όργανα, φωνές και αντηχήσεις (φυσικές ή τεχνητές) σε δίσκους που θα είχα ακούσει και χίλιες φορές. Ακόμα περισσότερο εντυπωσιάστηκε η γυναίκα μου, που δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με το άθλημα και αντιμετωπίζει τις εμμονές μου με συγκατάβαση. Τώρα μάλιστα που τα καλώδια έχουν «στρώσει» - τι είναι πάλι τούτο; - δεν παύει να μου τονίζει πόσο κρύα ακούγονταν τον πρώτο καιρό. Υποπτεύομαι ότι με κάποιους άλλους ενισχυτές ίσως να μην υπήρχε τέτοια εντυπωσιακή διαφορά, δεδομένου ότι ο δικός μου, αν και με τρανζίστορ, έχει πιθανόν χαμηλό συντελεστή απόσβεσης, αν πιστέψω τους ισχυρισμούς του κατασκευαστή για «μηδενική ανάδραση» κλπ, ενώ τα ηχεία είναι 4ωμα. Το θέμα είναι ότι τα όποια προβλήματα του συστήματος εξαφανίστηκαν και γλύτωσα ένα σωρό λεφτά που μάλλον θα έδινα τελικά για ενισχυτή. Τώρα αν το ίδιο αποτέλεσμα θα το είχα και με κάποιο χοντρό ηλεκτρολογικό καλώδιο..
Πάντα έβρισκα συναρπαστική την κατάθεση προσωπικών βιωμάτων:
http://www.youtube.com/watch?v=wuk7cydG2Co
Κι εγώ κάποτε, μέχρι που κατάλαβα ότι τα περισσότερα είναι φούμαρα..
Δεν είναι φούμαρα! Αποκαλύπτουν την απέραντη εκτίμηση που τρέφει η Gwendolyn για το ημερολόγιό της. Το δηλώνει η ιδία και δη απεριφράστως.
Αν ξέραμε τι τρώμε..
http://www.itrax.com/Pages/ArticleDetails.php?aID=32