zonepress
11-18-2008, 07:30 PM
Λέγεται Βασίλης Γισδάκης και δεν έχει και καμμιά σπουδαία φωνή. Μαζί με τη Σαββίνα Γιαννάτου, τραγουδάει τα "Τραγούδια του Αιγαίου (http://www.musical.gr/cddetails.php?gui_language=1&CD_code=5200303924040)", με την Ορχήστρα των Χρωμάτων υπό τον Μίλτο Λογιάδη. Ο δίσκος είναι άνισος. Ξεκινάει με 8 παραδοσιακά τραγούδια - δυνατή ιδέα - και μέσω ενός έντεχνου μεν, παραδοσιακόμορφου δε, της "Ψαροπούλας" του Μπαγιαντέρα, περναει σε 11 νεότερα. Κακή ιδέα. Διότι δεν λέω, καλή η Μαρίνα του Μίκη και εξαιρετική η Μανταλένα του Μάνου, αλλά πώς να σταθούν δίπλα στου "Αιγαίου τα νερά"? Ή στο "Τζιβαέρι"? Γίνεται? Δεν γίνεται. Πάντως η Σαββίνα καλά τα λέει. Η φωνή της είναι γοητευτική, το ξέρουμε από χρόνια. Έχει αυτή την τεσσιτούρα στα όρια της βραχνάδας, λίγο πριν βγάλει το τίμπρο μιας κανονικής μέτζο, και το κρατάει εκεί, πολύ σωστά. Πάρα πολύ σωστά. Αν και τραγουδίστρια με γερή κλασσική παιδεία, κατέχει και την τέχνη της καθ' ημάς Ανατολής. Και μικροτόνους, και λυγίσματα, και από το λεγκάτο στο πορταμέντο και από το πορταμέντο στη μετατροπία και πάλι πίσω, ά-νε-τα. Βέβαια δεν φτάνει την Αιμιλία Χατζηδάκη αλλά, εδώ πού τα λέμε, ποιός και ποιά φτάνει την Αιμιλία Χατζηδάκη? Ούτε που την έχει ζυγώσει ποτέ τραγουδιστής και ούτε πρόκειται. Η Σαββίνα λέει το Τζιβαέρι ωραία, αλλά λυγμικά - όμως το Τζιβαέρι δεν είναι φρέσκο πένθος. Είναι παλιό πένθος. Κατακάθι πένθους. Δεν χρειάζεται να πας μακριά, σ' το λενε και οι στίχοι. "Σιγανά πατώ στη γή". Το Τζιβαέρι είναι για να το λες μόνος σου και αν το ακούσει άλλος, είναι επειδή κρυφάκουγε.
Βγαίνω εκτός θέματος όμως, γιατί ξεκίνησα με τον Γισδάκη. Ο οποίος Γισδάκης δεν έχει και καμμιά σπουδαία φωνή. Δυτικότροπη και γενικά σωστή, χωρίς τεχνικές ευκολίες. Με το ζόρι στέκεται δίπλα στη Σαββίνα. Στο "Αρμενάκι" για παράδειγμα, δεν βγάζει τη μεγάλη αναπνοή. Ούτε καν προσπαθεί. Την κόβει στα δύο και την σκαπουλάρει μ' ένα ντιμινουέντο. Και η μεγάλη αναπνοή στο "Αρμενάκι" δεν είναι αστείο, είναι ζήτημα τιμής για ένα τραγουδιστή με @@. Αν την έχεις, τη δείχνεις. Αν την παραέχεις, συνεννοείσαι με τους μουσικούς σου και την κρατάς παραπάνω. Όχι μόνο τα 8 μέτρα που λέει το τραγούδι, αλλά και 12 και 16. Ο Γισδάκης μόνο τα 6 μέτρα βγάζει, μετά κάνει το ντιμινουέντο που λέγαμε και φρέσκια αναπνοή για τα άλλα 2. Συμβαίνει αυτό, πχ στη μπάλλα. Τον Τάκη το Φύσσα θα τον θυμάστε. Τσουρούκι περιωπής. Κοντρόλ? Για γέλια. Πάσσα? Για πολλά γέλια. Αλλά! (το περιμένατε ότι κάπου ερχόταν ένα αλλά, έτσι?) Λοιπόν κάποτε του Τάκη του ανοίξαν το κεφάλι, και του το μπαντάρανε με γάζες και έβρεχε κι όλας, και ο Τάκαρος έπαιζε ματωμένος. Και περνούσαν τα λεπτά, και κατέβαιναν τα αίματα, κι ο Τάκης έπαιζε.
http://img402.imageshack.us/img402/6814/fyssasuf6.gif
Έτσι και ο Γισδάκης. Λέει τα "Αγρίμια κι αγριμάκια", το ριζίτικο, μόνο που δεν το λέει με τη φωνή του.
Με το αίμα του το λέει:
http://rapidshare.com/files/165024683/Agrimia.fla.html
Βγαίνω εκτός θέματος όμως, γιατί ξεκίνησα με τον Γισδάκη. Ο οποίος Γισδάκης δεν έχει και καμμιά σπουδαία φωνή. Δυτικότροπη και γενικά σωστή, χωρίς τεχνικές ευκολίες. Με το ζόρι στέκεται δίπλα στη Σαββίνα. Στο "Αρμενάκι" για παράδειγμα, δεν βγάζει τη μεγάλη αναπνοή. Ούτε καν προσπαθεί. Την κόβει στα δύο και την σκαπουλάρει μ' ένα ντιμινουέντο. Και η μεγάλη αναπνοή στο "Αρμενάκι" δεν είναι αστείο, είναι ζήτημα τιμής για ένα τραγουδιστή με @@. Αν την έχεις, τη δείχνεις. Αν την παραέχεις, συνεννοείσαι με τους μουσικούς σου και την κρατάς παραπάνω. Όχι μόνο τα 8 μέτρα που λέει το τραγούδι, αλλά και 12 και 16. Ο Γισδάκης μόνο τα 6 μέτρα βγάζει, μετά κάνει το ντιμινουέντο που λέγαμε και φρέσκια αναπνοή για τα άλλα 2. Συμβαίνει αυτό, πχ στη μπάλλα. Τον Τάκη το Φύσσα θα τον θυμάστε. Τσουρούκι περιωπής. Κοντρόλ? Για γέλια. Πάσσα? Για πολλά γέλια. Αλλά! (το περιμένατε ότι κάπου ερχόταν ένα αλλά, έτσι?) Λοιπόν κάποτε του Τάκη του ανοίξαν το κεφάλι, και του το μπαντάρανε με γάζες και έβρεχε κι όλας, και ο Τάκαρος έπαιζε ματωμένος. Και περνούσαν τα λεπτά, και κατέβαιναν τα αίματα, κι ο Τάκης έπαιζε.
http://img402.imageshack.us/img402/6814/fyssasuf6.gif
Έτσι και ο Γισδάκης. Λέει τα "Αγρίμια κι αγριμάκια", το ριζίτικο, μόνο που δεν το λέει με τη φωνή του.
Με το αίμα του το λέει:
http://rapidshare.com/files/165024683/Agrimia.fla.html